11.2.10

Το νέο φορολογικό, το όραμα και ο Γκουζγκούνης...



Είναι Τετάρτη βράδυ λίγο μετά τις 11... Ξεκίνησα να σχολιάσω τα νέα φορολογικά μέτρα και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο. Ξεκίνησα... Ήταν κι εκείνος ο Νίκος που ήθελε να με πείσει το απόγευμα ότι ο Γιώργος (ο 3ος ο μακρύτερος) και η κυβέρνηση του έχουν πρόγραμμα μακρόπνοο και προοπτική...

Έχω μια ώρα που διαβάζω... Διαβάζω δηλώσεις, ανακοινώσεις, δημοσιεύσεις... Έχω χαθεί στις δεκάδες τεχνικές λεπτομέρειες, στις επεξηγήσεις, στις εξειδικεύσεις, στις ειδικές κατηγορίες... Ούφφφφ!!

Μπούχτησα !!! Ναι, μπούχτησα !! Λες κι έχω να κάνω με βοηθούς λογιστές και υπάλληλους λογιστηρίου με «πτυχίο» τεχνικού γυμνασίου... όταν φτιαχτεί... η λεπτομέρεια, της λεπτομέρειας, ώ λεπτομέρεια...

Έκανα διάλειμμα, έβαλα ένα ποτό, μήπως και βοηθήσει τη σκέψη... Θυμήθηκα το απογευματινό τηλεφώνημα σε ένα φίλο στην επαρχία, στο μέρος που περνάω τα καλοκαίρια, για ευχές τον πήρα, νόμιζα πως γιορτάζει η γυναίκα του, μιλήσαμε όμως, ήταν εμφανής η ανάγκη και η αγωνία του να μάθει τι γίνεται, πως αντιδρά ο λαός στην πόλη. Του είπα τη γνώμη μου, για να φτιάξουμε κράτος έπρεπε να έχουμε πάρει τέτοια μέτρα αρκετά χρόνια πριν, κατάλαβα ότι συμφωνεί...

Δεν είχα πρόλαβει να ξαναπιάσω πληκτρολόγιο, όταν είδα το εικονάκι του mailbox να ...χοροπηδάει (δε σας έχω πει ότι έχω έναν «χαρωπό» υπολογιστή, σας το λέω τώρα...), το μήνυμα από έναν από αυτούς τους «ανώνυμους» bloggers-παραδημοσιογράφους (κάτι σε ανώνυμους αλκοολικούς ένα πράγμα...) που είχε μόλις ανακαλύψει το ...όραμα στη νέα φορολογική πολιτική της κυβέρνησης και είχε αραδιάσει ένα ολόκληρο κατεβατό λεκτικών δολιχοδορμήσεων για να το αποδείξει και να μας πείσει (εμένα και άλλους 137 -ναι τους μέτρησα- έκοντες άκοντες παραλήπτες).

Να μας πείσει ότι «λεφτά υπάρχουν» απλά τα'χει κρυμμένα η ...δεξιά για να μην προχωρήσει ο τόπος μπροστά και σοσιαλιστικά, ώστε να βρει ευκαιρία να τα φάει όλα σε μπιφτέκια ο γνωστός «κουρασμένος», αλλά θα τα βρούν οι Γιώργηδες (και ο 3ος ο μακρύτερος και ο άλλος, ο 1ος ο ξυνότερος) και θα μας τα δώσουν, απλά με την ευκαιρία είπαν να μαζέψουν και κάτι παραπάνω να ψωνίσουμε και μερικές φρεγάτες, όσο για τα συνταξιοδοτικά να μην ανησυχούμε γιατί σε είκοσι χρόνια όλα θα έχουν φτιάξει, ούτε δεξιά θα έχουμε, ούτε αντίδραση πια (λογικά δε θα έχουμε ούτε σύνταξη αλλά αυτό θα το αντιμετωπίσουμε τότε...), γιατί όλοι αυτοί θα πάνε μέσα που τόλμησαν να απλώσουν χέρι στίς μίζες που μοίραζε η Siemens (αυτά ήταν ιερά λεφτά, προορίζονταν για την «πράσινη ανάπτυξη»...) κ.λπ. κ.λπ.

