11.9.10

Ο Ροΐδης και η Φώφη



* του Στέφανου Κασιμάτη [kassimatis@kathimerini.gr] από την Καθημερινή της 09.09.2010

Γνωστός Ελληνας συγγραφέας που διαπρέπει και στο εξωτερικό (το όνομά του δεν μπορώ να το αποκαλύψω, καθώς μου ζήτησε ρητώς να ενταχθεί στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων της στήλης...), με παραπέμπει στο διήγημα του Εμμανουήλ Ροΐδη «Η Μηλιά», με την επισήμανση ότι στην ακροτελεύτια πρόταση βρίσκεται η εξήγηση για την προαγωγή της κυρίας Φώφης Γεννηματά στη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας.

Εν ολίγοις, η ιστορία της Μηλιάς (το όνομα της ηρωίδας) είναι ένα γνήσιο παραμύθι, υπό την έννοια ότι, εν αντιθέσει με τα ισχύοντα στην πραγματική ζωή, στο τέλος το καλό θριαμβεύει και επιβραβεύεται. Ετσι και η ορφανή Μηλιά παντρεύεται το βασιλόπουλο, το οποίο εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς το ζεύγος των πάμπτωχων και καλόψυχων γερόντων που την ανέθρεψαν, φροντίζοντας για την επαγγελματική αποκατάστασή τους.

Ιδού η τελευταία παράγραφος: «Ο βασιλιάς, για να τους έχει κοντά της η αγαπημένη του γυναίκα, εζήτησε να τους εύρη καμμιά δημόσια θέσι εις την πρωτεύουσάν του. Βλέποντας πόσον ήτο η γριά φρόνιμη, οικονόμα, νοικοκυρά, λιγόφαγη και εις όλα τακτική την έκανε υπουργίνα επί των οικονομικών. Ο γέρος όμως ήταν πλέον δυσκολοβόλευτος. Δεν ήξευρεν ο άνθρωπος ούτε να γράφει ούτε να διαβάζει. Ο βασιλιάς επονοκεφαλούσε να εύρη πώς ήτο δυνατόν να τον οικονομήσει, όταν έτυχε να αποθάνει ο επί της δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός. Μη έχοντας πρόχειρον καμμίαν άλλην, έδωκεν εις τον γέρον την θέσιν του μακαρίτη, και από τότες εγεννήθη και σώζεται ακόμη εις πολλά μέρη η συνήθεια να δίδεται εις τον πλέον αγράμματον το υπουργείον της Παιδείας». (Και δη από βασιλόπουλα, παρακαλώ! Ας μην μας διαφεύγει αυτή η διάσταση, που φέρνει την ιστορία του Ροΐδη κοντύτερα στα καθ' ημάς...)