31.3.10

Η επανάσταση που άργησε μια ...βόμβα



Έφα Δημήτρης Χατζόπουλος στο σκίτσο του στα ΝΕΑ: «Μιλάμε για κρετίνους! Βάζουν μια βόμβα και δεν σκέφτονται ότι στη θέση του Αφγανού πιτσιρικά θα μπορούσε να είναι ο γιός του Κουφοντίνα...». Κι εγώ στέκομαι βουβός και σκέφτομαι...

Όχι τίποτε άλλο, αλλά Μεγαλοβδομαδιάτικα νιώθω σαν τον Χριστό Εσταυρωμένο (θου κύριε...). Από την μία ο σύγχρονος Βοναπάρτης και η -σε βαθμό πρόκλησης και ηλιθιότητας- έπαρση του, από την άλλη οι διάφοροι μαϊντανοί και καραγκιόζηδες που «απελαύνουν τον ρατσισμό» αντί να στιγματίσουν τους εγκληματίες δολοφόνους «συντρόφους» τους και μέμφονται την κοινωνία γιατί δεκαπεντάχρονοι Αφγανοί λάθρα μετανάστες κάνουν τον ρακοσυλλέκτη...

Ίσως αν ο ανατιναχθείς ήταν καποιος ηλικιωμένος Έλληνας κλοσάρ να άλλαζαν τα πράγματα και η άγια εικόνα του απελευθερωτή τρομοκράτη να έβρισκε τη θέση της στο πάνθεον των ηρώων της «πάλης ενάντια στο σύστημα που υποδουλώνει...». Ως τότε όμως η θρασύδειλη κλίκα των δολοφόνων «Πυρήνων» ή όπως αλλιώς τους καβλώσει να λέγονται, θα κρύβεται αυνανιζόμενη πίσω από τα δαντελωτά φουστάνια μιας άνανδρης ψευτοεπανάστασης, ακούγοντας από ...συνιστώτα χείλη συγκαλυμένα στοργικά λόγια συμπόνοιας για την «επανάσταση που άργησε μια ...βόμβα».

υ.γ. για τον μικρό Βοναπάρτη τα έχω γράψει, όχι δεν θα πέσω στην παγίδα να του δώσω περαιτέρω αξία, ούτε σε αυτόν ούτε στον «γερο-Πιστό» υφυπουργό του... Είναι ανάξιοι περαιτέρω αναφοράς, έπρεπε να έχουν παραιτηθεί ή απολυθεί εδώ και καιρό. Το ότι δεν έχει γίνει το δεύτερο δικαιολογείται, έχουν γραπωθεί στην καρέκλα και αρμέγουν την εξουσία, το ότι δεν έχει γίνει το πρώτο αθροίζεται στο σύνολο της ανικανότητας διοίκησης του ΓΑΠ, ο οποίος αποδεικνύται και αυτός και οι «πρωτοκλασσάτοι» του απλώς bons pour l' orient...