28.11.09

Oh my god... Is it a baby ???



μια γελοιογραφία, έτσι για να φτιάξει λίγο η διάθεση όλων όσων σήμερα κουράστηκαν...
την ανέβασε η Δώρα στο blog της...

Το ...κίνημα των Syntonistas !!


Μπορεί να κουραστήκαμε (πολλοί πολλοί εθελοντές πανελλαδικά, ανάμεσα τους κι εγώ...), μπορεί να γκρινιάξαμε όταν διάφοροι καρεκλοκένταυροι δε μας άφηναν να κάνουμε τη δουλειά μας (αυτή τη δουλειά που μας είχε ζητήσει το κόμμα μας μέσω της εταιρείας με την οποία συνεργάζεται !!), μπορεί, μπορεί...

Τελικά, μάλλον τα καταφέραμε. Διαβάζω στο εσωτερικό σύστημα επικοινωνίας και στο private group των συντονιστών στο facebook ότι όλα σιγά σιγά στρώνουν, μπαίνουν σε λειτουργία. Εγώ είχα μικρό κομμάτι, άλλοι φίλοι συναγωνιστές βρέθηκαν να γράφουν τόσα πολλά χιλιόμετρα που η συμβολική αμοιβή που θα λάβουμε δεν θα συμβολίζει ούτε μέρος της βενζίνης που θα καταναλώσουν, όλοι όμως αυτές τις λίγες μέρες γίναμε ξανά μια ομάδα, μια ομάδα διαφορετική, μια ομάδα από τα παλιά, μια ομάδα που τελικά την έχει ανάγκη η νέα Νέα Δημοκρατία.

Μια ομάδα που ξέρει από οργάνωση, που ξέρει από τεχνολογία, που ξέρει από διπλωματία στις ανθρώπινες σχέσεις, που καταλαβαίνει τι θα πει εθελοντισμός και ανιδιοτελής συνεισφορά, που μπορεί να χειριστεί κρίσεις και δύσκολες καταστάσεις, που μπορεί να κατευθύνει και να εμπνεύσει.

Ξέρω ότι κάποιοι από εμάς δεν έχουν ακόμα τελειώσει, θέλεις ο ΟΤΕ και οι τηλεπικοινωνιακές υποδομές, θέλεις οι άνθρωποι που είναι απρόθυμοι να ξεβολευτούν για να βοηθήσουν σε κάτι καινούργιο, κάποιοι συντονιστές ακόμα παλεύουν. Το διαφορετικό αυτή τη φορά είναι ότι οι άλλοι, αυτοί που τέλειωσαν, δεν έπιασαν τις ταβέρνες και τις καφετέριες, αλλά είναι στο τηλέφωνο και στον δρόμο για να βοηθήσουν αυτούς από την ομάδα που έχουν ανάγκη.

Φίλοι Συντονιστές, καλό υπόλοιπο σήμερα, καλή εκλογή αύριο !!

Και να θυμάστε ότι ξεκινήσαμε εθελοντές, χαρακτηριστήκαμε ως «άνθρωποι της εταιρείας», αναγνωρίστηκε η συμβολή μας ως «καθοριστικής σημασίας», γίναμε ...νούμερα (ο 280, ο 9, ο 168, η 177, η 57, η 48 κ.λπ.) αλλά τελικά πετύχαμε το ακατόρθωτο: φτιάξαμε το ...κίνημα των Syntonistas (η ονοματοδοσία ευγενική προσφορά του Νίκου του 186) που και διαπίστευση θα εγγυηθεί στους προέδρους των εφορευτικών αύριο και νέα πνοή θα δώσει στο κουρασμένο και γερασμένο «κορμί» της φιλελεύθερης παράταξης στη χώρα.

Φιλικά, ο 280...

27.11.09

Ένα σφηνάκι ...χαμόγελο !!


Ήρθε χθες στο e-mail μου και με έκανε να χαμογελάσω, να σταματήσω για λίγα λεπτά σήμερα το πρωί το τρέξιμο και να απαντήσω, να κάνω κάποια ενέργεια...
«Αγαπητέ φίλε Γιάννη καλημέρα. Είμαστε φίλοι στο facebook και είμαι φανατικός σου αναγνώστης στο blog σου. Σου γράφω γιατί θα ήθελα μια πολύ μικρή χάρη. Λόγω του ότι είμαι τυφλός δεν μπορώ να κάνω εγγραφή στο ιστολόγιο σου λόγω του ότι δεν μπορώ να δω τον κωδικό ασφαλείας που πρέπει να βάλω στο αντίστοιχο πεδίο. Γιατί γίνεται αυτό; Χρησιμοποιώ στον υπολογιστή μου αναγνώστη οθόνης για τυφλούς Οι αναγνώστες οθόνης έχουν ένα ελάττωμα, δεν διαβάζουν γραφικά.

Αν μπορείς θα ήθελα λοιπόν να μου στέλνεις ότι νέο αναρτάς. Έχω αν σε ενδιαφέρει κι εγώ ένα ιστολόγιο που διαχειρίζομαι και γενικά προσπαθώ να ασχολούμαι όσο η τεχνολογία μου το επιτρέπει. Είμαι αναπληρωτής υπεύθυνος της γραμματείας ΑμεΑ της ΟΝΝΕΔ και μέσω του ιστολογίου μας προσπαθούμε να ενημερώσουμε όσους μας διαβάζουν για θέματα αναπηρίας και όχι μόνο και θα θέλαμε την γνώμη σου ως πιο έμπειρος επί του θέματος γι' αυτό. Ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Με εκτίμηση
Ναούμης Νίκος
blog: www.gram-amea-onned.blogspot.com»

Νίκο, ξέρω ότι θα χαμογελάς διαβάζοντας αυτό το μήνυμα, σε ευχαριστώ που μου έδειξες με τον τρόπο σου ότι ο κάθε άνθρωπος έχει μια δύναμη διαφορετική και ανεξάρτητη από τα φυσικά του χαρακτηριστικά... Θα τα πούμε !!

26.11.09

En passant d' Athenes... (περνώντας από την Αθήνα...)


Περνώντας από την Αθήνα, ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς συναντήθηκε με τον αντιπρόεδρο και μέλη της κυβέρνησης και προήδρευσε δίκην ύπατου παιδονόμου κυβερνητικού συμβουλίου. Σε δηλώσεις του μετά την συνεδρίαση, ο πρόεδρος δήλωσε: «χάρηκα που παρακολούθησα αυτή την συνεδρίαση, σε μια χρονική στιγμή ιδιαίτερα σημαντική για το μέλλον του σοσιαλισμού... συνεχίζω το ταξίδι μου, βέβαιος ότι ο λαός της μικρής αλλά ιστορικής αυτής χώρας του πλανήτη δεν αντιμετωπίζει προβλήματα και απολαμβάνει ημέρες δόξης λαμπρές με τη νέα, λαοπρόβλητη, ηγεσία του...»

Φήμες ότι ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς συναντήθηκε στο check-in με τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών, οι οποίοι σημειωτέον δεν ανακοινώθηκε αν παρευρέθησανστο κυβερνητικό συμβούλιο, δεν επιβεβαιώθηκαν από τον υπουργό Επικρατείας & Βιογραφικών, ενώ ερωτηθείς για το θέμα ο αντιπροεδρεύων «παιδονόμος» κοίταξε βλοσυρά τον ατυχή δημοσιογράφο την ώρα που από το παρακείμενο γραφείο του κυβερνητικού εκπροσώπου ακουγόταν ένα μόνότονο «κλοπ, κλοπ, κλοπ...» που θύμιζε ελαφρά πηδηματάκια...

25.11.09

Συντονιστής...

Την Κυριακή 29.11.2009 θα εκλεγεί ο επόμενος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Ψηφοφόροι όσοι επιθυμούν να εγγραφούν μέλη σε κάποιο από τα περίπου 1500 εκλογικά τμήματα που θα στηθούν πανελλαδικά.



Το όλο εγχείρημα φαντάζει βαρύ, απαιτεί κινητοποίηση ενός ολόκληρου μηχανισμού, σχεδόν αποκλειστικά εθελοντών, δεν έχω μπορέσει να προσεγγίσω πόσα άτομα θα εμπλακούν στις διάφορες λειτουργίες της εκλογικής ημέρας (αιτήσεις εγγραφής, διαπίστευση και καταχώρηση σε ηλεκτρονική βάση, πληρωμή εγγραφής, εφορευτική επιτροπή ψηφοφορίας), μια πρώτη προσέγγιση μιλάει για πάνω από 10000 άτομα... Και βέβαια τον μηχανισμό υποστήριξης (δημοτικοί υπάλληλοι, υπάλληλοι ΟΤΕ)...

