31.12.09

Η ελληνική περίπτωση


Η αλήθεια είναι πως και άλλες χώρες έχουν ελλείμματα της τάξης του 12,7%. Οι ΗΠΑ είναι μία από αυτές. Υπάρχουν χώρες των οποίων το χρέος υπερβαίνει το 120% του Ακαθάριστου Εθνικού τους Προϊόντος. Η Ιαπωνία φτάνει το 180%. Η Ελλάδα όμως αποτελεί ειδική περίπτωση. Oχι μόνο γιατί είναι ο αδύναμος κρίκος μιας ισχυρής νομισματικής ένωσης ούτε γιατί παίζονται κερδοσκοπικά παιγνίδια. Αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική, διότι η κρίση είναι καθολική και όχι μόνο δημοσιονομική. Ζούμε το τέλος ενός μοντέλου που διασπάθισε όσο χρήμα είχε να διασπαθίσει και την κατάρρευση του ιδεολογικού παραδείγματος που δικαιολογούσε αυτή τη διασπάθιση, με ωραία τάχα μου αριστερά λόγια.

Τα ελλείμματα και τα χρέη του κράτους δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι δεν έχει καταλήξει σε κανόνες συμβίωσης και στον τρόπο επιβολής τους· αυτό που απερίσκεπτα προσπερνάμε με τον όρο «νομιμότητα». Αν το καλοσκεφτούμε και το δημοσιονομικό, πρόβλημα νομιμότητας είναι. Oλοι προσπαθούν να αρπάξουν από τον δημόσιο κορβανά ό, τι μπορούν και ελάχιστοι πληρώνουν φόρους. Η έλλειψη σεβασμού στη νομιμότητα δεν φαίνεται από το γεγονός ότι δεν δίνουν οι καταστηματάρχες αποδείξεις, οι οποίοι στο κάτω κάτω της γραφής ωφελούνται διότι κλέβουν τον ΦΠΑ. Φαίνεται από το γεγονός ότι και οι πελάτες δεν τις ζητούν, παρά το γεγονός πως βλάπτονται από τη φοροδιαφυγή.

Συζητήθηκαν πολύ το έλλειμμα νομιμότητας στην κορυφή, τα σκάνδαλα των πολιτικών και η διαφθορά των επιχειρήσεων. Ορθώς, διότι το ψάρι βρωμάει και στο κεφάλι. Ελάχιστα όμως συζητάμε για την παραβατικότητα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα. Δεν είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν, κυρίως είναι οι μικρομεσαίοι. Σε καμιά χώρα του κόσμου η τροφοδοσία των καταστημάτων δεν γίνεται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας, παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει τις πρώτες πρωινές ώρες. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τόσα μηχανάκια που πηγαίνουν αντίθετα στους μονόδρομους. Πουθενά η αυθαίρετη δόμηση δεν θεωρήθηκε «δικαίωμα του λαού να στεγαστεί». Πουθενά η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, αυτοκόλλητα και σπρέι, δεν θεωρείται «δικαίωμα έκφρασης». Πουθενά στον κόσμο η καταστροφή των πανεπιστημίων δεν προστατεύεται από κάποιο μεταφυσικό άσυλο και με τη δικαιολογία ότι επί χούντας μπήκε το τανκς στο Πολυτεχνείο. Πουθενά ένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν φτύνει έργω και λόγω τη δημοκρατία, όπως κάνει το ΚΚΕ, χωρίς να αντιδρά κανείς. Πουθενά δεν γίνονται καταλήψεις δημόσιων υπηρεσιών -οι οποίες μάλιστα, όπως το ΙΚΑ, εξυπηρετούν τους πολίτες- στο πλαίσιο υποτίθεται της «διαμαρτυρίας». Εχουμε φτάσει να θεωρούμε το κλείσιμο των εθνικών οδών κάτι σαν εποχικό φαινόμενο και σίγουρα ως αποδεκτό τρόπο πάλης. Φτάσαμε να θεωρούμε «δημοκρατικό δικαίωμα» του ΚΚΕ να καταλαμβάνει στούντιο και να εκφωνεί τα δικά του δελτία ειδήσεων, του κ. Δημήτρη Στρατούλη να βγάζει πανό στη Βουλή και των φοιτητών να χτίζουν τους πρυτάνεις μέσα στα γραφεία τους. Η δε εφαρμογή του νόμου, η παραπομπή δηλαδή των παραβατών στη Δικαιοσύνη, θεωρείται «ποινικοποίηση των αγώνων». Δυστυχώς στην Ελλάδα, επειδή κάποτε η διαμαρτυρία ήταν παράνομη, τώρα κάθε παρανομία βαφτίζεται διαμαρτυρία. Και το χειρότερο; Δεν διαμαρτύρεται κανείς για τη στρέβλωση της λογικής και την παραβίαση των νόμων.

Μεγαλύτερο και από το δημοσιονομικό, είναι το πρόβλημα της παραβατικότητας. Βεβαίως, η ανομία είναι σύμφυτη με την ιστορία του ελληνικού κράτους. Τώρα όμως η πολυπλοκότητα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων την κάνει δυσβάστακτη. Εχει πολλαπλό οικονομικό κόστος. Ολες αυτές οι μικρές παρανομίες συσσωρεύονται σαν κόκκοι άμμου στα γρανάζια της οικονομίας και την παραλύουν. Εκατομμύρια παραγωγικές ώρες χάνονται στους δρόμους της Αθήνας (είναι η καρδιά της ελληνικής οικονομίας) επειδή δέκα ξεφορτώνουν εκτός του ωραρίου που προβλέπει ο νόμος, είκοσι παρκάρουν σε κεντρικές αρτηρίες και πενήντα διαδηλώνουν κλείνοντας τη Σταδίου. Κυρίως, όμως, δημιουργείται κουλτούρα ανομίας, η οποία οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη ανομία. Μέχρι να φτάσουμε σε κάποιον Δεκέμβρη και στη χρεοκοπία.

* άρθρο γνώμης του Πασχου Mανδραβελη (pmandravelis@kathimerini. gr) που δημοσιεύθηκε στην Καθημερινής της Κυριακής στις 25.12.2009

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: το τρίτο κείμενο που επέλεξα γιατί περιέχει όλα αυτά ή καλύτερα αυτή την Ελλάδα που θέλω να αφήσω πίσω στη χρονιά που φεύγει, όλα όσα θα πρέπει να ξεπεράσουμε για να φτιάξουμε μια καλύτερη, σύγχρονη, Ευρωπαϊκή Ελλάδα το 2010 και τα επόμενα χρόνια... Καλή Πρωτοχρονιά, καλή χρονιά 2010 !!! Ας την υποδεχθούμε με χαμόγελο και αισιοδοξία...

...εις το επανειδείν


Σήμερα ήταν μια από αυτές τις ημέρες που σε προκαλούν συναισθηματικά. Στο γραφείο ο ένας μετά τον άλλον οι συνάδελφοι που οι συμβάσεις τους λήγουν στις 31/12, αποχώρησαν αφήνοντας πια τα γραφεία τους κενά και έχοντας μαζέψει τα πράγματά τους, ενώ γύρω μου επικρατεί μια απόκοσμη ησυχία.

Άσχημο πράγμα να αποχαιρετάς ανθρώπους που συνεργαζόσουν για καιρό μαζί τους και που με κάποιους γίνατε φίλοι και κάνατε και παρέα κιόλας. Ήλθαν στην υπηρεσία για να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ενώ οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ είναι δυστυχώς χρονοβόρες και δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες.

Το ότι διάλεξε η πολιτεία να "λύσει" το ζήτημα μέσω των συμβάσεων έργου και να προσλαμβάνει αθρόα εργαζόμενους που με την προοπτική της προϋπηρεσίας και του διορισμού, ανέχονταν τα μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών και τη διακριτική συμπεριφορά, είναι η χιονοστιβάδα που τώρα καλείται να αντιμετωπίσει.

Από την εμπειρία που αποκόμισα συνεργαζόμενη μαζί τους, θα πω ότι οι περισσότεροι και εργατικοί είναι και αξιόλογοι από πλευράς προσόντων και χαρακτήρα, που εργαζόμενοι στα διάφορα πόστα, το έκαναν γιατί είχαν οικογενειακές ανάγκες και αναζητούσαν μιαν ευκαιρία στην αξιοπρεπή εργασία, ενώ υπάρχει η γνωστή μερίδα μονίμων δημοσίων υπαλλήλων που διακατέχονται από την νοοτροπία του "ωχ αδελφέ" και του "τι με νοιάζει εμένα..." σε αντίθεση.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως από Δευτέρα τα πράγματα θα είναι διαφορετικά στην αποτελεσματικότητα της εξυπηρέτησης του πολίτη, καθώς οι τομείς που δραστηριοποιούνται οι συμβασιούχοι, θα μείνουν τώρα δίχως υποστήριξη και μοιραία το σύστημα θα "κάνει κοιλιά", χωρίς την παρουσία τους.

Δεν θα μπω στη λογική να κρίνω την απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την κατάργηση των συμβάσεων εργασίας στο δημόσιο. Το θέμα είναι ότι τη δεδομένη στιγμή, η δημόσια διοίκηση δεν λύνει τους γόρδιους δεσμούς της με σπασμωδικές κινήσεις που πλήττουν τη κοινωνική συνοχή και αυξάνουν τα ποσοστά της ανεργίας δραματικά.

Οι προσλήψεις από το παράθυρο για ικανοποίηση των ψηφοφόρων της εκάστοτε εκλογικής περιφέρειας στο μεγάλο χωνευτήρι του δημοσίου, αποδείχτηκαν η "μαύρη τρύπα" στη λογική του "δως ημείς σήμερον" και αύριο ποιος ξέρει! Το ότι με αυτές τις τακτικές δημιουργούνται χιλιάδες ανέργων που παραμονή Πρωτοχρονιάς μένουν δίχως δουλειά και εισόδημα, πόσο άραγε επηρεάζει τα κέντρα λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης? Που είναι οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν σε αντιστάθμισμα βάσει της "πράσινης ανάπτυξης"?

Θα πω ΝΑΙ στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης, αφού περικοπούν οι διπλοθεσίτες, οι δήθεν σύμβουλοι, τα διακοσμητικά μέλη των Δ.Σ. με τους παχυλούς μισθούς και τις παροχές σε χρήμα και είδος, οι μίζες, οι ρεμούλες και τα ελλείμματα που προέρχονται από διασπάθιση των κονδυλίων του προϋπολογισμού και των χρημάτων των φορολογούμενων.

Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία λέμε για να γλυκάνουμε το χάπι, όμως για τους συμβασιούχους συναδέλφους μου εύχομαι - μέρες που είναι- να υπάρξει μια δίκαιη λύση, γιατί για ανθρώπους μιλάμε και όχι για κάτι που φθείρεται και το πετάς αντικαθιστώντας το. Σε αυτή τη περίπτωση δεν θέλω να πω αντίο, αλλά ...εις το επανειδείν.

Μαριαλένα, 30/12/2009

* χθεσινή δημοσίευση της καλής φίλης Μαριαλένας, από το blog της Marialena's Moments.
H Μαριαλένα είναι υπάλληλος σε μια από τις «ρυθμιστικές αρχές» του δημόσιου τομέα.


ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: ένα ακόμα κείμενο για να αποχαιρετήσουμε, ή μάλλον να ρίξουμε μαύρη πέτρα πίσω μας, στη χρονιά που φεύγει και στην Ελλάδα που πρέπει να φύγει... Καλή Πρωτοχρονιά, καλή χρονιά 2010 !!! Ας την αλλάξουμε με χαμόγελο, προσπάθεια και αισιοδοξία...

Τι κοινωνία φτιάξαμε...


Πριν λίγα βράδια βρέθηκα έξω από τον σταθμό του ηλεκτρικού στην Κηφισιά κι έκπληκτος είδα μια ομάδα μοντέρνων νέων («πάνκ» νομίζω πως αυτοαποκαλούνται), με κοπέλες μάλιστα να πρωτοστατούν, να προπηλακίζουν ένα άτυχο παιδί που το μοναδικό του αμάρτημα ήταν μια σχετική νοητική καθυστέρηση. Στις πόρτες του μετρό αυτοί που περιμένουν να εισέλθουν στέκονται μπροστά στις θύρες των συρμών κι ορμάν να μπούν πριν αποβιβασθούν αυτοί που προτίθενται να εξέλθουν. Με την παραμικρή αφορμή αξιοπρεπείς κατά τα άλλα συμπολίτες μας εκπέμπουν εμπάθεια και επιθετικότητα έτοιμοι να εκβιάσουν, να καθυβρίσουν και να συκοφαντήσουν. Καθηγητές Γυμνασίου απορρίπτουν μαθητές τους που δεν κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα με τους ιδίους η με δασκάλους που τους έχουν συστήσει. Αποκρουστικοί νεόπλουτοι, πρωταγωνιστές συνήθως τηλεοπτικών συχνοτήτων η συναλλαγών με το δημόσιο, κάνουν επίδειξη χλιδής κι εγκεφαλικής κενότητας δίχως την ελάχιστη καλλιέργεια και γούστο.

Εχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία δίχως έρμα, ιεραρχία και σαφείς αστικές αξίες. Ενας απροσδιόριστης ποιότητας χυλός κυριαρχεί στον οποίο όλα χωράνε και το κάθε τι μπορεί να γίνει αποδεκτό. Αυτό το κατασκεύασμα αποτελεί την ραχοκοκαλιά αυτού που θα μπορούσε κάποιος να ονομάσει σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Με συνέπεια τις λυσσώδεις αντιδράσεις σε οτιδήποτε ορθολογικό έχει ανάγκη η χώρα. Μια εθνική τύφλωση μας έχει κυριεύσει κι αδυνατούμε να διακρίνουμε τα αυτονόητα. Πως λ.χ. ο οικονομικός κατήφορος της χώρας ξεκίνησε με τον αλόγιστο δανεισμό των κυβερνήσεων από το 1981 και δώθε. Πως ο καταποντισμός μας προήλθε από τις παροχές για την εξασφάλιση ψήφων, την αλόγιστη επέκταση του δημοσίου, τους παράλογους διορισμούς και τα θεόρατα ελλείμματα.

Συλλήβδην κόμματα και προσωπικότητες καταφέρονται κατά της οικονομικής πολιτικής της περιόδου 1991-1993. Παραγνωρίζοντας πως την περίοδο εκείνη ήταν η μοναδική φορά μετά το 1981 που είχαμε για δυο συνεχόμενα χρόνια πρωτογενές πλεόνασμα στο δημόσιο. Και πως το χρέος τότε αυξήθηκε διότι η κυβέρνηση παρουσίασε επίσημα τα κρυμμένα παλιά δάνεια που είχαν συνομολογηθεί με την μορφή εγγυήσεων του δημοσίου. Με αφορμή το περίφημο «Τσοβόλα δώστα όλα» το κράτος μοίραζε δίχως δισταγμό εγγυήσεις ώστε διάφοροι δημόσιοι φορείς να δανείζονται δίχως δεύτερη σκέψη. Παράλληλα, οι νόμοι της περιόδου εκείνης χρησίμευσαν, ουσιαστικά αναλλοίωτοι, για την οικονομική πολιτική της περιόδου Σημίτη που κατόρθωσε να οδηγήσει την χώρα στην ασφάλεια της ΟΝΕ.

Η ψεύτικη όμως ευημερία διέλυσε και τον αξιακό αστικό ιστό της χώρας. Δίχως κόπο, σοβαρή εργασία και κατάλληλη εκπαίδευση βρεθήκαμε πολλοί με πέραν κάθε προσδοκίας υψηλά εισοδήματα. Διαβρώθηκε έτσι κάθε λογική πειθαρχίας, αξιοκρατικής εξέλιξης και αίσθησης στόχων και επιτευγμάτων.

Καταδικάζουμε έτσι εύκολα οτιδήποτε προσεγγίζει την λογική σαν νεοφιλελεύθερο. Κι αγκαλιάζουμε την παραπέρα κατρακύλα στην διαφθορά και την ραστώνη σαν φιλεύσπλαχνη φιλολαϊκή πολιτική.

* άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου (www.andrianopoulos.gr)

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: ένα κείμενο για να αποχαιρετήσουμε, ή μάλλον να ρίξουμε μαύρη πέτρα πίσω μας, στη χρονιά που φεύγει και στην Ελλάδα που πρέπει να φύγει... Καλή Πρωτοχρονιά, καλή χρονιά 2010 !!

30.12.09

στην κόλαση


Πεθαίνει ένας τυπάκος και πάει καρφί κόλαση. Εκεί που καθότανε του λέει ο σατανάς: «Ρε συ πολύ σκυθρωπός φαίνεσαι».

Ο τυπάκος περίλυπος απαντά:
«Ε όσο να ναι κόλαση - τι με περιμένει.. αναθεωρώ τα λάθη που με έφεραν εδώ...»

Σατανάς: «Ίσως να μην είναι τόσο άσχημα όσο νομίζεις... να σε ρωτήσω: κάπνιζες;»

Τύπος: «Ε, ένα πακετάκι τη μέρα το κάπνιζα..»

Σατανάς: «Τις Δευτέρες έχουμε ημέρα καπνίσματος με τα καλύτερα τσιγάρα από όλο τον κόσμο - για καρκίνο μη φοβάσαι, ήδη νεκρός είσαι?»

Ο τύπος ανασκουμπώνεται λίγο ανακουφισμένα...

Σατανάς: «Έπινες;»

Τύπος: «Ε, όλο και κάνα ουισκάκι χτύπαγα κάτω...»

Σατανάς: «Τις Τρίτες είναι μέρα ποτού, με τα καλύτερα και πιο ακριβά ποτά του κόσμου. Για συκώτια μη φοβάσαι, ήδη νεκρός είσαι...»

Ο τύπος παίρνει λίγο τα πάνω του πλέον !!!

Σατανάς: «Έπαιζες τζόγο;»

Τύπος: «Για νά ‘μαι ειλικρινής, μετανιώνω που άφησα την οικογένεια μου στο δρόμο, εξαιτίας του πάθους μου για το καζίνο, αλλά ναι τζογάριζα...»

Σατανάς: «Τετάρτες στρώνουμε χαρτάκι και όσοι θέλουν μπαρμπουτάκι - και να χρεωκοπήσεις στα @ρχίδια σου...»

Ο τύπος τώρα μέσα του λέει - ρε δεν είναι κι άσχημα , καλά που ήρθα εδώ?!!!

Σατανάς: «Κανά τσιγαριλίκι έκανες; - πες αλήθεια !!»

Τύπος: «Ναι έπινα κάνα μαύρο που και που...»

Σατανάς: «Πέμπτες, ημέρα ναρκωτικών, οι καλύτερες κόκες από Κολομβία, τα πάντα.. και να εθιστείς τι σε νοιάζει, νεκρός είσαι !!»

Ο τύπος πλέον είναι με χαμόγελο πλατύ και στα όρια της ευτυχίας...

Σατανάς: «Να σου πω, μεταξύ μας, τον έπαιρνες που και που από πίσω;;;»

Τύπος: «Α Σατανά μου όλες τις αμαρτίες έχω κάνει , αλλά αυτό ΠΟΤΕ!!!!!»

Σατανάς: «Εεε!...τότε οι Παρασκευές σου θα΄ναι ζόρικες...»

* από τη σουΐτα

Βραδύνους: αυτός που δύσκολα καταλαβαίνει...



Βραδύνους... Κατά το κουρασμένος... Το επεξηγώ για να μην αρπαχτείτε χωρίς λόγο...

Σύμφωνα με τας ιεράς δημοσιογραφικάς γραφάς, εκείνος, κουρασμένος ων, δύσκολα αντιλαμβανόταν τα προβλήματα του λαού και -όσα επέλυε- τα επέλυε κατόπιν εορτής.

Τούτος λοιπόν δεν μπορεί να είναι κουρασμένος αφού μόλις ανέλαβε (ειναι και αθλητικός τύπος δεν μπορεί να κουράστηκε περιοδεύων από Αγίου Δομίνηκου εις Πρέσπας και είτα εις Κοπενχάγην...), από την άλλη όμως εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται δύσκολα τα προβλήματα του λαού και -όσα επιλύει- να τα επιλύει κατόπιν εορτής... Κουρασμένος δεν είναι, δύσκολα αντιλαμβάνεται, άρα «βραδύνους» !!

Και μη μου πείτε που το είδα το δύσκολα, εδώ και δύο μήνες βοά το πανελλήνιο για την επιδρομή Παπακωνσταντίνου - Μπιρμπίλη στις τσέπες του λαού με κάλυμμα τα «περιβαλλοντικά» τέλη κυκλοφορίας... Αν δεν άκουγε δε φταίμε εμείς, εμείς τα λέγαμε, φταίει πιθανόν η βραδύνοια, που του πήρε του GAP δύο μήνες να καταλάβει...

Είναι δεδομένο ότι τα παλαιότερα αυτοκίνητα καταναλώνουν (σίγουρα) και ρυπαίνουν (πιθανόν) περισσότερο από τα καινούργια, αν όμως το διατηρεί κάποιος σε κυκλοφορία το κάνει είτε γιατί είναι χομπίστας (άρα από επιλογή!!) είτε γιατί δεν έχει δυνατότητα να το αντικαταστήσει (άρα από ανάγκη!!).

Επειδή το ζητούμενο λοιπόν για τη χώρα μας επί κυβερνήσεως ΝΔ ήταν και η προστασία του περιβάλλοντος ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ έδωσε κίνητρο να αποσυρθούν τα παλιά αυτοκίνητα και από τους μη έχοντας την δυνατότητα, αξιοποιώντας το περιβαλλοντικό τέλος που θα πλήρωναν οι από επιλογή ρυπαίνοντες με παλιά αυτοκίνητα. Ο στόχος προφανής: βοηθάω κάπως τον πολίτη με παλαιό αυτοκίνητο που δεν έχει δυνατότητα να αποκτήσει ένα νέο αυτοκίνητο μέσω ενός περιβαλλοντικού φόρου που θα πληρώσουν οι υπόλοιποι που επιλέγουν να κρατήσουν το παλιό αυτοκίνητο τους ή έχουν νεώτερο και δεν έχει νόημα να το αλλάξουν και ενισχύω και τα οικονομικά της χώρας μέσω του ΦΠΑ και των υπολοίπων φόρων που η κίνηση μου αυτή θα προκαλέσει.

Και λέω ήταν γιατί επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ εκ του αποτελέσματος συνάγουμε ότι δεν είναι πλέον ζητούμενο η προστασία του περιβάλλοντος αλλά το μέχρι εξουθενώσεως χτύπημα του απλού πολίτη, επ' ωφελεία μιας μικρής νομενκλατούρας αρεστών. Επιπλέον, ούτε νέο ΦΠΑ εισρέει, ούτε άλλοι φόροι, και προκαλείται και ανεργία λόγω της απόλυτης μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας σε μια κατηγορία επιχειρήσεων.

Και -τουλάχιστον ως προς το περιβάλλον που είναι το θέμα μας- δεν μπορεί να είναι διαφορετικά όταν καταργείται το κίνητρο της απόσυρσης ενώ παραμένει το περιβαλλοντικό τέλος που θα το χρηματοδοτούσε επαυξημένο ως προς τα παλαιότερα αυτοκίνητα και σε πλήρη αναντιστοιχία με το πόσο ρυπαίνει κάθε αυτοκίνητο. Δηλαδή ένα «ενεργοβόρο» και κακοσυντηρημένο (άρα και ρυπαίνον τα μάλα...) περυσινό Cayenne κάποιου «έχοντα» αρεστού της πράσινης νομενκλατούρας πληρώνει ελάχιστα ως «οικολογικό», ενώ το δεκαετίας αλλά καλοσυντηρημένο και οικονομικότερο αυτοκίνητο ενός συνταξιούχου καλείται «να κλείσει τη μαύρη τρύπα».

Και μη μου πείτε ότι είναι λαϊκισμός αυτό που λέω γιατί ο συνταξιούχος δεν μπορεί να αντικαταστήσει το παλιό του αυτοκίνητο χωρίς βοήθεια, για τον λόγο αυτό το φροντίζει για να διαρκέσει, αυτή είναι η πραγματικότητα, άσε που οδηγεί και οικολογικά γιατί δεν του περισσεύουν για σπατάλες στα καύσιμα, οι άλλοι, οι έχοντες είναι και κατέχοντες κάθε δύο-τρία χρόνια νέου αυτοκινήτου μέσω αγοράς ή leasing και λίγο ενδιαφέρονται για τα καύσιμα αν κρίνω από το πόσο άτσαλα οδηγούν τα χιλιάδες κυβικά τους στην πόλη και τις εθνικές οδούς...

Αυτά... Αλήθεια, τουλάχιστον τώρα που κατάλαβε ο ΓΑΠ (κάλλιο αργά παρά ποτέ...) γιατί δεν παίρνει άμεση πρόνοια να διορθώσει επιτόπου το πρόβλημα; Γιατί του χρόνου ποιός ζεις ποιός πεθαίνει... όλοι θα το έχουμε ξεχάσει...

