6.4.10

Έχει ο καιρός ...γκολφίσματα!!



Ήταν ένα ωραίο Κυριακάτικο πρωινό στο γκολφ της Γλυφάδας και δυο κομψές νεαρές κυρίες παίζανε συζητώντας και χασκογελώντας. Δεν ήξεραν καλά βέβαια το άθλημα και βαράγαν στο γάμο του Καραγκιόζη. Κάποια στιγμή ρίχνει η μία μια δυνατή μπαλιά και η μπάλα προσγειώνεται με φόρα πάνω σε ένα γκρουπ ανδρών που παίζανε στην επόμενη τρύπα!
«Αααααχ», ακούγεται μια φωνή πόνου και ένας φουκαράς κουλουριάζεται πιάνοντας με τα δυο του χέρια το επίμαχο σημείο του σώματός του και σφαδάζοντας στο έδαφος!
«Χίλια συγγνώμη κύριε», λέει η κοπέλα τρομοκρατημένη πλησιάζοντας αμέσως τον άτυχο παίκτη, «δεν το ήθελα. Αφήστε με να σας βοηθήσω!»
«Δεν πειράζει δεσποινίς, δεν είναι τίποτα θα μου περάσει», ψέλλισε ανάμεσα σε βογκητά ο άνθρωπος που είχε γίνει κατακόκκινος από τον πόνο και εξακολουθούσε να μένει στη στάση του εμβρύου!
«Μα σας παρακαλώ», επέμενε η νεαρή κοπέλα, «αφήστε με να σας κάνω ένα μασάζ να σας ανακουφίσω, είμαι νοσοκόμα και ξέρω από αυτά.»
Και χωρίς άλλη κουβέντα, σκύβει επάνω του, απομακρύνει απαλά τα χέρια του, χαλαρώνει το παντελόνι και βάζοντας και τα δυο της χέρια μέσα αρχίζει να του κάνει ένα απαλό μασάζ σε όλη την ...περιπαπάριο περιφέρεια!!!
«Πως αισθάνεστε τώρα;» τον ρωτάει μετά από 2-3 λεπτά τρίψιμο.
«Υπέροχα δεσποινίς μου», απαντά ο τραυματίας, «αλλά ο αντίχειράς μου ακόμα με πεθαίνει από τον πόνο!!»