23.6.10

Όταν ο φασισμός συναντά την ανικανότητα...



Αλήτες. Και φασίστες. Αποφασίζουν και διατάσσουν. Σύγχρονη κόκκινη χούντα. Είναι το ΠΑΜΕ, ένα από τα εξαπτέρυγα του ΚΚΕ, και, στο προκείμενο, τα μίσθαρνα όργανα του στο λιμάνι του Πειραιά. Σήμερα λοιπόν, το κουκούτσι μυαλού που διαθέτουν γύρισε τούμπα και αποφάσισαν να ταλαιπωρήσουν μερικές εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες πρωιούσης της μέρας, επιβάτες. Όχι για να πετύχουν κάποιο κοινό καλό, απλά για να γίνει το δικό τους...

Ανίκανος. Και δειλός. Στα εύκολα είναι πρώτος να κάνει μεγαλεπήβολες δηλώσεις. Στα δύσκολα προτιμά να κρύβεται. Για να μην εκτεθεί. Για να μην λερώσει τα υψηλά, δοτά, νούμερα της δημοτικότητας του. Ένας σύγχρονος πράσινος λαϊκιστής. Είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, από τα «χρυσά» παιδιά του ΠΑΣΟΚ, υπουργός «Προστασίας» (sic!!) του Πολίτη. Σήμερα λοιπόν, το κουκούτσι μυαλού που διαθέτει λειτούργησε και πάλι επικοινωνιακά, έτσι αποφάσισε ότι αν είναι να εκτεθεί η «καλή φήμη» του καλύτερα να ταλαιπωρηθούν μερικές εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες πρωιούσης της μέρας, επιβάτες. Όχι για να πετύχει κάποιο κοινό καλό, απλά για να γίνει το δικό του...

Σκέφτομαι λοιπόν κι εγώ... Μήπως να τους πετάγαμε στη θάλασσα;; Όλους μαζί και με τη μία;; Ή μήπως κινδυνεύουμε να μας βάλει πρόστιμο η Μπιρμπίλη διότι ρυπαίνουμε τη θάλασσα με απόβλητα, επικίνδυνα κοινωνικά απόβλητα;;

Σημείωση ακροτελεύτια... Διάβαζα στη σχετική ειδησεογραφία:
«Σημειώνεται ότι το ΠΑΜΕ αντέδρασε έντονα στην κήρυξη της απεργίας των σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΟΝ ως παράνομης. "Με μια απόφαση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, χρησιμοποιώντας δικαστές εντεταλμένους, επιχειρούν να εμποδίσουν τους ναυτεργάτες να απεργήσουν βγάζοντας την απεργία των σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΟΝ παράνομη", σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση».

Αν μια τέτοια ανακοίνωση την έγραφα και μοίραζα εγώ, ένας απλός πολίτης, σε λίγο θα είχα έξω από το σπίτι ή το γραφείο μου τον αστυνομικό να επιδίδει την κλήση του εισαγγελέα για να καταθέσω κάθε σχετική πληροφορία που διαθέτω ώστε να χαρακτηρίζω δικαστές ως εντεταλμένους εφοπλιστών. Διότι, όπως με κάθε ευκαιρία μου τονίζουν φίλοι δικαστικοί, ο δικαστής εντέλλεται μόνο από το σύνταγμα, τους νόμους και το περί δικαίου αίσθημα...

Αλλά εγώ είμαι απλός πολίτης, δεν είμαι πολιτικά προστατευόμενος φασίστας συνδικαλιστής...