25.2.10

Η δικτατορία της απεργίας...



Αν αποφασίσω να απεργήσω, θα το κάνω από συνείδηση και με γνώση των συνεπειών της πράξης μου. Θα καταγράψω το πρόβλημα και τα αιτήματα μου, θα διατυπώσω τα επιχειρήματα που τα υποστηρίζουν και θα προσπαθήσω να πείσω κι άλλους να με στηρίξουν, να με ακολουθήσουν, να απεργήσουν κι αυτοί.

Την ημέρα και ώρα της απεργίας, θα σταθώ στο χώρο δουλειάς μου ή σε κάποιο δημόσιο χώρο και θα μιλήσω με όλους όσους με πλησιάζουν για το πρόβλημα που με ώθησε σε απεργία, τα αιτήματα μου, τα επιχειρήματα μου, το δίκιο μου.

Και βέβαια θα σεβαστώ αυτούς που με σέβονται, θα τους αναγνωρίσω το δικαίωμα να έχουν αντίθετη γνώμη, άλλη άποψη, να μην συμφωνούν με τη στάση, με τα επιχειρήματα, με τις ενέργειες μου. Θέλουν να δουλέψουν; Σεβαστό! Τουλάχιστον ας μου διαθέσουν πέντε λεπτά να τους μιλήσω γιατί εγώ δεν θα δουλέψω, τι διεκδικώ και που πιστεύω ότι μπορούν να ωφεληθούν αν συνταχθούν μαζί μου.

Μπορεί να είμαι μόνος μου στην αρχή, είμαι όμως σίγουρος ότι θα με σεβαστούν, ότι την επόμενη φορά κάποιος ακόμα θα είναι δίπλα μου. Αν δεν το πετύχω ίσως πρέπει να ξανασκεφτώ τις διεκδικήσεις και την επιχειρηματολογία μου, ίσως να μην είμαι εγώ ο ένας που έχει δίκιο και οι υπόλοιποι άδικο, ίσως να είναι αλλιώς τα πράγματα, ίσως πάλι να έχω όντως δίκιο αλλά όχι και τα επιχειρήματα να πείσω τους άλλους. Έτσι μου λέει η δημοκρατική μου συνείδηση, έτσι θα πράξω...

Αυτά σε μια κοινωνία που λειτουργεί σωστά... Όχι στην ελληνική κοινωνία, αυτή λειτουργεί φαιδρά και ευτράπελα...

Θέλετε παράδειγμα: οι δημοσιογράφοι. Κλειστό κλάμπ η ΕΣΗΕΑ γράφει λίγους κολλητούς ως μέλη κάθε χρόνο, πλέον οι δημοσιογράφοι της ΕΣΗΕΑ είναι μικρή μειοψηφία στην αγορά, έχουν όμως την απαίτηση όταν «διατάξουν» απεργία όλοι, συμφωνούν-διαφωνούν, έκοντες-άκοντες, να κατεβάσουν στυλό, πληκτρολόγια, μικρόφωνα και κάμερες, έτσι γιατί το είπε το κονγκλάβιο. Αλλιώς ...«προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία». Διαβάστε δημοσίευμα:
Χαμός έγινε κατά τη χθεσινή απεργία από απεργοσπάστες που προσπάθησαν να καλύψουν το κενό ενημέρωσης προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και να κερδίσουν κανένα αναγνώστη / θεατή / ακροατή.

Τα περισσότερα κρούσματα ήταν από το internet, καθώς πολλοί με το πρόσχημα της μη ένταξης τους στην ΕΣΗΕΑ (παρότι η απεργία ήταν των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ) τροφοδοτούσαν κανονικά με ειδήσεις τις ιστοσελίδες τους.

Στις τηλεοράσεις παρότι δεν υπήρξαν κρούσματα μεταδόθηκαν σε επανάληψη εκπομπές, παρότι απαγορεύεται και αυτό. Μάλιστα είδαμε τη συνέντευξη Βγενόπουλου στον Χατζηνικολάου, αλλά και τους Πρωταγωνιστές του Στ. Θεοδωράκη. Στο ραδιόφωνο, μουσικός παραγωγός του ΑΘΗΝΑ 984 πήγε να κάνει πρόγραμμα, αλλά παρεμποδίστηκε από τους συνδικαλιστές.

Παιδιά, ψυχραιμία. Θέλετε να απεργήσετε; Σεβαστό και σας το αναγνωρίζουμε !! Κάποιοι όμως δεν θέλουν, προτιμούν να εργαστούν. Σεβαστό και οφείλετε να τους το αναγνωρίσετε !! Και να το σεβαστείτε !! Και να δεχθείτε και τις πιθανές συνέπειες της πράξης σας. Μία από τις οποίες (συνέπειες), είναι και το ότι η πλειοψηφία μπορεί να διαφωνήσει τελικά με τους λόγους και τις αιτιάσεις που κάποιοι προβάλουν και να μην απεργήσει. Είναι δημοκρατικό δικαίωμα της πλειοψηφίας και πρέπει να το σεβαστείτε. Όπως είναι και δημοκρατικό δικαίωμα κάθε μειοψηφίας, ακόμα και μονομελούς, να απεργήσει προβάλλοντας τεκμηριωμένα αιτήματα, δικαίωμα που επίσης πρέπει να γίνει σεβαστό. Γιατί αυτό είναι δημοκρατία. Ενώ αυτό που γίνεται σήμερα είναι -απλά- δικτατορία. Η δικτατορία της απεργίας...