16.4.10

Η «υπερήφανη» «εθνική» πολιτική Παπανδρέου...



Όταν τον Οκτώβρη του 2009 ψήφιζα Νέα Δημοκρατία, ήξερα ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν ήδη δύσκολη έως εξαιρετικά δύσκολη, ήξερα ότι πρέπει να ληφθούν σκληρά μέτρα για να ξεπεράσουμε το πρόβλημα, ήλπιζα ότι έστω και την ύστατη ώρα ο πρώην πρωθυπουργός κ. Καραμανλής θα έβλεπε, θα αναγνώριζε και θα διόρθωνε τα λάθη των προηγούμενων πεντέμιση χρόνων επιλέγοντας ανθρώπους και πολιτικές που θα βοηθούσαν μακροπρόθεσμα την Ελλάδα...

Όχι, δεν εμπιστευόμουν με τίποτα τον άκρατο λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ, του ποδηλάτη-κωπηλάτη αρχηγού του και την αυθάδεια των προβεβλημένων στελεχών του, ήταν σαφές ότι η εξουσία ήταν γι' αυτούς αυτοσκοπός, ότι τα πραγματικά προβλήματα του λαού δεν τους απασχολούσαν, ότι εκτελούσαν ξένα προς τη χώρα μας συμβόλαια που τους είχαν ανατεθεί. Και το δήλωνα ευθαρσώς, πιστός στα φιλελεύθερα ιδεώδη μου, όσο και αν διάφοροι ευκολόπιστοι με λοιδωρούσαν...

Πλέον -δυστυχώς- επιβεβαιώθηκα. Η υπερήφανη εθνική πολιτική την οποία εξελέγη να εφαρμόσει ο κ. Παπανδρέου μετετράπη εν μία νυκτί στο «πέστε μας τι μέτρα θέλετε». Μέτρα για κουστούμι πάντως δεν θα είναι. Μέτρα για το φέρετρο της ανεξάρτητης και αναπτυσσόμενης Ελλάδας θα είναι. Και θα φέρουν πρώτες πρώτες τις υπογραφές δύο ανδρών: του Γεωργίου Παπανδρέου και του Γεωργίου Παπακωνσταντίνου. Δύο πολιτικών που τους πρέπει πλέον μόνον η ατίμωση...