Αποφάσισα να συμμετάσχω στην διαδικασία αυτή δηλώνοντας και επιλεγόμενος ως συντονιστής της διαδικασίας διαπίστευσης. Τελικά, είναι δουλειά απλή αλλά και δύσκολη, θέλει να διαθέτεις οργανωτικές ικανότητες, πρέπει να εμπλακείς με αρκετούς ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους εθελοντές, να τους ενεργοποιήσεις, να τους κάνεις να σε συμπαθήσουν και να σε σεβαστούν ώστε να μπορέσεις να κάνεις τη δουλειά σου.

Και μέσα σε όλα αυτά έχεις να αντιμετωπίσεις και την δημοσιογραφική «περιέργεια» (για να μην πω το μείγμα κατινιάς συνεντευξιάζοντος και συνεντευξιαζόμενου) που ψάχνει να βρει το μικρό πρόβλημα και να το διογκώσει μετατρέποντας το σε θρυαλλίδα για την αποτυχία του όλου εγχειρήματος.

Σας πληροφορώ ότι τώρα που το πράγμα έχει πάρει ροή και είμαστε όλοι απασχολημένοι να παραλάβουμε τον εξοπλισμό μας, να οργανώσουμε τα τμήματα μας, να δούμε και να εκπαιδεύσουμε τους χειριστές μας, το διασκεδάζουμε !! Το βλέπω στην ενδοεπικοινωνία μας ως συντονιστές, το βλέπω στην καλή διάθεση αυτών που έχουν προλάβει να γραφτούν στο «κλειστό» δικό μας γκρουπάκι στο facebook.

Κι αν μερικοί ακόμα γκρινιάζουν με ελλείψεις και προβλήματα (ναι, κάθε ομάδα έχει και γκρινιάρηδες, κάθε project έχει και προβλήματα), τελικά έχω διαπιστώσει ότι όλοι αντιμετωπίζουμε το project με διάθεση προσφοράς !! Γιατί τελικά είναι σημαντικό να ξέρεις ότι η επόμενη μέρα (όποια και αν είναι αυτή) του κόμματος το οποίο σήμερα εκφράζει την φιλελεύθερη πρόταση στην κοινωνία μας περνάει και από εσένα, και από τα δικά σου χέρια.

Θα κλείσω αυτό το προσωπικό σχόλιο με ένα παλιό τραγούδι που το άκουγα στα τραπεζάκια της ΚΝΕ ως φοιτητής και μου ήρθε στο μυαλό την προηγούμενη Παρασκευή όταν έλαβα την ανάθεση μου ως συντονιστής: καθένας μας στο σύστημα ενδοεπικοινωνίας έχει ένα νούμερο ως κωδικό, έτσι εγώ «είμαι το νούμερο ...280, με ξέρουν όλοι με αυτό», ακούστε το τραγουδάκι και χαμογελάστε.



υ.γ. Την Κυριακή σας περιμένουμε, αν συμφωνείτε με τις φιλελεύθερες ιδέες μας, να βεβαιώσετε ή επαναβεβαιώσετε την εγγραφή σας ως μέλη της Νέας Δημοκρατίας και να συμμετάσχετε στην εκλογή του νέου της προέδρου...

Στο βασίλειο της Δανιμαρκίας...

Τζαμαχιρία ή Κομμισαριάτο...;; Ή και τα δυό...;;



«Οι κύριοι αυτοί θα φύγουν αμέσως από το αστυνομικό σώμα και δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Τέρμα στην ανοχή οποιασδήποτε αυθαιρεσίας αστυνομικών κατά πολιτών», δήλωσε ο Μ. Χρυσοχοΐδης, αναφερόμενος σε δύο αστυνομικούς, οι οποίοι κατηγορούνται για βίαιη συμπεριφορά κατά μητέρας μπροστά στο παιδί της. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν κατά την παρουσίαση της πρωτοβουλίας ίδρυσης Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας. Πρόκειται για καταγγελία περί κακοποίησης 36χρονης από την Αρμενία από δύο ειδικούς φρουρούς, έναν του Τμήματος Γλυφάδας και έναν του Τμήματος Καλλίπολης. Και οι δύο ειδικοί φρουροί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

Δηλαδή, όταν κατηγορείσαι για κάτι και πριν τελεσιδικήσει η όποια διοικητική ή/και δικαστική διαδικασία, θεωρείσαι defacto ένοχος;; Γιατί εγώ ξέρω ότι το νομικό σύστημα στην Ελλάδα θεωρεί τον κάθε κατηγορούμενο αθώο μέχρις της αποδείξεως της ενοχής του. Και το ποτέ πως το προσδιορίζεις;; Ας πούμε ότι αδίκως το υπηρεσιακό συμβούλιο σε αποτάσσει, κι εσύ προσφεύγεις στα ανώτατα δικαστήρια και αθωώνεσαι, τι θα γίνει τότε;; Θα καταργήσουμε τη δικαιοσύνη γιατί έτσι θέλει κάποιος πολιτικάντης Κλουζώ;;

Συμφωνώ ότι το πιθανότερο είναι οι δύο κατηγορούμενοι να έχουν κάνει τη «λαδιά» τους. Συμφωνώ και επαυξάνω ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι κατακριτέες και μειώνουν τη χώρα και τη δημοκρατία μας πολύ δε περισσότερο προσβάλλουν εμάς τους υπολοίπους πολίτες.

Σε κάθε περίπτωση όμως είμαστε ευνομούμενη πολιτεία, έχουμε θεσμούς, νόμους και όργανα και μεθόδους εφαρμογής τους, και δεν νομιμοποιείται ο καθείς, πολύ περισσότερο ο αρμόδιος υπουργός, να αυτοδικεί !!

Αν ο κ. Χρυσοχοΐδης επιθυμεί να ...πρωτοτυπήσει τότε ας θέσει άμεσα σε διαθεσιμότητα τους δύο κατηγορούμενους, ας διατάξει άμεσα την σχετική ΕΔΕ και ας υποχρεώσει είτε τον Αρχηγό της Αστυνομίας είτε το δικό του γραφείο να δημοσιοποιούν άμεσα τόσο την καθημερινή ατζέντα της ΕΔΕ όσο και τα πρακτικά κάθε συνεδρίασης και βέβαια και το πόρισμα με την αιτιολογία του.

Η πρόταση μου είναι απλή: άμεσα ανοιχτή δημόσια ΕΔΕ με διαφάνεια αντί κλειστής, εκδικητικής αυτοδικίας.

Εκτός βέβαια αν ο λαοφιλής υπουργός ΠΡΟΠΟ, ΛΟΤΤΟ, ΠΡΟΤΟ και ΤΖΟΚΕΡ αποφάσισε να το παίξει ...Καντάφι. Και πέραν του ότι στήνει «λαϊκά δικαστήρια» κατά βούλησιν, δικάζοντας και καταδικάζοντας ο ίδιος, ορίζει και πολιτικούς κομμισάριους (αυτοί που θα στελεχώνουν το νέο γραφείο) κατά το κομμουνιστικό πρότυπο (KGB, Sigurimi, Stazi κλπ) για να ελέγχεται καλύτερα το πράγμα !!

υ.γ. ως σώφρων και νοήμων Έλλην πολίτης απολογούμαι στην κυρία από την Αρμενία για την κακή συμπεριφορά δύο υπαλλήλων του κράτους, αυτό όμως δεν δίνει ούτε σε αυτή ούτε στους υπολοίπους το ακαταδίωκτο και το ατιμώρητο. Ο νόμος είναι ένας και είναι ενιαίος επί όλων...

Άγιε μας Δομένικε σώσε μας...


του Ανδρέα Πετρουλάκη από την Καθημερινή

Τα παιδία παίζει... (αττική σύνταξις...)

Ενώ το κράτος έχει παραλύσει από την απουσία Γενικών Γραμματέων, οι σύμβουλοι και το γραφείο Πρωθυπουργού, τα παιδία δηλαδή, παίζει και μη κωλύετε αυτοίς...



Ο στενός σύμβουλος του Πρωθυπουργού κύριος Θεόδωρος Καρούνος, αρμόδιος για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στο Γραφείο Πρωθυπουργού και υπεύθυνος για το έγκλημα της απουσίας Γενικών Γραμματέων 1,5 μήνα μετά, λόγω των "βιογραφικών" (!), και εν πολλοίς υπεύθυνος της παράλυσης του κράτους... αποφάσισε να ασχοληθεί με το επόμενο φλέγον ζήτημα της χώρας....

Δείτε την εικόνα, κάντε κλικ για να την μεγαλώσετε !! Είναι από το προφιλ του κ. Καρούνου στο Facebook και είναι το επόμενο μεγάλο θέμα που καίει τους άνεργους της χώρας, την αγορά κλπ. κλπ.

Κοιτάξτε ποιά είναι τα μεγάλα ερωτήματα που απασχολούν την κυβέρνηση, το γραφείο Πρωθυπουργού και τους στενούς του συνεργάτες!!!!

