19.9.10

Γιατί οι Έλληνες «πάνε Βουλγαρία»...



* άρθρο του Γιώργου Κράλογλου από το capital.gr

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει:
Πριν διαβάσετε το άρθρο θα ήθελα μια ρητορική ερώτηση: Το έχει διαβάσει κανείς στο υπουργειο Ανάπτυξης; Και θα συνεχίσω με μια διαπίστωση και μια πρόσκληση.
Η διαπίστωση: έχοντας δουλέψει για να στήσω μια Ελληνική επένδυση στη Βουλγαρία, μπορώ εκ του ασφαλούς και εξ ιδίας πείρας να πω ότι η χώρα αυτή επιζητεί τις ξένες επενδύσεις και προσπαθεί να τις προσελκύσει χωρίς να απεμπολεί κυριαρχικά της δικαιώματα, χωρίς να εκχωρεί στους επενδυτές προνόμια ασυδοσίας. Σκεφτείτε τώρα τι κάνει η Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση, τόσο οι προηγούμενες (τότε που δεν υπήρχε πρόβλημα και αδήριτη ανάγκη) όσο και οι παρούσες του Γ.Α.Π. που κυβερνούν εν μέσω οικονομικής κρίσης και που έχουν ανάγκη ελληνικών ή ξένων επενδύσεων για να αντιμετωπίσουν τα θέματα της υστέρησης εσόδων και της διόγκωσης της ανεργίας που προκαλεί η ασχετοσύνη περί τα οικονομικά, η αδυναμία διαμόρφωσης εθνικής οικονομικής πολιτικής και η ως εκ τούτης ετερόδουλη και οικτρή υποταγή στις δεσμεύσεις ενός μνημονίου εθνικής κατοχής και υποδούλωσης (με μόνο αμέτοχο τον κατ' όνομα μόνον «πρωθυπουργό», ο οποίος ...απλώς ταξιδεύει!).
Και η πρόσκληση: όποιος Έλληνας επιχειρηματίας επιθυμεί να επενδύσει ή να μεταφέρει τις δραστηριότητες του στη Βουλγαρία, μπορεί να αξιοποιήσει τις γνώσεις, την εμπειρία μου και το δίκτυο επαφών που διαθέτω στη Βουλγαρία. Αφήστε μήνυμα εδώ ή επισκεφθείτε το επαγγελματικό μου blog toatomoconsulting.blogspot.com
υ.γ. Νιώθω Έλληνας περισσότερο από τον καθένα, αλλά δεν είμαι και μαλάκας να ταΐζω με τον ιδρώτα μου κρατικοδίαιτους κηφήνες...

Ζητώντας συγγνώμη για την πολυλογία, σας αφήνω να διαβάσετε το άρθρο.
Έτσι "μαγνητίζει" η Βουλγαρία του Έλληνες επενδυτές...

Εάν πράγματι αποδώσει η άμεση και ουσιαστική ανταπόκριση του Γενικού Γραμματέα Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης, κ. Α. Φούρλα, να περάσει σε όλες τις υπηρεσίες και τους εισηγητές για την αναπτυξιακή πολιτική τις επισημάνσεις ομάδας ισχυρών επενδυτών για το πώς μας ανταγωνίζεται η Βουλγαρία στην επενδυτική πολιτική, τότε ίσως έχουμε κάνει το πρώτο ουσιαστικό βήμα για πάταξη της γραφειοκρατίας.

Η υπόθεση με τον παραλληλισμό των πολιτικών για προσέλκυση επενδύσεων μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας έχει και βάθος αλλά και ενδιαφέρον.

Ξεκίνησε (όπως μαθαίνω από την επιχειρηματική αγορά) προ διμήνου περίπου, με πρωτοβουλία του κ. Φούρλα να πληροφορηθεί (όπως είπε) «πού κολλάνε οι επενδύσεις και γιατί φεύγουν επενδυτές και επιχειρηματίες της χώρας για την Βουλγαρία και τα Βαλκάνια γενικότερα».

Στις συζητήσεις του διαπίστωσε βέβαια ότι τα ισχυρά κίνητρα, που είναι το χαμηλό εργασιακό κόστος και ο φορολογικός συντελεστής ύψους 10% -έναντι του 45% του ελληνικού- είναι εκτός αρμοδιότητάς του. Όταν όμως πληροφορήθηκε ότι και στις αδειοδοτήσεις υπάρχει τεράστια διαφορά από την ελληνική πρακτική, ζήτησε λεπτομέρειες.

Και τότε παρέλαβε το παρακάτω σημείωμα το οποίο (προς τιμήν του) το μοίρασε σε όλους τους αρμοδίους για να το μελετήσουν και να βρουν σημεία που μπορούν να μεταφερθούν και στην ελληνική επενδυτική πραγματικότητα.