Εκεί το πληκτρολόγιο άρχισε τα τιλτ, σαν φλιπεράκι παλαιάς κοπής. Τα δάχτυλα στέκονταν στο πλάι αδύναμα να γράψουν έστω και μια λέξη... Ήταν η στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω ότι η επόμενη πολιτική μου δραστηριότητα θα μπορούσε να είναι η λοβοτομή ως επιτομή του πολιτικού γίγνεσθαι. Γιατί μόνο με λοβοτομή μπορείς να αναγνωρίσεις όραμα στην φοροεισπρακτική επιδρομή Παπακωνσταντίνου στα ολοένα και λιγότερα εισοδήματα των πολλών προς όφελος λίγων. Τέλος !!

Πήγα για ύπνο μπας και μπορέσω να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη. Στο όνειρο μου, πρωταγωνιστής ο μέγας οραματιστής Παπακωνσταντίνου, ένας απλός, πειθήνιος και πειθαρχημένος υποτακτικός του αρχηγού. Του είπε ο αρχηγός πριν φύγει πάλι ταξίδι «πρέπει να μαζέψεις τα λεφτά, δεν ξέρω τι θα κάνεις, πήδηξε τους αν χρειαστεί...» και εκείνος βγήκε στον κόσμο ως νέος Γκουζγκούνης (μαλλιαρός αυτός) να κάνει «διάλογο» για να υπάρχει υπόθεση, «έφερα τις πίτσες...», «μα δεν παραγγείλαμε πίτσες...», «παραγγείλατε, δε παραγγείλατε, εγώ θα σας γ*μήσω!!!»

Όταν ξύπνησα, το είχα πλέον πάρει απόφαση, «σιγά μη σπαταλήσω φαιά ουσία για να σχολιάσω κάτι τόσο προφανώς οπισθοδρομικό και αντιαναπτυξιακό όσο τα φορολογικά μέτρα Παπανδρέου δια χειρός Παπακωνσταντίνου». Άσε που ουδείς πλέον ασχολείται με την πραγματική κατάσταση στην αγορά και την ανάγκη να προστατευτεί ο απλός πολίτης από την μικρο/μεγαλοκλεψιά κάθε επιτήδειου.

«Ίδια κατάσταση...», σκέφτηκα, όπως τότε που ο φανταστικός «Κινέζος» μας είχε βάλει στο ευρώ (σωστή κίνηση...), οπότε από τη χαρά τους οι φίλοι και γνωστοί «εθνικοί πρωταθλητές» του Σημιτισμού, στρογγύλεψαν απλοϊκά τα πάντα σε συν μισό, ένα, δύο κλπ. ευρώ... Για να μην κουραζόμαστε να ψάχνουμε μονόλεπτα, δίλεπτα, πεντάλεπτα, δεκάλεπτα, εικοσάλεπτα και άλλα κέρματα που αρμόζουν μόνο σε φτωχούς και κατατρεγμένους...

Έτσι και τώρα... Βεβαιώθηκα όταν βγήκα στο δρόμο, Δευτέρα και Τρίτη δέκα βενζινάδικα από το σπίτι ως το γραφείο μου, φουλάρανε βενζίνη (είχα δει τα βυτιοφόρα και προφανώς αγόρασαν με το παλαιό κόστος) και πουλούσαν με τιμή από 1.05€ - 1.10€, ως χθες βράδυ που ψηφίστηκε επί της αρχής η αύξηση του φόρου (στις νέες παραλαβές, αναδρομικότητα δεν ισχύει). Σήμερα πρωί πρωί λοιπόν ΟΛΟΙ είχαν βάλει +15 λεπτά στις τιμές τους, με λίγα λόγια είχαν ενσωματώσει τον νέο φόρο απευθείας ...στην τσέπη τους!!