Δεν είναι ανάγκη να μας πιστέψετε. Μπορείτε να γίνετε φίλος του στο Facebook και να το δείτε με τα μάτια σας!!!

ΕΛΕΟΣ!!!! Αυτό είναι το γραφείο Πρωθυπουργού; Αυτά είναι τα φλέγοντα ζητήματα !!!;;;;
(Ευχαριστούμε τον φίλο Γ.Λ. για το υλικό της ανάρτησης)

το παρόν είδε το φως της μέρας στο atithasos.blogspot.com

ΤΟ ΑΤΟΜΟ προσθέτει: Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να συνδεθείτε εδώ http://www.facebook.com/karounos , έτσι στο μέλλον θα μπορείτε να συμμετάσχετε στην ύψιστη δημοκρατική διαδικασία επιλογής του χρώματος του φόντου της πρώτης σελίδας του σχετικού web site, της επιλογής του αν θα περιέχονται ή όχι φωτογραφίες και αν ναι αν πρέπει να είναι έγχρωμες ή σέπια ρουστίκ ασπρόμαυρες, αν οι τίτλοι θα έχουν χρώμα και τι χρώμα (ένα λαχανί θα έδινε άλλη δόξα στο όλο project κύριε σύμβουλε...) και άλλα ευτράπελα...

24.11.09

Ανοιχτή διακυβέρνηση... Μερικά σχόλια...


Πρέπει να το 'χει η κούτρα σου να καταβάσεις ψείρες... Έτσι λέει ο λαός... Πως τώρα ταιριάζει με το θέμα μας;; Χάζευα πριν λίγο το περιβόητο opengov.gr παρακινημένος περισσότερο από μια δημοσίευση φίλου που μου υπεδείκνυε ότι «άνοιξαν» και μας περιμένουν καν και καν θέσεις στον δημόσιο τομέα: πρόεδροι Δ.Σ., Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Μέλη Δ.Σ., σύμβουλοι, συνεργάτες...

Σχόλιο πρώτο: βιογραφικά «προσληφθέντων».
Θεωρητικά οι Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς προσελήφθησαν βάσει βιογραφικού, το οποίο (στην περίληψη του τουλάχιστον) πρέπει να αποτελεί δημόσιο στοιχείο αφού μιλάμε για δημόσια θέση. Σήμερα λοιπόν δεν υπήρχαν αναρτημένα στο opengov.gr εννιά από τα τριάντα επτά βιογραφικά ανακοινωθέντων Γενικών και Ειδικών Γραμματέων. Μιλάμε για 25% του συνόλου !!! Γιατί άραγε;; Μήπως γιατί δεν προσελήφθησαν βάσει βιογραφικού και προέκυψαν από άλλες διαδικασίες που η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κατέκρινε στο παρελθόν;;; Και μη μου πείτε ότι δεν πρόλαβαν, γιατί ανάμεσα σε αυτά που λείπουν είναι και το βιογραφικό του «περιβόητου» κ. Δημήτραινα που ήταν ο πρώτος που διορίσθηκε (και συζητήθηκε...). Λείπει επίσης και του κ. Στεφάνου που είναι και ο υπεύθυνος Γ.Γ. για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση... Αυτό το τελευταίο, το αφήνω ασχολίαστο...

Σχόλιο δεύτερο: όποιος θέλει πραγματικά κάνει σωστή δουλειά.
Δείτε την προκήρυξη των θέσεων συνεργατών του γραφείου του Γενικού Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών Διομήδη Σπινέλλη, αναλυτική και επεξηγηματική. Σωστή προκήρυξη θέσεως είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα !! Αναλυτικά τι προσόντα θέλει, τι δουλειά θα κάνει ο καθένας, ποιός νόμος ή Προεδρικό Διάταγμα διέπει την πρόσληψη ώστε να ξέρουμε και τα μισθολογικά, κάθε πότε θα γίνονται αξιολογήσεις των όσων επιλεγούν, επαγγελματική διαδικασία τουλάχιστον κατ'αρχήν... Όποιος θέλει πραγματικά κάνει σωστή δουλειά !! Μακάρι να συνεχίσει έτσι...

Επί του θέματος θα επανέλθω...

Καινοτόμες ιδέες για την οικονομία...

Πού ΠΑΜΕ ρεεεεεεεεεεεε;



1922 Μικρά Ασία
"Έλληνεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε Ελλάδα Έλληνες; Θα μας σφάξουν οι Τούρκοι εδώ ορέεεε..."

28η Οκτωβρίου 1940

"Έλληνεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε πόλεμο να διώξουμε τους Ιταλούς; Αέρααααα..."

1943
"Έλληνεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε στα βουνά να διώξουμε τους Γερμανούς; Πάμε ελευθερία ρεεεε;"

1945
"Έλληνεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε στη Βάρκιζα να παραδώσουμε τα όπλα στους Άγγλους; Όχι άλλος εμφύλιος ρεεεε..."

1967
"Έλληνεεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε Μακρόνησο για βασανιστήρια; Δημοκρατία ρεεεε..."

1973
"Έλληνεςεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε Πολυτεχνείο να διώξουμε τη χούντα; Δημοκρατία ρεεεε... Ελευθερία του λόγου ρεεεε..."

2004
"Έλληνεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε Ολυμπιάδα να πάρουμε χρυσά; Μίζες στα λαμόγια ρεεεεε..."

2009
"Έλληνεεεεες! Πού πάμε Έλληνες;"
"Πάμε να συζητήσουμε τα προβλήματά μας όλοι μαζί σαν ελεύθεροι δημοκράτες πολιτισμένοι άνθρωποι;"

23/11/2009
(Η μέρα που θα θυμάμαι στις επόμενες εκλογές, και στις μεθεπόμενες, και σε όλες όσες θα προλάβω να ζήσω) ---Πού στο διάλο να πάμε ορέ Έλληνες;
Σήμερα το ΠΑΜΕ (του ΚΚΕ) έκλεισε τις πόρτες του υπουργείου εργασίας γιατί δεν θεωρεί σκόπιμο να γίνει καμία συζήτηση. Σε κανέναν δεν επετράπηκε η είσοδος και φυσικά δεν έγινε καμία απολύτως συζήτηση.

Υ.Γ.1
"Έλληνεεεεες! Πού ΠΑΜΕ Έλληνες;"
"Μήπως να ξαναπιάσουμε τα ντουφέκια για να διεκδικήσουμε εξαρχής την ελευθερία, τη δημοκρατία και την ελεύθερη έκφραση του λόγου;"

Υ.Γ.2
Μπράβο ορέ ΠΑΜΕ και ΚΚΕ! Μπράβο ορέ γιατί με τέτοιες μαλακίες σαν τη σημερινή μού δίνετε να καταλάβω σε τι φασιστόκοσμο θα ζούσαμε αν δεν είχαν παραδοθεί τα όπλα στη Βάρκιζα -κρίμα ρε, γκρεμίσατε πολλά χρόνια πεποιθήσεων.

Υ.Γ.3
Μπράβο ρε ΚΚΕ... κατάφερες να κάνεις τα κόκκαλα του παππού μου, του κόκκινου καπετάνιου στον εμφύλιο, να τρίζουν.

Υ.Γ.4
Πού πάμε ρε ΠΑΜΕ;
Πάμε για φασισμό μεριά; ... Ξανά ρε γαμώτι;

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει:
Από το απόγευμα άκουσα την πρωτάκουστη είδηση για την φασιστική ενέργεια του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ να φιμώσει έναν διάλογο (ότι κέρατο διάλογος θα ήταν αυτός), απλά γιατί έτσι γούσταρε... Όλο το απόγευμα προβληματιζόμουν αν πρέπει να γράψω και τι θα γράψω. Το βράδυ αργά, με καλή μουσική και μαζεύοντας τα κομμάτια μου, είδα το κείμενο που διαβάσατε, του Γιάννη Ζάχαρου, γιατρού και φίλου περί το blogging και το facebooking από το blog του «Ουστ και άει σιχτίρ!».

Τώρα ξέρω!!! Ουστ και άει σιχτίρ, φασιστόμουτρα του Περισσού!! Ούστ!! Πίσσα και πούπουλα και δρόμο!! Κοινωνική απομόνωση ρε σας πρέπει!! Και αντίδραση, με κάθε μέσο, στα φασιστικά σας σχέδια!! Αποδείξατε σήμερα ότι η δημοκρατία είναι άγνωστη λέξη για σας!! Αποδείξατε ότι δεν έχετε αρχίδια να προβάλετε επιχειρήματα και να πείσετε!! Κάνατε ήρωα τον άχρηστο Λοβέρδο και τον καημένο υφυπουργό του!! Ούστ γελοίοι!! Φασίστες!! Άλλη όψη των Καρατζαφέρηδων!! Εμένα δε με εκπροσωπείτε πλέον πουθενά ούτε εκουσίως ούτε ακουσίως!! Ούστ και άει σιχτίρ!!

