21.3.10

Που πάμε ρε... που πάμε;;


«Που πάμε ρε... που πάμε...;;» Γεμάτη η φωνή του συγχωρεμένου Βασίλη Αυλωνίτη όταν προσπαθούσε να καλύψει χαριτωμένα, Έλληνας κι αυτός, τις πομπές του... «Που πάμε ρε... που πάμε...;;» λοιπόν, κάτσε να το καλοσκεφτούμε... Να πάμε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;; Να πάμε Ευρωπαϊκή Ένωση;; Ρε συ, δεν πάμε καλύτερα στον Βασιλόπουλο να χαζέψουμε μουστάρδες, που έλεγε και ο Τζίμης του Λαζόπουλου;; Ή μήπως να πάμε πλατεία...;;

«Κυριακάτικα που θες να πας βρε φίλε», θα σχολιάζει τώρα ο χόμους νεοπασόκους-παπανδρέϊκους, (οβιδιακή μεταμόρφωση του χόμους παλαιοπασόκους-παπανδρέϊκους), που θεωρεί ότι διαμαρτύρομαι από πείσμα και κακία γιατί το απλό παιδί του λαού -ο Γιωργάκης ντε- αράζει σήμερα το ποδήλατο εκεί που ο «τζακάτος» Κωστάκης έκανε μπάρμπεκιου...

Αλήθεια, να σας πω, έχω μπερδευτεί κι εγώ ο φτωχός... Με άλλα κοιμάμαι το βράδυ, με άλλα ξυπνάω το πρωί... Κοιμάμαι το βράδυ και το «αέραααα» ξυπνάει μέσα μου, βλέπω τα στούκας να έρχονται κι εμένα να βουτάω το δικράνι να σφάξω τους εισβολείς, ξυπνάω το πρωί και «οι Γερμανοί είναι φίλοι μας», τόσο φίλοι μας που μας κάνουν τη χάρη να μας πουλήσουν και το καινοτόμο «υποβρύχιο-που-γέρνει» και θα πάρουμε κι άλλα δύο... Κι ας μην έχουμε να φάμε...

Πάντως δεν ανησυχώ, όπου κι αν αποφασίσω να πάω, θα με πάει ο Γιώργος. Έχει όραμα, έχει σχέδιο, έχει ομάδα, έχει διάθεση, έχει όρεξη, έχει κότσια, έχει ποδήλατο, έχει και τι δεν έχει... Και έχει και το χάρισμα να μεταμορφώνει τα πράγματα με ένα άγγιγμα, π.χ. οι ξένοι επενδυτές καταληστεύουν τον πλούτο μας, εκτός αν είναι φίλοι του Γιώργου, το ΔΝΤ είναι κακό, εκτός αν το επιλέξει ο Γιώργος, ο Καρατζαφέρης είναι ακραίος λαϊκιστής εκτός αν στηρίζει τον Γιώργο...

Τώρα βέβαια αν πω την κακιούλα ότι προτιμώ να αποφασίσω εγώ και όχι ο Γιώργος για το αν θέλω να με στηρίξουν οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ε.Ε. ή οι διεθνείς τζογαδόροι του ΔΝΤ, θα χυμήξουν οι χόμους νεοπασόκους κ.λπ. να με φάνε. Βλέπετε μόνοι αυτοί είδαν το φως το αληθινό, στις εκλογές κέρδισε η αριστεία της πολιτικής του, η περίπτωση η συντριπτική τους επικράτηση να οφείλεται στην ολικής ανικανότητας των προηγούμενων αποτελεί προϊόν κόμπλεξ και πείσματος δικού μας, εμάς των ποταπών που δεν συμφωνούμε με τους άριστους μαγικούς χειρισμούς του μεγάλου ηγέτη...

Ας είναι... Υπάρχει κι ένα άλλο που με προβληματίζει, ότι όπου και να πάμε, θα πάμε με άδεια χέρια. Γιατί εδώ και πολλά πολλά χρόνια, από την εποχή της «κινεζικής διακυβέρνησης» της χώρας από τον Μεγάλο Καθηγητή κι ακόμα πρωτύτερα, δεν παράγουμε τίποτα για να πάμε πεσκέσι στην επίσκεψη. Γιώργο, θα βρούμε μια λύση, εσύ που έχεις όλες τις λύσεις έτοιμες, στο τσεπάκι σου, απλά μας τις λες σιγά σιγά και μία μία για να τις καταλαβαίνουμε εμείς οι αδαείς ιθαγενείς;; Ή θα την πατήσουμε σαν τον Πόντιο του ανεκδότου που πρότεινε στους φίλους του ένα καλό μπαράκι με δωρεάν ποτά, πολύ χορό, ατελείωτη περιποίηση και -στο τέλος- αχαλίνωτο δωρεάν σεξ και όταν τον ρώτησαν αυτοί αν έχει πάει εκεί, αν του έχουν συμβεί αυτά, απάντησε «όχι αλλά έχουν συμβεί στην αδελφή μου...». Μην την πατήσουμε Γιώργο, έτσι...;;

Και κάτι τελευταίο... Όπου και να πάμε ας πάμε τουλάχιστον με το κεφάλι ψηλά !! Ας μην πάμε σα χεσμένοι... Κι ας μην παραδοθούμε αμαχητί !! Ας αρχίσουμε να δουλεύουμε, να οργανώνουμε τη χώρα μας, την οικονομία μας, ας αρχίσουμε να παράγουμε, να αναπτύσσουμε δική μας άποψη και φωνή, ας κρατήσουμε τη διδαχή των προγόνων μας ως σημείο αναφοράς για βελτίωση και όχι ως θέμα αέναης αναπαραγωγής που θα καλύπτει την πνευματική μας ένδοια... Ας αρχίσουμε να είμαστε πραγματικοί Έλληνες, απόγονοι Ελλήνων και όχι «σαν Έλληνες» κακέκτυπα Ελλήνων...

Γιώργο, ξέρω ότι θα το καταλάβεις αυτό που έγραψα, ακόμα κι αν χρειαστεί να στο μεταφράσουν στα αγγλικά, πολλά όμως από τα εξαπτέρυγα σου δεν θα το καταλάβουν, εκεί είναι το πρόβλημα... Σε κάθε περίπτωση φίλε μου, πάρε απόφαση, ανακοίνωσε την και προχώρα, έφτασε Απρίλης πια κι εσείς ακόμα αμπελοφιλοσοφείτε στην κυβέρνηση, πραγματική παιδική χαρά με παιδονόμο τον Πάγκαλο... Έλεγε ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου πως «ομελέτα δεν τρως άμα δεν σπάσεις αυγά», πάω στοίχημα ότι το ίδιο έλεγε και ο δικός σου...

Πάρε απόφαση... Επιτέλους !! Αλλιώς μην παραπονιέσαι όταν βλέπεις σκίτσα σαν αυτό του Γ. Ιωάννου στο ΠΑΡΟΝ, με εσένα (κι εμένα μαζί) μικροκαταφερτζή υπήκοο διασκεδαστή, και το ΔΝΤ και την Deutche Bank, μεσαιωνικούς σταυροφόρους σωτηρίας δια της σφαγής και του αίματος, να αναρωτιέται ο ένας «έχεις καταλάβει τι ζητάει, τι δεν ζητάει, τι θέλει, τι σκέφτεται και τι λέει;» και να απαντά ο άλλος «μην τον μπερδεύεις...»