26.5.10

Ο «χωρικός» και ο «θεσμός»...



Θέσις κομβική για την λειτουργία του πολιτεύματος... Θέσις της οποίας ο κάτοχος εκπροσωπεί θεσμό... Και, ως εκπρόσωπος θεσμού, εκ του συντάγματος, καθίσταται τρίτος στην ιεραρχία του πολιτεύματος, να αντικαθιστά τον πρώτο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εν τη μακρά απουσία του ή εν τη αδυναμία του... Είναι ο Πρόεδρος της Βουλής... Ως θέση και θεσμός...

Κατά βάθος είναι ένας «χωρικός», χωριάτης επί το λαϊκότερον... Όπως πολλοί εκ των συναδέλφων του βουλευτών... Ένας «χωρικός» με την αρνητική έννοια του όρου, όχι με αυτή του δουλευτή, του καλλιεργητή, του βιοπαλαιστή... «Χωρικός» σε λαϊκιστικά πιστεύω και ψηφοθηρικές συμπεριφορές... Είναι ο βουλευτής Καστοριάς κ. Πετσάλνικος... Ένας «χωρικός», εκπρόσωπος άλλων «χωρικών» και των μικρών συμφερόντων τους...

Άξαφνα, μιαν ωραίαν πρωίαν του Οκτωβρίου, ο «χωρικός» έγινε «θεσμός»... Αποκύημα της νίκης της υποκρισίας επί της λογικής... Φαινομένου που είχε εξήντα έξι ολόκληρα χρόνια να εμφανιστεί... Από εκείνη την ημέρα του Γενάρη του '33 που είχε ξαναεμφανιστεί στο Βερολίνο...

Και πήρε λοιπόν θάρρος ο «χωρικός» και ανέβηκε στο κρεββάτι...Και έκρινε ότι ναι μεν ο θεσμός υπάρχει για να λειτουργεί θεσμικά αλλά ο ίδιος, σαν «θεσμός», έχει και χωριό... Το οποίο δεν βλέπει αυτά που γίνονται θεσμικά... Βλέπει καλύτερα αυτά που γίνονται στο κρεββάτι...

Έτσι ο «θεσμός» Πετσάλνικος αποφάσισε ότι μπορεί να το παίξει δίπορτο, τον παίρνει να είναι όποτε θέλει «θεσμός» Πετσάλνικος κι όποτε θέλει «χωρικός» Πετσάλνικος... Το είχε προβάρει τότε που επιτίμησε τον Γερμανό πρέσβη και τη χώρα του για μια πράξη γερμανού πολίτη εκδότη περιοδικού... Όπως έκαναν και πολλοί άλλοι «χωρικοί» στα καφενεία...

Είπε λοιπόν να το προβάρει ξανά απόψε... Κοίταξε τα χαρτιά με τις υπογραφές που του είχαν στείλει οι πατριώτες του... Θυμήθηκε και πάλι το χωριό του... Και αποφάσισε να κατέβει από την προεδρική έδρα και να ανέβει στο κρεββάτι... Για να φαίνεται... Και να ζητήσει, «χωρικός» κι αυτός εκπροσωπών «χωρικούς», το χωριό του, το χωριό τους, να παραμείνει δήμος... Ώστε και οι ψήφοι να παραμείνουν δικοί του...

Και μετά το πέρας της μικρής αυτής παράστασης, εξεδύθη της «χωρικής» ενδυμασίας, ενεδύθη την προεδρικήν και επανήλθε στο «θεσμικόν» του βάθρον... Νικητής, επιχαίρων, μειδιών και πανηγυρίζων... Ως όφειλε... Ως «θεσμός χωρικός» και ως «χωρικός θεσμός»...