Και κάτι ακόμα... Ήμουν αυτές τις μέρες στην επαρχία, εκεί να δείτε παλαιότητα οχημάτων, εκεί να δείτε κύμα επιστροφής πινακίδων. Όχι ότι ακινητοποίησαν τα αμάξια, απλά επέστρεψαν τις πινακίδες για να μην πληρώσουν τα τέλη !! Τα αμάξια κυκλοφορούν κανονικά στους αγροτικούς δρόμους, χωρίς πινακίδα, χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλεια, χωρίς να ελέγχονται και να συλλαμβάνονται από την αστυνομία (που δεν μπορεί εύλογα να είναι παντού...). Πόσο εύκολο αλήθεια είναι αυτό στις μεγάλες πόλεις;; Έως και απίθανο... Ήτοι αμέσως δύο μέτρα και δύο σταθμά, σε μια κοινωνία που ήδη κλυδωνίζεται από ανισότητες και αδικίες δεκαετιών... Κι αν συμβεί κάτι, κάποιο ατύχημα, αν υπάρχει και τραυματισμός ή θάνατος τι γίνεται;; Αλλά βλέπεις αυτά είναι ψιλά γράμματα για κοτζάμ Βοναπάρτη (έστω και μικρό...).

Το ότι θα μπορούσε να οριστεί το πιστοποιητικό προσωρινής ακινησίας να δίνεται από δημόσιο ή δημοτικό υπάλληλο κατόπιν επιτόπιου ελέγχου ως προς το ότι το όχημα είναι ακινητοποιημένο σε ιδιωτικό χώρο και όχι σε δημόσιο (εκεί πρέπει να πληρώνει !!) και ότι στο πιστοποιητικό προσωρινής ακινησίας πρέπει να γράφεται η τελευταία ένδειξη του χιλιομετροδείκτη του αυτοκινήτου, το ότι θα έπρεπε τα αυτοκίνητα σε προσωρινή ακινησία να υπόκεινται σε τακτικούς χωρίς προειδοποίηση ελέγχους ως προς το ότι παραμένουν ακινητοποιημένα στον ίδιο χώρο που αρχικά δηλώθηκε, το ότι σε περίπτωση παραβίασης της προσωρινής ακινησίας θα έπρεπε αυτόματα να βεβαιώνεται και να εισπράττεται το τέλος κυκλοφορίας για όλη τη χρονιά προσαυξημένο με τα κανονικά πρόστιμα, επιπλέον θα έπρεπε να επιβάλλονται κυρώσεις για ψευδή δήλωση του Ν.1599, αυτά είναι όντως ψιλά γράμματα... Μη σας πω και άλλη γλώσσα, διόλου επικοινωνιακή, άρα και μη ομιλούμενη εις τας παρυφάς της οδού Κατεχάκη...

Μεταναστευτικό: χρείαν έχωμεν σοβαρότητας, όχι λαϊκισμού !!


Χθες το βράδυ μίλαγα με έναν καλό φίλο και αναγνώστη του blog, τηλεφώνησε για να ανταλλάξουμε ευχές για τις ημέρες...

«προσπαθώ ξέρεις να ξεκουραστώ λίγες μέρες...»
«το διαπίστωσα, διαβάζω λίγα από σένα αυτές τις μέρες και δεν δείχνεις και σε φόρμα...
«...»
«άσε που δεν έχεις ασχοληθεί καθόλου με το μεγάλο θέμα των ημερών, το μεταναστευτικό...»

Ναι, είναι γεγονός ότι δεν έχω γράψει ούτε αράδα επί του θέματος τις τελευταίες μέρες, ειδικά μετά την προδημοσίευση του νομοσχεδίου της κυβέρνησης. Επέλεξα, όπως εξήγησα και στον φίλο μου τον Νίκο, να ξεκουραστώ και να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου, επέλεξα να συζητήσω με φίλους νόμιμους μετανάστες το θέμα και να καταγράψω την άποψη τους και το τραγικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με τα παιδιά τους, τα γεννημένα και μεγαλώμένα στην Ελλάδα, που δεν έχουν ουσιαστικά πατρίδα γιατί το νομικό πλαίσιο στη χώρα μας δεν ακολουθεί λογικούς κανόνες, επέλεξα να μελετήσω το τι ισχύει, επέλεξα να μελετήσω το τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ να ισχύσει...

Θα γράψω, και θα γράψω αυτά που πιστεύω, όταν καταλαγιάσει ο αχός από την στείρα συνθηματολογία των ημερών, συνθηματολογία που προκάλεσε ο άκρατος λαϊκισμός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ όπως αποτυπώνεται στο νομοσχέδιο που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση, συνθηματολογία που συνδαυλίζει η ανάγκη των πολιτικών άκρων (δεξιού και αριστερού) να δημιουργήσουν εντάσεις στην κοινωνία για να περιχαρακώσουν τις φθίνουσες κομματικές τους βάσεις.

Θα γράψω τις σκέψεις μου με ουσία και θα ζητήσω να τις σχολιάσουν και να τις συζητήσουν όχι μόνο αυτόχθονες Έλληνες αλλά και μετανάστες φίλοι, πρέπει όλες οι γνώμες να ακουστούν και να καταγραφούν. Και βέβαια, θα γράψω για να συγκρουστώ με την λαϊκιστική λογική των σημερινών κυβερνητών μας που επέλεξαν την διάλυση της συνοχής του κοινωνικού ιστού προς άγραν ψήφων πειθήνιων και πειθαρχημένων.

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η μη ύπαρξη νόμων αλλά η αδυναμία ή άρνηση εφαρμογής τους!! Αυτό πρέπει να καταλάβουμε όλοι και να κοιτάξουμε πρώτα να εφαρμόσουμε τους νόμους που έχουμε, διορθώνοντας τα κακώς κείμενα και τις ελλείψεις τους και μετά να δούμε αν χρειαζόμαστε κάτι άλλο.

Στο τέλος τέλος, προσωπικά θεωρώ τα παιδιά του Αλβανικής καταγωγής φίλου μου Γρηγόρη και του Συριακής καταγωγής φίλου μου Πέτρου, περισσότερο Ελληνόπουλα από κάποια άλλα παιδιά Ελληνικής καταγωγής φίλων μου που μένουν στην ίδια μικρή πόλη: τα παιδιά του Γρηγόρη και του Πέτρου και πιο σωστά μιλούν τη γλώσσα και περισσότερο ενδιαφέρονται για την ιστορία και τον πολιτισμό της πατρίδας μου, την ώρα που τα συνομήλικα τους «ελληνάκια» αντί να μορφώνονται ασχολούνται με το βυζί της κάθε τηλεπερσόνας και το πόδι του κάθε λατίνου μπαλαδόρου...

Τα παιδιά του Γρηγόρη και του Πέτρου, γεννημένα και μεγαλωμένα στην πατρίδα μου και γαλουχημένα με την ελληνική παιδεία και τις ελληνικές παραδόσεις, δικαιούνται όχι μόνο την υπηκοότητα αλλά και την ιθαγένεια, για μένα πληρούν τα κριτήρια και θα κάνω κάθε τι για να τα βοηθήσω, ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ (την ιθαγένεια)!!!

Τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να τις διορθώνουμε και να προστατεύουμε τους νέους Έλληνες που δημιουργούμε ως κοινωνία από τις αυθαιρεσίες των παλαιών, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε ανεξέλεγκτα τον οποιονδήποτε βρέθηκε στον γεωγραφικό μας χώρο, ασχέτως του αν μιλάει σωστά τη γλώσσα μας, ασχέτως του αν τιμά την ιστορία μας, ασχέτως του αν σέβεται τον πολιτισμό μας...

Και δεν κατάλαβα επίσης γιατί πρέπει να επισπεύδουμε να δώσουμε σε όλους, εύκολα, ιθαγένεια ενώ μπορούμε να δώσουμε υπηκοότητα στους νόμιμα και μόνιμα διαμένοντες προερχόμενους από άλλες χώρες και ιθαγένεια στους εδώ γεννημένους και μεγαλωμένους εφ' όσον το επιθυμούν και εφ' όσον ικανοποιούν τα βασικά κριτήρια της γλώσσας, της ιστορίας, του πολιτισμού...

Ας είναι, δε θα συνεχίσω άλλο εδώ, είπαμε ξεκουράζομαι, απλά η χθεσινοβραδινή κουβέντα με τον Νίκο μου έδωσε έναυσμα να αποτυπώσω κάποιες πρώτες σκέψεις και να σας ζητήσω να τις σχολιάσετε και αυτές...

Και βέβαια εννοείται πως αποφάσεις όπως αυτή δεν μπορούν να λαμβάνονται εν κρυπτώ και εν παραβύστω με καθαρά ψηφοθηρικά κίνητρα, ούτε αποτελούν προτεραιότητα της ελληνικής πολιτείας για τις πρώτες 100 ημέρες μιας νέας κυβέρνησης εν μέσω οικονομικής κρίσης. Αποφάσεις όπως αυτή πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ευρύτερου κοινωνικού διαλόγου σε όλους τους δήμους και τις νομαρχίες της χώρας ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ μεταναστών πρώτης και δεύτερης και τρίτης και ούτω καθεξής γενιάς, και πρέπει στο τέλος στις βασικές γραμμές τους να επικυρωθούν όχι από ένα δημοψήφισμα εύκολης συνθηματολόγίας αλλά από πολλά δημοψηφίσματα ουσίας όπου ο πολίτης θα κληθεί να επιλέξει μεταξύ των δύο επικρατέστερων στην κοινωνία ΑΠΟΨΕΩΝ, δηλαδή θα πρέπει και να μελετήσει και να τοποθετηθεί, όχι να διαλέξει το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ...

υ.γ.1 είπα ψηφοθηρικά κίνητρα... κοίτα να δεις τι θυμήθηκα τώρα... αλήθεια, όταν συζητιόταν η ψήφος των Ελλήνων ομογενών του εξωτερικού, το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν που αρνήθηκε την ρύθμιση και αποχώρησε με αποτέλεσμα να μην ψηφιστεί με το επιχείρημα «να μη αλλοιωθεί το εκλογικό αποτέλεσμα»;; Τώρα λοιπόν δεν αλλοιώνουν το εκλογικό αποτέλεσμα τα πλήθη των λαθραία μεταναστών που επιχειρούν ο Παπανδρέου με τον Ραγκούση να μετατρέψουν σε ιθαγενείς με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες;; Δεν το αλλοιώνουν;;

υ.γ.2 κάποιες σκόρπιες σκέψεις που δε χώρεσαν στο κείμενο:
- κάποιος που δεν θέλει να έχει μετανάστες στον περίγυρο του και το επιδιώκει με νόμιμο τρόπο είναι ξενοφοβικός δεν είναι όμως ρατσιστής, γίνεται ρατσιστής όταν με μοναδικό κριτήριο την καταγωγή και την ιθαγένεια προτιμά π.χ. τον Ολλανδό από τον Αλβανό μετανάστη...
- αρνούμαι να βρω ή να δεχτώ ελαφρυντικά για την αυξημένη παραβατικότητα των μεταναστών που δεν βρίσκονται νόμιμα στον τόπο μου, πρέπει να υφίστανται πλήρεις τις συνέπειες του νόμου που ισχύει στη χώρα που επέλεξαν για να τους φιλοξενήσει, για τους νόμιμα μετανάστες ισχύουν έτσι κι αλλιώς όσα και για τους αυτόχθονες πολίτες...
- η γκετοποίηση είναι φυσιολογική τάση των μεταναστών, ψάχνουν να βρούν άλλους με τα δικά τους χαρακτηριστικά, μου έχει συμβεί και εμένα όταν επί ένα χρόνο έζησα εργαζόμενος σε ξένη χώρα, το σπάσιμο της γκετοποίησης προϋποθέτει ανοιχτό μυαλο από τον μετανάστη και -το κυριότερο- κοινωνία με δομές που θα διευκολύνουν την κοινωνική ένταξη, η ιθαγένεια ή η υπηκοότητα δεν είναι μία από αυτές τις δομές, η παιδεία, ο πολιτισμός είναι...
- όχι, οι μετανάστες δεν είναι «αναγκαίο κακό» για μια κοινωνία ούτε όμως αποτελούν και «αναγκαίο καλό»...
- πολυπολιτισμικότητα σημαίνει ελεύθερη έκφραση και μίξη όλων των πολιτισμών σε ένα χώρο όχι παραχώρηση δομικών στοιχείων ενός πολιτισμού (όπως η ιθαγένεια) ακρίτως σε θιασώτες άλλων πολιτισμών...

υ.γ.3 τελικά, Έλληνας και γεννιέσαι αλλά και γίνεσαι αν το θέλεις πραγματικά !! Αυτή είναι η φιλοσοφία και η στάση ζωής του Έλληνα προς τους μη-Έλληνες που αγαπούν την πατρίδα μας και αυτή τη φιλοσοφία και στάση ζωής δεν πρόκειται να την αλλάξει κανένας νόμος, καμιά κανονιστική διάταξη, όποιος δεν θέλει και δεν αγαπά την πατρίδα μας, τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας τόσο ώστε να απαρνηθεί τα δικά του τότε δεν μας χρειάζεται ως ιθαγενής, μπορεί να είναι «φιλοξενούμενος» μας, μπορεί να είναι φιλέλληνας, μπορεί να ζει και να εργάζεται νόμιμα μαζί μας εφ' όρου ζωής, αλλά Έλληνας, λυπάμαι, δεν θα γίνει ποτέ. Γιατί για να γίνεις Έλληνας δεν αρκεί να το λένε τα χαρτιά σου, πρέπει να το λέει και η ψυχή σου και πρέπει να το ακούσουν καλά και οι άλλοι Έλληνες γύρω σου !!

