30.5.10

Ανανεωμένη Γραμματική της Ελληνικής γλώσσας

1. Τα λήγοντα εις - χώσεως, -χύσεως, -μπήξεως καθώς και ο αριθμός τρία συντάσσονται με το συμπάθειο.

2. Όλα τα εις -ούτσος λήγοντα, φανερώνουν ανδρεία ή σοφία π.χ. Ανδρούτσος (ανδρεία), Πανούτσος (σοφία). Εξαιρούνται το Γιούτσος και Πούτσος που σημαίνουν «έμπαινε».

3. Όλα το εις -άνα λήγοντα, ειναι ηδονής σημαντικά, π.χ. πουτάνα, φακλάνα, νταρντανα, γαγκλάνα κλπ. Εξαιρουνται το καμπάνα ως κρούσεως σημαντικό και Αλαμάνα ως ιστορικό τοπωνύμιο.

4. Όλα τα εις -αράς λήγοντα είναι, μεγέθους σημαντικά, όπως το Πουτσαράς , Κοιλαράς, Κωλαράς κλπ. Εξαιρειται το Φουκαράς.

5. Όλα τα εις -ακας λήγοντα δουλευουν επι 8ωρου βασεως, π.χ. δασοφύλακας, νυχτοφύλακας, χωροφύλακας, κλπ. Εξαιρειται ο Μαλάκας που δουλευει επι 24ωρου βασεως.

6. Όλα τα εις -ίδι λήγοντα, ειναι χρήσεως και εργασίας σημαντικά, όπως ψαλίδι, κατσαβίδι κλπ. Εξαιρειται το αρχίδι, το οποιο εμφανίζεται στις εξής μορφές:

α) Ως βρώσεως σημαντικό ( φάε ένα αρχίδι).
β) Ως κλάσεως σημαντικό στον πληθυντικό (κλάσε μας τα αρχίδια).
γ) Ως ορεκτικό (τσίμπα ένα αρχίδι).
δ) Ως δηλωτικό ποιότητος ατόμων:
- επαινετικα (Διευθυντής με αρχίδια)
- υποτιμητικά (αρχίδια Διευθυντής).

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σημειώνει: Μιας και μιλήσαμε για Μπαμπινιώτη...