25.6.10

Εκρήξεις σκέψης για μια δολοφονία...



Ξαφνικές εκφράσεις σκέψης που μάζεψα από απογευματινές συζητήσεις, σχετικές από τη χθεσινή δολοφονία αξιωματικού της αστυνομίας... Ή -πιο σωστά- ξαφνικές εκρήξεις σκέψης ανθρώπων σκεπτόμενων...
«Αλήθεια, σκέφτηκε κανείς ότι αυτοί που πραγματικά θα ωφεληθούν είναι αυτοί που πουλάνε συστήματα για περισσότερη ασφάλεια ενάντια στα συστήματα για περισσότερη βία;;»

«
Άκουσες; Το ΚΚΕ καλεί το εργατικό λαϊκό κίνημα και το λαό σε επαγρύπνηση και εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του θύματος. Στον πολιτισμένο κόσμο αυτά τα δύο συμβαίνουν αντίστροφα...»

«Μήπως ο Χρυσοχοΐδης να έπαιρνε και τον Λοβέρδο μαζί στα συλλυπητήρια; Και καλή μοιρολογίστρα είναι και θα μπορέσει από πρώτο χέρι να εξηγήσει στη χήρα γιατί δεν δικαιούται τη σύνταξη του άντρα της...»


Εκείνο που με ανησύχησε δεν είναι ότι τα είπαν πολλοί και διαφορετικοί, είναι ότι τα άκουσα και δεν αντέδρασα... Ίσως γιατί στο βάθος έβλεπα ότι εκφράζουν μια άποψη πολύ κοντά στην αλήθεια, ότι ίσως και να έχουν δίκιο...

Ίσως γιατί βλέπω μια κυβέρνηση ανίκανη να δημιουργήσει έστω και κατ' ελάχιστον, ικανότατη όμως διαρκώς να υποχωρεί στις βουλές άλλων, απλώς να διαχειρίζεται κατ' εντολήν άλλων και ενδελεχώς να κατηγορεί και να απαξιώνει ότι δεν συμφέρει τους εν κρυπτώ εντολείς της...

Ίσως γιατί μπροστά στα παρακμιακά αδιέξοδα μιας ψευδοσοσιαλιζουσας πολιτείας, προσδοκώ ένα επαναστατικό, φιλελεύθερο, λαϊκό, διεκδικητικό μανιφέστο που θα συσπειρώσει το υγιές κομμάτι του ελληνικού λαού...