25.2.10

Απεργία, κρατικοδίαιτου βήξ...



«ΑΥΡΙΟ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ!!!! ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!!». Όχι, δεν το έλεγε κολλημένος κνίτης, το έλεγε σοβαρός άνθρωπος, δικηγόρος και συνδικαλιστής, άνθρωπος που δηλώνει πολιτικά τοποθετημένος στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ξέχασα να σας πω ένα ακόμα χαρακτηριστικό: τη δουλειά του. Μη βιαστείτε να πείτε τι σημασία έχει, ο φίλος μου (που τον τιμώ με τα ελαττώματα του...) είναι από το 1996 (όταν τέλειωσε σπουδές και στρατό) δημοτικός υπάλληλος, αρχικά με ανάθεση (δηλ. συμβασιούχος) και μετά με πάγια αντιμισθία (δηλαδή μόνιμος).

Αυτά δήλωνε λοιπόν ευθαρσώς και επιμόνως το βράδυ της 23ης Φεβρουαρίου ο φίλος Δημήτρης για να προκαλέσει το παρακάτω σχόλιο μου:

Γιάννης: Τα «αντιλαϊκά μέτρα» είναι αναγκαία, όσο αναγκαία είναι και η αναπτυξιακή διάσταση που η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να δώσει !! Όχι Δημήτρη δεν θα απεργήσω αύριο, δεν θα στηρίξω κανέναν κρατικοδίαιτο βολεμένο, θα συνεχίσω να ζητάω μείωση του δημοσίου τομέα, κατάργηση της μονιμότητας και δίκαια, διαφανή και αξιοκρατικά κριτήρια πρόσληψης και απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων, πλήρη απελευθέρωση της αγοράς, ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, χτύπημα των καρτέλ και των μονοπωλίων και μια σειρά άλλα φιλελεύθερα μέτρα που δεν εφάρμοσαν δυστυχώς ούτε οι σοσιαλιστές του Σημιτικού εκσυγχρονισμού ούτε οι κρατικιστές της Καραμανλικής νέας διακυβέρνησης.

Έτσι ξεκίνησε η συζήτηση, μια συζήτηση με ενδιαφέρουσα τροπή και ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Δημήτρης:
Πιστεύεις Γιάννη ότι θα τα εφαρμόσει όλα αυτά o ΓΑΠ; Έξι μήνες κυβέρνηση τι κάνει;


Γιάννης: Δημήτρη, δεν θα τα εφαρμόσει σίγουρα. Αύριο όμως η απεργία δεν γίνεται για να τα εφαρμόσει, απεργούν οι βολεμένο ικρατικοδίαιτοι για να συνεχίσουν να απολαμβάνουν προνόμια εις βάρος του εργαζόμενου και χειμαζόμενου ιδιωτικού τομέα. Η αυριανή απεργία είναι παροχή προκάλυψης στο ΠΑΣΟΚ για να εφαρμόσει την πολιτική του, αν έχουμε το πολιτικό βάρος ως Νέα Δημοκρατία ας οργανώσουμε κινητοποιήσεις για την εφαρμογή των δικών μας δίκαιων και αναγκαίων πολιτικών αντί να λαϊκίζουμε...

Τι ήταν να το πω, ήρθε -θαρρείς «πληρωμένο»- το επόμενο σχόλιο του Δημήτρη.

Δημήτρης:
Να πληρώσουν όλοι οι πολιτικοί από το 1981 και μετά!!!


Γιάννης: Πρέπει να πληρώσουν όλοι οι πολιτικοί που φταίνε για το κατάντημα της χώρας από το 1981 και μετά, ναι, πρώτα όμως πρέπει να σωθούμε για να μπορέσουμε να τους οδηγήσουμε στη δικαιοσύνη... Αυτή τη στιγμή η απεργία είναι ότι χειρότερο, το κυριότερο δίνει στήριγμα στο ΠΑΣΟΚ να εφαρμόσει αντιλαϊκές πολιτικές και να ευνοήσει φίλους και εκλεκτούς. Αυτό που πονάει πραγματικά είναι η σιωπηλή αγανάκτηση ενός λαού που πληρώνει το κόστος και θέλει να «πάρει κεφάλια» σε αντάλλαγμα, μόνο που οι κυβερνήτες δεν ξέρουν ποιά είναι αυτά τα κεφάλια για να προγραμματίσουν τους αποδιοπομπαίους τράγους...