Το σημείωμα αυτό που φρόντισε να βρει και το Capital.gr λέει τα εξής για το επίμαχο θέμα:

«Έχει ιδιαίτερη σημασία νομίζουμε, να μελετήσετε τις Βουλγαρικές πρακτικές γιατί εκτός των άλλων προς την χώρα αυτή εμφανίζεται, από τριετίας, αξιοπρόσεκτο ρεύμα επιχειρηματικής μετανάστευσης από την Ελλάδα.

Στο ειδικότερο αντικείμενο των αδειοδοτήσεων στην βιομηχανία η Βουλγαρία εφαρμόζει συγκεκριμένα μεταξύ άλλων την παρακάτω πρακτική 6 βημάτων:

Βήμα Πρώτο: Κατάθεση των απαιτούμενων από την νομοθεσία επιχειρηματικών σχεδίων. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η επί του συγκεκριμένου αντικειμένου νομοθεσία είναι κωδικοποιημένη, σαφής, απλή, χωρίς παραπομπές και αποτυπώνεται σε μικρά, εύχρηστα και κατατοπιστικά φυλλάδια.

Βήμα Δεύτερο: Σε διάστημα ενός μηνός οι υποψήφιες βιομηχανίες παραλαμβάνουν τις εγκρίσεις για να προχωρήσουν στην υλοποίηση των εγκαταστάσεων (οικοδομικών, παροχών, ηλεκτρολογικών, μηχανολογικών κτλ.).

Βήμα Τρίτο: Ξεκινά η σύννομη διαδικασία υλοποίησης. Οι κατασκευαστικές εταιρείες εκτελούν το έργο με βάση τα σχέδια, έχοντας την ευθύνη για την σωστή εκτέλεση. Την διαδικασία παρακολουθεί ανεξάρτητος μηχανικός που έχει εξουσιοδοτηθεί από το κράτος.

Βήμα Τέταρτο: Μετά το πέρας των εγκαταστάσεων χορηγείται άδεια δοκιμαστικής λειτουργίας 72 ωρών, όπου και ελέγχεται το καλώς έχει των εγκαταστάσεων με βάση τα επιχειρηματικά σχέδια.

Βήμα Πέμπτο: Μία εβδομάδα μετά το καλώς έχει της δοκιμαστικής λειτουργίας των 72 ωρών παραδίδεται στον ενδιαφερόμενο η οριστική άδεια λειτουργίας.

Βήμα Έκτο: Τυχόν διορθώσεις, σημειώνονται και υπογράφονται πάνω στα εγκεκριμένα σχέδια από τον αντίστοιχο μελετητή, ο οποίος έχει και την ευθύνη. Τα τελικά αυτά σχέδια σφραγίζονται από τον αρχιμηχανικό του δήμου με μια απλή διαδικασία.

Σε αντίθεση με τα παραπάνω 6 απλά βήματα που ισχύουν στην Βουλγαρία, στο Ελληνικό Δημόσιο επικρατεί γραφειοκρατία και υπερβολικά παραλογές διαδικασίες στις αδειοδοτήσεις, με εμπλοκή 2-3 υπουργείων και δεκάδων υπηρεσιών, με συνέπεια να απαιτούνται άδειες, εγκρίσεις και υπογραφές που οδηγούν τις επιχειρήσεις σε 1-2 χρόνια αναμονής για την νομιμοποίησή τους.

Όπως αντιλαμβάνεστε, ένα γραφειοκρατικό κύκλωμα όπως αυτό, είναι όχι μόνο στοιχείο αποθάρρυνσης των επενδυτών αλλά και πρόκλησης φαινομένων διαφθοράς.

Νομίζουμε ότι το υπουργείο Οικονομίας πρέπει να αναθέσει σε συγκεκριμένη δική του υπηρεσία τον συντονισμό εκδόσεως των αδειών. Ταυτόχρονα θα πρέπει να απεμπλακούν από το σύστημα αυτό άλλες υπηρεσίες, που μόνο γνωμοδοτούν σε κάθε υποψήφια άδεια, με ευθύνη της παραπάνω υπηρεσίας.

Εάν το υπουργείο δεν μπορεί να σηκώσει αυτό το υπηρεσιακό βάρος, προτείνουμε ως εναλλακτική λύση: Την ανάθεση του συντονισμού εκδόσεως των αδειών σε ιδιωτικά γραφεία που θα λειτουργούν με προϋποθέσεις που θα χαράξει το υπουργείο Οικονομίας που θα έχει και την ευθύνη της παρακολούθησής τους».