25.7.10

Όταν καείς απ' τον χυλό φυσάς και το γιαούρτι...



Διάβαζα νωρίτερα την ηλεκτρονική έκδοση του Βήματος όταν το μάτι μου σταμάτησε σε μια «υμνολογία» της κας Αθηνάς Δρέττα, γενικής γραμματέως του υπουργείου Εργασίας, σε «ποίηση» Νίκου Χασαπόπουλου... Σταχυολογώ και σας μεταφέρω δυο αποσπάσματα...
Θυμάται την Ισπανίδα του ΔΝΤ, την κυρία Μαριαλούς Μορένο Μπαντία, η οποία όχι μόνον αμφισβητούσε διαρκώς τα στοιχεία που της έδιναν, αλλά έφερνε μαζί της και... μεταφραστές από το ΔΝΤ: «Να σκεφτείτε ότι τους παραδώσαμε το τελικό κείμενο του Ασφαλιστικού μεταφρασμένο στα αγγλικά από το υπουργείο Εξωτερικών και μας το ζήτησαν και στα ελληνικά για να το μεταφράσουν οι ίδιοι. Καμία εμπιστοσύνη...»

Απορία που μου γεννήθηκε και σας στη λέω γιατί θα σκάσω... Η μετάφραση ήταν τόσο ακριβής όσο η αντίστοιχη της του Μνημονίου;; Απάντηση βέβαια δε θα πάρω, γιατί ...ο σωστός ο άντρας (ο «ποιητής» Χασαπόπουλος εν προκειμένω...) δεν τα ρωτάει αυτά ποτέ σε μια κυρία, ειδικά στην υμνολογία της... Να το πάρει στραβά και να μην μπορεί μετά να κοιμηθεί τα βράδια και να σβήνει στο ουίσκι τα δικά σου τα σημάδια;;

Αν και τα δοξαστικά και οι υμνολογίες δεν είναι από τα καλύτερα αναγνώσματα μου, είπα λοιπόν να συνεχίσω το διάβασμα... Μήπως...
Σε κάποια στιγμή, ενώ οι διαπραγματεύσεις για την αναλογική σύνταξη βρίσκονταν στο τέλος τους, οι διαπραγματευτές ζήτησαν κάποια επιπρόσθετα οικονομικά στοιχεία. Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας τα έδωσε αμέσως. Οι δύο από τους διαπραγματευτές τα ήλεγξαν, έδωσαν το « οκέι» και σηκώθηκαν να φύγουν. Η Ισπανίδα όμως παρενέβη και είπε ευθέως στους συναδέλφους της, χωρίς τη μεσολάβηση των μεταφραστών, να μη δέχονται τα στοιχεία που τους παρουσιάζουν γιατί μπορεί να ήταν διαφορετικά από αυτά που είχαν ζητήσει...

Εδώ σταμάτησα το διάβασμα... Ήταν προφανές... «Όποιος καεί από τον χυλό φυσάει και το γιαούρτι«, σκέφτηκα... «Είδες η Ισπανίδα, μας ήρθε δασκαλεμένη», σκέφτηκα...

Αλλά γιατί ο «ποιητής» δε μας λέει και γι'αυτήν και το πόσο καλά έκανε τη δουλειά της για να μας βοηθήσει να μπούμε στον ίσιο δρόμο...;; Έλα, ντε...

Έπιασα και ξαναδιάβασα το κείμενο, προσπαθώντας να ανακαλύψω τι πραγματικά ήθελε να πει ο «ποιητής»... Το μυστικό ήταν εκεί, κρυβόταν σε δυο τόσες δα φρασούλες... Η πρώτη...
Αυτό το «παιχνίδι» με τους μεταφραστές δεν άρεσε καθόλου στην ηγεσία του υπουργείου Εργασίας...

Και η δεύτερη...
...το σημαντικότερο είναι ότι το περίπλοκο νέο ασφαλιστικό σύστημα,που εξασφαλίζει βιωσιμότητα για τα ερχόμενα 40 χρόνια, όπως λέει υπερηφάνως η κυρία Δρέττα, πρέπει να εφαρμοστεί...

Έτσι εξηγείται που όσο διάβαζα ο «ποιητής» μου θύμιζε όλο και περισσότερο τον κάπελα εκείνο που βλέπει με το ένα μάτι τον πελάτη του να φυσάει και το γιαούρτι που του έφεραν να δροσιστεί αφού τσουρουφλίστηκε από τον καυτό χυλό, και την ίδια ώρα κάνει ότι μπορεί να πείσει τους υπόλοιπους που παρακολουθούν ότι ο χυλός δεν είναι καυτός και το γιαούρτι είναι δροσερό...
υ.γ. αλήθεια, σε αυτό το υπουργείο μόνο ο Κουτρουμάνης μου φαίνεται της προκοπής, όλοι οι άλλοι βάζουν τα κλάματα σαν βουβουζέλες με το παραμικρό... Ρε Γιώργο, πες τους να μην ανησυχούν, στις επόμενες εκλογές θα υπάρχουν ψήφοι, οι δικές τους...