24.8.10

Επανάληψις μήτηρ δια βίου μαθήσεως...



Βλέποντας την πρόσφατη επιτυχία αντίστοιχου εγχειρήματος σε πρωτεύουσα της Κεντρικής Ελλάδας, γνωστός επιχειρηματίας αποφασίζει να το επαναλάβει στην πόλη του, πρωτεύουσα της Νότιας Ελλάδας, προσβλέποντας στο σίγουρο κέρδος.

Έτσι νοικιάζει τριώροφη πολυκατοικία και εγκαινιάζει μετά βαΐων και κλάδων, πολυτελή οίκο ανοχής. Η επιλογή του κτιρίου μάλιστα έγινε σύμφωνα με μια ευρηματική ιδέα μάρκετινγκ, ώστε ο πρώτος όροφος να είναι «χώρος εργασίας» για μοντέλα, ο δεύτερος να «φιλοξενεί» νοικοκυρές και ο τρίτος καθηγήτριες...

Ενθουσιασμένος από την ιδέα αλλά χωρίς να προχωρήσει σε αναλυτικό marketing plan και έρευνα αγοράς, ο φίλος μας (άνθρωπος της πιάτσας!!) προσανατόλισε τις επενδύσεις του με το απλό σκεπτικό ότι οι -εθισμένοι στα μοντέλα- πελάτες θα προτιμούσαν τον πρώτο όροφο, άντε και τον δεύτερο άν στον πρώτο έπεφτε πολλή δουλειά.

Πρώτη εβδομάδα λειτουργίας ο όροφος με τα μοντέλα έβγαλε 1000 ευρώ, ο όροφος των νοικοκυρών επίσης 1000 ευρώ και ο όροφος των καθηγητριών 3000 ευρώ.

Την δεύτερη βδομάδα ο πρώτος έβγαλε 1500 ευρώ, ο δεύτερος 1000 ευρώ και ο τρίτος των καθηγητριών 3000 ευρώ.

Το αφεντικό τρελάθηκε. Πιάνει και ρωτάει ένα πελάτη που ήταν κάθε μέρα εκεί:
«Σε ευχαριστώ που μας τιμάς καθημερινά, μια απορία όμως έχω, γιατί προτιμάς τις καθηγήτριες;»

Και ο πρόθυμος και ικανοποιημένος τακτικός πελάτης του απαντά: «Ε, να, την πρώτη μέρα πήγα στα μοντέλα. Όλο "μη το ένα, μη το άλλο, μη θα μου σπάσει κανένα νύχι, μη θα χαλάσει το σώμα μου"...
Την άλλη μέρα πήγα στις νοικοκυρές. Αυτές ήταν συνέχεια "όχι στο κρεβάτι, μόλις το έστρωσα, όχι στον καναπέ, είναι καινούργιος, μην πατάς εδώ, μη θα χαλάσεις εκείνο"...
Τις καθηγήτριες τις δοκίμασα την τρίτη μέρα και κόλλησα. Και πως να μην κολλήσει κανείς, όταν μόλις τελειώνεις σε ρωτάνε: "Το καταλάβατε, ή να το επαναλάβουμε για να το εμπεδώσετε;"»...!!!!