Μην ξεχνάμε και τον χώρο ...πολιτισμού και ...επιστημών !!


Τελικά είναι ωραίος ο διάλογος που αρχίζει και αναπτύσσεται, βγάζει δημοσιεύσεις «από μόνος του» ειδικά σε περιόδους ξεκούρασης... Έγραφε ας πούμε χθες ο φίλος Δημήτρης σε μήνυμα του, απαντώντας στο στιγματισμό των ηθικών παραπτωμάτων μελών της νέας Διακυβέρνησης:
Μα Φιλε Γιαννη δεν τα ειπαμε??? ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ μια απλη Ελληνικη λεξη ειναι που εχει τοσες και τοσες σημασιες Με την ευκαιρια θυμασαι τιποτα για τα παιδια με τις ευαισθησιες και την συλλογη μπουκαλιων και την κροτου λαμψης χειροβομβιδα και το "μπαμπα" παραδειγμα που κατεχει το αξιωμα του αντιπροεδρου της Βουλης των Ελληνων ????
Μπά... Πάει αυτός, ξεχάστηκε... Είπαμε πολιτισμού και επιστημών... Άσε που τα 200 μπουκάλια ήταν τοπικής μάρκας μπύρας άρα ενισχύθηκε και η οικονομία της περιοχής !! Και, να σου πω, είδα ότι μέχρι και «σύλλογος γονέων συλληφθέντων» στο «πολιτιστικό κέντρο» συνεστήθη, μιλάμε για οργανωμένα πράγματα, που να τρέχουμε τώρα να αντιπαρατιθέμεθα εμείς οι πτωχοί bloggers...

By the way, πως την έλεγαν οι πειρατές εκείνη την αιφνιδιαστική επιθετική πράξη με την οποία καταλάμβαναν («απαλλοτρίωναν» νεοελληνιστί) τα εμπορικά πλοία σκοτώνοντας κάθε ναυτικό που αντιστεκόταν για να προσποριστούν το ώφελος από το πλιάτσικο των εμπορευμάτων που μετέφεραν; Ρεσάλτο δεν το έλεγαν;; Θα ψάξω στο λεξικό...

Τα σοβαρά...



Επανήλθα χθες στο θέμα Χρυσοχοΐδη για να με εγκαλέσει με μήνυμα της η φίλη μου η Νάγια
«Θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνήσω με την εμμονή σου στο θέμα. Αν δεν είχε κάνει την απόπειρα αυτοκτονίας, εντάξει. Τώρα το θέμα είναι λεπτό και νομίζω πως δεν πρέπει να επιμένεις, γιατί δεν ξέρουμε αν ήξερε όταν τον προσέλαβε ότι δεν έχει πτυχίο? Και αν οι δικοί μας όπως ζητάς παρέμβουν, θα μας πετάξουν στη μούρη τα του Ζαχόπουλου και άκρη δεν θα βγει. Μην το σκαλίζεις άλλο. Εδώ έχουμε τόσα άλλα σοβαρότερα θέματα, να ασχοληθούμε...»

Καλή μου Νάγια, δεν είναι εμμονή, είναι απλά επιμονή. Ο Χρυσοχοΐδης συνελήφθη ...«κλέπτων οπώρας»: δεν φτάνω να εξετάσω αν ο προσληφθείς γιος φίλου και τέως συνεργάτη του είχε τα ουσιαστικά προσόντα για να λάβει θέση σε νομοπαρασκευαστική επιτροπή, εδώ αποδεικνύεται ότι δεν είχε ούτε τα τυπικά !!

Για να προσληφθείς οπουδήποτε στο δημόσιο δεν στέλνεις απλά κάποιο βιογραφικό, καταθέτεις μια σειρά από τυπικά δικαιολογητικά, πριν ακόμα υπογραφεί ο διορισμός σου. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται να προσληφθείς ως σύμβουλος υπουργού άρα είναι δεδομένο ότι θα γίνει ενδελεχής έρευνα στα πάντα...

Εκτός των άλλων, μη έχοντας πτυχίο νομικής αλλά δηλώνοντας ότι έχει, ο νεαρός υπέπεσε στο αδίκημα της αντιποίησης αρχής και ο υπουργός υπογράφοντας την υπουργική απόφαση χωρίς έλεγχο έγινε συνεργός του εν γνώση ή εν αγνοία του.

Αυτά εγώ καταγγέλλω, και αυτά δεν έχουν σχέση με την περίπτωση Ζαχόπουλου, η ανθρώπινη αδυναμία του οποίου έδωσε έδαφος σε εκβιασμό και τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο, έχουμε έναν υπουργό που κάνει ρουσφέτι και προσλαμβάνει χωρίς τυπικά προσόντα στο δημόσιο έναν νεαρό, ο οποίος υπό το βάρος της αποκάλυψης αποπειράται να αυτοκτονήσει, με τον υπουργό να προσπαθεί να κάνει το άσπρο μαύρο για να συγκαλύψει τις όποιες δικές του ευθύνες.

Σίγουρα έχουμε πολλά σοβαρά θέματα να αντιμετωπίσουμε (π.χ. οικονομία, μετανάστες, εθνικά θέματα) και αυτό όμως είναι εξαιρετικά σοβαρό καθώς εμπίπτει στη σφαίρα της ηθικής που είχαν κάνει σημαία τους τόσα χρόνια οι νυν κυβερνώντες, είναι δε αντίστοιχη υπόθεση με αυτή για την οποία προ ολίγων ημερών αποπέμφθηκε δια της παραιτήσεως ο κ. Ρόβλιας...

Και, ναι, διάβασα την απάντηση σου
«Είναι τόσο χοντρόπετσοι, που πίστεψε με άδικα το παλεύεις. Μακάρι να διαψευστώ».

και πραγματικά εύχομαι και προσπαθώ να διαψευστείς, ειδικά στην δύσκολη περίπτωση του μικρού Βοναπάρτη...

28.12.09

Καλά, ευθιξία δεν υπάρχει, Δικαιοσύνη μήπως υπάρχει;;



Για να μην ξεχνιώμαστε... Τα Χριστούγεννα πέρασαν και η ευθιξία ανύπαρκτη... Αλλά βέβαια ξέχασα, ο υπουργός Χρυσοχοΐδης είναι αν...εύθυνος (έτσι δεν λέγεται αυτός που δεν έχει ευθύνη για κάτι;;; ή μήπως λέγεται ανευθυνο-υπεύθυνος;;;)

Είπαμε, το παιδί θα το πήγαινε το πτυχίο (άλλο τώρα που δεν το είχε όταν επελέγη και ανακοινώθηκε ο διορισμός του στο ΦΕΚ...), άσε που δεν είχε κοστίσει ακόμα στο δημόσιο (άλλο τώρα που θα κόστιζε κατ'αποκοπήν στο τέλος αφού είχε εν τέλει προσληφθεί...), ε, ας μην κανιβαλίζουμε τις αποφάσεις της υπουργάρας μας που γίνονται για το καλό και το συμφέρον της παρέας...

Έχω γράψει ξανά για το θέμα, η πρώτη δημοσίευση ήταν με τίτλο «Τα καλά και συμφέροντα ενός μικρού Βοναπάρτη», η δεύτερη με τίτλο «Κωφεύετε, αλλά η αλήθεια δεν κρύβεται κε Χρυσοχοΐδη».

Στη δεύτερη δημοσίευση μάλιστα έγραφα ξεκάθαρα:
Όσο για το «δια ταύτα», ως Έλληνας πολίτης ζητώ την παραίτηση ή την άμεση αποπομπή του κ. Χρυσοχοΐδη από την θέση του Υπουργού, καθώς προκλητικά και απροκάλυπτα παρέβη τόσο τους νόμους όσο και τους ηθικούς κανόνες: διόρισε σε νομοπαρασκευαστική επιτροπή (=με απαίτηση τυπικών προσόντων) άτομο χωρίς τα προσόντα αυτά δίκην ρουσφετιού προς τον πατέρα του διορισθέντος, παλαιό του συνεργάτη, και στη συνέχεια - όταν με τραγικό τρόπο αποκαλύφθηκε - προσπάθησε να συγκαλύψει με φαιδρότητες τις ατράνταχτες ευθύνες του !!

Σήμερα επανέρχομαι και θα επανέρχομαι έως ότου να αποδοθεί δικαιοσύνη επί του θέματος. Δικαιοσύνη που μπορεί να αποδοθεί:

είτε λόγω ευθιξίας του ιδίου του κ. Χρυσοχοΐδη, παραιτούμενου λόγω του ότι υπέγραψε παράνομο διορισμό και λόγω του ότι συνέργησε στο αδίκημα της αντιποίησης αρχής που διέπραξε ο παραλίγο αυτόχειρας σύμβουλος του,

είτε λόγω ευθυκρισίας του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου, που θα αποτάξει/απολύσει τον υπουργό του συνεπής με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις ότι όποιος υποπίπτει σε ποινικά ή ηθικά παραπτώματα θα φεύγει,

είτε λόγω της αποφασιστικότητας κάποιου εισαγγελέα, που θα αποφασίσει την προκαταρκτική εξέταση του θέματος και θα αποστείλει τον όλο φάκελο στη Βουλή σύμφωνα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, ώστε να φανεί αν η πλειοψηφία συντάσσεται με το κομματικό ρουσφέτι ή με την νομιμότητα και το συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Αυτά προς το παρόν... Θα επανέλθω !!

υ.γ. αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί οι «σκιώδεις» υπουργοί της Ν.Δ. κωφεύουν τόσο προκλητικά στο θέμα, φρονώ ότι η πολιτική διάσταση του πρέπει να αναδειχθεί και να στιγματιστεί η ρουσφετολογική πρόθεση ενός προκλητικά αυτοδιαφημιζόμενου ως «κορυφαίου» υπουργού που από τη μία απολύει με άθλιο τρόπο αστυνομικούς διευθυντές και από την άλλη βολεύει τα παιδιά κολλητών κάνοντας το άσπρο μαύρο όταν η χτυπητή παρανομία του αποκαλύπτεται...

Περιβάλλον;; Τι είναι αυτό;;; Ωι... Ωι... Ωι... Μπιρμπίλώ μ'....



Έχουμε και λέμε λοιπόν... Έχεις παλιό ελληνικό αυτοκίνητο;; Ρυπαίνει !!! Πλέρωνε μαλάκα !!! Εισήγαγες φέτος (2009) από τας Ευρώπας το παλαιό τζιπ του Φριτς;;; Μπράβο, μπράβο οικολόγε...

Εμ πως αλλιώς να μεταφράσω τη διευκρινιστική ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών ότι «για τη διάθεση των ειδικών σημάτων τελών κυκλοφορίας έτους 2010, ως ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας των αυτοκινήτων οχημάτων, είναι το έτος πρώτης κυκλοφορίας του οχήματος στην Ελλάδα, το οποίο αναγράφεται στην άδεια κυκλοφορίας του οχήματος, ανεξαρτήτως τυχόν άλλης προγενέστερης χρονικής αναφοράς επάνω στην άδεια.»

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εμείς οι βρωμιάρηδες Έλληνες πρέπει να πληρώνουμε γιατί είμαστε Έλληνες και είμαστε και μάλάκες που αγοράσαμε κάποιο αυτοκίνητο άλλου Έλληνα για να μη φύγει συνάλλαγμα εκτός Ελλάδος (=διεθνής δανεισμός με την ευρεία εννοια) αντί να ξεστοκάρουμε ότι μεταχειρισμένο είχαν στη μάντρα τους «ο Γιόχαν, ο Φίσερ κι ο Φράντς...». Και μην το ξεχάσω, γιατί είμαστε ακόμα μεγαλύτεροι μαλάκες που ψηφίσαμε κυβέρνηση τον Γιωργάκη και «...τα άλλα παιδιά» και τον παιδονόμο Πάγκαλο που δεν προλαβαίνει να ξεσκατίζει με τα όσα ευωδιαστά γίνονται...

