2.1.10

To μέσο του διανύσματος ή «No, you're never too old to Rock'n'Roll...» !!

Αν θεωρήσουμε ότι κάθε άνθρωπος έχει ένα προσδόκιμο ζωής, ας πούμε Χ χρόνια, αυτό το προσδόκιμο έχει τρεις σημαντικές ημερομηνίες: την αρχή (Α), τη μέση (Μ) και το τέλος (Τ), όπως τα τρία σημεία που καθορίζουν γεωμετρικά μια ευθεία, ένα διάνυσμα στην περίπτωση μας.

Την αρχή του ουδείς την ζει, έχει ήδη ξεπεραστεί όταν είσαι στο νοητικό σημείο που αντιλαμβάνεσαι αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, το ίδιο και το τέλος, το οριοθετεί η αδυναμία πλέον να αντιλαμβάνεσαι αυτά που συμβαίνουν γύρω σου.

Ζούμε τη διάρκεια, το Χ, το ΑΤ αν μιλήσουμε γεωμετρικά, και απολαμβάνουμε τα διάφορες στιγμές της, ανάμεσα τους και το Μ, το μέσο. Βέβαια το ερώτημα είναι και παραμένει: αν υποθέσουμε ότι το Α στο περιγράφουν οι πριν οι οποίοι το έχουν δει και προσδιορίσει, πως θα προσδιορίσουμε το Μ, τη μέση, από την ώρα που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε το Τ, από την ώρα που το Χ παραμένει ένας άγνωστος;;

Σπουδάζοντας μαθηματικά έμαθα ότι η ανθρώπινη σκέψη μπορεί να μην δεσμεύεται από πεπερασμένα σύνολα και σχήματα, ότι ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί το δικό του σύνολο, τις δικές του προδιαγραφές, το δικό του διάνυσμα ΑΤ, τον δικό του «γνωστό άγνωστο» Χ. Έτσι προσδιορίζει και το δικό του μέσο, το δικό του Μ. Ένα Μ που θα μπορούσε να είναι σταθερό, αλλά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι κινητό, διαμορφώνεται από μια πρόσθετη παράμετρο, την διάθεση.

Τη διάθεση αυτή που λέει «
No, you're never too old to Rock'n'Roll, if you're too young to die»...!!!

Είναι η δική μου πρόσθετη παράμετρος, στο δικό μου σύνολο, η παράμετρος που προσδιορίζει εδώ και χρόνια το δικό μου Μ, το κινητό μέσο του δικού μου διανύσματος, το σημείο όπου η λογική και η εμπειρία θα αποτελούν πλέον κυρίαρχες δυνάμεις που θα καθορίζουν μαζί με τον ενθουσιασμό και την την γνώση τον ρυθμό της ανόδου...



Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die [Jethro Tull]

The old Rocker wore his hair too long,
wore his trouser cuffs too tight.
Unfashionable to the end --- drank his ale too light.
Death's head belt buckle --- yesterday's dreams ---
the transport caf' prophet of doom.
Ringing no change in his double-sewn seams
in his post-war-babe gloom.

Now he's too old to Rock'n'Roll but he's too young to die.

He once owned a Harley Davidson and a Triumph Bonneville.
Counted his friends in burned-out spark plugs
and prays that he always will.
But he's the last of the blue blood greaser boys
all of his mates are doing time:
married with three kids up by the ring road
sold their souls straight down the line.
And some of them own little sports cars
and meet at the tennis club do's.
For drinks on a Sunday --- work on Monday.
They've thrown away their blue suede shoes.

Now they're too old to Rock'n'Roll and they're too young to die.

So the old Rocker gets out his bike
to make a ton before he takes his leave.
Up on the A1 by Scotch Corner
just like it used to be.
And as he flies --- tears in his eyes ---
his wind-whipped words echo the final take
and he hits the trunk road doing around 120
with no room left to brake.

And he was too old to Rock'n'Roll but he was too young to die.
No, you're never too old to Rock'n'Roll if you're too young to die.

Καλή χρονιά λοιπόν !! Και να θυμάστε, δεν είστε ποτέ πολύ γέροι για Rock'n'Roll, αν είστε πολύ νέοι για να πεθάνετε !!

υ.γ. σε ευχαριστώ που μου το θύμισες, ξέρεις εσύ...