6.3.10

Gute Nacht...


«Η παρεξήγηση με την Αφροδίτη της Μήλου έληξε! Για να μας δανείσουν όμως θέλουν τη Μήλο...»

...Και έτσι παιδί μου, ο καλός παπούλης μας, ο κυρ Γιώργης, έφυγε από το Βερολίνο με το χαμόγελο της επιτυχίας. Είχε εξασφαλίσει και την Αφροδίτη της Μήλου και σταθερό ρεύμα τουριστών όλο το χρόνο προς τη Μήλο και τα άλλα κυκλαδονήσια. Με κάτι ντόπιους εκεί, θα πεταγόταν από την Πάρο και θα το τακτοποιούσε ο φίλος του ο Γιάννης.

Το μόνο που τον δυσκόλευε λιγάκι ήταν κάτι στατιστικά που έπρεπε να προσαρμοστούν, να ...«επανέλθουν» στην πραγματικότητα. Ήξερε που θα το ανέθετε... Ήταν πιστός συνεργάτης, τον είχε εκπρόσωπο, τώρα υπουργό, δε ντρεπόταν ποτέ να κάνει άλλα από αυτά που είχε πει χθες... Σίγουρο αποτέλεσμα...

Του τηλεφώνησε, ήταν σύντομος, «...εκείνο που έχει σημασία είναι να καταλάβει ο κόσμος ότι τα όσα κάνουμε δεν τα κάνουμε εμείς, τα κάνουν οι προηγούμενοι...», «μην ανησυχείς πρόεδρε, έτσι δεν έκανα με το χρέος και τα υπόλοιπα...;;» άκουσε την απάντηση και έκλεισε το κινητό. Θα ζούσαν αυτοί καλά κι ...αυτοί καλύτερα !!

(απόσπασμα από παιδικό παραμυθάκι νέας γενιάς)