By the way, Μπιρμπίλω έλεγε ο παππούς μου μια γίδα που το έπαιζε όμορφη και καμπόση και όλο πήγαινε γυρεύοντας και ξυνόταν στη γκλίτσα του και που τον καιρό του ζευγαρώματος δεν άφηνε σερνικό για σερνικό... Ως προς το πρώτο σκέλος κάτι μου θυμίζει, ως προς το δεύτερο ...δεν πάω γυμναστήριο !! Τι είπατε;;; Περιβάλλον;;; Τι είναι αυτό;;;

27.12.09

Κυβέρνηση αγνώστων ….υφυπουργών

Με καζάνι που βράζει μοιάζει η κυβέρνηση κι ας προσπαθούν να βγάλουν κλίμα ομόνοιας και κοινής γραμμής για όλα τα θέματα. Στο στόχαστρο πολλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αλλά και σημαντικών στελεχών από τη βάση βρίσκεται κατά κύριο λόγο ο Χάρης Παμπούκης και ο εκ των στενών συνεργατών του πρωθυπουργού, ο Γ. Πανάρετος, υφυπουργός Παιδείας αλλά αρμόδιος για τον έλεγχο των βιογραφικών των ανθρώπων που θα στελεχώσουν την κρατική μηχανή.

Στον κ. Παμπούκη χρεώνεται το κλίμα… αφασίας που επικρατεί σε πολλά υπουργεία με βασική αιτία την κόντρα υφυπουργών με υπουργών καθώς οι πρώτοι δεν έχουν αρμοδιότητες και περιφέρονται χωρίς ρόλο. Ο κ. Παμπούκης κατά κύριο λόγο και ο Θ. Πάγκαλος κατά δεύτερο θα έπρεπε τρείς μήνες μετά τις εκλογές να έχουν ξεκαθαρίσει ρόλους και δουλειές ώστε να μην μπλέκεται ο ένας στα πόδια του άλλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλούς υφυπουργούς δεν τους γνωρίζουν ούτε μέσα στο ίδιο τους το υπουργείο. Οι περισσότεροι δεν έχουν μιλήσει στα ΜΜΕ γιατί δεν τον επιτρέπει ο (η) υπουργός, ενώ όσοι καταφέρουν να βγουν στην τηλεόραση ή σε κάποια εφημερίδα το κάνουν λόγω σχέσεων προσωπικών με τα media. Ακόμη και στις συνεντεύξεις τους όμως δεν δεσμεύονται για τίποτε, αδυνατούν να μιλήσουν για την πραγματική πολιτική, κάνουν γενικόλογες αναφορές και μιλούν περί ανέμων και υδάτων μη τυχόν και πέσουν σε δυσμένεια από τον προϊστάμενό τους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχουν τα εξής υπουργεία:

Στο Υγείας, όλη τη δημοσιότητα παίρνει η Μ. Ξενογιαννακοπούλου η οποία δεν αφήνει χώρο στη Φ. Γεννηματά η οποία και λόγω ονόματος διεκδικεί μεγαλύτερο κομμάτι δημοσιότητας.

Στο υπουργείο Εσωτερικών κανείς δε γνωρίζει ότι υπάρχει υφυπουργός ονόματι κ. Τζάκρη με έδρα τη Θεσσαλονίκη ενώ ο Ρόβλιας έφυγε νωρίς.

Στο υπουργείο Οικονομικών αμφιβάλλουμε να γνωρίζουν πολλοί ότι υπάρχει και ο Φ. Σαχινίδης ενώ στο υπουργείο Οικονομίας πίσω από την Λ. Κατσέλη υπάρχει κάποιος κ. Αρναουτάκης και ο Μ. Μπόλαρης στη Θεσσαλονίκη. Σκοπεύουν δε να βάλουν και τρίτο υφυπουργό αρμόδιο για τη Ναυτιλία.

Στο υπουργείο Δικαιοσύνης μετά τον Χ. Καστανίδη που να βρεθεί χώρος για τον Απ. Κατσιφάρα ενώ και στο Εξωτερικών πίσω από τον Δ. Δρούτσα υπάρχει ο Σπ. Κουβέλης αλλά χωρίς ουσιαστικό ρόλο.

Στο Περιβάλλοντος οι Γ. Μανιάτης και Θ. Μωραϊτης έχουν μάλλον διακοσμητικό ρόλο εκτός ίσως από τις γνωστές επιλογές του πρώτου στο Κτηματολόγιο.

Τέλος, μάχη για να επιβιώσει στο Τουρισμού δίνει η ευειδής Α. Γκερέκου ενώ ο Γ. Πανάρετος στο Παιδείας κάνει οτιδήποτε άλλο εκτός από το να ασχολείται με την Παιδεία. Ο τελευταίος, μονίμως με ένα laptop απαντά σε όλους, μπλογκάρει και ελέγχει –όχι πάντοτε με επιτυχία όπως φάνηκε με τον ειδικό γραμματέα του κ. Παπακωνσταντίνου- τα βιογραφικά των υποψηφίων. Στο μεταξύ, πολλές θέσεις μένουν άδειες, στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ, σε θέσεις καίριες για τα έσοδα και άλλες εργασίες αλλά ο κ. Πανάρετος δουλεύει με τους δικούς του ρυθμούς.

Και όλα αυτά ενώ τελειώνουν οι 100 ημέρες που θα συγκλόνιζαν τον κόσμο. Μόνο τα μεγαλόστομα λόγια έμειναν…

* via ANTI WEBLOG by Factorx on 12/25/09

Εργολάβοι ...uber alles !!


Τις μέρες αυτές ξεκουράζομαι και διαβάζω, πολλά και διάφορα, ουδόλως αδιάφορα... Π.χ. μια δημοσίευση την Δευτέρα 21/12/2009, του Φοίβου Καρζή στο blog του, με τίτλο «Όργιο εργολάβων: τριπλό από την Ευρώπη το κόστος των αυτοκινητόδρομων στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «Έκθεση σοκ της Ε.Ε. αποκαλύπτει το όργιο υπερτιμολογήσεων από τους κατασκευαστές των έργων υποδομής και κυρίως των οδικών έργων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στοιχεία κοινοτικής έκθεσης με θέμα την αξιολόγηση αποδοτικότητας και κόστους έργων που χρηματοδοτήθηκαν από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, η χώρα μας κατέχει ακόμα μια θλιβερή πρωτιά, με υπερβάσεις κόστους που ξεπερνούν κάθε όριο. Ενώ στα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ κάθε χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου κοστίζει 20 εκατομμύρια ευρώ, στην Ελλάδα σε συγκεκριμένα έργα το κόστος ξεπέρασε ακόμη και τα 60 εκατομμύρια ευρώ.

Στην μελέτη αναφέρονται και συγκεκριμένα παραδείγματα, όπου φαίνεται ξεκάθαρα το όργιο της σπατάλης στα έργα υποδομής.

  • Το τμήμα Ιωάννινα-Μέτσοβο της Εγνατίας Οδού κόστισε 65 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο
  • Τμήμα του Κηφισού κόστισε 60 εκατομμύρια ανά χιλιόμετρο.
  • Στην Αττική Οδό, αν και ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν στα 9 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο, τελικά έφτασε τα 20 εκατομμύρια ευρώ(αύξηση πάνω από 100% της αρχικής πρόβλεψης).

Πρόκειται για τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, αν και υπήρχαν και αρκετά τμήματα δρόμων που είχαν χαμηλότερο κόστος από αντίστοιχα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι υπερβάσεις και οι υπερτιμολογήσεις αύξησαν το κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό και στέρησαν από την Ελλάδα, άλλα αναγκαία έργα που έμειναν στα χαρτιά, καθώς τα κονδύλια είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί».


Το δημοσίευμα δεν μου προξένησε καμία απολύτως έκπληξη. Θυμάμαι από το 2004, στα πλαίσια μιας έρευνας για διπλωματική πηγή, ένα καταλυτικό συγκριτικό πίνακα για το πολλαπλάσιο κόστος κατασκευής του κτιρίου του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος σε σύγκριση με το νέο κτίριο της επέκτασης του αεροδρομίου Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο νέο κτίριο του Ατατούρκ επιπλέον ήταν πολύ πιό περιβαλλοντικά φιλικό από το δικό μας, εκμεταλλευόμενο π.χ. με γυάλινη οροφή την σαφώς λιγότερη (περίπου μισή από τη δική μας) ηλιοφάνεια της Κωνσταντινούπολης τόσο για φωτισμό όσο και για θέρμανση. Εμείς, ακολουθώντας τα φίλια «εργολαβικά» πρότυπα, φτιάξαμε μπετά παντού και τα φωτίζουμε με «οικολογικές» λάμπες μέρα νύχτα...

Εκείνο που με ανησύχησε είναι το ότι για πολλά από τα έργα που εξετάστηκαν δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το κόστος και την πορεία υλοποίησής τους, ενώ αρκετά έργα κρίθηκαν ημιτελή και θα ολοκληρωθούν με πόρους από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς(ΕΣΠΑ). Δηλαδή όχι μόνο θα πληρώνουμε νυν και αεί αλλά ίσως και να μη μάθουμε ποτέ το πόσα έφαγαν οι «εθνικοί πρωταθλητές» μεγαλοεργολάβοι...

Και βέβαια περισσότερο με ανησυχεί η επισήμανση του Φοίβου Καρζή για το αβέβαιο μέλλον της έρευνας που καλούνται να κάνουν τα συναρμόδια υπουργεία Υποδομών κλπ. και Περιβάλλοντος κλπ. (τέως ΠΕΧΩΔΕ όλο μαζί...): «...μετά τον διαχωρισμό ...το πρόβλημα είναι να συγκεντρωθούν τα στοιχεία που ειναι απαραίτητα για την έρευνα των υποθέσεων αυτών καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και η μεταφορά των αρχείων που αφορούν πλέον ξεκάθαρα τις αρμοδιότητες του ενός και του άλλου υπουργείου». Άντε τώρα να με πείσεις ότι το όλο σκηνικό δεν είναι στημένο για να μην υπάρξει αποτέλεσμα σε μια έρευνα που φαίνεται να έχει ναυαγήσει πριν ακόμα αρχίσει...

Αλλά είπαμε, στην Ελλάδα του 2000 το «νυν υπέρ πάντων πατρίς» έχει μετεξελιχθεί σε «εργολάβοι ...uber alles», την ίδια ώρα που στη γειτονική Τουρκία (μιας και την πήρα ως παράδειγμα) οι ίδιοι οι εργολάβοι είναι που «έχουν ψηλά τη σημαία της πατρίδας τους»...

Συμβουλές με νόημα...

26.12.09

Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα στη Ρούμελη



«Τσιγαρίθρες», λουκάνικα, «μπουμπάρια», «χριστόψωμα», «βασιλόψωμα», «βασιλοκουλούρες», μπακλαβάδες και πολλά κάλαντα είναι γεμάτα τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά στη Ρούμελη. Τα έθιμα ξεκινούν από την παραμονή των Χριστουγέννων και ολοκληρώνονται μετά την Πρωτοχρονιά. Ξεκινούν με την "χοιροσφαγή" αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σφάζουν τα γουρούνια και φτάνει μέχρι το «πάντρεμα της φωτιάς». Συνοδεύονται με γλέντι, με κάλαντα και αρκετά μεγάλο τελετουργικό [...]

Στα χωριά της Δυτικής Φθιώτιδας και του Δομοκού της Παρνασσίδας και της Δωρίδας η «σφαγή των χοίρων» -η λεγόμενη «χοιροσφαγή»- παίρνει ένα εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Σχεδόν σε κάθε σπίτι υπάρχει γουρούνι. Οι κάτοικοι και οι προσκεκλημένοι σε ομάδες ξεκινούν το σφάξιμο από σπίτι σε σπίτι. Μάλιστα προσδίδουν ένα τελετουργικό στην «χοιροσφαγή». Είναι απαραίτητο να υπάρχει φωτιά και ζεστό νερό, να υπάρχει κάρβουνο και λιβάνι και την ώρα που γίνεται η σφαγή, η νοικοκυρά, θα πρέπει να τα ρίξει πάνω στη σφαγή. Μάλιστα στο στόμα του χοίρου συνηθίζεται να τοποθετούν ένα λεμόνι για να μένει ανοιχτό.

Στη συνέχεια τοποθετούν το χοιρινό ανάμεσα σε δύο ξύλα μεγάλα και αρχίζουν το «ξεπάστωμα». Όταν τελειώσουν όλους του χοίρους της γειτονιάς αρχίζει το γλέντι ενώ την ίδια ώρα οι νοικοκυρές ξεκινούν να φτιάξουν λουκάνικα, «τσιγαρίθρες» και «μπουμπάρια». Σε ένα μεγάλο καζάνι ρίχνουν τμήματα από το λίπος του χοίρου που έχει και κομμάτια κρέας πάνω του, το βάζουν στη φωτιά και αυτό αρχίζει να λιώνει. Συλλέγουν το ρευστό λίπος σε δοχεία και ότι απομένει στο τέλος είναι «τσιγαρίθρες». Το «σβήνουν» με καλό κρασί και είναι από τους πρώτους μεζέδες στο γλέντι.

Τα πνευμόνια, και την σπλήνα και άλλα εντόσθια μαζί με πράσο, ρύζι και μυρωδικά οι νοικοκυρές στη Φθιώτιδα τα χρησιμοποιούν για να φτιάξουν «μπουμπάρια». Όλη αυτή την μάζα την περνούν μέσα σε ένα έντερο και στη συνέχεια τα βράζουν για αρκετή ώρα. Από κει και μετά μεταφέρονται στο φούρνο για να ροδοκοκκινίσουν και αποτελούν έναν πρώτης τάξεως μεζέ για τις επόμενες μέρες.

