27.3.10

Οδηγίες προς νέους επιχειρηματίες



Μην ανοίξεις επιχείρηση στην Ελλάδα.

Εκτός αν ξέρεις από τώρα ότι θα πάρεις κρατική προμήθεια. Μην ακούς τίποτα για κρίση, δάνεια και τέτοια. Το πασοκ έχει λεφτά και δίνει προμήθειες. Αν λοιπόν έχεις άκρες στους πράσινους κομματικούς μηχανισμούς, προχώρα. Αλλιώς, αν σκοπεύεις να κάνεις κάτι δημιουργικό, μην τολμήσεις.

Να είσαι προετοιμασμένος για τις εξής χοντράδες (δίνω μόνο αποσπάσματα):

1) θα χρειαστεί να μαθαίνεις στους δικηγόρους της εταιρείας σου τι λένε οι νόμοι. Εγώ χρειάστηκε να του (α) φέρνω το φεκ, (β) να του διαβάζω το φεκ (γ) να του εξηγώ το φεκ. Και μιλάω για τον 3ο δικηγόρο, τον “καλό”. Τους 2 πρώτους έπρεπε να τους απολύσω λόγω ανικανότητας – με το αζημίωτο βέβαια.

2) θα χρειαστεί να μάθεις στους λογιστές σου, πως να κρατάνε βιβλία. Εγώ χρειάστηκε να τα κάνω όλα μόνος μου. Μόλις τα έδωσα σε λογιστή (στον 4ο κατά σειρά, γιατί οι προηγούμενοι απολύθηκαν –με το αζημίωτο βέβαια– λόγω ανικανότητας) ο κος λογιστής θεώρησε σωστό να κάνει λαμογιές και παρανομίες. Και όταν εγώ ο ίδιος ζήτησα από το κράτος να με ελέγξει – γιατί πίστευα ότι ο λογιστής μου τα έχει όλα οκ – παραλίγο να με πάνε μέσα.

3) θα χρειαστεί να μάθεις στους υπαλλήλους σου, πως να κάνουν αυτό το οποίο (υποτίθεται ότι) έχουν σπουδάσει. Θα χρειαστεί να μάθεις σε μηχανικούς το πως να φτιάχνουν μηχανές, σε ξυλουργούς το πως να πριονίζουν και σε μαθηματικούς το πως να λύνουν μια εξίσωση. Μπορείς βέβαια να τους απολύεις σχετικά εύκολα – με το αζημίωτο βέβαια. Αλλά θα είσαι συνέχεια στο απόλυσε/πρόσλαβε και η δουλειά δεν θα προχωράει.



ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ:
Στην Ελλάδα πιάνουν πάντα τον μαλάκα της παρέας. Τον τίμιο, τον εντάξει. ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ούτε στιγμή ότι πιάνουν αυτόν που έχει άδικο. Πιάνουν εκείνον που μπορούν, όχι εκείνον που παρανόμησε.
ΠΟΤΕ δεν θα τιμωρήσει το κράτος τον λογιστή και τον δικηγόρο που έκαναν λάθη. ΠΑΝΤΑ θα την πληρώνεις εσύ, γιατί εσένα μπορούν να πιάσουν εύκολα. Ούτε θα μπορέσεις να ρίξεις ευθύνες στον υπάλληλο που έκανε (εσκεμμένα μάλιστα) λάθη. Πάλι εσύ θα την πληρώσεις.

Και δεν χρειάζεται να αποδείξουν απολύτως τίποτα. Όταν είναι να σου πάρουν μέχρι και την τελευταία δεκάρα, το κράτος αποδεικνύεται ΠΟΛΥ αποτελεσματικό και γρήγορο. Σου βάζουν μια αυθαίρετη διορία λίγων ημερών και είτε τα σκας χωρίς δεύτερη κουβέντα, είτε ειδοποιείς την γυναίκα σου να σου φέρνει τσιγάρα στην στενή. Εγώ την γλύτωσα – με το αζημίωτο βέβαια – στο παρατρίχα.

Όλα αυτά αφορούν τους δικούς σου υπαλλήλους. Φαντάσου τι γίνεται με τις δημόσιες υπηρεσίες.
Αυθαιρεσία, αυθάδεια και ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ.

Εσύ να έχεις υποχρεώσεις απέναντι στους πελάτες σου, να έχεις γίνει καρδιακός για να βγεις εντάξει με τις υποχρεώσεις σου – και το ανδράποδο να σου λέει “αυτή η σφραγίδα του συναδέλφου δεν φαίνεται καλά, πηγαίνετε στην Ρόδο να βγάλετε καινούργια”. Εννοώντας βέβαια “σκάσε μου ένα 1000ρι ευρώ μαλάκα, αλλιώς δεν βλέπεις χαρτί στον αιώνα τον άπαντα”.

Άλλο παράδειγμα μιας οποιασδήποτε δημ. υπηρεσίας Α: “το χαρτί που μου φέρατε από την υπηρεσία Β δεν έπρεπε να έχει εκδοθεί. Επειδή ενεργήσατε σύμφωνα με το χαρτί της υπηρεσίας Β, σας βάζουμε ένα πρόστιμο 3000 ευρώ”. Κι εδώ το νόημα είναι “είτε μου σκας 1500 στο χέρι ΜΑΥΡΑ, είτε σου βάζω ένα πρόστιμο 3000 συν ανατοκισμούς συν προσαυξήσεις και κόψε τον λαιμό σου”.

Εσύ νομίζεις ότι ο μισθός των δημοσίων υπαλλήλων είναι τα 1000 ευρώ που φαίνεται στον επίσημο προυπολογισμό; Αν το νομίζεις, είσαι αφελής. Τα 1000 του επίσημου μισθού είναι ίσα ίσα τα φυστίκια για το ουίσκι τους.

Και άλλα πολλά, πάμπολλα. Γεμίζουν βιβλία.
Μ.Μ. ( = Μείνε Μακρυά)

* Φιλοξενία του Drallion από τον Πάνο στην καλύβα ψηλά στο βουνό. Η εικονογράφηση εδώ έγινε από Το Άτομο και διαφέρει από την αρχική επιλογή.

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: τώρα εμένα, μετά που διάβασα και αυτό το κείμενο, γιατί το όλο παραμύθι που λέγεται ελληνική επιχειρηματικότητα μου θυμίζει το παρακάτω τραγουδάκι του Ξυλούρη;;