23.11.09

Οι μαθητευόμενοι μάγοι του ΠΑΣΟΚ...


by ΣΤΑΘΗΣ through atithasos.blogspot.com

Να ανοίξουν τώρα τα κλειστά επαγγέλματα του opengov!!!


Όλα τα κλειστά επαγγέλματα !! Και του Γενικού Γραμματέα και του Ειδικού Γραμματέα !! Α, η αλήθεια να λέγεται !! Όχι μόνο να κατηγορούμε ταξιτζήδες, βυτιοφορείς και λοιπούς ότι πάνε τις άδειες χέρι χέρι σε κολλητούς και κουμπάρους, να κοιτάμε και τα του οίκου μας λιγάκι...

Το λέω γιατί για να πιάσεις πόστο στο κλειστό επάγγελμα του Γενικού ή του Ειδικού Γραμματέα, αν δεν είσαι στο ίδιο gym με τον Γιώργο και την Τίνα, πρέπει υποχρεωτικά να είσαι φίλος κάποιου άλλου, πχ του Αθανασάκη, του Ραγκούση, του Παμπούκη κ.λπ. Ή έστω και κουμπάρος (αν αληθεύουν κάποια πρωϊνά δημοσιεύματα) για τον κ. Λοβέρδο και έναν εκ των γενικών του γραμματέων...

Δείτε τα βιογραφικά των νέων Γ.Γ. και Ε.Γ. και θα καταλάβετε... Κι ότι κι αν σας λένε για opengov και αηδίες είναι χάντρες για τους ιθαγενείς !! Και μη μου πείτε ότι είμαι αρνητικός στην νέα διαδικασία, δεν είμαι καθόλου αρνητικός, απλά σε αυτή την κυβέρνηση έχουν ξαφνικά ανακαλύψει την πληροφορική και θεοποιούν ότι ψηφιακό, σε σημείο που να μην επιθυμούν κάν την διαπροσωπική επαφή...

Έτσι έγινε και με την δημόσια προκήρυξη των θέσεων ευθύνης, η όλη διαφάνεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια απλή φόρμα στο internet (από αυτές που υπάρχουν χιλιάδες on air...) στην οποία συνδέεσαι και συμπληρώνεις κάποια στοιχεία. Μετά από το στάδιο αυτό η απόλυτη αδιαφάνεια, το μαύρο έρεβος των μηχανισμών, των αρεστών...

Μας είπαν χύμα ένα νούμερο, 28-30.000 βιογραφικά κατατέθηκαν ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ κι εμείς κατουρηθήκαμε από τη χαρά μας, ότι στη χώρα κάτι αλλάζει, κάτι πάει μπροστά !! Το ντύσανε και με τις μαγικές λέξεις «Διαφάνεια», «Δημοκρατία» και τα κάναμε πάνω μας...

Τις άλλες «μαγικές» λέξεις, «κριτήρια αξιολόγησης», «απαιτούμενα και επιθυμητά προσόντα», «προδιαγραφές και κόστος θέσης εργασίας» τα άφησαν για αργότερα (ή για ποτέ), μας είδαν με το στόμα διάπλατα ανοιχτό και σκέφτηκαν ότι θα πάθουμε τίποτα...

Έτσι, ξαφνικά μαθαίνουμε ότι υπάρχει μια καλή κυρία, μετανάστης, ηθοποιός, ακτιβίστρια κ.λπ. που εδώ και ενάμιση μήνα (από την μεθεπόμενη των εκλογών) δούλευε και είχε ξεχάσει να το πει ως ειδική σύμβουλος υφυπουργού (ο οποίος είναι ακόμα χωρίς αρμοδιότητες αλλά ειδικούς συμβούλους απασχολεί για να τον συμβουλεύουν στην απραξία του...), ακούμε κάτι νούμερα τρελά και παλαβά για την αυλή του Αντιπροέδρου και δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε... Αλαλιασμένοι...

Δεν είμαι όμως αρνητικός στο όλο concept, απλά περίμενα να δω κάτι πραγματικά σωστό, ανοιχτό, δημοκρατικό. Και περιμένω !! Γιατί δεν το είδα !! Και αυτό που περιμένω δεν είναι κάτι παράξενο, είναι περίπου ότι γίνεται σε μια σοβαρή εταιρεία του ιδιωτικού τομέα, όπου Γης, χρόνια τώρα...

Όταν ήρθε το πρώτο κύμα Αρεστών Βιογραφικών είχα γράψει σε κάποια δημόσια συζήτηση το πως κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να δομηθεί αυτή η διαδικασία Ανοιχτής και Δημόσιας Επιλογής ατόμων για τις Θέσεις Ευθύνης, την επαναλαμβάνω και εδώ, μπας και συγκινηθεί κανείς μεγαλόσχημος και αποκτήσουμε κάποτε δομές, αρχές και κανόνες σε αυτή τη χώρα...

Πρώτον: κάθε θέση ευθύνης του Δημόσιου τομέα πρέπει να προκηρύσσεται με διαφάνεια, δημόσια

Δεύτερον: η προκήρυξη πρέπει να περιλαμβάνει τα ζητούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, τις προδιαγραφές εργασίας και τα κριτήρια αξιολόγησης (τυπικά και ουσιαστικά)

Τρίτον: η αξιολόγηση των αιτήσεων που θα υποβληθούν πρέπει να γίνεται από επιτροπή με σύνθεση ανάλογη με την θέση και να οδηγεί σε σύνταξη συνοπτικού καταλόγου που θα προτείνεται στον υπουργό / ανώτατο κρατικό λειτουργό, υπεύθυνο για την τελική επιλογή.

Τέταρτον: η επιτροπή αξιολόγησης, συντάσσει «αιτιολογημένη γνώμη» για κάθε υποψήφιο, απαντώντας τόσο στα τυπικά, όσο και στα ουσιαστικά κριτήρια.

Πέμπτον: η επιλογή γίνεται από τον συνοπτικό κατάλογο κατά την απόλυτη κρίση του επιλέγοντος, ο οποίος φέρει και την τελική ευθύνη, και ανακοινώνεται μαζί με όλο το πλέγμα αμοιβών/αποζημιώσεων που συνοδεύουν τελικά την θέση.

Έκτον: σε περίπτωση που ο επιλέγων επιθυμεί την επιλογή άλλου στελέχους από αυτά που περιέχει ο συνοπτικός κατάλογος που του έχει αποσταλεί μπορεί να κάνει την επιλογή του, θα πρέπει όμως πέραν των ανωτέρω σημείων η τελική ανακοίνωση να περιέχει και «αιτιολογημένη γνώμη» στην οποία ο επιλέγων θα αποδεικνύει ότι η εκτός διαδικασίας επιλογή του είναι συνολικά καλύτερη από τις προταθείσες μέσω της διαδικασίας.

Έβδομον: τα πλήρη αρχεία αξιολόγησης είναι «δημόσια» προσβάσιμα σε όσους έχουν έννομο συμφέρον, ήτοι σε όλους όσους συμμετείχαν στη διαδικασία, μέσω ενός διαδικτυακού τόπου όπου ο κάθε συμμετέχων μπαίνει με user name και password από την πρώτη στιγμή που υποβάλλει βιογραφικό. Όσο για την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων, ας προβλέψουμε συναίνεση για την περαιτέρω δημοσιοποίηση των στοιχείων της διαδικασίας και ποινές τόσο οικονομικές όσο και αποκλεισμού από την διαδικασία για τους παραβάτες.

Αυτή η διαδικασία είναι φιλελεύθερη, ανοιχτή σε όλους, εξασφαλίζει την επιλογή των καλύτερων, δίνει έτοιμη πρόταση στον επιλέγοντα και το δικαίωμα να κάνει άλλη επιλογή αρκεί αυτή να είναι καλύτερη από αυτές που προτάθηκαν, εν τέλει προστατεύει τους πολλούς πολίτες από την «επιστημοσύνη» των λίγων...

Και σε τελική ανάλυση, δε χρειάζεται να φτάσουμε ενάμιση μήνα μετά τις εκλογές, εν μέσω προβλημάτων και οικονομικής κρίσης, και το κράτος να μην μπορεί να λειτουργήσει γιατί ο Παμπούκης, ο Ραγκούσης και ο Αθανασάκης δεν προλαβαίνουν να διαβάζουν CV και να κάνουν Interview, είναι μια διαδικασία που πρέπει να γίνεται διαρκώς !! Τόσο από τα δύο μεγάλα (κυβερνητικά) κόμματα όσο και από τα μικρότερα...

