12.2.10

Όνειρο δεμένο στο μουράγιο...


* σκίτσο του Πετρουλάκη από την Καθημερινή

Πα μαλ.. Πα μαλ... Είδες οι Γάλλοι;; Αμέσως να μας βοηθήσουν... Έξι καραβιές ευρώ...
Τι πάει να πει «εμείς τα θέλαμε μετρητά κι αυτοί μας τα έδωσαν σε είδος;;»
Παιδιά, δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα, όταν είσαι κυβερνήτης πρέπει να προβλέπεις...
Διαβάστε πως έγιναν τα πράγματα...

Ο Γιώργος προέβλεψε !! Σου λέει, άμα πάρω βαλίτσες με 500ρικα θα πρέπει να τα πηγαίνω οδικώς στον Παπακωνσταντίνου, υπάρχει κίνδυνος. Θα το πάρουν πρέφα όλοι εκείνοι οι απίθανοι τύποι που τους έχει κρύψει ο Ραγκούσης στη γύρα μέχρι να γίνουν εκλογές να μας ψηφίσουν, θα ξετσουμίσουν με τα χαρτομάντηλα, τους αναπτήρες, τα μπιχλιμπίδια, τα λάστιχα για τα τζάμια μπας και ψωνίσω στα φανάρια της Μεσογείων, θα τους μετρήσει ο Καρατζαφέρης και μετά θα τρέχει ο Χρυσοχοΐδης και δεν θα φτάνει, θα έχουμε άλλα...

Έτσι, ο Μέγας Κυβερνήτης αποφάσισε να τιμήσει την μακραίωνη σχέση του Έλληνα με τη ναυτιλία και να γυρίσει δια της θαλασσίας οδού. Προς στιγμήν οι σύμβουλοι τα έχασαν, «θες να μας βάλει να πάμε με τα κανώ, και πως θα περάσουμε από την Ιταλία που θα νομίζουν ότι είμαστε μετανάστες που μας έδιωξε η Μάλτα;;». Και έβαλαν την ιδέα να ζητήσουν από τον Νικολά ένα κανονικό καράβι. Ο Μέγας Κυβερνήτης συμφώνησε, συμφώνησε κι ο Νικολά μόλις το άκουσε, κι όπως οι Γάλλοι είναι ιστορικά φίλοι μας και δεν είναι και ...μίζεροι απάντησε όλο γενναιοδωρία... «εν μπατώ, μόνο; μα τι λέτε... θα σας δώσω έξι μπατω, έξι φρεγάτες, να μπορέσει κι ο λαός σας να δει όλα τα λεφτά της βοήθειας...».

Χάρηκε ο Μέγας Κυβερνήτης, «θα γυρίσω επικεφαλής του στόλου, στο άλλο ταξίδι θα φέρω και τα αεροπλάνα, τον έφαγα τον χοντρό, θα του αφήσω μόνο τα στρατιωτάκια να παίζει...» σκέφτηκε, ευχαρίστησε τον Νικολά, γύρισε στους συμβούλους, «φορτώστε τα λεφτά να γυρίσουμε σπίτι» είπε, αυτοί δαγκώθηκαν, είχαν καταλάβει... Την άλλη φορά θα ζήταγαν βοήθεια από την Κάρλα, το πολύ πολύ να τους πούλαγε την Galerie Lafayette... Τουλάχιστον δε θα ήταν «όνειρο δεμένο στο μουράγιο»...