29.9.10

Τα (βατο)παιδία παίζει... [ή τι πληρώνει σήμερα ο Κ. Καραμανλής]


Όταν μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πολλές φωνές (της δικής μου συμπεριλαμβανομένης) ζητούσαν να ξεκινήσει άμεσα η διερεύνηση και η δικαστική κάθαρση των (πάρα πολλών) σκανδαλωδών ή έστω προκλητικών προς το δημόσιο αίσθημα υποθέσεων που «έρχονταν» από τα χρόνια της διακυβέρνησης Σημίτη (ΔΕΚΑ, χρηματιστήριο, διορισμοί, χρήσεις γης κ.λπ.) οι μεν «βαρώνοι» είτε εκώφευαν προκλητικά είτε ...όντως δεν άκουγαν, ο δε πρωθυπουργός ουδέποτε ανέλαβε πολιτική πρωτοβουλία επί του θέματος, με εξαίρεση την -ζωής ολίγων τέρμινων- «Μπαϊρακτάρειο» ρήση του περί «Νταβατζήδων»...

Όχι, δεν πιστεύω ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήρθε σε συνδιαλλαγή με τους «νταβατζήδες», αυτό εξάλλου παλαιόθεν αποτελεί προνόμιο των σοσιαλιστών, όπως αποκαλύπτεται σήμερα από τις λίγες αυτές περιπτώσεις που αποκαλύπτονται καθώς δεν χωράνε πλέον καν στον -ήδη ξέχειλο- πράσινο βόθρο των σκανδάλων. Πιστεύω όμως ακράδαντα ότι όφειλε να ενεργήσει, να δράσει, να πάρει πρωτοβουλίες για να διαλύσει και να εξευτελίσει τους απατεώνες της προηγούμενης (από αυτόν) διακυβέρνησης ή, σε τελική ανάλυση, να μας εξηγήσει τι εννοούσε όταν ζητούσε την ψήφο μας για να «επανιδρύσει το κράτος».

Δεν δέχομαι επ' ουδενί ότι (δεν) ενήργησε όπως (δεν) ενήργησε για το συμφέρον του κράτους, θεωρώ (και το πιστεύω ακράδαντα) ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο συμφέρον για ένα κράτος, για έναν λαό από το να τιμωρεί παραδειγματικά τους διεφθαρμένους ηγεμόνες του: αν το 2005 η παρέα των ΆκηδοΜαντελοΤσουκάτων περνούσε την πόρτα του Κορυδαλλού, αν η δικαιοσύνη κατεδίωκα βάσει νόμου όλους τους απλούς πολίτες, Έλληνες ή ξένους, συνενόχους των παρανομιών τους, τότε ίσως σήμερα να μην συζητούσαμε για το αυτονόητο του «αν είναι "κάρφωμα" το να καταγγείλεις ένα κατάστημα που δεν εκδίδει απόδειξη...» (όχι, δεν είναι κάρφωμα, είναι υποχρέωση καθενός μας προς τον εαυτό του, εκτός αν του περισσεύουν να πληρώσει από την τσέπη του για την φοροδιαφυγή του καταστηματάρχη... γιατί φοροδιαφυγή είναι και -τελικά- εμείς την πληρώνουμε...)

Πληρώνει λοιπόν σήμερα ο Καραμανλής, δια της κοινωνικής χλεύης που απολαμβάνει (γιατί ακόμα και το χειροκρότημα που δέχεται αφειδώς με χλεύη προσομοιάζει, χειροκροτείς κάποιον όχι μόνο από ενθουσιασμό αλλά και από λύπηση, από συμπόνοια...), όχι αυτά που έκανε, αλλά αυτά που δεν έκανε, αναμένοντας στο διηνεκές την περιβόητη απογραφή Αλογοσκούφη και ανεχόμενος τις παρελκυστικές, δήθεν «ισορροπιστικές» λειτουργίες Παυλόπουλου (τι λιγότερο είχε στα χέρια του από τον Ραγκούση και δεν προχώρησε τον «Καποδίστρια-2»;;), Σουφλιά (πόσα και πόσα αναπτυξιακά νομοσχέδια δεν βγάλαν ρίζες στο γραφείο του περιμένοντας εις μάτην την «συναρμόδια» υπογραφή...) και άλλων «πρωτοκλασσάτων»...

