22.4.10

Γλωσσοδέτης...



«Και οι πολιτικοί τους, οι αδιόρθωτοι κομπογιαννίτες, πανομοιότυποι με τη μάζα των ανθρώπων, έχουν σκοτωμένο για την ησυχία τους τον ενθουσιασμό για ότι άλλο παρά για το ατομικό συμφέρο. Οι καλλίτεροι τους συλλογίζονται καμμιά φορά, από ντροπή πια - τί διάβολο;- και τα συμφέροντα του κράτους. Mα το κράτος αυτό το χουν για ξετελειωμένο και σαν τσιφλίκι τους και, επειδή είναι μπαλωματήδες, κάθε τόσο κάνουν να μπαλώσουν μερικά του ψεγάδια στη διοίκηση, για να μην παραπονιέται και πάρα πολύ ο κοσμάκης ο ψηφοφόρος ή η ρητορικότατη αντιπολίτεψη με τις τέλειες πατσαβούρες της, εφημερίδες. Προπαντών το κόμμα πρέπει να μένει στα πράματα όσο μπορεί περισσότερο...»

Κείμενο γραμμένο έναν αιώνα πριν από τον Ίωνα Δραγούμη. Εκατο χρόνια μετά, όπως βλέπετε, δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα!!! Το θυμήθηκα χθες όταν βρέθηκα σε μια εκδήλωση «μικρού βεληνεκούς» με ομιλητή τέως υπουργό (εκ των ένθεν) και επίσης καλεσμένο τέως υφυπουργό εκ των κακείθεν.

Χαλαροί και οι δύο, σε σχετικά κλειστό κύκλο, μίλησαν σε μια άλλη γλώσσα, αυτή που μιλάμε μεταξύ μας στην καθημερινότητα οι απλοί άνθρωποι. Άραγε θα μπορέσουν ποτέ να την μιλήσουν και παραπέρα, εκεί που τους στέλνουμε ως εκπροσώπους μας ή εκεί τους πιάνει γλωσσοδέτης;;

Είναι κι εκείνο το κόμμα βλέπετε που «πρέπει να μένει στα πράματα όσο μπορεί περισσότερο...»