14.5.10

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον...



...όταν περιμένεις από κρατικιστές να κατανοήσουν πως λειτουργεί η αγορά και να δημιουργήσουν ανάπτυξη υποστηρίζοντας τις υγιείς δυνάμεις της ιδιωτικής οικονομίας και περιορίζοντας το δημόσιο στον πραγματικό του ρόλο, του να θέτει και να ελέγχει τις προϋποθέσεις παροχής του κοινωνικού αγαθού, τότε είσαι μακρυά νυχτωμένος...
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

υ.γ. περιμένοντας (όχι τον Γκοντό αλλά) το ανακοινωθέν προ διμήνου ΤΕΜΠΜΕ και το δρομολογηθέν εδώ και καιρό ΕΣΠΑ, διάβασα μια ακόμα συνέντευξη της υπουργού (μεταξύ άλλων και) Ανταγωνιστικότητας για τον Αναπτυξιακό Νόμο που θα δρομολογηθεί, αργότερα άκουσα ότι θα επιστρέψει η ειδική «Ολυμπιακή» διαδικασία για την ταχύρυθμη έγκριση μεγάλων επενδύσεων...

Και;; Τι κι αν εγκριθεί μια οποιαδήποτε επένδυση όταν για να λειτουργήσει καθημερινά θα πρέπει να «τα χώνει» στον κάθε αργυρώνητο δημόσιο «λειτουργό» (και είναι και πολλοί πανάθεμα τους...) για να συντηρεί τη μίζερη ύπαρξη του.

Μιλάμε π.χ. για απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων και το Ρέππειον Ίδρυμα -Παπακωνσταντίνου συναινούντος- το ερμηνεύει ως μια απλή αλλαγή στην τιμολογιακή πολιτική έκδοσης των αδειών φορτηγών σε συνδυασμό με τον περιορισμό πώλησης τους μόνον σε ΑΕ και ΕΠΕ. Σημαντικό σοσιαλιστικό επίτευγμα, καθώς αφενός μεν αναβαθμίζεται κοινωνικά ο κλάδος καθώς ο απλός νταλικιέρης θα γίνει πλέον «διευθύνων σύμβουλος» ή «διαχειριστής», αφετέρου δε διατηρούνται οι θέσεις εργασίας ...στο υπουργείο!! Η δε ανάπτυξη, ας αργήσει μερικά χρόνια...

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον...