25.2.10

Απ... Αργιακές σκέψεις για την 24η Φλεβάρη...



* Χθες ήταν αργία ή μήπως να την χρεώσω άδεια;; Ε, δεν έλεγε, είχε και καλό καιρό, ότι πρέπει για ουζάκι... (τουλάχιστον δούλεψαν τα πάσης φύσεως μεζεδοπωλεία και εστιατόρια, αν κρίνω από την εικόνα που είδα φεύγοντας στις 3 από το γραφείο μου στο κέντρο για να προλάβω τον ηλεκτρικό πριν ...απεργήσει)

* Αν υποθέσουμε ότι οι πορευόμενοι ήταν 40.000 ή και 50.000 (να δεχθώ τις πλέον αισιόδοξες μετρήσεις) από τους σχεδόν 1.500.000 εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (αυτόν που απήργησε χθες...), οι υπόλοιποι έχω μια απορία που ήταν;; Με απεργία, άρα και στέρηση αποδοχών, ή με άδεια (κανονική, γονική, αναρρωτική ή όποιας άλλης μορφής;;)

* Θα μας πει ποτέ κανείς πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν αδειούχοι χθες και αν τηρήθηκε το ποσοστό αδειούχων/εργαζόμενους που προβλέπει ο νόμος;;

* 24.02.2010, περίπου 13:00, σε πεζοδρομημένο στενάκι πίσω από την Κάννιγγος. Ομάδα νεαρών διαδηλωτών (κάποιο γκρουπούσκουλο με τα αρχικά Μ.Α.Σ. αν διέκρινα καλά...) κατεβαίνει ομαδικά προς το κύριο σώμα της πορείας που εκείνη την ώρα ανεβαίνει την Πατησίων. Κάποιοι κουβαλούν το κεντρικό πανό, οι άλλοι τα πλακάτ: δύο αφίσες χαρτονένιες 50 Χ 70 στερεωμένες αμφίπλευρα πάνω σε ένα ξύλο. Η κοινή λογική λέει ότι ένα απλό πλακάτ από δύο αφίσες στηρίζεται σε ένα απλό κομμάτι ξύλο, ελαφρύ αλλά και γερό ώστε να μην λυγίζει, να μη σου σπάσει στα χέρια με το πρώτο. Η κοινή λογική επίσης λέει ότι αν επιδιώκεις να διαδηλώσεις ειρηνικά, φροντίζεις η όλη εικόνα σου να το αποπνέει. Άρα, αυτοί οι διαδηλωτές που είχαν μοντάρει τα πλακάτα σε ξύλινα δοκάρια πάχους 4-5 εκατοστών ή στυλιάρια από αξίνες/κασμάδες και άλλα οικοδομικοαγροτικά εργαλεία, να υποθέσω ότι δεν διαθέτουν κοινή λογική. Όχι τίποτε άλλο, αλλά αν σκεφτώ ότι μπορεί να μην ήθελαν να διαδηλώσουν ειρηνικά, θα θεωρηθώ προβοκάτορας και δε θέλω...