Ο Δημήτρης εδώ «αποσύρθηκε» (μπορεί και φυσιολογικά, λόγω κούρασης, ήταν ήδη αργά...) και τον ρόλο του υπερασπιστή των λαϊκών κινητοποιήσεων ανέλαβε ο Νίκος, δάσκαλος και συνδικαλιστής (επίσης), ομοκομματικός του Δημήτρη, ο οποίος μου αναγνώρισε απλόχερα άγνοια των συμβαινόντων και έσπευσε να με καλέσει στην πορεία για να τα μάθω καλύτερα.

Νίκος: Γιάννη συγχέεις πολλά πράγματα, προφανώς από άγνοια. Σε καλώ αύριο στην πορεία να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις, έχοντας βαθιά την πεποίθηση ότι θα πειστείς για το δίκαιο των αιτημάτων μας.

Ο διάλογος συνεχίστηκε μέσα στη νύχτα με αυξανόμενη όμωες ...ματαιότητα.

Γιάννης:
Νίκο, δε με γνωρίζεις, έτσι δεν σου επιτρέπεται να αναφέρεσαι σε άγνοια. Δεν υπάρχει περίπτωση να έρθω στην πορεία, σε καμιά πορεία, γιατί πέραν των ιδεολογικών διαφωνιών μου με τα κίνητρα της, ως ελεύθερος επαγγελματίας, πρέπει να εργαστώ για να αντεπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου. Ευτυχώς, έχω επιλέξει και αποφύγει προσεκτικά τις συνεργασίες τόσο με τον δημόσιο όσο και με τον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα, άρα αύριο θα εργαστώ τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες/πελάτες μου... Αν ποτέ κάνετε απεργία και πορεία με πραγματικά φιλελεύθερα αιτήματα (π.χ. μιας και μιλάτε για ασφαλιστικό «υποχρεωτική ασφάλιση με ελεύθερη επιλογή φορέα», απόφαση που θα υποχρέωνε τις «καταβόθρες» ΙΚΑ/ΤΕΒΕ σε δουλειά και υγιή ανταγωνισμό) τότε θα είμαι κοντά σας...


Νίκος: Τα "φιλελεύθερα αιτήματα", πέραν του ότι χρειάζονται εξειδίκευση και που πιστεύω ότι θα συμφωνούσαμε σε πολλά από αυτά, είναι δύσκολο να εμφιλοχωρήσουν σε κλαδικές-ομοιοεπαγελματικές κινητοποιήσεις, όπως αυτές των Δ.Υ. Προφανώς αυτά πρέπει να τα διεκδικήσουν οι φορείς της ιδιωτικής εργοδοσίας και των ελεύθερων επαγγελματιών, οι οποίοι όμως αρκούνται και βολεύονται σε μια οικονομία "σοβιετικού" τύπου (βλ. κλειστά επαγγέλματα, Βγενόπουλος κτλ). Γι'αυτό σε καλώ να ενημερωθείς, ακόμα κι αν δε σε ξέρω.

Άρες μάρες... δηλαδή !! Πάντως μια αλήθεια την είπε: οι Δ(ημόσιοι) Υ(πάλληλοι), τουλάχιστον αυτοί που εκπροσωπεί ο Νίκος, δεν θέλουν να συζητήσουν μέτρα που θα δημιουργήσουν ανάπτυξη γιατί τα μέτρα αυτά θα τους υποχρεώσουν (προφανώς) σε δουλειά, έτσι προτιμούν να έχουν ένα ρόλο διαχειριστή των κεκτημένων, να συμπιέζουν φορτικά, ειφορο- και φορο-δοτικά τον ιδιωτικό τομέα, την ελεύθερη οικονομία και να απαιτούν και αναγνώριση αυτού του «δικαίου» τους. Είπα να του κάνω μια μικρή ανάλυση για το τι θα πει «σοβιετικού τύπου» οικονομία, είπα να του εξηγήσω ότι το πλέον κλειστό επάγγελμα είναι αυτό του μόνιμου δημοσίου υπαλλήλου και ότι η μονιμότητα αυτή αποτελεί και τη μεγαλύτερη πληγή για την παραγωγικότητα του τόπου, το μετάνιωσα, δεν θα καταλάβαινε, έτσι το έγραψα πιο απλά...

