24.1.10

«Απλή, αγνή, ανόθευτη ξετσιπωσιά...»


Τουλάχιστον ο Σημίτης είχε πει και «ευχαριστώ» σε αυτούς που είχαν εξευτελίσει την εθνική μας κυριαρχία (το ότι αυτοί ήταν οι Αμερικανοί μάλλον έχει σημασία αλλά ας μην το θίξουμε προς το παρόν).

Η πραγματικότητα είναι ότι ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας πήρε το αυτοκίνητο και πήγε στα σύνορα να δει τους «αντάρτες» της από κει πλευράς που εμποδίζουν και περιορίζουν το οικονομικό συμφέρον των πολιτών του. Πήγε να ακούσει τι γίνεται, να συζητήσει και να προσπαθήσει να δώσει λύσεις που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Βουλγαρίας. Ως όφειλε... Το ότι η ενέργεια του συνιστούσε τελικά παρέμβαση στα εσωτερικά μας είναι άλλο θέμα και ας μην το θίξουμε προς το παρόν, το συζήτησε λέει τηλεφωνικά με τον Γιωργάκη το πρωί, έ μάλλον θα πήρε το ΟΚ...

Η διαφορά είναι ότι ο Μπορίσωφ δεν υποσχέθηκε στους Έλληνες αγρότες προεκλογικά (ούτε και στους Βούλγαρους παρεμπιπτόντως αλλά ας μην το θίξουμε προς το παρόν). Έτσι δεν είχε τη ντροπή στο βλέμμα όπως ο Γιωργάκης... (ντροπή = shame, έτσι ίσως το καταλάβει, αλλά, είπαμε, ας μην το θίξουμε προς το παρόν, ειδικά αυτό...).

Το μόνο που έλειπε λοιπόν από το «έργο» ήταν το «ευχαριστώ τον κ. Μπορίσωφ» από το βήμα της Βουλής. Θα είχαμε ένα τέλειο remake της νύχτας εκείνης. Μια παράσταση με τα όλα της, βγαλμένη από τις πρόσφατες ιστορικές μνήμες του εκσυγχρονισμού...

Αλλά είπαμε, τώρα ο εκσυγχρονισμός πέρασε και πάει, και ένας «αντιεξουσιαστής» σοσιαλδιεθνιστής πρωθυπουργός πως μπορεί αλήθεια να γνωρίζει τέτοιες μικροαστικές «ευγένειες»...;;

Το κόλπο είναι να μην υποχρεωθεί να ομολογήσει την αλήθεια, ότι τόσα χρόνια και αυτός και το κόμμα του κορόιδευαν τους αδαείς αγρότες με κούφια λόγια και υποσχέσεις και τώρα που ήρθε η ώρα για το «λογαριασμό» δεν εννοούν να ζητήσουν ούτε καν συγγνώμη, αυτοί να μην εξευτελιστούν κι ας εξευτελιστεί η χώρα με παρεμβάσεις σε εσωτερικά της ζητήματα...

Αλλά είπαμε, ας μην το θίξουμε αυτό προς το παρόν... Έχουμε να τακτοποιήσουμε και το θέμα των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων (όπως πολύ «εύγλωττα» σκιτσογραφεί ο Πετρουλάκης στην Καθημερινή), το θέμα του ασφαλιστικού και άλλα καυτά θέματα όπου -δίκην μαγικής εικόνας- άλλα ακούγαμε πριν και άλλα ακούμε μετά την ψήφο... Από τους ίδιους ανθρώπους... Ε, θα τους στείλουμε κι αυτούς στον Βούλγαρο, που είναι και καλός στο crisis management.

«Απλή, αγνή, ανόθευτη ξετσιπωσιά...» όπως έγραψε ο Στάθης στο Ναυτίλο του... Ή μήπως να θυμηθώ εκείνον τον γέροντα στο Μέτσοβο που μου είπε πρώτη φορά ότι «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους κώλους»...;;

Χμ... μάλλον το ίδιο είναι, μάλλον έχει σημασία, αλλά είπαμε, ας μην το θίξουμε προς το παρόν...