4.1.10

Οι καιροί ου μενετοί... [οι ευκαιρίες δεν περιμένουν]



Ένα από τα πλέον ιστορικά τραγούδια που δέθηκε με την έννοια της αλλαγής που επιβάλλεται και κανείς δεν μπορεί να αποφύγει όσο και αν το επιθυμεί, αλλά πρέπει να αρχίσει να ...κολυμπά για να μπει στο ρεύμα και τον ρυθμό αυτής της αλλαγής.
Come gather 'round people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You'll be drenched to the bone.
If your time to you
Is worth savin'
Then you better start swimmin'
Or you'll sink like a stone
For the times they are a-changin'.

Come writers and critics
Who prophesize with your pen
And keep your eyes wide
The chance won't come again
And don't speak too soon
For the wheel's still in spin
And there's no tellin' who
That it's namin'.
For the loser now
Will be later to win
For the times they are a-changin'.

Come senators, congressmen
Please heed the call
Don't stand in the doorway
Don't block up the hall
For he that gets hurt
Will be he who has stalled
There's a battle outside
And it is ragin'.
It'll soon shake your windows
And rattle your walls
For the times they are a-changin'.

Come mothers and fathers
Throughout the land
And don't criticize
What you can't understand
Your sons and your daughters
Are beyond your command
Your old road is
Rapidly agin'.
Please get out of the new one
If you can't lend your hand
For the times they are a-changin'.

The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is
Rapidly fadin'.
And the first one now
Will later be last
For the times they are a-changin'.


Οι στίχοι ιστορικοί και αρκετά επίκαιροι και για τις μέρες μας και για τη χώρα μας, την ώρα που παρακολουθούμε σιωπηλοί και οργισμένοι μια παρέα αριβίστες να προσπαθούν να εξαπατήσουν δεύτερη φορά μέσα σε εκατό μέρες τον λαό που τους εμπιστεύθηκε μέσα στην απόγνωση του και ...να πηγαίνουν για το colpo grosso αυτή τη φορά, να προσθέσουν στους εξαπατημένους και τους ευρωπαίους εταίρους που τόσα χρόνια σιωπηλά και αγόγγυστα χρηματοδοτούν και που πλέον αποφάσισαν ότι «δεν πάει άλλο»...

Όχι δεν θα γράψω κάτι άλλο... θα ξανακούσω το τραγούδι... οι ευκαιρίες δεν περιμένουν κι εμείς κινδυνεύουμε να τις χάσουμε επειδή οι κυβερνώντες μας αρέσκονται να εθελοτυφλούν και δεν επιθυμούν να πουν την σκληρή αλήθεια...

υ.γ. προτιμώ την εκτέλεση αυτή των Peter, Paul and Mary από την κλασσική «επαναστατική» του Bob Dylan, ίσως γιατί ο ήπιος ρυθμός ταιριάζει καλύτερα στην θανατική σιγή που έχει πέσει πάνω σε όλους μας αυτές τις μέρες...