Γιάννης: Νίκο, τόσο ο δημόσιος τομέας όσο και ο κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας (π.χ. κλειστά επαγγέλματα) αντιδρούν στο άνοιγμα, τη φιλελευθεροποίηση και την κατάργηση των κεκτημένων γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα χρειαστεί να δουλέψουν, να ανταγωνιστούν, να παράγουν... Απορώ αλήθεια, πως μπορείς να συμπαρίστασαι με αυτούς, εγώ δεν μπορώ, δεν ανήκω σε αυτή την κάστα, αν αυτή είναι η επίσημη γραμμή της ΝΔ, τότε λυπάμαι αλλά δεν ανήκω και στο κόμμα αυτό.

Και, για να μη μείνει με την αίσθηση της εμής άγνοιας, του ανάφερα και μια παλαιά γραφή μου, ως νεολαίου, σε κομματικό έντυπο ότι «οι συνδικαλιστές πρέπει πρώτα να μάθουν να δουλεύουν και μετά να συνδικαλίζονται» η οποία είχε προκαλέσει έκρηξη οργής από την τότε κομματική συνδικαλιστική ηγεσία... Το γεγονός βλέπετε, ότι πολλά χρόνια τώρα, από την εποχή του πρώϊμου παπανδρεϊσμού, οι συνδικαλιστές πληρώνονται από τις επιχειρήσεις για να μην δουλεύουν δεν πολυκυκλοφορεί στην πιάτσα, μη χαλάσει την μαγιά... Ο Νίκος όμως συνέχισε απτόητος:

Νίκος: Γιάννη, όμως εξακολουθείς να λησμονείς ότι ο ΔΥ δεν είναι "αρμόδιος" για την άσκηση της οικονομικής πολιτικής ενός κράτους. Εντολές εκτελούμε. Το κράτος οφείλει να με καταστήσει "παραγωγικό" όπως λες εσύ. Σε καλώ λοιπόν μεθαύριο νά'ρθεις στο σχολείο που εργάζομαι, να μπεις στο τμήμα μου που αριθμεί 70 (!) παιδιά, λόγω του ότι το Υπουργείο δε στέλνει ή δεν έχει προσωπικό, και να μου πεις αν εσύ θα είχες τη δυνατότητα να καταστείς "παραγωγικός" (αλήθεια, πώς ορίζεται αυτό στην εκπαίδευση;) υπό τέτοιες συνθήκες! Και δεν είμαι φυσικά ο μόνος εκπαιδευτικός πού'χει τέτοια προβλήματα, ούτε ο μόνος ΔΥ! Τα ίδια υπάρχουν πχ και στα νοσοκομεία, στους αστυνομικούς και σ'όλο το στενό δημόσιο τομέα. Στα λέω δε αυτά έγώ, ο πρώτος συνδικαλιστής δάσκαλος στην Αν.Αττική από μεριάς ΔΑΚΕ, που όπως καταλαβαίνεις είμαι και μάχιμος εκπαιδευτικός τάξης. Περιμένω να μου αναλύσεις και το δικό σου δράμα με τους πελάτες σου κτλ.

Θα μου έκανε και τη χάρη να με ακούσει δηλαδή, μόνο που «γλώττα λανθάνουσα τ'αληθή λέγει», οι πελάτες μου δεν είναι το πρόβλημα μου ως ελεύθερου επαγγελματία, το πρόβλημα μου είναι ο δημόσιος τομέας που αντί να με διευκολύνει με επιβαρύνει με αναξιοκρατικές επιλογές, περιττή γραφειοκρατία, υπερβολικό κόστος χωρίς αντίκρυσμα, περιορισμούς και δεσμεύσεις στη δουλειά μου κ.λπ. Απάντησα σχεδόν αμέσως...

