23.4.10

22α Απριλίου: η μέρα με τα κεριά...



Κατ' αρχήν ευχαριστώ όλους και όλες για τις ευχές σας, προφορικές, γραπτές, ηχητικές. Όσοι δεν το γνωρίζατε, η 22α Απριλίου έχει καθιερωθεί να εορτάζεται ως «η μέρα με τα κεριά»: εδώ και έτη πολλά έχω στις 22 Απριλίου έχω γενέθλια και όσοι δεν το ξέρατε σημειώστε το, το χρόνου θα πάρω απουσίες!!!

Σαν σήμερα, πριν από πολλά πολλά χρόνια, γεννήθηκε ένα από τα πιο όμορφα μωρά του κόσμου! Σήμερα, μετά από πολλά πολλά χρόνια, οι αναφορές λένε ότι οι ιστοριοδίφες και οι αρχαιολόγοι βρίσκουν μόνο το «μωρό» αλλά δεν έχουν βρει ακόμα το «όμορφο»!! Ας είναι... Μέχρι να φτάσουμε στα 90 κάτι θα έχουν καταφέρει... Μετά -αναλόγως τα κέφια- θα παίξουμε παράταση, ίσως και πέναλτυ...

Καθώς ο φετινός εορτασμός «συνέπεσε» με την οικονομική κρίση, είπα να μην ανοίξουμε το μεγάλο σαλόνι και να ακυρώσουμε την καθιερωμένη ετήσια παρέλαση των ευχετών, σεβόμενοι το κλάμα που ρίχνει στον ύπνο της η πολιτική μας ηγεσία.

Αξιοποίησα το διαδίκτυο και μετά από επιτυχημένο ολιγοήμερο promo (τα διάφορα social media ανακοίνωναν με συνέχεια και συνέπεια σε φίλους και ...οχτρούς την επερχόμενη μεγάλη μέρα), Το Άτομο έθεσε σε δημόσια διαβούλευση δια του status του στο facebook «με ιδιαίτερη ικανοποίηση ότι επιτέλους έχει γενέθλια τα οποία απεφάσισε να εορτάσει μεθ' υμών και δέχεται ευχάς δια μακροημέρευσιν, χαράν, ευτυχίαν και κάθε παρελκόμενον...»

Ευχαί αι οποίαι συνέρρεαν από όρθρου πρωίας μέχρι νυκτός... Κεράκια δεν έσβησα μόλις διαπίστωσα ότι κοστίζουν περισσότερα από όσο η τούρτα (καταραμένη κρίση...). Ομολογώ ότι τηλεφώνησα στον παπά της ενορίας μας ζητώντας volume discount για να κάνω μαζική αγορά των κερακίων που θα χρειαστώ για την επόμενη δεκαετία, αλλά μου το έκλεισε στη μούρη και ο χρόνος πίεζε...

Σε κάθε περίπτωση όμως αποζημιώθηκα με το παραπάνω από τις ευχές και την αγάπη όλων σας (για τα οποία θερμά ευχαριστώ...) και συγκράτησα -και αναδημοσιεύω εδώ παραδίδοντας το στην ιστορική μνήμη- το παρακάτω όμορφο ποιηματάκι της καλής φίλης Γκρέτας...

«Να ζήσεις Γιαννάκη και χρόνια πολλά
να μείνεις παιδάκι με μαύρα μαλλιά
ναζιάρης, κεφάτος, σαφώς γελαστός
και πάνω απ’ όλα σα φίλος, πιστός!
Να γράφεις στα status ατάκες καλές
και όλοι να λένε: αχού πως τα λες
να σκάνε από ζήλια κι από θαυμασμό
κι οι εχθροί σου να βγάζουν ευθύς το σκασμό!
Ως Άτομο πάντα να είσαι παρών
με άρθρα, με γνώμες και σχολιασμόν
συγκίνησης δάκρυ να ρίχνει ο πας
κι οι φίλες να κλαίνε: Αχ Yianni τα σπας!
Χρόνια πολλά….»

Ευχαριστώ θερμά Γκρέτα μου (που γιορτάζεις σήμερα 23 Απριλίου, του Αϊ Γιώργη), κι εγώ δε θα σε αφήσω έτσι, «χίλια γαϊδούρια κι άλογα θα φέρω στην αυλή σου, για να γκαρίζουν σήμερα που είναι η γιορτή σου!!»

Χαχαχααααα... (περίμενες μήπως άλλη ευχή από το πειραχτήρι ΑΤΟΜΟ μου;;;)