Τα ξημερώματα των Χριστουγέννων σε ορισμένες περιοχές όπως σε αυτές τις Λοκρίδας το «τσικνίζουν». Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας τα ξημερώματα των Χριστουγέννων ανάβουν τις φωτιές και πριν ακόμα βγει ο ήλιος έχουν ήδη στήσει το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με χοιρινά και μεζέδες.



Στα χωριά της δυτικής Φθιώτιδας τα ξημερώματα των Χριστουγέννων συνηθίζουν να «αρραβωνιάζουν τη φωτιά». Οι νοικοκυρές τοποθετούν στο τζάκι ένα πολύ μεγάλο ξύλο και εκείνη την ώρα σύμφωνα με την παράδοση ό,τι ζητήσεις μπορεί να γίνει. Βεβαίως αυτό που θα ζητήσεις πρέπει να αφορά στα παιδιά και όχι στους παντρεμένους.

Όμως μετά τους «αρραβώνες» έχουμε το «πάντρεμα της φωτιάς» που γίνεται τα ξημερώματα της πρωτοχρονιάς. Στο τζάκι την παραμονή της πρωτοχρονιάς μπαίνουν δύο μεγάλα ξύλα. Ο νοικοκύρης φροντίζει να είναι ακριβώς ίδια και να καίγονται το ίδιο. Σύμφωνα με την παράδοση τα δύο ξύλα συμβολίζουν την αλλαγή της ημέρας αλλά και την αλλαγή του χρόνου. Η παράδοση επιμένει ότι όποια ευχή και αν κάνει κάποιος εκείνη τη μέρα ακόμη και κατάρα, αυτή θα πιάσει τόπο. Σε άλλες περιοχές της Φθιώτιδας αυτό έχει αντικατασταθεί με το «σπούρνι»: ένα μικρό παιδί κάθεται σταυροπόδι μπροστά στο αναμμένο τζάκι, ρίχνει αλάτι πάνω στη φωτιά και κάνει διάφορες ευχές για την οικογένεια, για την υγεία, για τα σπαρτά που σύμφωνα με την παράδοση «πιάνουν τόπο». Αποζημίωση του μικρού παιδιού είναι το πρώτο και καλύτερο κομμάτι «μπακλαβά» που φτιάχνουν οι νοικοκυρές.

Είτε με καρύδια που είναι επικρατέστερο είτε με αμύγδαλα κάθε σπίτι στην Ρούμελη έχει το μπακλαβά του. Υπάρχει μάλιστα ανταγωνισμός στις νοικοκυρές για το ύψος που θα έχει το γλυκό τους, το μέγεθος του ταψιού που θα χρησιμοποιήσουν ενώ τις προηγούμενες ημέρες το ξενύχτι είναι δεδομένο για να ανοίξουν τα χειροποίητα «φύλλα».

Μέσα σε όλα τα άλλα ξεχωρίζουν το «βασιλόψωμο» και οι «βασιλοκουλούρες» που τρώγονται ανήμερα του Αγίου Βασιλείου, αφού από τον Αϊ Βασίλη πήρε το όνομά του. Σε ορισμένες περιοχές εκτός από αλεύρι οι νοικοκυρές βάζουν μέσα ρεβύθι αλεσμένο, ή ακόμη και ντόπιο καλαμπόκι. Βάζουν μέσα βασιλικό και μυρωδικά και πάνω του δημιουργούν διάφορα σχήματα και παραστάσεις οι οποίες έχουν σχέση με την καθημερινότητα. Αφορούν είτε στην παραγωγή και τα χωράφια, είτε στην υγεία και τα ακίνητα είτε στην οικογένεια. Μετά το ψήσιμο του είναι έτοιμο να κοπεί, την ώρα του φαγητού, το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς.

(πηγή: ΑΠΕ)

Της Π...ράσινης Τίνας, το ...πράσινο κιγκλίδωμα !!



Αμφιβάλλετε ότι ο λόγος της «λογογράφου» είχε γραφτεί καιρό πριν την Κοπεγχάγη;;;

Ελλάδα μου...



Μερικά πράγματα μπορούν να είναι διαχρονικά... Ο Χάρυ Κλυνν είναι ένα από αυτά...

ο λόξιγκας..


Ο θρήσκος νιόπαντρος γαμπρός, την πρώτη βραδυά του γάμου του παθαίνει σοκ, όταν βρίσκει τη γυναίκα του ολόγυμνη και ξαπλωμένη στο νυφικό κρεββάτι.

«Αγάπη μου, θα περίμενα να είσαι δίπλα στο κρεββάτι γονατιστή», της λέει.

«Καλά αγάπη μου», του απαντά αυτή υπάκουα αλλάζοντας στάση, «αλλά να ξέρεις πάντα με πιάνει λόξιγκας όταν γ@μιέμαι σε αυτή την στάση».....

Πλούσιο πάνελ...


Νομίζω ότι η ιδέα της κυβέρνησης να λειτουργεί το Υπουργικό Συμβούλιο με διαδικασίες τηλεοπτικής εκπομπής είναι και πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα. Με ορισμένες τροποποιήσεις είναι ενδεχόμενο να δώσει νέα διάσταση, όχι μόνο στις κυβερνητικές διαδικασίες αλλά και στα τηλεοπτικά προγράμματα, τα οποία χρειάζονται ισχυρή δόση ανανέωσης.

Ας μου επιτραπεί, επειδή συμβαίνει να είμαι περισσότερο εξοικειωμένος με το αντικείμενο, να διατυπώσω ορισμένες παρατηρήσεις οι οποίες μπορεί να βοηθήσουν στο τελικό αποτέλεσμα.

Πρώτον, ο ρόλος του παρουσιαστή είναι εξαιρετικά σημαντικός. Θα πρέπει να γίνει πιο ζωντανός, να μην είναι τόσο ανεκτικός με το πάνελ και, κυρίως, να μην επιτρέπει τόσο μακροσκελείς παρεμβάσεις. Είναι χρήσιμο να τους διακόπτει, να θέτει διευκρινιστικές ερωτήσεις και να ζωντανεύει τη συζήτηση. Χθες, υπήρξε «πανελίστας» που μιλούσε περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά, χρόνος απαγορευτικός για την τηλεόραση.

Δεύτερον, είναι λάθος που επιτρέπεται στα μέλη του πάνελ να διαβάζουν τις παρεμβάσεις τους. Χάνουν σε αμεσότητα και ζωντάνια. Πολλοί από αυτούς έχουν τηλεοπτική πείρα και άνεση λόγου, δεν χρειάζονται προκατασκευασμένες ομιλίες για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Ούτε ο Χρυσοχοΐδης ούτε ο Ρέππας, για να πάρω δύο χθεσινά παραδείγματα, ήταν τόσο καλοί όσο τούς έχουμε συνηθίσει σε άλλες τηλεοπτικές εκπομπές.

Τρίτον, το εύρημα με τους «γκεστ» είναι πολύ έξυπνο. Θα πρέπει, όμως, να επιλέγονται οι «γκεστ» πιο προσεκτικά. Δεν ήταν κακή, ας πούμε, η ιδέα με τον Αρχιεπίσκοπο, αλλά σε επίπεδο τηλεοπτικής απόδοσης νομίζω ότι ο Θεσσαλονίκης ή ο Ζακύνθου είναι καλύτεροι και έχουν μεγαλύτερη εξοικείωση με το μέσον.

Τέταρτον, πάσχει ιδιαιτέρως η οργάνωση της αντιπαράθεσης, και όχι μόνο επειδή όλοι συμφωνούν εκ προοιμίου με τον παρουσιαστή. Ακόμη και οι «γκεστ» καταφεύγουν σε μονολόγους. Γι΄ αυτό θα μπορούσε ίσως να εξεταστεί το ενδεχόμενο να μην προσκαλούνται μόνοι τους. Άλλη τηλεοπτική απόδοση έχει, ας πούμε, ο Συνήγορος του Πολίτη μόνος του και άλλη αν τον φέρεις μαζί με τον Αυτιά.

Πέμπτον, είναι ιδιαιτέρως θετικό ότι το πρόγραμμα δεν διακόπτεται για διαφημίσεις, διότι έτσι χάνεις τηλεθέαση. Μήπως, όμως, με τα οικονομικά χάλια της χώρας θα ήταν χρήσιμο να αξιοποιήσει η εκπομπή τον διαφημιστικό χρόνο που δικαιούται ή έστω να αποκτήσει κάποιους σπόνσορες; Είμαι βέβαιος ότι η χθεσινή κουβέντα για την οδική ασφάλεια θα ενδιέφερε πολύ τις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων.

Και για να καταλήξω: το πάνελ είναι πλούσιο, αλλά το περιεχόμενο της εκπομπής θέλει ακόμη δουλειά.

*Άρθρο του Γ. Πρετεντέρη στο ΒΗΜΑ

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: Ωλαρία ωλαρα, χιόνι πέφτει από ψηλά, χιόνι πέφτει και σκεπάζει την αυλή μας...

Όχι τίποτε άλλο αλλά θυμήθηκα τον ΓΑΠ που κατηγορούσε τον Καραμανλή ότι δεν συγκαλούσε υπουργικά συμβούλια. Τουλάχιστον εκείνος τα συγκαλούσε όταν έπρεπε να συζητηθούν και να ειπωθούν πράγματα, ετούτος εδώ τα συγκαλεί «δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» και κυρίως για τηλεοπτική χρήση... Ούτε reality τηλεπαιχνίδι να ήταν...

Από την άλλη, γιατί εγώ αναδιφώ στα ιστορικά μου αρχεία και βρίσκω αντίστοιχες στιγμές μόνο στην ιστορία του Ανώτατου Σοβιέτ, όπου ο λαός έπρεπε να έχει το αίσθημα ότι οι κυβερνήτες του είναι εκεί και νοιάζονται για τα προβλήματα του, την ώρα που οι αποφάσεις αυτών των ίδιων κυβερνητών επιδείνωναν τόσο την κοινωνική, όσο και την οικονομική και την ατομική υπόσταση ενός εκάστου εκτός της κάστας των εκλεκτών που ήταν γύρω από τους κυβερνήτες, τη γνωστή νομενκλατούρα...;;; Γιατί...;;;

«Όλα τα ...εξετάζω, όλα τα ...μπουρδουκλώνω!!»


Merry Christmas mr. President... Merry Christmas... Στη μητρική σας γλώσσα για να μην υπάρξουν παρανοήσεις μέρα που είναι...

...τρεις ΜΑΓΟΙ με τα δώρα (;;;)...



Μετά αν τολμάς ξαναπές πως θέλεις να γιορτάσεις Χριστούγεννα...
Ειδικά αν οι μάγοι είναι μαθητευόμενοι...

25.12.09

Μίκης Θεοδωράκης: «Για την υπεράσπιση της Εθνικής μας συνείδησης»

Σ’ αυτή την ιστορική καμπή που βρισκόμαστε, τρία είναι τα κύρια μέτωπα στα οποία οφείλουμε να πάρουμε σαφή στάση: το πρώτο αφορά την Κύπρο και το σχέδιο Ανάν. Το δεύτερο αφορά τα Σκόπια και το όνομα «Μακεδονία». Και το τρίτο την υπεράσπιση της ελληνικότητας μπροστά στην επίθεση που δέχεται από ελληνικές και διεθνείς οργανωμένες δυνάμεις.

1) Κύπρος: Παρά το ότι ο ελληνοκυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο Ανάν με μεγάλη πλειροψηφία (70%), εν τούτοις τόσο μέσα στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που συνωμοτούν, ώστε με την δημιουργία καταλλήλων συνθηκών να το επιβάλουν τελικά, μιας και η επικράτησή του εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτικής των ΗΠΑ, που θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν ένα σημαντικό στρατηγικό έρεισμα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδιά τους στην Μέση Ανατολή.

Είναι ανάγκη λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να ακουστεί η φωνή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που δεν συμφωνεί στην εφαρμογή αυτού του Σχεδίου, το οποίο είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Κύπρου και ειδικότερα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους.

