28.2.10

Οι σκληρές αλήθειες δεν έχουν σύνορα...


Ένα από τα ζητήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα σήμερα είναι η απουσία πολιτικών προσωπικοτήτων που θα ηγηθούν και θα οδηγήσουν τους λαούς τους μέσα από το αμφίβολο οικονομικά σήμερα στο καλύτερο αύριο.

Μία από τις πολιτικές μορφές που έχω παρακολουθήσει, τόσο από πολιτικό όσο και από επαγγελματικό ενδιαφέρον, είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργός σήμερα της Τουρκίας. Θεωρώ τον κ. Ερντογάν, οραματιστή και πραγματιστή πολιτικό, που εργάζεται για να αμβλύνει τις πλείστες αντιθέσεις μεταξύ θρησκείας, λαού και στρατού στην γείτονα Τουρκία, έχοντας ένα σαφές όραμα για το επιθυμητό αύριο της πατρίδας του και διατηρώντας σε κάθε έκφραση του το ανθρώπινο της ύπαρξης του.

Στοιχεία που ο πρωθυπουργός της γείτονος χώρας φροντίζει να επιβεβαιώνει με απλές καθημερινές σκηνές, όπως τότε που προσκεκλημένος σε ευρωπαϊκό συμβούλιο έσκυψε και σήκωσε από το πάτωμα την μικρή χάρτινη σημαία της χώρας του που οι διοργανωτές είχαν τοποθετήσει ως σημάδι της θέσης του στην ομαδική φωτογραφία, σε αντίθεση με άλλους ηγέτες που στάθηκαν πάνω της. Βλέπετε, στην Τουρκία (όπου έχω ζήσει ένα διάστημα για επαγγελματικούς λόγους), ουδείς τολμά να θέτει τον εαυτό του πάνω από τη χώρα του, «ουδείς είναι υπεράνω των νόμων... ουδείς χαίρει ατιμωρησίας», όπως επανέλαβε προχθές ο κ. Ερντογάν (ο οποίος έχει δικαστεί και καταδικαστεί από τα Τουρκικά δικαστήρια, και ως πρωθυπουργός, με διάφορες πολιτικές αφορμές)...

Μια χώρα, την μετακεμαλική Τουρκία, που επί δεκαετίες ελέγχεται, διοικείται και κατευθύνεται από έναν στρατό που θεωρείται ο θεματοφύλακας του λαϊκού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους, ελέγχει τράπεζες, βιομηχανίες, μονάδες παραγωγής, ακόμα και σχολεία και πανεπιστήμια, και του οποίου την δύναμη και παρέμβαση προσπαθεί να περιορίσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στην προσπάθεια του να κερδίσει τον τουρκικό λαό στον πόλεμο με τους στρατηγούς, ο Ερντογάν απηύθυνε προχθές ένα τηλεοπτικό διάγγελμα με το οποίο έθεσε προ των ευθυνών τους, τους Τούρκους πολίτες, ιδιαίτερα όσους ανήκουν σε ανώτερες τάξεις, με την χαρακτηριστική φράση: «όταν πρόκειται για επίλυση των προβλημάτων της χώρας, αναλογούν ευθύνες σε όλους», ενώ ταυτόχρονα εξήρε τη σημασία της ειρήνης, της γαλήνης και της σταθερότητας στην κοινωνία.

«Όλοι έχουν αντιληφθεί πως η Τουρκία δεν πρόκειται με τίποτα να παραιτηθεί από τον στόχο της σύγχρονης, ελεύθερης, προοδευτικής και φωτεινής δημοκρατίας», είπε ο τούρκος πρωθυπουργός, τονίζοντας επίσης πως η χώρα προχωρά αποφασιστικά προς τους στόχους που έχει θέσει: «η μεγάλη βούληση για αλλαγή από την οποία διακατέχεται το έθνος μας και ο ζήλος για την πρόοδο, παραμένει ως η βασικότερη ωθητική δύναμη της πορείας μας. Και όταν λέω αλλαγή, εννοώ εκείνη όπου η κυριαρχία ανήκει χωρίς προϋποθέσεις στο έθνος».