Γιάννης:
Νίκο, αν η απεργία αύριο είχε αίτημα το πως θα γίνουν οι Δ.Υ. παραγωγικοί και πως θα αμείβονται ανάλογα με την παραγωγικότητα τους θα με εύρισκες δίπλα σας. Όταν όμως τα αιτήματα αύριο είναι ουσιαστικά το πως θα διαιωνιστεί το σαθρό καθεστώς που επιβάλλει σε σένα να προσπαθείς να γίνεις παραγωγικός δάσκαλος σε μια κερκίδα 70 ατόμων, τότε δε θα με βρεις καν εκεί...

Η τοποθέτηση μου δεν έχει προσωπική μομφή ως προς την προσπάθεια σου και την επάρκεια σου (τα οποία δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να κρίνω), έχει σαφή θέση και κρίση επί αυτών που υπεραμύνεται η απεργία στην οποία συμμετέχεις και της οποίας αντιτίθεμαι. Τα λοιπά, μπορούμε να τα συζητήσουμε με την πρώτη ευκαιρία.

Πρέπει να ηγούμαστε και όχι να αγόμαστε των πάσης φύσεων αγώνων των πάσης φύσεως φορέων αν θέλουμε να αναδείξουμε (καταρχήν) την αναμφίβολη υπεροχή της φιλελεύθερης ιδεολογίας μας (ώστε μετέπειτα να την παγιώσουμε ως κυρίαρχη). Και για να πετύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε σε θέση ακόμα και να θυσιάσουμε τα όποια βραχυπρόθεσμα οφέλη...

Προφανώς, απάντησα «εις ώτα μη ακούοντος...», διότι ο συνομιλητής μου επέμενε ως βράχος ...κνίτικος (sorry, αυτή την έκφραση μου έφερε η ξεροκεφαλιά...)

Νίκος:
Γι' αυτό σου λέω Γιάννη ότι δεν είσαι ενημερωμένος για τα αιτήματα και τις εξελίξεις. Μάλλον κατά νου έχεις τις εποχές που έζησες, οι οποίες όμως έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Τα δε βραχυπρόθεσμα οφέλη αδυνατώ να τα εντοπίσω, εκτός αν θεωρείς ωφέλεια για το κράτος το γεγονός ότι θα εξοικονομήσει αύριο από κάθε απεργό δάσκαλο 50€ περίπου (η περικοπή του μισθού λόγω της απεργίας από το μισθό και τα "δώρα").

Αποφάσισα να κοιμηθώ για να μπορέσω την άλλη μέρα να εργαστώ παρά τις αντιξοότητες που θα προσέθετε στην καθημερινότητα μου η άρνηση των δημοσίων υπαλλήλων να μου παράσχουν και αυτές ακόμα τις ελάχιστες υπηρεσίες τους.

Την άλλη μέρα, χθες, σκεφτόμουν τον διάλογο ξανά και ξανά... Δυστυχώς δεν είχα χρόνο να ψάξω να βρω τον Νίκο στην πορεία, είμαι σίγουρος ότι θα πήγε, και πιστεύω ότι είναι συνεπής με τα όσα έγραψε και δήλωσε όχι αδειούχος αλλά απεργός (ήτοι 50€ "φτωχότερος") αναλαμβάνοντας το βάρος της ευθύνης του, εκείνο όμως που θα είχε ενδιαφέρον να δω αν τον έψαχνα, θα ήταν πόσοι συνάδελφοι του ήταν κοντά του στην πορεία και πόσοι δήλωναν στα φούμαρα απεργοί και στα χαρτιά και την πράξη αδειούχοι... όχι τίποτε άλλο, από μαθητής είχα σιχαθεί τον ξύλινο λόγο της αριστεράς, τόσα χρόνια πλέον έχω σιχαθεί και την «κνίτικη» (=χωρίς έμπνευση) αναπαραγωγή του από τα ξυλόφωνα του «δεξιού» «συνδικαλισμού»... (και οι δύο λέξεις σε εισαγωγικά, για διαφορετικό λόγο κάθε μία...)

Για την ιστορία, χθες δεν απήργησα. Εργάστηκα κανονικά. Και μπόρεσα να ολοκληρώσω τον πρώτο κύκλο προετοιμασίας ενός σημαντικού συμβουλευτικού project που είχαμε ξεκινήσει με έναν καλό φίλο και συνεργάτη πριν τις γιορτές ακόμα. (Οι σχετικές ανακοινώσεις τον Μάρτιο...)