2) Σκόπια: Δεν θα πρέπει να έχει για μας καμμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι τα έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομά τους πολλά κράτη δια διάφορους εμφανείς λόγους. Στην πραγματικότητα όσοι το κάνουν, αγνοούν ή και περιφρονούν την ιστορική αλήθεια. Άγνοια ασυγχώρητη, που οδηγεί στην ουσιαστική γελοιοποίησή τους. Το γεγονός και μόνο ότι έτσι θα νομίζουν ότι με την επιλογή τους αυτή θα συνυπάρχουν με τα τρισέγγονα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα αποτελεί γι’ αυτούς αιτία χλευασμού και υποτίμησης της σοβαρότητάς τους. Και υποθέτουμε ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε εδώ τα λόγια του ίδιου του πρώην Προέδρου των Σκοπίων κ. Γκλιγκόρωφ, ότι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι Σλαύοι , η εθνικότητά τους Σλαυική και η γλώσσα τους ένα μείγμα Σλαυικής και Βουλγαρικής διαλέκτου.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να μας αφορά ως Έλληνες, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι ηγέτες των Σκοπιανών αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Μακεδονία», ανακηρύσσοντας τους εαυτούς τους ως μοναδικούς απογόνους-κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με το εύρημα της «Μακεδονίας του Αιγαίου» να διεκδικούν χωρίς ντροπή τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας από δύση σε ανατολή χαράζοντας σαν σύνορα στον νότο τις παρυφές του Ολύμπου! Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να διατείνονται ότι η Θεσσαλονίκη, που την προορίζουν ως πρωτεύουσά τους, βρίσκεται σήμερα υπό ελληνική κατοχή!

Πρόκειται για ένα βλακώδες, αισχρό και προσβλητικό παραλήρημα, απέναντι στο οποίο το μόνο που ταιριάζει σ’ έναν υπεύθυνο λαό και ένα υπεύθυνο κράτος είναι η απόλυτη περιφρόνησή. Που σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε καμμιά σχέση και ακόμα πιο πολύ καμμιά συζήτηση μαζί τους. Είτε μόνοι μας είτε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ όπως γίνεται σήμερα. Και το μόνο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να δηλώσουμε καθαρά ότι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία» και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμμιά σχέση οικονομική και διπλωματική μαζί τους.

Κλείνουμε τα σύνορα. Και δεν καταδεχόμαστε ούτε να τους εμποδίσουμε να μπουν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, που τόσο πολύ επιθυμεί την παρουσία ανάμεσά τους των γνήσιων απογόνων του … Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας τους χαίρονται λοιπόν, μιας και στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πλήρη εύνοια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που έχουν ήδη μεταβάλει μαζί με το Κόσοβο και τα μισά Σκόπια σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Με άλλα λόγια αποτελούν ήδη ένα στρατηγικής σημασίας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και για τον λόγο αυτόν οι απειλές τους με στόχο τα εδάφη μας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν.

Μετά από όλα αυτά η συμμετοχή μας στις διαδικασίες που μας επιβάλλονται άνωθεν για δήθεν σύνθετες ονομασίες για όλες τις χρήσεις και πράσινα άλογα -γιατί αυτό που θα γίνει τελικά είναι να παραμείνει το όνομα «Μακεδονία»- αποτελεί απαράδεκτη υποχώρηση, που θίγει την σοβαρότητα και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι.η στάση αυτή δεν ταιριάζει σε λαούς όπως ο δικός μας, που είχε το θάρρος να αντιταχθεί στους ισχυρούς σε δύσκολες και κρίσιμες περιόδους προστατεύοντας την ιστορία του, την τιμή και την υπερηφάνεια του.

3) Το τρίτο και σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει, είναι η αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς επιδιώκουν την κατεδάφιση της ελληνικότητας.

Μεταξύ των διεθνών οργανώσεων πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε το «Ίδρυμα Σόρος», που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που αποφάσισαν την διάλυση της Γιουγκοσλαυίας, τον πόλεμο στην Γεωργία και την αποσύνθεσή της, την υποταγή στη Δύση της Ουκρανίας και που σήμερα αναμοχλεύουν τους εθνικισμούς στην Αλβανία προετοιμάζοντας το όραμα για την Μεγάλη Αλβανία με τη δημιουργία του Κοσόβου και με στόχο την Ήπειρο (Τσαμουριά) αλλά και στα Σκόπια με την ενίσχυση της προβολής της «Μακεδονίας του Αιγαίου».

Όσον αφορά τη χώρα μας, με στόχο το χτύπημα της ελληνικότητας αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους ξεκινώντας από την παραμόρφωση ιδιαίτερα της σύγχρονης ιστορίας μας -πριν, κατά και μετά την επανάσταση του 1821- και την εξάλειψη του ελληνικού πολιτισμού, παραδοσιακού και σύγχρονου.

Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του.

Επομένως η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα την μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται.

Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας.

Αθήνα, 21.12.2009

Τα κείμενο εστάλη στον Στέφανο Ληναίο, μαζί με την επιστολή:
Αγαπητέ μου Στέφανε,

Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος. Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί. Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»). Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής): «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». (Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικόυ έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».

Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».

Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του
απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας: «Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολομού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελυθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»

Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…

Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεαι η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για την ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.

Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν, ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.

Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».

Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.

Σε χαιρετώ με αγάπη,
Μίκης Θεοδωράκης


*Το βρήκα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ στο ΡΕΣΑΛΤΟ

Μια πρωτότυπη ευχή που έλαβα...



Μεταξύ άλλων, έλαβα την παρακάτω πρωτότυπη ευχή από τον administrator της facebook ομάδας «THUCYDIDES THE GREAT HISTORIAN - ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ»
«Στους τολμηρούς η τύχη πάντα δείχνεται ευνοϊκή» (Θουκυδίδης)

Να αγαπάς με πάθος αυτό που κάνεις, να στηρίζεις τις επιλογές σου και να προχωράς με θάρρος, τόλμη και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Αξίζει πραγματικά να την μοιραστώ μαζί σας....
υ.γ. η φωτογραφία είναι το άγαλμα του Θουκυδίδη έξω από κοινοβούλιο της Αυστρίας. Αδυνατώ να θυμηθώ που στην Ελλάδα έχω δει περιποιημένο άγαλμα του μεγάλου αρχαίου Έλληνα ιστορικού ή έστω προτομή την οποία να μην έχουν κανιβαλίσει οι νεοέλληνες απόγονοι του... Αδυνατώ... Και δεν είναι λόγω ηλικίας...

Χρόνια Πολλά !! Καλά Χριστούγεννα !!

24.12.09

Ένα χαμόγελο για «Καλά Χριστούγεννα...»



Μια κότα στρουμπουλή, μια κάτασπρη πουλάδα
ξεκίνησε η τρελή για βόλτα στη λιακάδα
Κι ένα μαύρο πετεινάρι κικιρίκου την κορτάρει
κικιρίκου την κορτάρει ένα μαύρο πετεινάρι

Η κότα η πονηρή λοξές ματιές του ρίχνει
κι εκείνος το λειρί με πονηριά της δείχνει
Κρίμα κότα στο κοτέτσι, αχ να περνάει η ζωή σου έτσι
να περνάει η ζωή σου έτσι, κρίμα κότα στο κοτέτσι

Να μην πολυλογώ, φιλάκι με φιλάκι
εβγήκε απ’ τ’ αυγό μαύρο κοτοπουλάκι
Κι ο θυμός του κόκορά της ξέσπασε στ’ άσπρα φτερά της
ξέσπασε στ’ άσπρα φτερά της ο θυμός του κόκορά της

Η κότα η στρουμπουλή, η περιφρονημένη
γεμάτη προσβολή στο φίλο της πηγαίνει
Μα το μαύρο πετεινάρι άλλη κότα πια κορτάρει
άλλη κότα πια κορτάρει το μαύρο πετεινάρι

Τραγουδιστής: Γούναρης Νίκος
Συνθέτης: Γούναρης Νίκος
Στιχουργός: Οικονομίδης Γιώργος, Πρετεντέρης Κώστας (1955)

22.12.09

κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες...



...ή καλύτερα ο «σκληρός» ΠΑΣΟΚος μελισσοκαλλιεργητής («βιολογικός» βεβαίως, βεβαίως...), δήμαρχος Ίου νομού Κυκλάδων που προσφάτως «κληρώθηκε» για να πάρει το χαρτοφυλάκιο του Γενικού Γραμματέα Τουριστικής Ανάπτυξης.

Φανταστικό, μοναδικό, καταπληκτικό σε σύλληψη !! Έτσι θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε τον τουρισμό μας σε νέα επίπεδα !! Πέρα από τα κλασσικά προγράμματα που θα επεξεργάζεται η «αδέλφια του αλήτες πουλιά» Αγγελική, θα φτιάξουμε και νέα, πρωτότυπα και καινοτόμα προγράμματα «ειδικού» τουρισμού, καθώς πλήθη «σοσιαλιστών» θα επισκέπτονται τη χώρα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ...τουριστικά, για να βοηθήσουν στη φροντίδα της μέλισσας, στο κλάδεμα της ελιάς, στην καλλιέργεια της φράουλας, στο μάζεμα της πατάτας...

Όπως κάποτε πηγαίναν οι δικοί μας στην Κούβα για τα καπνά, στη Νικαράγουα και το Σαλβαδόρ για τις σοδειές, και αλλού... Καιρός τώρα να ανταποδώσουν οι σύντροφοι την εξυπηρέτηση !! Βρε μπράβο του μπαγάσα του Γιώργου, κοίτα να δεις τι σκέφτηκε... Έτσι εξηγείται που τρέχει πέρα δώθε από την πρώτη μέρα που ανέλαβε, και αυτός και η Τίνα, μοιράζουν τις προσκλήσεις στα ...Σοβιέτ.

Io sono un uomo libero...



Adriano Celentano, Io sono un uomo libero
(dal disco "ESCO DI RADO E PARLO ANCORA MENO" del 2001)

Esco di rado e parlo ancora meno
mi hanno detto che vuoi vedermi
e mi conosci bene, dici
la vita è un viaggio lento ragazza mia
né destra né sinistra
Lazzaro si sveglia tutti i giorni
e Caino gli porge il sale
e non per la minestra
e non per la minestra
Sono stato un uomo tenero, ti dico
un uomo vegetale
sono stato a guardare la feroce
bellezza del mondo
lentamente trasformare
lentamente trasformare

Io sono un uomo libero
né destra né sinistra
sogno ancora credendo di pensare
sogno ancora coi gomiti affacciato alla finestra
affacciato alla finestra.

Ma
ci sono cantanti a cui non si può credere
ci sono poeti che non si può raggiungere
qui tutti parlano e parlano
o peggio scrivono e scrivono
è cultura universale
o biblioteca comunale.

Fra il celeste e il profetico
fra il religioso e il mistico
il maschio e la sua conquista
il puro e il diabolico
fra il politico e il possibile
il passero e l'azzurro profondo
il rosso e il suo tramonto
la voce e lo spirito

scelgo di camminare in silenzio accanto a te
vita mia
che sono un uomo libero in questo mondo
vita mia
che sono un uomo libero in questo mondo

sempre e sempre
sempre e sempre
sono un uomo libero
sempre e sempre
sempre e sempre

Esco di rado e osservo molto
come vedi
alla vita mi vendo tutto dalla testa ai piedi
la vita è un ballo verticale
si impara un passo al giorno
il prezzo dei passi sbagliati
è un brutto foglio di viaggio
e non c'è ritorno
e non c'è ritorno

Fra il celeste e il profetico
fra il religioso e il mistico
fra l'inganno e la promessa
il delirio fanatico
la pace con le armi
il politico e il possibile
il passero e l'azzurro profondo
la voce e lo spirito

scelgo di camminare in silenzio accanto a te
vita mia
che sono un uomo libero in questo mondo
vita mia
che sono un uomo libero in questo mondo

sempre e sempre
sempre e sempre
sono un uomo libero
sempre e sempre
sempre e sempre

...che si chiama, che si chiama amor!!



Adriano Celentano & Claudia Mori-30 donne del West(1968)
(Beretta,L - Del Prete,M / Celentano,A)

Lei:
Dimmi un po' perche
ogni notte sogno che
trenta donna del West
sono tutte contro me!

Tu le baci, Tu le stringi e non sai
nella notte quanto male fai...
lo mi sveglio e mi accorgo che
sto piangendo, sto piangendo per te!

Lui:
Tu che piangi non sai
che le trenta donne del West
hanno il viso che hai tu!

E di notte quando soogni di me
non svegliarli ma continua a sognar
e cosi' io ti bacero
anche quando non saro qui con te.

Lei e Lui:
Dico la preghiera
quando vien la sera:
il nostro amor
viva con noi sempre!

Lei:
Corre il fiume nel mar
e io corro dove sei tu!

Lei e Lui:
Questo bene che morire non puo
ha un segreto che spiegare non so
e un tesoro chiuso in fondo al cuor
che si chiama, che si chiama amor!
Che si chiama, che si chiama amor!

Κωφεύετε, αλλά η αλήθεια δεν κρύβεται κε Χρυσοχοΐδη !!

Έγραφα το Σαββατοκύριακο για «Τα καλά και συμφέροντα ενός μικρού Βοναπάρτη...» αναφερόμενος στην Βοναπαρτική και υποκριτική συμπεριφορά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στην υπόθεση της απόπειρας αυτοκτονίας ενός νεαρού τον οποίον ο ίδιος προσέλαβε ως ΕΠ' ΑΜΟΙΒΗ ΕΙΔΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ σε νομοπαρασκευαστική επιτροπή του υπουργείου του.

