4.7.10

Διαθεσιμότητα...



Έχουν περάσει τα μεσάνυχτα και 2 τύποι μιλάνε μεγαλόφωνα έξω από κάποιο σπίτι σε μια φτωχογειτονιά. Οι φωνές τους όμως ενοχλούν τον ένοικο του σπιτιού, ο οποίος βγαίνει στο παράθυρο και τους λέει να πάνε πιο μακριά γιατί με τις φωνές τους δεν μπορεί να κοιμηθεί και το πρωί πρέπει να ξυπνήσει χαράματα για να πάει στη δουλειά του.

«Μάλιστα κύριε έχετε δίκαιο», του απαντάνε!

Ο άνθρωπος κλείνει το παράθυρο αλλά αυτοί μένουν εκεί και συνεχίζουν να μιλάνε δυνατά. Το παράθυρο μετά από λίγο ξανανοίγει κι αυτή τη φορά ο ένοικος του σπιτιού τους φωνάζει αγριεμένος ότι αν δεν απομακρυνθούν θα φωνάξει την αστυνομία.

«Μάλιστα κύριε έχετε απόλυτο δίκαιο», ξαναλένε πάλι αυτοί.

Ωστόσο δεν απομακρύνονται και συνεχίζουν τη θορυβώδη συζήτηση τους έξω από το παράθυρο του ανθρώπου που αυτή τη φορά βγαίνει πάλι στο παράθυρο με μια καραμπίνα και τους απειλεί ότι θα τους πυροβολήσει αν συνεχίσουν να τον ενοχλούν. Τότε ο ένας από τους δυο τύπους του λέει: «Έχετε δίκαιο κύριε να διαμαρτύρεστε αλλά έχουμε μια σοβαρή διαφωνία με τον φίλο μου από εδώ, στην οποία, ίσως εσείς θα μπορούσατε να δώσετε τη γνώμη σας ώστε να λήξει το θέμα και να πάμε όλοι για ύπνο....»

«Τι είδους διαφωνία είναι αυτή;» ρωτάει με περιέργεια ο ένοικος του σπιτιού.

«Να, εγώ», παρεμβαίνει ο άλλος, «ισχυρίζομαι ότι αν σε ένα άνδρα του προτείνουν ένα ποσό δέκα εκατομμυρίων ευρώ μπορεί να καθίσει να τον πηδήξει ενώ ο φίλος μου λέει ότι αυτό είναι αδύνατο. Εσείς τι λέτε; Θα καθόσασταν να σας πηδήξουν μια φορά για να πάρετε δέκα εκατομμύρια;»

Ο ένοικος του σπιτιού ξαφνιάζεται μπροστά στο ερώτημα, στέκεται στο παράθυρο σκεφτικός, ξύνει το κεφάλι του και ρωτάει για να βεβαιωθεί: «Δέκα εκατομμύρια είπατε; Ναι, βέβαια, για δέκα εκατομμύρια βρε παιδιά σίγουρα θα καθόμουν να με πηδήξει κάποιος...»

Τότε ο ένας από τους 2 τύπους λέει στον άλλο: «Τ' άκουσες που στο λεγα και δεν με πίστευες; Κώλοι διαθέσιμοι υπάρχουνε. Τα λεφτά δεν υπάρχουν...»