6.5.10

Μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Καμπούλ...



Ο κ. Χρυσοχοΐδης υπήρξε ένας τυχερός άνθρωπος.

Όταν η βόμβα έσκασε στα χέρια του Ξηρού, δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο να αρπάξεις τον μίτο της Αριάδνης και να φθάσεις στην 17 Νοέμβρη.

Έστω και έτσι, ο κ. Χρυσοχοίδης πιστώθηκε την επιτυχία.

Ποτάμια οι δημοσιογραφικοί έπαινοι για την αποτελεσματικότητά του, ασυγκράτητοι οι ύμνοι για την εργατικότητά του, λιποθυμίες τηλερεπόρτερς μπροστά στην αστραφτερή λεβεντιά του.

Άπειρες οι συνεντεύξεις, αμέτρητα τα θετικά παραπολιτικά σχόλια, συγκίνηση, δέος και θαυμασμός για το νέο πολιτικό «φαινόμενο».

Δεν θέλει και πολύ περισσότερα κανείς, για να καβαλήσει το καλάμι και να βλέπει, «Θεός» αυτός, από την κορυφή του Ολύμπου, όλους τους άλλους γύρω του, ταπεινά και ανάξια ανθρωπάκια, να αδυνατούν να αγγίξουν το ανάστημά του και να φθάσουν την μεγαλοσύνη του.

Κακός σύμβουλος η αναπάντεχη δόξα για τον λαμπρό υπουργό.

Άρχισε να μιλά πολύ και επί παντός επιστητού.

Δηλώσεις τσουχτερές, επικρίσεις δηλητηριώδεις, καταγγελίες βαριές και ασήκωτες κατά της επάρατης δεξιάς, που, σε αντίθεση με τον ίδιο, ήταν παντελώς ανίκανη να αντιμετωπίσει τους τρομοκράτες, τους αντιεξουσιαστές, τους κάθε λογής παράνομους και ημιπαράνομους.

Σε καθημερινή, σχεδόν, βάση, το αυστηρό ύφος του κ. Χρυσοχοΐδη, το επιτιμητικό του βλέμμα, τα σκληρά του λόγια, η περιφρονητική απαξίωση και η στομφώδης οργή του ικανού και επιτυχημένου, εναντίον όλων όσοι διαδέχθηκαν τον εξολοθρευτή της 17 Νοέμβρη και απέτυχαν παταγωδώς να σταθούν στο δικό του δυσθεώρητο και ακριβοθώρητο ύψος.

«Καμπούλ η Αθήνα», βροντοφώναξε ο πολέμαρχος και σείστηκαν από ενθουσιασμό οι προοδευτικοί κονδυλοφόροι και τα αριστερόστροφα ραδιοτηλεοπτικά μετερίζια, για το αξεπέραστο ευφυολόγημα του ανδρός.

Σαν έτοιμος από καιρό, σαν να μην άλλαξε μια μέρα, ο γεννημένος νικητής επανήλθε στο πόστο του.

Όχι απλά και μόνο για να επιβάλει την «Δημόσια Τάξη», αλλά για να αποδείξει, περίτρανα και ανεπανάληπτα, αυτός ο μοναδικός, αυτός ο ασύγκριτος, αυτός ο τροπαιούχος, πως εννοεί και πως κάνει πράξη την «Προστασία του Πολίτη».

Ξανά μπουρμπουλιθροειδείς ύμνοι, ξανά φραμπαλοειδείς κολακείες και κάθε είδους ξενέρωτο «μπιζάρισμα» από τους σοσιαλπροοδευτικούς χειροκροτητές, για το μεγαλείο και την αξιοσύνη του πρώτου σε δημοτικότητα υπουργού του ΠαΣοΚ.

Στο κέντρο της Καμπούλ, μέρα μεσημέρι, πυρπολήθηκαν, από κάποιους παράφρονες δολοφόνους, τρεις νέοι, αθώοι άνθρωποι.

Όχι ! Προς Θεού! Μην ανησυχείτε!…

Ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν παραιτήθηκε.

Ευτυχώς, παραμένει στο πόστο του και θα εξακολουθήσει να προστατεύει τους πολίτες….

* κείμενο του Διονύση Κ. Καραχάλιου που δημοσιεύθηκε στο antinews την Τετάρτη 05 Μαΐου 2010 στις 22:57. Ο κ. Καραχάλιος είναι Γραμματέας Σχέσεων Κοινωνίας – Κόμματος της Νέας Δημοκρατίας


ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει:
Να παραιτηθεί ο κ. Χρυσοχοΐδης;
Γιατί; Έγινε κάτι; Μήπως έχασα κάτι;
Εξάλλου στην Καμπούλ που να ψάχνεις για πολέμαρχο...

Αλήθεια, εκείνος ο Παυλόπουλος τι να γίνεται;
Δεν πιστεύω να παραιτήθηκε...

Άμα είναι ειδοποιείστε τον Μιχάλη, κάτι θα έχει να δηλώσει...