Γιατί οι θέσεις ευθύνης έχουν τελικά ένα χρώμα μόνο, το γαλανό της Ελλάδας !!

Αγένεια...

Έχεις φαγωθεί να σε καλέσει κάποιος στην ομάδα του...
Ενδίδει αυτός, και με καλή πρόθεση σε καλεί...
Μπαίνεις, κάνεις ότι θες χωρίς να δώσεις λογαριασμό...
Επιπλέον, τον καταγγέλεις κιόλας αφήνοντας υπονοούμενα...
Στο τέλος, αποχωρείς με αιχμές του τύπου «προσέχετε εσείς που μένετε πίσω»...

Αν μη τι άλλο αυτό λέγεται αγένεια !!
Θα μπορουσες όμως να το πεις και προβοκάτσια !!
Σε κάθε περίπτωση, δικό του το λάθος, ας πρόσεχε...
Ευτυχώς που όλα εδώ πληρώνονται...

22.11.09

Χρόνος υπάρχει !!!!


Τώρα θα μου πείτε και πριν τις εκλογές έλεγε ο GAP «Λεφτά υπάρχουν» και τώρα έχει ξαμοληθεί το καρακόλι να μαζέψει τα ασυμμάζευτα...

Αυτό όμως είναι άλλο... Τότε δεν υπήρχε χρόνος, κυβερνούσε ο Καραμανλής και έπρεπε να φύγει...

Τώρα ...χρόνος υπάρχει !!! Έτσι κι αλλιώς κυβερνάει ο Αλμούνια, δεν έχουν και πολλή δουλειά... Χρόνος υπάρχει, θα τους βρουν και τους 61... Στην ώρα τους... Μέχρι τις επόμενες εκλογές...

Περίοδος χάριτος;;



Και γιατί θα έπρεπε να υπάρχει περίοδος χάριτος;; Αφού και σχέδιο υπήρχε και λεφτά υπήρχαν και πρόγραμμα υπήρχε και στελέχη υπήρχαν και λοιπά και λοιπά...
Μόνο τσίπα δεν υπήρχε στους νεόκοπους φωστήρες της GAP-οσφαιρας...
Γιατί αν υπήρχε είτε δε θα εξαπατούσαν τόσο απροκάλυπτα τον κόσμο προεκλογικά είτε θα ζητούσαν ουσιαστική συγγνώμη παραιτούμενοι και αυτοκτονώντας μετεκλογικά...

21.11.09

Οι στάσεις του σεξ...


Ένας Γάλλος, ένας Εγγλέζος και ένας Έλληνας συζητούν για τις στάσεις που προτιμούν.

Ο Γάλλος λέει ότι προτιμάει να είναι από πάνω, γιατί τότε βλέπει τα όμορφά της μάτια.

Ο Εγγλέζος προτιμάει να είναι από κάτω για να βλέπει τα όμορφα στήθη της.

Ό Έλληνας λέει ότι προτιμάει από πίσω.

«Καλά και τι βλέπεις;», τον ρωτάνε.

«Βλέπω διάφορα κάθε φορά. Σήμερα θα δω Super League, την Τρίτη Champions League !!!!!»

To βρήκα στη Σουίτα

Η μαχαίρα του κρητικού...


Ένας κρητίκαρος έκανε γιο. Στα έκτα γενέθλια του ο γιος του του ζήτησε την barbie rapounzel. Ο Κρητικός απελπισμένος πάει στον καφενέ του χωριού να πει τα μαντάτα στο Μήτσο, τον καφετζή.

«Μήτσο πάει!!! Ο γιος μου είναι πούστης!!!»
«Γιατί ωρέ σύντεκνε το λες αυτό;»
«Μου ζήτησε για δώρο γενεθλίων την barbie rapounzel!!»
«Και γι' αυτό στενοχωριέσαι ωρέ;; Το παιδί θέλει να μάθει το γυναικείο σώμα!!»
«Αν είναι έτσι φέρτε ρακές να κεράσουμε όλο το μαγαζί! Έχω λεβέντη γιο!!»

Όταν ήρθαν τα δωδέκατα γενέθλια του μικρού, εκείνος του ζήτησε για δώρο το κουκλόσπιτο της barbie! Ο Κρητικός έπεσε να πεθάνει και ξαναπήγε στον καφενέ να το πει στον φίλο του τον Μήτσο.

«Μήτσο, δεν μου το βγάζεις τώρα από το μυαλό, ο γιος μου είναι πούστης!! Μου ζήτησε το κουκλόσπιτο της barbie για δώρο γενεθλίων! Θα με κράξει το χωριό!»
«Πώς κάνεις έτσι ωρέ σύντεκνε! Το παιδί θέλει να μάθει πως ζουν οι γυναίκες στο σπίτι. Μια χαρά μου φαίνεται!»
«Αν είναι έτσι σύντεκνε κερνάω όλο το μαγαζί!! Να μου ζήσει το κοπέλι!!»

Έφτασε η μέρα που ο γιος του θα γινόταν 18 και όλο αγωνία ο Κρητικός ρωτάει το γιο του:
«Τι θέλεις παιδαρά μου να σου κάνω δώρο;»
«Πατέρα, θέλω μια μαχαίρα τεράστια σαν τη δική σου, κοφτερή και αστραφτερή!»

Πέταξε από χαρά ο Κρητικός, κέρασε όλο το καφενείο ρακές και αγόρασε μια σπάθα δυο μέτρα για το γιο του. Το βράδυ του την έδωσε και ο μικρός είπε όλο χαρά:

«Αχ καλέ μπαμπά κοίτα με...!!!! Δεν είμαι ίδιος η Ζήνα;;;;; !!!!!!»

20.11.09

Τη Νέα Δημοκρατία μην την κλαις...


άρθρο του Πασχου Μανδραβελη, από την Καθημερινή της 19.11.2009

Είναι πολλοί που προβλέπουν τα χίλια μύρια όσα για τη Νέα Δημοκρατία την 30ή Νοεμβρίου 2009. Από διάσπαση μέχρι μούτρωμα των οπαδών και από διάλυση μέχρι ανταλλαγές ύβρεων. Στηρίζουν δε τις προφητείες τους στις βολές, αιχμές, ακόμη και προσβολές που εκτοξεύονται κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Βέβαια, όλοι οι μετά Χριστόν προφήτες ξεχνούν μερικά πράγματα. Πρώτον: τα ίδια έλεγαν το 2007 και για το ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον και κυριότερο: η δημοκρατική διαδικασία δεν είναι δεξίωση, όπου όλοι ανταλλάσσουν κομπλιμέντα και κανείς δεν κακοκαρδίζει κανέναν. Στην πολιτική, πάντα λέγονται δυο κουβέντες παραπάνω. Στο βαθμό που η συζήτηση δεν ξεφεύγει σε προσωπικές ύβρεις, αντί να απευχόμαστε τον έντονο διάλογο, πρέπει να τον αποζητούμε. Δεν είναι κακό να υπάρχουν επιθέσεις σε πολιτικά ζητήματα. Διά των συκοφαντημένων από τα ΜΜΕ «βολών» και «αιχμών» ξεκαθαρίζουν οι θέσεις των πολιτικών.

Το θετικό είναι ότι ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας γίνεται κουβέντα. Πολλοί θα υψώσουν το φρύδι λέγοντας ότι «δεν είναι στο βάθος που απαιτείται». Πιθανώς, αλλά δεν μας λένε ταυτόχρονα και το «βάθος» που θα τους ευχαριστούσε. Σίγουρα τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η εκλογή από τη βάση είναι μια πρωτόγνωρη διαδικασία για ένα κατά βάση συντηρητικό κόμμα. Εξάλλου, ποτέ καμιά διαδικασία δεν είναι άριστη, όχι μόνο όταν πρωτοδοκιμάζεται, αλλά και μετά από χρόνια. Στην Ελλάδα έχουμε 35 χρόνια δημοκρατίας κι όμως απομένουν πολλά να κατακτήσουμε. Επομένως, είναι φυσικό κι επόμενο να υπάρχουν προβλήματα στην εκλογή από τη βάση, μια διαδικασία που ουσιαστικά έχει δύο χρόνια ζωής.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οι φίλοι και τα στελέχη της Ν.Δ. δεν έχουν να φοβούνται τίποτε από το κλίμα πανικού και καταστροφής, που δημιουργούν καθημερινά οι τηλεαστέρες για να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Αντιθέτως, πρέπει να απαιτούν από τους υποψηφίους μεγαλύτερη διασαφήνιση των θέσεων και ας συγκρούονται αυτές μεταξύ τους. Αν οι απόψεις ήταν ταυτόσημες, δεν θα χρειάζονταν τρεις υποψήφιοι· θα αρκούσε ένας. Εξάλλου, ταυτόσημες απόψεις υπάρχουν μόνο στα νεκροταφεία και στο ΚΚΕ, αν και γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διακρίνει κάποιος το ένα από το άλλο.