Σημαντικό σημείο του διαγγέλματος, το όραμα του Τούρκου πρωθυπουργού και στόχος της τουρκικής πολιτικής, το 2023 όταν η Τουρκική Δημοκρατία θα συμπληρώσει τα εκατό της χρόνια η χώρα του να αποτελεί μία από τις δέκα πιο εξελιγμένες χώρες του κόσμου, όραμα που ενίσχυσε λέγοντας: «σε κάθε περίοδο αναβάθμισης των δημοκρατικών προδιαγραφών και διεύρυνσης των ελευθεριών στην Τουρκία, άνθισε η ευημερία και η γαλήνη, έγιναν άλματα στην οικονομία. Το αντίθετο συνέβη κάθε φορά που αμφισβητήθηκε η δημοκρατία».

Ο Τούρκος πρωθυπουργός υπογράμμισε μάλιστα πως ευθύνες αναλογούν στον καθένα σε οτιδήποτε έχει να κάνει με την επίλυση των προβλημάτων της χώρας. Σε άτομα, σε οργανισμούς και περισσότερο στους πολιτικούς, τους ανθρώπους του πνεύματος, των τεχνών, τα μέσα ενημέρωσης αλλά και τους καθοδηγητές της κοινωνίας. «Δεν μιλάμε, κάνουμε δουλειά», είπε ο Ερντογάν καταλήγοντας ως εξής: «Εάν δεν υπάρχει οικονομική εμπιστοσύνη και σταθερότητα σε μια χώρα, ούτε μπορούμε να κάνουμε αυτές τις επενδύσεις ούτε να διαθέσουμε πόρους».

Σκληρές αλήθειες, για μία χώρα που διαθέτει και βαριά βιομηχανία και τουριστική βιομηχανία και φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και στρατηγική γεωπολιτική θέση και ισχυρές διεθνείς συμμαχίες με Αμερική και Ρωσία. Σκληρές αλήθειες που δεν έχουν σύνορα και προκαλούν σκέψεις. Σκέφτομαι ότι θα ήθελα π.χ. να ακούσω από τους κορυφαίους πολιτικούς των δύο κυβερνητικών κομμάτων μας το όραμα τους για την Ελλάδα του 2023 (δέκα χρόνια μετά το τέλος των φειδωλών κοινοτικών επιδοτήσεων...). Και πόσα άλλα...

υ.γ. Σταχυολόγησα το παραπάνω ρεπορτάζ από το www.trtgreek.com, την «έκδοση στα ελληνικά» του TRT (της κρατικής ραδιοτηλεόρασης της Τουρκίας), καθώς τα ελληνικά είναι μία από τις 32 γλώσσες τουρκικού ενδιαφέροντος (και συμφέροντος...) στις οποίες το τουρκικό κράτος επέλεξε να μεταφράζει και να μεταδίδει την καθημερινή ειδησεογραφία της χώρας αλλά και την επίσημη κρατική πληροφόρηση. Έψαξα, αν και ήξερα το αποτέλεσμα, στο web site της -επίσης κρατικής- ΕΡΤ να δω αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, έστω και με λιγότερες γλώσσες. Πίστευα ότι ίσως κάποιοι από τους χιλιάδες άχρηστους κομματικούς «υπάλληλους» που γεμίζουν γραφεία και διαδρόμους του ευαγούς ιδρύματος της Αγίας Παρασκευής θα είχαν κάποια στιγμή σκεφτεί ή αποφασίσει να εργαστούν για να φτιάξουν κάτι που θα προωθούσε την επικαιρότητα, τον πολιτισμό, την ιστορία της Ελλάδας σε χώρες και ηπείρους που μας ενδιαφέρουν... Πίστευα... Δεν έμενα στο χριστιανικό «πίστευε και μη ερεύνα»;;