26.5.10

Σαν αμερικανάκι...



Τελικά είναι κατάρα να είσαι «επί των εξωτερικών» σε τούτη τη χώρα... Ναι μεν γνωρίζεις κόσμο, ναι μεν εξαργυρώνεις τις γνωριμίες του μπαμπά, αλλά όλο ταξιδεύεις και χάνεις τα καλύτερα... Οι άλλοι συνάδελφοι σου να «μαγκώνουν» τις χορηγίες κι εσύ να μένεις «στην απόξω», στο χαμαλίκι, στη φτώχεια και τη ζεμπεκιά... Και να το μαθαίνεις δέκα χρόνια μετά... Και με αυτό τον τρόπο... Γιώργο μου, σε συμπονώ ειλικρινά στη δύσκολη στιγμή που βρίσκεσαι σήμερα... Σε συμπονώ... Και δεν ήταν ούτε ένα ούτε δύο... Ένα διακόσια ήταν, αν έκανα καλά την πράξη... 12%... Πως σου ξέφυγαν εσένα τόσα λεφτά...;;; Πως την πάτησες έτσι...;;; Σαν αμερικανάκι, Γιώργο, σαν αμερικανάκι...