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε μια καμπή της ιστορίας της. Αυτό που κάνει δεν είναι σημαντικό μόνο για την ίδια, είναι σημαντικό για τον τόπο. Ενα μεγάλο κόμμα παύει να είναι μια μάζωξη βαρώνων που ψάχνει να χρίσει τον Εκλεκτό, ούτε ένα άθροισμα στελεχών που απλώς ετοιμάζει το επόμενο γιουρούσι στο κράτος. Μεταμορφώνεται σε ευρωπαϊκό κόμμα που μαθαίνει να συζητάει πολιτικά, έστω κι αν αυτό προκαλεί συγκρούσεις. Δημιουργούνται τριβές, λέγονται παραπανίσιες κουβέντες, φτιάχνεται «κλίμα», αυτό που οι υπεροπτικοί της τηλοψίας λένε ότι «δεν είναι ευχάριστο». Αυτό όμως είναι το ελάχιστο κόστος της δημοκρατίας. Πολιτικός οργανισμός χωρίς τριβές δεν είναι πολιτικός, είναι εξωραϊστικός σύλλογος. Η ενότητα των κομμάτων δεν επιτυγχάνεται διά του σαβουάρ βιβρ, σφυρηλατείται με την κατάθεση και τη σύγκρουση απόψεων. Η μετάβαση στο καινούργιο έχει κόστος, αλλά η στασιμότητα είναι καταστροφική.

TO ATOMO σχολιάζει: εν γένει συμφωνώ με το κείμενο του Πάσχου Μανδραβέλη, καμμία πρόοδος δεν επήλθε με την πολιτική/τακτική του ώριμου φρούτου ήτοι χωρίς ρήξεις, όπως θυμάμαι και τον πατέρα μου να λέει «για να φας ομελέτα πρέπει να σπάσεις αυγά», οπότε θα κραυγάσω (και ξέρω ποιές παλιοσειρές θα με ακούσουν και θα το επαναλάβουν) «ΝΤΟΥ !! ΝΤΟΥ !!».

Ο Πάσχος, του πάσχοντος...


του Πάνου από το χθεσινό ΠΟΝΤΙΚΙ

...και μόλις μεγαλώσει, θα γίνει Παπακωνσταντίνου συμπληρώνω εγώ...

Κυβερνητική αναξιοπιστία με «δημοσιογραφικές» πλάτες...

Όταν η οικονομία νοσεί και η κυβερνητική αξιοπιστία πνέει τα λοίσθια, στήριξη προσφέρουν αργυρώνητες γραφίδες και μικρόφωνα... Η αμοιβή τους θα δοθεί σε δεύτερο χρόνο...



Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση όταν διάβασα το παρακάτω δημοσίευμα του politis-gr που αναφερόταν σε χθεσινοβραδυνή συνέντευξη του λαοπρόβλητου, δημοφιλούς και υπέρλαμπρου κ. Παπακωνσταντίνου, τέως «δεν-ήξερα-τι-υπέγραφα» μέλους του Δ.Σ. του ΟΤΕ και νυν υπουργό «κωλοτούμπας και ανασκολοπισμού των προεκλογικών δεσμεύσεων» του ΠΑΣΟΚ...

Η κορύφωση του λαϊκισμού δε ήταν η επίκληση του υπουργού νωρίτερα ότι 150 γιατροί εδρεύοντες στο Κολωνάκι δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα και φορολογούνται αναλόγως. Άσε που (πάμε στοίχημα;;) όταν πάει εκεί η εφορία και αποδείξεις θα βρει και βιβλία εσόδων-εξόδων θα βρει και όλα τακτοποιημένα θα είναι...

Τέλος πάντων, το ότι το φορολογικό σύστημα είναι άδικο και μπάζει από παντού το ξέραμε, το ότι ο λαός λέει «καλύτερα είναι να χρωστάς παρά να σου χρωστάνε» κι αυτό το ξέραμε, το ότι η κυβέρνηση αυτή αντί να κάνει πολιτική κάνει επικοινωνία επίσης το καταλάβαμε από την πρώτη μέρα, εκείνο που μάθαμε χθες ήταν ότι η αυθάδεια, ο κυνισμός και ο λαϊκισμός έχουν πλέον νέα επίσημη έκφραση στο ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση, όπως ο Ανδρέας είχε τον (συγχωρεμένο) Κουτσόγιωργα για ...τα δύσκολα, έτσι ο Γιώργος έχει τον Παπακωνσταντίνου. Δικαιος λοιπόν ο χαρακτηρισμός ως υπουργού «κωλοτούμπας και ανασκολοπισμού των προεκλογικών δεσμεύσεων» του ΠΑΣΟΚ.

(Παρεπιπτόντως, αναδεικνύονται και οι εκλεκτικές συμμαχίες των ΜΜΕ και των διαφόρων μεγαλοδημοσιογράφων που προσπαθούν να μας διαμορφώσουν γνώμη κατά τα καλά και συμφέροντα ...αυτών και της παρέας τους).

Διαβάστε για να διαπιστώσετε ιδίοις όμασι...

Οι κρίσεις ...πουλάνε καλά !

Παρακολούθησα χθες το βράδυ την «τηλεοπτική συνέντευξη» του μετέχοντος στα ΔΣ του ΟΤΕ επί εποχής του τρικούβερτου γλεντιού της SIEMENS και τη λεηλασία του δημοσίου χρήματος, κ. Παπακωνσταντίνου, σημερινού υπουργού ....Οικονομικών ( sic!).

Τα εισαγωγικά στο «τηλεοπτική συνέντευξη» ας προβληματίσουν τον κ. Χατζηνικολάου, καθώς έχει χάσει ρόλο, αρχές, ορίζοντες και δημοσιογραφικούς δρόμους.

Γενικά ήταν μια «στημένη συνέντευξη» προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα τα οποία ακροβατούσαν μεταξύ της θυμηδίας και του οίκτου, τόσο για τον δημοσιογράφο , όσο και για τον ....υπουργό Οικονομικών.

Την ώρα που ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του κάνουν, κυριολεκτικά, «κουρελόχαρτο» τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις ο κ Χατζηνικολάου περιοριζόταν σε «soft» ερωτήσεις που δεν τιμά ούτε τον ίδιο , ούτε την μακρόχρονη παρουσία του στον δημοσιογραφικό χώρο.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν προκλήθηκε και δεν απάντησε φυσικά για το φούσκωμα του ελλείμματος που τεχνηέντως επιχειρήθηκε από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε το υπουργείο.
Αυτό που ακόμη και το Econimist σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο "Μαθήματα αριθμητικής" παραδέχεται ότι «υπάρχουν υποψίες ότι τα στοιχεία ‘μαγειρεύονται’ για να δυσφημιστεί η προηγούμενη κυβέρνηση και να τονιστούν τα κατορθώματα της σημερινής ».

Όταν για κάποια στιγμή ο κ. Παπακωνσταντίνου ψέλλισε το γνωστό "δεν γνωρίζαμε το πραγματικό ύψος αυτού που παραλάβαμε", δεν κατακεραυνώθηκε από τον κ. Χατζηνικολάου ,αφού είναι γνωστό ότι ο κ.Προβόπουλος ομολόγησε ότι : «Ενημέρωσα για την κατάσταση των δημοσίων ελλειμμάτων τον κ. Καραμανλή στις 2 Σεπτεμβρίου και τον κ. Παπανδρέου στις 8 Σεπτεμβρίου», ένα μήνα προ των εκλογών. Το επιχείρημα λοιπόν ότι «δεν ξέραμε και γι’ αυτό τώρα ξεχάστε όσα είπαμε προεκλογικά » δεν μπορεί να σταθεί !

Ο έμπειρος δημοσιογράφος που έχει μετακομίσει στον χώρο των «νταβατζήδων εκδοτών» παρέμεινε με εκλεπτυσμένη σοβαροφάνεια ...δημοσιογραφικά άφωνος.
Δεν έθεσε καν το έλλογο ερώτημα γιατί καταφεύγουν στην υπερφορολόγηση και βάζουν το μακρύ χέρι του φορομπηχτικού μηχανισμού στην τσέπη της μικρομεσαίας οικογένειας, όταν προεκλογικά επανειλημμένα ερωτούντο «Πού θα βρείτε τα χρήματα, για να πραγματοποιήσετε αυτά που υπόσχεστε;» και απαντούσαν ότι: «Έχουμε εξασφαλίσει τα λεφτά, έχουμε προϋπολογίσει, έχουμε μελετήσει εκ των προτέρων».

