13.5.10

Εκουαδόρ... υ ρόσας ρόχας...



Από συνάντηση σε συνάντηση σήμερα στη δουλειά, ίσως βρω λίγο χρόνο να γράψω το βράδυ αργά. Ως τότε διαβάστε από το blog του φίλου Άκη Καρατράντου, μια μικρή ιστορία για κάτι μεσαία τριαντάφυλλα από το Εκουαδόρ που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους και άλλα ευτράπελα...
Θυμάμαι μία χαρακτηριστική σκηνή από μία παλιά Ελληνική ταινία, που δυστυχώς όμως δεν θυμάμαι τον τίτλο της, ίσως όμως να τον θυμηθείτε εσείς. Ρωτούν λοιπόν τον Λάμπρο Κωνσταντάρα με τι ασχολείται. Τους απαντά το κλασικό: «εισαγωγαί, εξαγωγαί». Τι εισάγετε δηλαδή και τι εξάγετε, ήταν ως είθισται η επόμενη ερώτηση. Ο μεγάλος κωμικός απαντά με το σοβαρό του ύφος: «εισάγωμεν καμπαρετζούδες και εξάγωμεν μπουζουξούδες». Τουλάχιστον το ισοζύγιο εισαγωγών- εξαγωγών ήταν ισορροπημένο σε αυτή την περίπτωση...

(το κείμενο λειτουργεί και ως σύνδεσμος για να διαβάσετε και την υπόλοιπη ιστορία... ένα κλικ μακρυά σας είναι...)

Λέτε να φταίνε τα φεγγάρια;; Μήπως το ηφαίστειο;; Μήπως η μαύρη μας η μοίρα;; Μπα... άσε να το προσέξουμε λίγο τώρα που έφυγε ο ανάδρομος Ερμής, κάποια κουτσουκέλα έχει κάνει το παλιόπαιδο κι εμείς νομίζουμε ότι προαιρείται ο καθείς...