Διότι πολλά ήταν που δεν έκανε και όλα τους φιλελεύθερα: δεν εξυγίανε τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ, δεν μείωσε τον αδηφάγο δημόσιο τομέα και το πραγματικό του κόστος, δεν προχώρησε την απελευθέρωση των αγορών, ανέχθηκε κρατικά μονοπώλια και κρατικά και ιδιωτικά ολιγοπώλια, δεν συγκρούστηκε με την διαφθορά δημοσίου/ιδιωτικού τομέα (που παρεμπιπτόντως κάθε φορά που την βλέπουμε, φαίνεται όλο και πιο πράσινη...), διαχειρίστηκε φοβικά («μη μας πούνε ότι διαπλεκόμεθα...» την προίκα και την περιουσία της Ολυμπιακής Ελλάδας, δεν ανέτρεψε ουσιαστικά την (αν)ισορροπία δημοσίου-ιδιωτικού τομέα της οικονομίας (υπέρ του δεύτερου βεβαίως...), δεν πάλεψε για να αλλάξει στον κόσμο την κατεστημένη νοοτροπία του «μη-επιχειρείν αλλά ζειν από το κράτος και τις επιδοτήσεις του», και αυτά είναι απλά μια ενδεικτική ομαδοποίηση.

Δεν πιστεύω ότι συμμετείχε σε σκάνδαλα, δύσκολα εξάλλου θα βρει κανείς σκάνδαλα από την περίοδο διακυβέρνησης της Ν.Δ., αν υπήρχαν θα τα είχαν ήδη κάνει σημαία οι διάφοροι «καρχιμάκηδες» (=έμμισθοι από το κράτος δημόσιοι υπάλληλοι με μοναδικό «έργο και καθήκον» να τροφοδοτούν το ειδικό τμήμα της Χ. Τρικούπη/Ιπποκράτους με ότι έπεφτε στην αντίληψη τους και μπορούσε να αποτελέσει σημείο καταγγελίας της «απεχθούς κυβέρνησης της δεξιάς»).

Δεν πιστεύω ότι φόρτωσε τη χώρα με νέα χρέη, πρέπει να είσαι πολύ Γιώργος (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και ότι άλλο σε Παπα...) για να το ισχυρίζεσαι αυτό και πολύ ...Πεταλωτής για να το πιστέψεις και να το αναπαράγεις περαιτέρω, παρεμπιπτόντως οι οκτώ μήνες αδράνειας της κυβέρνησης ΓΑΠ κόστισαν και θα κοστίσουν πολύ περισσότερα στο χρέος από όσο συνολικά οι δύο περίοδοι διακυβέρνησης της χώρας από Μητσοτάκη (1990-1993) και Καραμανλή (2004-2009). Απλώς, ο τελευταίος, παρακολούθησε μια «απογραφή» και δεν έκανε κάτι ουσιαστικό ώστε να μειώσει τα χρέη που του είχε αφήσει προίκα ο «μπάτλερ της οικογένειας» που κυβερνούσε πριν από αυτόν, δεν προσπάθησε να απαλλάξει τη χώρα από τις πηγές ανομίας που τα δημιουργούσαν και τα δημιουργούν.

Σε τελική ανάλυση, αν κάπου πρέπει να μεμφθώ τον τέως πρωθυπουργό, είναι ότι ποτέ δεν προώθησε ουσιαστικά αυτό που είχε ως πρώτιστη δέσμευση το 2004, την επανίδρυση του κράτους. Εμπιστεύθηκε το στρατηγικό αυτό θέμα στην ηγετική του ομάδα, δεν πήρε πρωτοβουλίες, δεν λειτούργησε ως ηγέτης, φάνηκε ένας απλός αρχηγός. Και το πληρώνει σήμερα και θα το πληρώνει και για πολλά χρόνια ακόμα. Γιατί είναι ωραίο να είσαι «πρώτος μεταξύ ίσων» αλλά πρέπει να είσαι πρώτος πρώτα και μετά να είσαι ίσος... 

Και όταν είσαι πρώτος (και έχεις το πάνω χέρι), πρέπει -το κυριότερο- να ενεργείς ανάλογα, να παίρνεις πρωτοβουλίες, να προβάλεις με απλότητα το όραμα σου και να πείθεις το ακροατήριο σου ώστε να δημιουργείς ευρύτερες συναινέσεις και, την ίδια ώρα, να απαιτείς από τους γύρω σου και πειθαρχία και αποτέλεσμα και να το επιβάλεις. Αλλιώς είσαι «πρώτος κατ' όνομα» την ώρα που ο λαός σε εξέλεξε να είσαι «πρώτος κατ' ουσίαν»... Κάτι που δεν μπορεί να μείνει κρυφό για πολύ...!!