Δεν έθεσε καν το ερώτημα γιατί κουρελιάζουν για ακόμη μια φορά τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις και προχωρούν σε πάγωμα -στην ουσία- μισθών και δεν προσανατολίζονται στην είσπραξη των ... 31 δισ. ευρώ από ανεξόφλητους φόρους, όπως τεχνηέντως προπαγανδιζόταν προεκλογικά σε μια προσπάθεια να κατηγορηθεί η τότε κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αλλά και να ισχυροποιηθεί επικοινωνιακά η χρηματοδότηση του οικονομικού προγράμματος του ΠαΣοΚ.

Την επόμενη φορά λοιπόν, ο κ. Χατζηνικολάου καλύτερα θα ήταν να ...θυμηθεί ποιος ο ρόλος του δημοσιογράφου, ποιος του εκδότη «μικρονταβατζή» και ποιος του εκπρόσωπου τύπου ενός υπουργείου ή ....ενός πολιτικού.
Το τελευταίο δεν περιορίζεται μόνο στο πρόσωπο του πράσινου κ. Παπακωνσταντίνου!

ΥΓ. Ο τίτλος είναι του Ιταλού συγγραφέα και ακαδημαϊκού καθηγητή της Σημειωτικής Umberto Eco. Με τα ακαδημαϊκά γραπτά του ο Eco εστιάζει στη σημειολογία και στις επιπτώσεις της στην κοινωνία.

υ.γ. ο υπέρτατος λαϊκισμός, το απόλυτο χτύπημα στη νοημοσύνη μας ήρθε βέβαια από την θεατρινίστικη κόντρα κυβέρνησης-ΠΑΣΟΚ ή καλύτερα βαθέως και ρηχού ΠΑΣΟΚ (με τόση ρηχότητα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τα δρώμενα τι θέλατε να γράψω...) για το διχίλιαρο και το αν είναι καθαρό ή μεικτό ή άνευ των επιδομάτων... Ας είναι καλά, γελάσαμε πάλι, θα το βάλουμε και στα stand-up comedy προγράμματα του χειμώνα...

Εν αρχή ην η λογογράφος, μετά ήρθε και η εκφωνήτρια...



Όταν σας έλεγα εγώ να έχετε τ' αυτιά σας και τα μάτια σας ανοικτά μη μας ξεφύγει η δημόσια πρόσκληση που θα έκανε ου Τζώωωωρτζ, εσείς κυνηγάγατε την Ντόρα και τον Αντώνη (by the way έτσι έχει ονομάσει η κόρη ενός φίλου μου τα δύο νεογέννητα κουτάβια της και χαίρεται να τα βλέπει τη μια να σκυλοτρώγονται την άλλη να μονοιάζουν και να λουφάζουν...)

Πίσω στο θέμα: χάσαμε την καλύτερη θέση, επίτροπος στις Βρυξέλλες, ουουάαααου, ο Τζώρτζ έβγαλε την προκήρυξη πριν μερικές μέρες, η Μαριγούλα έσπευσε να στείλει το βιογραφικό (ο πορτοκαλί φάκελλος ;;;) και την πήρε με το ...σπαθί της (εκείνη η τσιρίδα μόνο με σπαθί μπορεί να παρομοιαστεί...) !!

Μέρες που είναι κιόλας, από το 1973 πάλευε το κορίτσι για αυτή τη θέση, έχει κάνει σταζ και σταζ, μόνο αναλογιστείτε πόσους «εργοδότες» έχει αλλάξει (από το ΚΚΕ, σάλτο στον Συνασπισμό και μετά το μεγάλο ρεσάλτο στο ΠΑΣΟΚ, που είναι και πολυεθνική...). Θα μου πείτε βέβαια «με τόσα μόρια ΑΣΕΠ που έχει η Μαριωρή που πας εσύ;», μια προσπάθεια ήθελα να κάνω ο άνθρωπος και με αφήσατε ακάλυπτο, ανενημέρωτο !!

Ας είναι... Μου φαίνεται ότι θα πρέπει να περιμένω υπομονετικά τη σειρά μου... Θα γυρίσει ο τροχός, θα γ@μίσει κι ο φτωχός... Στο κάτω κάτω πως μπορώ να συγκριθώ εγώ, ένας απλός πολίτης με μία ιέρεια της νέας εποχής...;;;

Αν κοιτάξω πρώτα να εμπλουτίσω το βιογραφικό μου με τίποτα διαλέξεις σε Πανεπιστήμια (φοιτητικές εκλογές έχει κάθε χρόνο, έτσι δεν έκανε και η Μαρία;;), συμμετοχές σε διάφορα forum (αυτά στο facebook αλήθεια μετράνε;;), έντονη κοινωνική δράση (σκέφτομαι να αρχίσω εμφανίσεις σε διάφορα Web TV μέχρι να εξυγιανθούν τα κανάλια, να επιστρέψει ο Κακαουνάκης και να ξυπνήσει ο Τράγκας...), γνώση του διεθνούς πολιτικού σκηνικού (ξεκίνησα με συνδρομές σε Economist, Time και CNN για τα άλλα θα δούμε...) και εν γένει διεθνή λάμψη και εμβέλεια (χιλιάδες υποστηρικτές και επισκέπτες των διαδικτυακών μου τόπων, ημεδαποί και αλλόφυλοι, από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...). Και για να μην αναρωτιέστε τώρα «τι μπούρδες είναι αυτές που γράφει το άτομο», απλά πήρα το CV της νέας Επιτρόπου της χώρας μας και προσπαθώ να το αντιγράψω...

Ένα είναι δεδομένο: Ζούμε μεγάλες μέρες !! Μέρες εθνικής ανάτασης !! Πάμε !!

υ.γ.1 φήμες ότι η νέα επίτροπος ζήτησε από τον νέο πρόεδρο της Ε.Ε., τον βέλγο Ρομπέ, να κάνει ειδική πρόσκληση στην κα Κατερίνα Παπακώστα να αναλάβει θέση ειδικής συμβούλου στην Επιτροπή (για να μη μαραζώσουν η μία Βρυξέλλες, η άλλη Αθήνα...) ελέγχονται ως αναληθείς και υποβολιμαίες...

υ.γ.2 η ανάμιξη του ονόματος της γνωστής Πετρούλας στο θέμα είναι τελείως συμπτωματική: με τη γνωστή παρουσιάστρια συζητήθηκε να εντάξει στο δελτίο καιρού και αναλυτική πρόγνωση «του κακού μας του καιρού» την οποία θα παρουσιάζει live από τις Βρυξέλλες η «γειά σου Μαρία» για να αποκαλύπτει και να εξηγεί στους Έλληνες το πως τα οπισθοδρομικά συμφέροντα των Βρυξελλών αντιμάχονται την λαοπρόβλητη κυβέρνηση GAP που προσπαθεί να τσοντάρει το περίσσευμα του Έλληνα από το υστέρημα του Ευρωπαίου...

υ.γ.3 για όσους νομίζουν ότι κάνω πλάκα, το ρεπορτάζ μιλάει ξεκάθαρα... Αντιγράφω από το in.gr
Η Μαρία Δαμανάκη θα είναι το πρόσωπο που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως αποκάλυψε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου... «Έχουμε επιλέξει, έχω επιλέξει, ένα πρόσωπο το οποίο έχει μεγάλη προσφορά στην ελληνική πολιτική ζωή, πολλούς αγώνες για τη δημοκρατία, και είμαι σίγουρος ότι θα προσφέρει και στην Ευρώπη από όποια θέση και αν αναλάβει στην Επιτροπή. Είναι η Μαρία Δαμανάκη» είπε ο κ. Παπανδρέου.

19.11.09

Να 'μουνα θεός για λίγο...


Χωρίς (άλλα) λόγια...

George, μη σου μπαίνουν ιδέες...


Είναι γεγονός ότι η Αμερική και η Ιαπωνία ήταν παραδοσιακοί αντίπαλοι, αλλά μη σου μπαίνουν ιδέες... Εκτός του ότι ο Ερντογάν δεν είναι αυτοκράτορας, εσύ δεν είσαι Ομπάμα, οπότε δε χρειάζεται να σκύψεις !! Άσε μη σου τη φέρει και κανείς παρατρεχάμενος Μεχμέτ και δεν μπορείς να κάνεις ποδήλατο...

18.11.09

Το Indymedia, η δίωξη και του Πρύτανη ο τράχηλος...


Ο Ελληνικός λαός, με το υστέρημα του, χρηματοδοτεί τα ΑΕΙ για να αναπτύσσουν τεχνολογίες και υποδομές που προωθούν την μάθηση, την μόρφωση, την παιδεία, που αποτελούν «εκπαιδευτική ή ερευνητική δραστηριότητα...»