Χθες το βράδυ άκουγα τις περισπούδαστες αναλύσεις του μικρού Βοναπάρτη για την αναμόρφωση της αστυνομίας και τον έβλεπα να περιφέρεται στις τηλεοπτικές οθόνες ωσάν να μη συνέβη τίποτα, ωσάν να μην έτρεξε αίμα αθώου ανθρώπου εξαιτίας των πράξεων και -κυρίως- των παραλείψεων του Φανταστικού Υπουργού μας....

Επανέρχομαι λοιπόν σήμερα το πρωί με νέα στοιχεία όπως τα δημοσίευσε το blog politis-gr. Πιστός στην αρχή που έθεσα δεν θα δημοσιεύσω το όνομα του παρ' ολίγον αυτόχειρα, θα δημοσιεύσω όμως δημόσιο κείμενο (ΦΕΚ) όπου αυτό αναφέρεται προς γνώσιν όλων.

Όσο για το «δια ταύτα», ως Έλληνας πολίτης ζητώ την παραίτηση ή την άμεση αποπομπή του κ. Χρυσοχοΐδη από την θέση του Υπουργού, καθώς προκλητικά και απροκάλυπτα παρέβη τόσο τους νόμους όσο και τους ηθικούς κανόνες: διόρισε σε νομοπαρασκευαστική επιτροπή (=με απαίτηση τυπικών προσόντων) άτομο χωρίς τα προσόντα αυτά δίκην ρουσφετιού προς τον πατέρα του διορισθέντος, παλαιό του συνεργάτη, και στη συνέχεια - όταν με τραγικό τρόπο αποκαλύφθηκε - προσπάθησε να συγκαλύψει με φαιδρότητες τις ατράνταχτες ευθύνες του !!

Διαβάστε το σημερινό δημοσίευμα του politis-gr

Όλες αυτές τις ημέρες δεν θέλησα να ασχοληθώ με την τραγική ανθρώπινη ιστορία που αφορούσε την οικογένεια του κ. ... Θεωρούσα ότι μέσα από το πρίσμα της ανθρώπινης πλευράς ( άλλωστε θα μπορούσε να συμβεί στην οικογένεια οποιουδήποτε πολίτη αυτής της χώρας), θα έπρεπε μέσω της ανεχτικής σιωπής μας να στηρίξουμε μια οικογένεια στο δράμα που περνά.

Όμως.... ανάλογες ευαισθησίες δεν επέδειξε και ο άμεσα εμπλεκόμενος στην υπόθεση υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδης!
Είχε να διαλέξει μεταξύ τεσσάρων επιλογών: α) Να προτιμήσει την έντιμη οδό που επιτάσσει η πολιτική ευθιξία και να παραιτηθεί, β)να ενεργήσει κάτω από το πρίσμα της ανθρώπινης ευβουλίας και να πράξει τα δέοντα, γ) να ακολουθήσει το μονοπάτι της "συν-ενοχικής" σιωπής αντιπαλεύοντας με τις Ερινύες του και... δ) να "βιάσει" την έννοια του πολιτικού ανδρός. Ο κ. Χρυσοχοΐδης επέλεξε ...το τελευταίο!!!

Όμως μαζί με την έννοια του πολιτικού ανδρός, προσπάθησε να βιάσει και τη νοημοσύνη μας. Έβαλε τις υπηρεσίες του υπουργείου του να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη, ακόμα και τους δημοσιογράφους. Επιστράτευσε τον διευθυντή Οικονομικών της ΕΛΑΣ ταξίαρχο κ. Παν. Φλήρη να... ενημερώσει εγγράφως το γραφείο του υπουργού ότι... «μέχρι την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου δεν έχει εκδοθεί απόφαση για τον προσδιορισμό ή την καταβολή αμοιβής ή αποζημίωσης στον πρόεδρο και τα μέλη της ειδικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής» για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι ο νεαρός ... ήταν μέλος της επιτροπής ... αμισθί !

Το έγγραφο το διοχέτευσε μέσω των γνωστών δίαυλων τόσο σε εφημερίδες , όσο και σε blogs. Δηλαδή χρησιμοποίησε τον κρατικό μηχανισμό (ΕΛΑΣ) προς ίδιον όφελος και με λογοπαίγνια (μέχρι την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου «δεν έχει εκδοθεί απόφαση για τον προσδιορισμό ή την καταβολή αμοιβής), επιχείρησε να εξαπατήσει την κοινή γνώμη.

Πέραν τούτου θέλησε ξεδιάντροπα να κατηγορήσει το διαδίκτυο για .... «κανιβαλισμό»(sic!), Στην υπόθεση βεβαίως του κ. Ζαχόπουλου είχε βρεθεί από την πλευρά που σήμερα κατηγορεί ως .... «μιντιακούς κανιβάλους». Το ξεπερνώ, αν και είναι σαφές δείγμα της ποιότητος του ανδρός.

Στην ανακοίνωσή του αναφέρει επίσης, συνεχίζοντας τα ανάρμοστα λογοπαίγνια ,ότι : «Επέλεξα να δώσω μια ευκαιρία σε ένα νέο άνθρωπο με ικανότητες, εντιμότητα και ευαισθησία, περιμένοντας καλή τη πίστη να μου προσκομίσει το πτυχίο του, χωρίς κανένα απολύτως οικονομικό κόστος για το Δημόσιο».

Προσέξτε τις λέξεις που χρησιμοποιεί για τον βιασμό της νοημοσύνης μας ,τόσο στον εξαναγκασμό της κρατικής μηχανής (μέχρι την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου δεν...), όσο και στην ανακοίνωση του ( καλή τη πίστη......, χωρίς κανένα απολύτως οικονομικό κόστος για το Δημόσιο).

Αποκρύπτει την αλήθεια όπως αυτή εμφανίζεται μέσα από το υπ’ αριθ. 3394 ΦΕΚ (φωτο), σύμφωνα με το οποίο ο κ.Χρυσοχοΐδης ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη στις 24 Νοεμβρίου 2009 συγκροτεί την Ειδική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, στα μέλη της οποίας είναι και ο ..., και στην παρ. 5 του άρθρου 1 σημειώνεται ότι… «Στον πρόεδρο και τα μέλη της ως άνω επιτροπής καταβάλλεται αποζημίωση, το ύψος της οποίας ορίζεται με απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη»!!!

Άρα από που προκύπτει το ...αμισθί… που θελήσατε να διαδώσετε μέσω των καλοπληρωμένων σας «μιντιακών» δίαυλων κ.Χρυσοχοΐδη;

Γνωρίζατε κ. υπουργέ ότι ο νεαρός ... θα πληρωθεί ως μέλος της επιτροπής και μάλιστα αναδρομικά από τις 24 Νοεμβρίου 2009 όπως αναφέρει το άρθρο 2 της απόφασης που εσείς υπογράψατε και γι` αυτό τον λόγο προβαίνετε σε εξευτελιστικά για την νοημοσύνη των πολιτών ....λογοπαίγνια !

Την πρώτη ημέρα του άτυχου γεγονότος, ισχυριστήκαμε κ. υπουργέ ότι ο ... δεν είχε καμία σχέση εργασίας με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Μα αν δεν είχε υπουργέ μου, τότε πώς αναφέρεται στην απόφαση συγκρότησης της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής ως….. «ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη»;

Η επιλογή της τελευταίας εκ των τεσσάρων που είχατε να διαλέξετε κύριε Χρυσοχοΐδη αποδεικνύει (πέραν του πόσο νοσηρά ...αντιλαμβάνεστε την έννοια του πολιτικού ανδρός) ότι ακόμη και σήμερα δεν έχετε αντιληφθεί τις τεράστιες ευθύνες που προσωπικά έχετε σ` αυτό το δράμα !!!

Τα λόγια πετούν, αλλά τα γραπτά μένουν...


Εάν κλείσουμε ματιά και αυτιά στις πολιτικές κορώνες που είθισται να κυριαρχούν στην Βουλή κατά τη συζήτηση για την κύρωση του εκάστοτε Προϋπολογισμού και επικεντρωθούμε ΜΟΝΟ στα αριθμητικά δεδομένα τους, θα ανακαλύψουμε την πραγματικότητα.

Ας δούμε λοιπόν μερικούς αριθμητικούς παράγοντες του Προϋπολογισμού που κατέθεσε στην Βουλή η κυβέρνηση και ας θυμηθούμε τα όσα προεκλογικά υποσχέθηκε..

Προεκλογικά το ΠαΣοκ μας έλεγε ότι χρήματα υπάρχουν. Για να μας πείσει χρησιμοποιούσε διάφορα επιχειρήματα. Μας έλεγε π.χ ότι υπάρχουν 30 δισ. ευρώ από μη εισπραττόμενους φόρους παλαιότερων οικονομικών ετών και ότι πολύ εύκολα θα μπορούσε να εισπράξει..... 1 δισ ευρώ.

Όμως....,
εάν κοιτάξουμε με προσοχή τον κατατεθέντα προϋπολογισμό από την κυβέρνηση του ΠαΣοΚ , θα διαπιστώσουμε (σελίδα 52) ότι από μη εισπραττόμενους φόρους παλαιότερων οικονομικών ετών, η σημερινή Κυβέρνηση για φέτος υπολογίζει ότι θα εισπράξει MONO .....125 εκατ.!!!

Άλλο ένα προεκλογικό πυροτέχνημα (και όχι μόνο ,αφού ΚΑΙ μετεκλογικά το χρησιμοποίησε και το χρησιμοποιεί ακόμα ο κ. Παπανδρέου ) είναι οι περίφημες 900 επιτροπές, όπου η "επάρατη δεξιά" έκανε πάρτι κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και τις οποίες θα καταργούσε εξοικονομώντας χρήματα ύψους.....1 δισ ευρώ.

Όμως....,
εάν ανατρέξουμε στην σελίδα 60 του Προϋπολογισμού που κατέθεσε η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ, θα διαπιστώσουμε ότι για υπερωρίες και συμβούλια η προσδοκώμενη μείωση των δαπανών είναι μόλις.... 50 εκατ. ευρώ !!!! Το προεκλογικό 1 δις ευρώ …αγνοείται και αναζητείται μέσω των εκπομπών της κας Νικολούλη!

Προεκλογικά το ΠαΣοΚ είχε υποσχεθεί την αύξηση του κονδυλίου για την παιδεία κατά 1 δισ. ευρώ. Εάν όμως βάλουμε κάτω τα αριθμητικά δεδομένα του κατατεθέντα προϋπολογισμού , τότε ανακαλύπτουμε ότι η διαφορά από τον περσινό προϋπολογισμό είναι μόνο.....160 εκατ. ευρώ και το ποσοστό του επί του ΑΕΠ είναι ...3.58%. Δηλαδή ίδιο με πέρυσι !
Το 5% που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο κ. Παπανδρέου για το 2010, παρέμεινε ....προεκλογικό πυροτέχνημα και τροφή εξαπάτησης του ελληνικού λαού.

Τα ίδια ακριβώς διαπιστώνουμε και στον τομέα της Υγείας-Πρόνοιας. Οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης για προσλήψεις 3.000 νοσηλευτών και 2.000 γιατρών, πέραν των συνταξιοδοτήσεων, διαψεύδονται.
Για τους πρώτους προβλέπονται στον κατατεθέντα προϋπολογισμό 27 εκατ. ευρώ, που αρκούν μόνο για ... 1.610 προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού, ενώ για τους 2.000 γιατρούς ....δεν υπάρχει κανένα κονδύλι!!!

Για την ανεργία προεκλογικά το ΠαΣοΚ είχε υποσχεθεί ότι θα αυξήσει τα επιδόματα στο 70% του βασικού μισθού. Μας έλεγαν ο κ. Παπανδρέου και η κ. Κατσέλη ότι πρόκειται για μια δαπάνη 3 δισ ευρώ και μας διαβεβαίωναν ότι υπήρχε ήδη το σχέδιο εξεύρεσης του αντίστοιχου ποσού.

Όμως..., στον κατατεθέντα προϋπολογισμό προβλέπεται ένα κονδύλι μόλις....100 εκατ. ευρώ. Δηλαδή θα χρειαστούν ....30 χρόνια, για να ικανοποιηθεί η προεκλογική εξαγγελία του Πα.Σο.Κ. για επιδόματα ανεργίας στο 70% του μισθού. Αυτό είναι δείγμα ότι το ΠαΣοΚ δεν χάνει με τίποτα το ... χιούμορ του! Τα λόγια πετούν, αλλά τα γραπτά μένουν και ( τα άτιμα !) ....αποκαλύπτουν!

YΓ. Τα ανωτέρω είναι ένα πολύ μικρό δείγμα λόγω περιορισμού μεγέθους του άρθρου. Θα επανέλθω!

*αναδημοσίευση από το politis-gr