Θα πείτε ότι υπάρχουν υπηρεσίες για να τους ελέγξουν, είπαμε όμως ότι για να αντιδράσουν τα ζωντόβολα του υπουργείου πρέπει να το πει το αφεντικό στον υποτακτικό και εκείνος να το ανακοινώνει με Γκουζκουνική απλότητα και όραμα «βάστα τοίχο, γιατί θα ζμπρώξω γερά!» (Γκουζγκούνης ατσαλωμένος σε γκόμενα που την έχει γυρίσει από πίσω...)

Έφτασα στο γραφείο, έφτιαξα καφέ, συμπλήρωσα τις δύο παραπάνω παραγράφους, ξαναδιάβασα ότι είχα γράψει... Μου φαινόταν ημιτελές, ανολοκλήρωτο... Το άφησα για το απόγευμα μπας και αλλάξει η έμπνευση και το τελειώσω...

Μερικές ώρες μετά... δούλευα και άκουγα και λίγο ραδιόφωνο... άκομα δεν μπήκε σε εφαρμογή το πλάνο A(ρπα) και όλοι μιλάνε για το πλάνο Γ(άμα)... μπα... θα το ανεβάσω έτσι... δεν έχει νόημα να βασανίζομαι... αφού ένα πρωί θα νιώσουμε όπως εκείνη η πιτσιρίκα που ξύπνησε μετά από μια νύχτα αχαλίνωτου Γκουζγκούνειου σεξ, είδε τον «μεγάλο» να έχει ακουμπήσει το εργαλείο πάνω στο καλοριφέρ και ρώτησε «τι κάνεις εκεί αγάπη μου;», για να απαντήσει αυτός «σου ζεσταίνω το πρωινό μωρό μου...»

υ.γ. το ανωτέρω πόνημα γράφτηκε διαδοχικά και σε τρεις δόσεις από το βράδυ της Τετάρτης 10.02 ως το πρωί της Πέμπτης 11.02, όσο για τα γεγονότα και τα βενζινάδικα είναι πραγματικά...

Eπικαιροποίηση (απόγευμα Τετάρτης):
«Μπλόκαραν» οι βουλευτές της Ν.Δ την ψήφιση με διαδικασίες εξπρές του νομοσχεδίου για αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα, καθώς κατέθεσαν πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας, η οποία θα γίνει την προσεχή Τρίτη...

Και νομίσατε εσείς ότι οι τιμές όπως μπήκαν θα ξαναβγούν... Πριτς !! Ο νέος φόρος, λέει, ισχύει από την ημέρα που κατατέθηκε η τροπολογία... «Κι αν δεν ψηφιστεί;;;», ρωτάω εγώ, «γιατί ξαφνικά κάτι συμβαίνει και αλλάζει γνώμη ο 3ος ο μακρύτερος;; όλος ο παραπάνω φόρος που θα έχουμε πληρώσει και θα είναι αχρεωστήτως καταβληθείς που θα πάει;; τι θα γίνει;;»

Και, by the way, ποιος είναι ο υπεύθυνος φορέας για να μελετήσει και να μας ενημερώσει για το τι έγινε από την ημέρα που έκανε το διάγγελμα ο ΓΑΠ έως την Τρίτη που κατατέθηκε η τροπολογία, ποιοι αγόρασαν και στόκαραν ποιες ποσότητες με τον παλιό φόρο τις οποίες τώρα θα μας πουλήσουν με τον νέο φόρο αισχροκερδώντας προφανέστατα;; Μήπως και καταλάβουμε τελικά γιατί η βιασύνη του διαγγέλματος συνοδεύτηκε από τη ραστώνη της νομοθέτησης των μέτρων...