11.5.10

Ελληνικά προϊόντα;; Ναι, φυσικά, αν...



Το διάβασα πριν λίγο ακόμα μια φορά... Μια ακόμα επίκληση στο e-mail μου, «Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα» , η μόνη λύση λέει, η πιο απλή και πρακτική, στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας!

Το σημαντικό στο κείμενο αυτό είναι η πλήρης αγνόηση των κανόνων της αγοράς: πρέπει να μας ενδιαφέρει η προέλευση και μόνο, ασχέτως τιμής και ποιότητας. Με το επιχείρημα ότι αν αγοράσουμε κάτι ξένο, τα λεφτά μας θα πάνε εκεί που δεν έχουν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα...

Δηλαδή, ο κακός Έλληνας επιχειρηματίας που δεν ενδιαφέρεται να παράγει οικονομικά κάτι πρωτότυπο και ποιοτικό, πρέπει να ανταμειφθεί, ενώ ο Ιταλός συνάδελφος του που προσπαθεί να διαφοροποιηθεί και να δώσει ποιότητα σε σωστή τιμή πρέπει να τιμωρηθεί...

Δηλαδή, πρέπει να αγοράσω και να πληρώσω 30-40 ευρώ ένα ρούχο χοντροκοπιά γιατί το έραψε κάποιος Ελληνάρας και να αγνοήσω το φίνο και καλοραμμένο ρούχο των 10-15 ευρώ που ράφτηκε στην Τουρκία...

Δηλαδή, πρέπει να ανταμείψω τις νοοτροπίες εκείνες που οδήγησαν τόσα χρόνια τη χώρα στην κακή της οικονομική κατάσταση, τις νοοτροπίες εκείνες που επέλεγαν και προωθούσαν πολιτικούς ικανούς όχι να φτιάξουν τη χώρα αλλά να κάνουν χατίρια στον ένα εις βάρος του άλλου, τις νοοτροπίες εκείνες που έθεταν το σήμερα πάνω από το αύριο...

Όχι δεν θα το κάνω... Ελληνικά προϊόντα;; Ναι, φυσικά και θα τα προτιμήσω, υπό προϋποθέσεις όμως. Πρώτη προϋπόθεση, η ποιότητα του ίδιου του προϊόντος. Δεύτερη προϋπόθεση, η τιμή. Τρίτη προϋπόθεση, η υποστήριξη στο προϊόν από μια οργανωμένη εταιρία που σέβεται τον πελάτη της. Τέταρτη προϋπόθεση, η εταιρία να σέβεται το περιβάλλον. Πέμπτη προϋπόθεση, η εταιρία να πληρώνει κανονικά τους φόρους και τις υποχρεώσεις της. Έκτη προϋπόθεση, η εταιρία να έχει αναπτυγμένη κοινωνική ευθύνη. Έβδομη προϋπόθεση, η εταιρία να επενδύει και να δημιουργεί ανάπτυξη. Όγδοη προϋπόθεση, η εταιρεία να στέκεται περήφανα και σωστά στον διεθνή ανταγωνισμό και να προβάλλει τη χώρα. Είναι οι ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις που ζητάω από μια ξένη εταιρεία, το προϊόν της οποίας εισάγεται στη χώρα μου από κάποιο έμπορο.

Με λίγα λόγια θα ήμουν λίαν επιεικώς κρετίνος αν επέλεγα να αγοράσω ένα ελληνικό ή ξένο προϊόν ακριβό, χωρίς εγγυήσεις ποιότητας, φτιαγμένο από μια εταιρεία που χρωστάει τους φόρους της και τα ασφάλιστρα των υπαλλήλων της, που δεν προστατεύει το περιβάλλον στους τόπους παραγωγής (π.χ. δεν κάνει οργανωμένη ανακύκλωση των αποβλήτων της), που δεν προσφέρει στην κοινωνία, που δεν επιδίδεται σε έρευνα, δεν αναπτύσσει κάτι καινούργιο παρά μόνο επενδύει σε ακριβά αυτοκίνητα και προκλητικά πλούσια ζωή για τους ιδιοκτήτες και τα διευθυντικά της στελέχη.

Οι παραπάνω προϋποθέσεις προάγουν την υγιή επιχειρηματικότητα, προάγουν την υγιή αγορά, προάγουν τον υγιή ανταγωνισμό και παρέχουν προστασία στον πολίτη, ότι δεν θα χάσει τα χρήματα του ή την υγεία του. Προϋποθέσεις που πρέπει το κράτος να βοηθήσει τον πολίτη, ειδικά τους μη έχοντες γνώσεις και δυνατότητες, να ελέγξει ώστε να έχει πάντα την ευκαιρία και δυνατότητα να κάνει την καλύτερη επιλογή με βάση τα ατομικά του κριτήρια.

Γιατί την επιλογή την κάνω εγώ, αποκλειστικά εγώ, εμείς οι καταναλωτές !! ΟΚ, αν το προϊόν που θα επιλέξω είναι τελικά ελληνικό, θα χαρώ διπλά που η πατρίδα μου παράγει κάτι καλό που πέτυχε να σταθεί στον ανταγωνισμό και να κερδίσει την εκτίμηση μου, σε αντίθετη περίπτωση είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας που οφείλει να προσπαθήσει περισσότερο και να γίνει καλύτερος και όχι εγώ που πρέπει να επιβραβεύσω και να συντηρήσω με τον προστατευτισμό μου την μετριότητα του...