3.2.10

«η πιο σκληρή και ανελέητη νεοφιλελεύθερη πολιτική από το 1974...» και το άλλοθι

Μερικά πράγματα όταν τα διαβάζεις σε κεντρίζουν πραγματικά. Να, όπως αυτό που έγραφε νωρίτερα ο Θοδωρής: «Ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος γράφει για την "πιο σκληρή και ανελέητη νεοφιλελεύθερη πολιτική από το 1974...". Θα τρελαθώ!».



Ποιός ήρθε;; Μα ο Γιωργος Παναγιωτακόπουλος, φίλος και συγκεντρωσιάρχης του Αντρέα Παπανδρέου, ο άνθρωπος που λίγο κόντεψε να γίνει Ξυνίδης στη θέση του Ξυνίδη...

Γράφει λοιπόν ο τρις μέγιστος εκπρόσωπος του βαθέος ΠΑΣΟΚ στο δημοσίευμα του press-gr που «ψάρεψε» ο Θοδωρής:

Σήμερα είναι μια μέρα χαρμολύπης.
Η χαρά μας είναι ότι επανεκλέγεται ένας έντιμος πολιτικός και επιστήθιος φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου στην Προεδρία της Δημοκρατίας.

Η λύπη μας είναι ότι εφαρμόζεται η πιο σκληρή και ανελέητη νεοφιλελεύθερη πολιτική από το 1974 και μετά και μάλιστα χωρίς να φαίνεται διέξοδο στην κρίση.
Δεν φανταζότανε κανένας ότι το “πτωχεύσαμεν” του κ. Καραμανλή θα το πλήρωναν οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι και οι άνεργοι.
Όταν ο ελληνικός λαός στενάζει και οι τραπεζίτες χαίρονται, λυπάμαι αλλά κάτι δεν πάει καλά.
Ο Πρωθυπουργός πρέπει να αφουγκραστεί τη κοινωνία περισσότερο παρά τις φωνές των συνεργατών του.

Χοπ... χοπ... χοπ... βάσει του σχεδίου, το βαθύ ΠΑΣΟΚ πρέπει τώρα να δημιουργήσει άλλοθι...

Δεν είναι δυνατόν να φταίει ένας γόνος Παπανδρέου, όταν έχουμε μια κακιά, ανάλγητη και αντιλαϊκιά δεξιά να φορτώσουμε τις τριακονταετείς πομπές μας...

χοπ... χοπ... χοπ...

(ελαφρύς καλπασμός... οδεύω προς τον πεταλωτή δια συντήρηση του συστήματος...)