5.1.10

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα, προδομένη μου γενιά...



Οι Χαΐνηδες και η «Παντιγέρα» τους, είναι ίσως η χαρακτηριστικότερη έκφραση του πως ένοιωσα σήμερα όταν άκουσα την νέα (σημερινή, αύριο είναι μια άλλη μέρα...) εκδοχή της οικονομικής πολιτικής «πάμε και βλέπουμε» της υπέροχης κυβέρνησης μας του φανταστικού πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, (ο οποίος παρεπιπτόντως βαρέθηκε τόσες μέρες στην Αθήνα και είπε να ρίξει μια βόλτα μέχρι το Βελιγράδι...)

Ένα καράβι τ' όνειρο
π' όλο μας ταξιδεύει
με κόντρα τον καιρό.

Παντιγέρα, παντιγέρα
μαύρη ρούσσα βρε παιδιά
παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στο μυαλό και στην καρδιά.

Έχω μι' αγάπη που πονεί
μην κλαις γλυκειά μου αγάπη
και κάνε υπομονή.

Απ' το τζάμι ένα βλέμμα
κι απ' την πόρτα έχε γειά
η μπουνάτσα θα περάσει
και θα βγούμε στη στεριά.

Ό,τι ζητά ο καθείς θα βρει
κι υπάρχουν στ' ακρογιάλια
κρυμμένοι θησαυροί.

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στου ανέμου τη βουλή
στο σπαθί μου θα χαράξω
πως σ' αγάπησα πολύ.

Πάμε γιά άγνωστους γιαλούς
παρέα με αλήτες
αγίους και τρελούς.

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες
θα φουσκώσουν τα πανιά.

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

υ.γ. είναι τόσο λίγοι και κακόμοιροι που ακόμα και αν αγανακτήσω δεν μπορώ να τους βρίσω, φαίνεται καθαρά ότι δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα και τρέχουν αλαλιασμένοι πέρα δώθε κουτουλώντας με εαυτούς και αλλήλους... «πάμε και βλέπουμε»... Παντιγέρα μαύρη ρούσσα, προδομένη μου γενιά... γιατί η πραγματικά προδομένη γενιά είναι η δική μου... αυτό θα το αναλύσω σε άλλη δημοσίευση, σχετική με την περιβόητη «γενιά του πολυτεχνείου» και την αποδόμηση που της πρέπει...