23.6.10

Κρατικό νταβατζηλίκι...



Όσοι δεν το διαπιστώσατε ήδη, θα το διαπιστώσετε αν προσέξετε τον λογαριασμό της ΔΕΗ: οι νταβατζήδες της συντεχνίας των τελωνειακών είναι εδώ!! Όσο για τα φοβερά και τρομερά και απειλητικά που εκστόμιζε ο (ολίγος ελέω ΓΑΠ και ολίγον ελέω ΔΝΤ) υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου περί οικονομικής δικαιοσύνης, περί κατάργησης των προκλητικών προνομίων διαφόρων συντεχνιών, τελικά στην πράξη αποδείχθηκαν φούμαρα... Όπως αυτός που τα εκστόμιζε... Αλλά τώρα πια ποιος χαχόλος θυμάται...

Τους ψηφίσατε φίλοι μου, λουστείτε τα τώρα και μαζί λουστείτε και τα γέλια και την οργή ημών των υπολοίπων, για τον εαυτό μου διατηρώ το δικαίωμα να επιχαίρω έχοντας δηλώσει ευθαρσώς ότι δεν ψήφισα ΓΑΠΑΣΟΚ και ότι εκ των δύο κακών «το μη χείρον» ήταν το προηγούμενο διότι μπορούσε με κάποιο τρόπο να διορθωθεί... Τούτο το κακό, πέραν του ότι έχει αποδειχθεί απολύτως μη διορθώσιμο, είναι «βέλτιστον» αλλά μόνο για τη στενή παρέα του Γιώργου και τους εκτός Ελλάδος φίλους τους...

By the way, αναρωτιέμαι πως γίνεται αποδεκτό από το χρηματιστήριο (όπου η πολυμετοχική εταιρεία ΔΕΗ είναι εισηγμένη) μια εταιρεία παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας να εκτελεί και εισπρακτικές εργασίες τρίτων, άσχετες με το φυσικό της αντικείμενο;

Επίσης να ρωτήσω αν η απευθείας ανάθεση μιας τέτοιας εργασίας στη ΔΕΗ παραβιάζει τους κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού και την υποχρεωτική διαγωνιστική διαδικασία του Δημοσίου;

Γιατί το τέλος της ΕΡΤ ή το ΔΕΤΕ να μην το διαχειριζόταν π.χ. το ΚΕΠΥΟ όπως διαχειρίζεται τα τέλη κυκλοφορίας ή π.χ. ο ΟΤΕ που είναι ιδίου χαρακτήρα με την ΔΕΗ και παρά τον ανταγωνισμό έχει πρόσβαση στην πλειοψηφία των νοικοκυριών;

Και ποιος μου εγγυάται ότι η ΔΕΗ καταβάλλει κανονικά όλα αυτά που εισπράττει και δεν της ανήκουν, χωρίς μέρος των εισπραχθέντων να καταλήγει στο έλλειμμα της ή να πέφτει βορά κακών διαχειριστών ή χειρότερων συνδικαλιστών;;

Γιατί οι Δήμοι να μην στέλνουν οι ίδιοι τον λογαριασμό δημοτικών τελών στους δημότες τους και να τον εισπράττουν επίσης οι ίδιοι με τον μηχανισμό τους (τόσους άχρηστους υπαλλήλους έχουν έτσι κι αλλιώς) ώστε να έρχονται σε άμεση επαφή με τους δημότες τους, να τους ενημερώνουν έτσι για τον προγραμματισμό και ταυτόχρονα να γίνονται και δέκτες του παραπόνου, να είναι τέλος πάντων εμφανής η αντιπαροχή της δαπάνης...;

Στο τέλος τέλος, το νόμιμο και ηθικό είναι να πληρώνω το προϊόν και την υπηρεσία που απολαμβάνω, ανάλογα με την πραγματική αξία της, στον πάροχο της. Γιατί, όπως γίνεται σήμερα, αν δεν είμαι ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες του Δήμου μου (π.χ. του Δήμου Αργυρούπολης που έχει αφήσει το νερό απλήρωτο για έξι χρόνια κατασπαταλώντας αλλού τα δημοτικά τέλη και τις κρατικές επιχορηγήσεις που ανελλιπώς εισπράττει...) και αποφασίσω να μην πληρώσω πια δημοτικά τέλη διαμαρτυρόμενος, κινδυνεύω σοβαρά να στερηθώ ένα άλλο αγαθό, το ηλεκτρικό ρεύμα, με τον πάροχο του οποίου μπορεί να μην έχω κανένα απολύτως πρόβλημα...