6.6.10

Un peu brutal...



Τελικά, ο σύγχρονος Πασόκος, όταν πιέζεται και κινείται εκτός ιδεολογίας και πιστεύω γίνεται un peu brutal... Διαβάστε και θα καταλάβετε τι εννοώ...

Ήταν προ ολίγων εβδομάδων που ήρθε εδώ εκείνος ο Κινέζος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος της Cosco (αυτός ο αποδιοπομπαίος ρουφηχτής του αίματος του λαού...) και βγήκε ο -un peu brutal- αντιπρόεδρος Πάγκαλος και του είπε ότι είχαν παρανοήσει τότε που τα έλεγαν αυτά και τους απειλούσαν ότι θα τους πετάξουν στη θάλασσα που τόλμησαν να στενοχωρήσουν τα αλάνια από τα λιμάνια και επειδή κατάλαβε ότι θα τον κράξουν ομαδόν (άσχετα αν το μονοπώλιο των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης των ηθών τελικά το έθαψε...) έσπευσε να υπερθεματίσει σε brutalité αντιπροτείνοντας ως αντάλλαγμα στην πρόταση του Κινέζου να ενισχύσει επενδυτικά τη χώρα, να μας στείλουν τουρίστες και να τους στείλουμε κι εμείς... Ολέ ο ταύρος... Ο brutal ταύρος...

Άλλο παράδειγμα... Καμποτάζ... Στα λιμάνια της χώρας μας (πέρα από τις τεχνικές ελλείψεις) ισχύουν μια σειρά από περιορισμούς άσχετους με την ποιότητα, τη σχέση κόστους-οφέλους ή την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας αλλά απολύτως σχετικούς με τον προστατευτισμό συγκεκριμένων ομάδων εργαζομένων εις βάρος του υγιούς ανταγωνισμού.

Ενέδωσε λοιπόν στις πιέσεις η κυβέρνηση (λέμε τώρα...) και αποφάσισε να προχωρήσει στην άρση των περιορισμών για να επιτρέψει την πρόσβαση περισσότερων πλοίων στα λιμάνια μας, την αύξηση του ανταγωνισμού, άρα την εισροή περισσότερου συναλλάγματος, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων γύρω από τον τουρισμό...

Το brutal αρχίζει εδώ... Ε, ναι, υπάρχει brutal... Πάντα υπάρχει un peu brutal όταν αναφερόμαστε σε αυτή την κυβέρνηση, την παιδική χαρά του Giorgos and friends...

Όταν λοιπόν τέθηκε το θέμα με την άρση του καμποτάζ και παραπονέθηκαν οι Χαλάδες και οι Τσιμπόγλοι εν ονόματι των νυν και αεί ευνοημένων, ανέλαβαν η καπετάνισσα Λούκα και ο καπετάν Ανωμερίτης (αμφότεροι παλιάς κοπής αλλά δένουν με το φόντο...) να διευθετήσουν το θέμα που προέκυψε στο φέουδο τους και άδραξαν την ευκαιρία να καινοτομήσουν...



Θα καταργήσουμε τους περιορισμούς, λέει, και θα τους ζητάμε τριετές συμβόλαιο, ότι θα προσλαμβάνουν καμπόσους ...Τσιμπόγλους (να μη φωνάζουν...), ότι θα έρχονται τουλάχιστον 72 ώρες, ότι θα δένουν τουλάχιστον σε τρία λιμάνια μας και θα γυρνάνε από κει που ξεκίνησαν... Και θα δούμε και τις συμφωνίες με τις χώρες που μας στέλνουν κρουαζιερόπλοια, να τους στέλνουμε κι εμείς τα δικά μας, το που θα τα βρούμε βέβαια είναι άλλη ιστορία...

Και για όσους προβληματιστούν που δεν έχει ξεμπερδέψει ο Λοβέρδος με τα ασφαλιστικά, έχουμε καβάντζα (mot un peu brutal...) και την πρόταση της επιτροπής του καπετάν Ανωμερίτη να «διερευνηθούν «μέτρα για την αύξηση της απασχόλησης... όπως π.χ. κάλυψη από τον υπό ίδρυση ΟΑΕΝ των ασφαλιστικών εργοδοτικών εισφορών υπέρ ΝΑΤ Ελλήνων ναυτικών, οι οποίοι ναυτολογούνται σε κρουαζιερόπλοια με κοινοτική και μη κοινοτική σημαία...».

Περί εκπαίδευσης, ποιότητας, ευελιξίας, ανταγωνιστικότητας κλπ ούτε λόγος να γίνεται... Αυτά είναι να τα ελέγχουμε στους μεγαλέμπορους του τουρισμού, είναι ...εν πε μπρουτάλ, δεν μπορούν και δεν επιτρέπεται να απασχολούν το καινοτόμο λαϊκό μοντέλο μας... Πρέπει να είμαστε προσηλωμένοι στο στόχο: να πάρει στα χέρια της η εργατιά τα ...πλοία της πλουτοκρατίας, για να σκίζει περήφανα τα πέλαγα η γαλανόλευκη, οδηγημένη από την περιβόητη «ντουντούκα του Σάββα του Τσιμπόγλου».

Και πρέπει να πετύχουμε για να μη μας κλέβει τον ιδρώτα μας ο κάθε πλουτοκράτης... Σαν αυτούς της Royal Caribbean Cruises που όταν τους ζητήσαμε να προσλάβουν «καμιά πενηνταριά εξηνταριά έλληνες ναυτικούς» μας πήραν διακόσια πενήντα ολόκληρα εκατομμύρια ευρώ (!!!) που θα τα κάναμε επενδύσεις σε υποδομές υποδοχής και διαμονής επιβατών κρουαζιεροπλοίων στα λιμάνια μας σε Πειραιά, Κατάκολο, Ρόδο και Ηράκλειο Κρήτης και φύγαν σ'άλλη γη, σ'άλλα μέρη... Οι brutal πλουτοκράτες... Και το δώσανε και στις εφημερίδες... Για να μας φοβίσουν... Δείτε τι έγραψε π.χ. το Βήμα σήμερα...



Εμείς όμως δε θα φοβηθούμε...!! Γιατί ο δικός μας δρόμος είναι ο σωστός !! Αδιαμφισβήτητα !! Τζάμπα βαδίζαμε τόσα χρόνια στον «τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό»;; Ε, τώρα πια φτάσαμε... Και μπορούμε περήφανα να αναφωνήσουμε «νενικήκαμεν»!! Γιατί δε χάσαμε τη μπάλα καθ'οδόν... Μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ χάσαμε, αλλά τι αξία έχουν τα ευρώ αν είναι να στεναχωρήσεις τον φίλο το «αλάνι απ' το λιμάνι» που «όταν βραδιάζει τους δρόμους πιάνει»... Και να τον βάλεις να ξυπνάει πρωί πρωί για να δουλέψει για πράγματα τόσα χρόνια κεκτημένα... Un peu brutal...