26.5.10

Αλλαγή, ηγέτες και ακόλουθοι...



«Ή θα βρούμε το δρόμο, ή θα τον ανοίξουμε...».

Η ρήση αυτή αποδίδεται στον στρατηλάτη - κατακτητή Αννίβα και είναι η χαρακτηριστικότερη αρχή της διοίκησης, αντιπαρατιθέμενη στην αντίσταση στην αλλαγή. Γιατί η αλλαγή είναι ο δρόμος μπροστά. Και γιατί στην κοινωνία, σε όλες τις εκφράσεις της, οι πολλοί δεν επιθυμούν την αλλαγή, προτιμούν τη συντήρηση, τα κεκτημένα, ατέρμονα προσπαθούν να μην αλλάξει τίποτα. Ακόμα κι όταν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς... Ακόμα κι όταν η αλλαγή είναι συνυφασμένη με την επιβίωση...

Προτιμούμε να αλλάξουν οι άλλοι, να μην είμαστε εμείς αυτοί που θα επηρεαστούμε από το αναγκαίο και αναπόφευκτο, και το εκφράζουμε σε κάθε επιλογή μας, από τις απλές, καθημερινές, ως την κορυφαία, αυτή της ηγεσίας μας: αποφεύγουμε να επιλέξουμε αυτούς που θα προκαλέσουν την αλλαγή, τους πραγματικούς ηγέτες, αυτούς που θα διαμορφώσουν ένα διαφορετικό αύριο, αποφεύγουμε αυτό που φοβόμαστε ότι θα πρέπει να δουλέψουμε για να το δημιουργήσουμε, για να το κατακτήσουμε.

Και, αντί ηγετών, επιλέγουμε τους πειθαρχημένους ακολούθους που αυτοβαπτίζονται «ηγέτες». Αυτούς που θα πιστά θα εκτελέσουν, έκοντες άκοντες ακολουθούντες, αυτό που άλλοι θα διαμορφώσουν για εμάς και στη συνέχεια θα προσπαθήσουν να μας εξωραΐσουν το αναπόφευκτο, να μας πείσουν ότι υποχρεώνονται έξωθεν να προχωρήσουν σε αλλαγές που ...δεν συνάδουν με τη φιλοσοφία και την ιδεολογία τους, πιότερο γιατί πρέπει να πείσουν πρώτα τους εαυτούς τους, ότι δεν άλλαξαν, ότι η συντελούμενη αλλαγή δεν τους έκανε λιγότερο συντηρητικούς...

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι πάντα οι ηγέτες είναι λιγότεροι και λιγόλογοι, ενώ οι ακόλουθοι είναι πλήθος αλαλάζον εκ πλήθους αλαλάζοντος...