11.9.10

Σοσιαλισταί...



Σοσιαλισταί... Σκεπτικοί... Συνοφρυωμένοι... Τεθλιμμένοι... Να ασφυκτιούν χαμένοι μέσα σε μνημόνια και δεσμεύσεις που απάδουν της σοσιαλιστικής τους ανεμελιάς... Υποταγμένοι να ασκούν το απεχθές καθήκον της εξουσίας καθ' υπέρβασιν, όντες φύσει και θέσει αντιεξουσιαστές... Υπέρβαση και υποταγή που μόνο ένας Λαοπρόβλητος Ηγέτης μπορεί να συλλάβει και να εξηγήσει... Ως το νέο που εμφανίζεται στην πολιτική πραγματικότητα του τόπου μας...

Στην πολιτικήν εφάνη / νέο σύστημα εσχάτως
καθώς είναι όλα νέα / στο πρωτότυπό μας κράτος.
Ιδιότροπα, ποικίλα, / αλλά και φαιδρά συνάμα,
ζωηρότητος μεγάλης / και φρενοβλαβείας κράμα.
Πλην στο σύστημα, νομίζω, / παλαιά πως είναι έξις,
και συνίσταται εις σπουδαίας / και μακράς συνδιαλέξεις.

Και ιδού καθένας Έλλην / και βεβαίως πατριώτης

ενώ ήσυχα στο δρόμο / και αμέριμνα βαδίζει
αίφνης τον καταλαμβάνει / μία αλλόκοτη φαιδρότης
και με γέλωτας μονάχος / αρχινά να ξεφωνίζει
«διατί να μείνει τούτο / και εκείνο να μη μείνει;
στου Πρωθυπουργού αμέσως / μια συνέντευξη να γίνει».

Κι ο Πρωθυπουργός στημένος / σ’ ένα μέρος ως Πυθία

εξηγεί όσα του λέγουν / και ανθρώπινα και θεία.
Και αμφιβολία πλέον / εκ της λύσεως δεν μένει
κι’ όλοι φεύγουν κεχηνότες / και κατενθουσιαμένοι
πως κατώρθωσε να λέγει / δίχως διόλου να προσκρούσει
πως κατώρθωσεν εξ ‘αλλου / τόσας ζευζεκιές ν’ακούσει.

* υπό Γεωργίου Σουρή