17.8.10

Νέα Ελληνική Πολιτεία ή καλοπληρωμένοι πρωθυπουργικοί αυλοκόλακες...;;;



Διάβαζα στην Καθημερινή του Σαββατοκύριακου την συζήτηση για το ...«Οβάλ Γραφείο» που ενδιαφέρεται να φτιάξει στο Μαξίμου ο πρωθυπουργός (του Μνημονίου και της Πάρου και του Πόρου...). Ενδιαφέρουσα σκέψη η προτεινόμενη από κάποιους σοβαρούς φιλέλληνες (όσο δεν βλέπω τα περί αμοιβής τους, δικαιούμαι να υποθέτω...) καθηγητές, πραγματικά δεν μπορώ παρά να είμαι θετικά προδιατεθειμένος απέναντι στη δημιουργία ενός οργάνου που θα συντονίζει τους πολιτικαντισμούς των υπουργών, που θα προωθεί δράσεις και πρωτοβουλίες για το αύριο και όχι απλώς για το σήμερα, που θα επισκοπεί και θα προτείνει μεταρρυθμίσεις για την λειτουργία του δημοσίου.

Αρκεί βέβαια να γίνει σωστά, με σύγχρονο οργανόγραμμα, πλήρη περιγραφή καθηκόντων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, σωστούς μηχανισμούς ελέγχου και διαφάνεια, χαρακτηριστικά που είμαι σίγουρος ότι οι ξένοι σύμβουλοι του Γιώργου, που θα αναλάβουν την οργάνωση, θα προσδώσουν στο όλο εγχείρημα. Επιπλέον όμως, πρέπει να επιδιωχθεί και ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συναίνεση, στοιχείο που θα ξεπεράσει τον σκόπελο που η ίδια η δημόσια διοίκηση θα θέσει, αντιστεκόμενη στην αλλαγή και τις ανατροπές της βολικής καθημερινότητας.

Το μεγαλύτερο όμως εμπόδιο, αλλά και ταυτόχρονα η μεγαλύτερη ευκαιρία για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, είναι το χαοτικό πολιτειακό μοντέλο που έχουμε σε λειτουργία στη χώρα μας, απόρροια των «κολοβών» συνταγματικών μεταρρυθμίσεων της μετά το 1981 περιόδου, οι οποίες αποκαθήλωσαν το Σύνταγμα από τον πραγματικό ρόλο του ως Κείμενο Αρχών και Αξιών που πρέπει να διέπουν τη λειτουργία της χώρας Ελλάδας στην ενιαία κοινότητα Ευρώπη αλλά και της παγκόσμιας κοινωνίας των Ελλήνων, σε ένα απλό Κείμενο συμπληρωματικό της Νομοπαρασκευής που επιχειρεί η εκάστοτε κυβέρνηση.

Και μιας και το όλο σκεπτικό του «Οβάλ Γραφείου», συνδυαζόμενο από την νέα «Καλλικράτειο» δομή της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης και τα διαρρέοντα περί εκλογικού συστήματος με 120 διοριζόμενους και 180 εκλεγόμενους βουλευτές, μιλάει για ενίσχυση του πρωθυπουργικού ρόλου και καθώς –συνταγματικά- το πολίτευμα μας είναι προεδρευομένη δημοκρατία και όχι πρωθυπουργευομένη, είναι ευκαιρία λοιπόν να κάνουμε και μια ριζική αναδιοργάνωση του όλου πολιτειακού μοντέλου που διαθέτουμε.

Μια Νέα Ελληνική Πολιτεία δομημένη πλέον πραγματικά σε τρεις άξονες:
* την Προεδρία της Δημοκρατίας, υπέρτατη αρχή πλαισιωμένη και με ένα μικρό σώμα «γερουσιαστών», που θα διοικεί τις ανεξάρτητες λειτουργίες του πολιτεύματος (π.χ. Δικαστική εξουσία) και θα διαχειρίζεται την συνταγματική προσαρμογή των πράξεων νομοθετών και διοίκησης, θα εκλέγεται δε από ειδικό εκλεκτορικό σώμα στο οποίο θα συμμετέχουν όλοι οι αιρετοί εκπρόσωποι του λαού: ο πρωθυπουργός, οι βουλευτές, οι ευρωβουλευτές, οι περιφερειάρχες και τα περιφερειακά «κοινοβούλια», οι δήμαρχοι.

* την Βουλή, ένα κεντρικό όργανο πλαισιωμένο από τα δεκατρία μικρότερα «κοινοβούλια» των περιφερειών, όπου οι (απευθείας εκλεγόμενοι σε «τοπικό» επίπεδο) εκπρόσωποι του λαού θα νομοθετούν και θα ελέγχουν (π.χ. δια των ανεξάρτητων αρχών) την εκτελεστική εξουσία για την εφαρμογή των νόμων και των πράξεων της διοίκησης,

* τον Πρωθυπουργό (απευθείας εκλεγόμενο επίσης με χωριστό, εθνικό, ψηφοδέλτιο) και την (οριζόμενη από τον ίδιο και πλήρως ανεξάρτητη από τα παραπάνω όργανα) Κυβέρνηση που θα σχεδιάζει στρατηγικά το μέλλον του τόπου, θα εισάγει νόμους στη Βουλή προς ψήφιση, θα διαχειρίζεται και βελτιώνει τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και θα υλοποιεί κυβερνητικές δράσεις μέσω των κεντρικών και τοπικών δημοσίων λειτουργών (εκλεγμένων ή μη).

Στο μοντέλο αυτό, σίγουρα έχει ουσιαστική θέση και πραγματικό ρόλο το, προτεινόμενο από τόσους ξένους «σοφούς» «Οβάλ γραφείο» του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Και βέβαια, συνταγματολόγος δεν είμαι, αλλά το μοντέλο αυτό μου φαίνεται απείρως καλύτερο και λειτουργικότερο προς όφελος των συμφερόντων του «δήμου», των πολιτών, από το ισχύον μοντέλο της πρωθυπουργικής δικτατορίας (όπου το «Οβάλ γραφείο» δε θα αποτελεί παρά την εξουσιάζουσα καλοπληρωμένη αυλή του αρχηγού...) με επίφαση δημοκρατίας δια ενός διακοσμητικού προέδρου και μίας βουλής χειροκροτητών (άνευ ανιματέρ...). Τα οποία –για την ιστορία- καθιέρωσε ο «λαοφιλής» πατερούλης του σημερινού πρωθυπουργού (δι’ευνοήτους λόγους δια τους οποίους δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε...).

Αν ποτέ λοιπόν καθιερωθεί ένα παρόμοιο μοντέλο διακυβέρνησης, ίσως τότε να πάψουμε να εκφράζουμε σκέψεις όπως αυτή στου Στάθη στο σκίτσο που δημοσίευσε η Ελευθεροτυπία στις 12.08.2010...