4.9.10

Ξανθή αγαπημένη... μπαταχτσού;;



«Ας είμαστε ρεαλιστές»... Όταν η κυρία Άντζελα Γκερέκου υπέβαλε την παραίτησή της προ καιρού (τόοοοοοσο πολλού καιρού που το ξεχάσαμε κιόλας...) το έκανε για λόγους ευαισθησίας και ευθιξίας και προκειμένου να μην υπάρξει η παραμικρή αφορμή για να πληγεί η Κυβέρνηση... Το είχε πει, ενημέρωσε και τον πρωθυπουργό κιόλας, «ουδεμία εμπλοκή έχει στις φορολογικές εκκρεμότητες του συζύγου της»... «Η σωστή απάντηση, γλυκιά μου», την παρηγόρησε τότε ο Τόλης... Και μετά σιωπή...

Κι ύστερα ήρθε ο Καλλικράτης... Και χαλάρωσαν οι ευαισθησίες και οι ευθιξίες μας μπροστά στο καινούργιο, το υπέροχο, το μοναδικό, το πανίσχυρο αξίωμα του «τοπικού πρωθυπουργού»... Εξ’ άλλου αν κάποιος πρέπει να δίνει λόγο είναι οι βουλευτές, οι υπουργοί και οι υφυπουργοί, όχι οι πρωθυπουργοί, έστω και οι τοπικοί... Αυτοί έχουν ευθύς εξ’αρχής το ακαταλόγιστο... Κι έτσι, μέχρι και την Άντζελα μπορεί να δούμε περιφερειάρχη, μικρό πρωθυπουργό του Ιονίου...

Όσο για τις εκκρεμότητες του Τόλη, τι τα θες τι τα γυρεύεις... Κάποτε μπορεί και να μάθουμε... Όχι δα που θα μάθουμε ότι ο Τόλης πλήρωσε... Απλώς θα μας πουν ότι ο Τόλης ότι πλήρωσε πλήρωσε... Κι εμείς θα το καταπιούμε και θα το ξεπεράσουμε... Μοναχά τα βράδια θα πεταγόμαστε στον ύπνο μας και θα αναρωτιόμαστε: «...μα είναι δυνατόν ο πάνσοφος λαός των Ιονίων να διάλεξε για κυβερνήτη του μια ξανθιά αγαπημένη ...μπαταχτσού;;»