4.2.10

...στο ίδιο καράβι !!


Ήταν μια γυναίκα που απατούσε συνέχεια τον άντρα της. Κάποια μέρα λοιπόν, εκεί που απολάμβανε τα χάδια του εραστή της στο κρεβάτι, ακούει τον ήχο από το κλειδί στην πόρτα!

«Θεέ μου!», σκέφτηκε. «Κάνε το θαύμα σου να εξαφανιστεί ο γκόμενος από το κρεβάτι πριν προλάβει να μπει ο άντρας μου στο δωμάτιο! Κι από μένα, ό,τι ζητήσεις, θεέ μου, θα το κάνω».

Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη σκέψη της κι ακούει μέσα της τη φωνή του Θεού να της λέει: «Τέκνο μου, θα κάνω αυτό που ζητάς. Να ξέρεις μόνο ότι το αντίτιμο θα είναι βαρύ... Αν εξαφανίσω αυτόν τον άνθρωπο, σε τρία χρόνια από τώρα θα πρέπει να πεθάνεις !»

Σκέφτεται στα γρήγορα η γυναίκα: «Κι αν δεν τον εξαφανίσεις, θεούλη μου, θα πεθάνω σε τρία λεπτά... Και σε τρία χρόνια ποιος ζει ποιος πεθαίνει...» και απαντάει αμέσως: «ΕΝΤΑΞΕΙ δέχομαι!»

Πριν ακόμα τελειώσει την κουβέντα της, τσουπ!! εξαφανίζεται μεμιάς ο εραστής από το κρεβάτι, πάνω στην ώρα που ο σύζυγος άνοιγε την πόρτα της κρεββατοκάμαρας!

Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια και έτσι στα ξαφνικά, ο καλός σύζυγος της γυρίζει μια μέρα σπίτι με ένα δώρο-έκπληξη: μια κρουαζιέρα μαζί με τις φίλες της στις Μπαχάμες!!

«Πάρε το εισιτήριό σου και πήγαινε να διασκεδάσεις, αγάπη μου ! Μόνο γυναίκες θα είναι στο καράβι και όλες σου οι φίλες. Θα διασκεδάσετε μια χαρά!»

Από σύμπτωση, που η ίδια όμως είχε ξεχάσει, την ημέρα που επιβιβαζόταν η κυρία στο κρουαζιερόπλοιο, έκλειναν τα τρία χρόνια της συμφωνίας της με τον Θεό. Ξεκίνησαν λοιπόν την κρουαζιέρα. Μεσοπέλαγα, ενώ ο καιρός ήταν γαλήνιος, πιάνει μια τρικυμία τρομερή! Τα κύματα χτυπούσαν λυσσασμένα ως τη γέφυρα του καραβιού και τότε εκείνη κατάλαβε ότι έφτασε το τέλος της...

Η φίλη μας ξαφνικά θυμάται την υπόσχεση της, σηκώνει τα χέρια στον ουρανό και αναφωνεί «Θεέ μου, καλά εγώ να πεθάνω, το είπαμε αυτό, οι άλλες όμως οι κακομοίρες, τι φταίνε;»

Και τότε ακούγεται βροντερή η ουράνια φωνή: «ΠΟΥΤΑΝΕΣ!!! ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΗΡΕ ΝΑ ΣΑΣ ΜΑΖΕΨΩ ΟΛΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ!!!»