Το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο επιλέγει να «μην αντιληφθεί» την φιλοξενία («δεν προλαβαίνουμε να τα ελέγξουμε» έλεγε ένας αντιπρύτανης σήμερα στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ... λόγω φόρτου εργασίας... ας γελάσω...), με τα χρήματα μας, στις τεχνολογικές υποδομές που αναπτύσσει, του site Indymedia, όργανου αντιεξουσιαστών -όχι μόνο φοιτητών- μέσω του οποίου πέραν των (σεβαστών) ιδεολογικών απόψεων έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς προτροπές σε βία κατά της αντίθετης άποψης, σε «βιασμό» των ιδεολογικά αντιφρονούντων, σε φίμωση έως και δια των όπλων της άλλης άποψης.

Ο εισαγγελέας ασκεί δίωξη και καλεί τις πρυτανικές αρχές να απολογηθούν για παράβαση καθήκοντος.

Οι πρυτανικές αρχές (αμοιβόμενες παχυλότατα από το υστέρημα μας και ισχνά ανταποδίδουσες) «αμύνονται» μιλώντας για ...λογοκρισία και παραβίαση των ...Βολταιρικών αρχών (ας καγχάσω...). Για εξήγησε μου βρε πανύβλακα και ευθυνόφοβε δημόσιε υπάλληλε, αυτού -του φασίστα- το δικαίωμα έκφρασης «ελεύθερης γνώμης» το προστατεύεις γιατί είναι «αριστερούλης», όπως οι καταβολές σου, το δικό μου δικαίωμα έκφρασης «ελεύθερης γνώμης» -που δεν είμαι «αριστερούλης»- το εξασφαλίζεις, το προστατεύεις με κάποιο τρόπο;;

Η υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου, λίγες ώρες μετά τη δίωξη δηλώνει «νομίζω ότι πάνω από όλα είναι η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης» και προσθέτει: «δεν θα κρίνω την δικαιοσύνη. Θεωρώ ότι οι Πρυτανικές Αρχές απαντούν με επάρκεια και θέτουν τα ζητήματα στη σωστή τους βάση. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία . Αλίμονο αν βάλουμε μπροστά το θέμα του φόβου».

Και δεν βρέθηκε ένας σώφρων πολίτης να πάρει ένα ματσούκι και να τους κυνηγήσει...

O tempora, o mores...
Ω καιροί, ω ήθη...

Και μετά μου λέτε εμένα περί δημόσιας και δωρεάν παιδείας... ΠΟΤΕ !!! ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΩΝ !!! Στο τέλος τέλος δε γουστάρω δύο μέτρα και δύο σταθμά, δε γουστάρω οι φασίστες αριστεροί αντιεξουσιαστές να βρίσκουν δωρεάν «διαδικτυακή στέγη» στο server του Πολυτεχνείου εκμεταλλευόμενοι την υποδομή που οι φόροι μου συντηρούν, την ίδια ώρα που τόσο εγώ όσο και πολλοί άλλοι μη αριστεροί, μη αντιεξουσιαστές πολίτες πληρώνουμε συνδρομή για να έχουμε το δικό μας web site.

Δε θέλω να τους φιμώσουν, αυτό είναι φασιστικό και εγώ δεν είμαι φασίστας, δεν είμαι σαν κι αυτούς, θέλω απλά να πληρώνουν για να εκφράζουν τη γνώμη τους όπως πληρώνω εγώ και τόσοι άλλοι απλοί πολίτες.

Όσο για την κα Διαμαντοπούλου, ότι και να πω δημιουργεί πιθανές νομικές επιπλοκές. Αν εγώ μεροληπτούσα υπέρ ανθρώπων που καταχρώνταν χρήματα άλλων για να διαδώσουν την βίαια, αντιδημοκρατική και φασιστική νοοτροπία τους, τώρα θα σάπιζα ...στο κελί 33 !! Και σίγουρα θα επέλεγα να με πατρονάρει μια κυρία αντιστοίχων «προδιαγραφών», τουλάχιστον θα εξασφάλιζα το ακαταδίωκτο από τον άλλο ...Ναπολέοντα, αυτόν με τα ...ΠΡΟΠΟ.
υ.γ. επέλεξα να εικονογραφήσω τη δημοσίευση με το κτίριο της Πρυτανείας του ΕΜΠ και όχι με τις αφεντομουτσουνάρες των δημοσίων υπαλλήλων αβανταδόρων του αντιεξουσιαστικού φασισμού. Ελπίζω να μην τους πειράζει που τους στέρησα μερικά δευτερόλεπτα δημοσιότητας...

Παπανδρέου: «Εμείς ήρθαμε γιατί είμαστε μέρος της λύσης»


...κι εμείς, κι εμείς !!! Δε βλέπεις που λυθήκαμε στα γέλια;;;

Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντά στις απειλές...

Με ανοιχτή επιστολή απάντησε την Τρίτη ο Μίκης Θεοδωράκης στην επίθεση και τις απειλές που εκτόξευσαν εναντίον του οι τρομοκράτες της οργάνωσης "Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς".

Οι απειλές της οργάνωσης έγιναν μέσα από την προκήρυξη, με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για το βομβιστικό χτύπημα στο σπίτι του Μίμη Ανδρουλάκη.

Ο κορυφαίος μουσικοσυνθέτης απαντά όχι μόνο με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο, ανακοινώνοντας στους τρομοκράτες τη διεύθυνσή του σπιτιού του, αλλά τους ειρωνεύεται αφού τους καλεί να πάνε να τον... κάψουν ζωντανό.

«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι' αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξη μου, μου ανοίξατε τα μάτια.

Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου
».

Και συνεχίζει: «Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανούς 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη». «Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέριεες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;... Je vous remercie»

Υ.Γ. «Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου...».

TO ATOMO σχολιάζει: αναδημοσιεύω την απάντηση Θεοδωράκη και τον ευχαριστώ ως Έλληνας δημοκράτης πολίτης γιατί αποδεικνύει ότι έχει «ενεργούς γεννητικούς αδένες» και δεν διστάζει να τους επιδεικνύει προς τους διάφορους φασίστες τρομοκράτες «αντιεξουσιαστές» (του κώλου...).
Τελικά το μεγαλείο όντως περισσεύει σε αυτόν τον άνθρωπο...

Το «κατά Παπακωνσταντίνου» έλλειμμα...



Όταν για να κάνεις το 2010(!!!!) τον μάγκα ότι έριξες το έλλειμμα...
...τοποθετείς 6 δις ευρώ δαπάνες νοσοκομείων στα 2008 & 2009, ενώ για το 2010, μόλις 800 εκ
...δεν εισπράττεις 400 εκ από τα τέλη κυκλοφορίας το 2009 αλλά τα μεταθέτεις για 1η φορά στον Ιανουάριο του 2010 (και θα εισπράξεις 2 φορές τότε)
...βάζεις όλα τα έξοδα που έταξες, δηλαδή 2,5 δις ευρώ μέσα στο 2009 για να παρουσιάσεις έξοδα
...όταν ακόμα δεν έχεις Γενικούς Γραμματείς να υπογράφουν για τις απαλλοτριώσεις πχ. που είναι απαραίτητες για τα έργα και άρα την απορρόφηση των κοινοτικών χρημάτων…

...είναι λογικό το έλλειμμα να φτάσει το 12,5%, είναι επίσης λογικό πάνω σε αυτό το έλλειμμα να πληρώσουμε χθες σε παραπάνω τόκους καμιά 100στή εκατομμύρια ευρώ ή όσα τέλος πάντων (πάντως 60% παραπάνω)

Σύντομη, ενδελεχής και καυστική ανάλυση του καλού φίλου Γιώργου Γιαννόπουλου...

17.11.09

17 Νοέμβρη... Ε, και...;;; Ας μιλήσουμε επιτέλους !!



Το 1973 ήμουν μαθητής της Τρίτης Δημοτικού, στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σκουφά και Λυκαβηττού γωνία. Κοντά στο Πολυτεχνείο... Ήταν Παρασκευή 16 Νοεμβρίου, ο πατέρας είχε έρθει από το σχολείο νωρίς θα ήταν 10, 10:30, μας πήρε εμένα και δύο άλλα γειτονόπουλα να φύγουμε, να πάμε σπίτα μας, είχαν πάρει τηλέφωνο οι δάσκαλοι, έπρεπε να έρθουν... Δεν χρειαζόταν πολύ για να το νιώσεις, η ατμόσφαιρα ήταν «βαριά», το ένιωθες βλέποντας τους μεγαλύτερους ότι κάτι συμβαίνει.

Έβλεπες παντού αστυνομία, έβλεπες που και που και κάποιους κουστουμαρισμένους με καπαρτίνα, καπέλο και μαύρα γυαλιά... «Γιατί φοράνε γυαλιά, αφού δεν έχει τόσο ήλιο», ρώτησα για να εισπράξω ένα μεγαλόπρεπο σκαμπίλι από τον πατέρα και ένα τράνταγμα καθώς με τράβαγε να περπατήσω πιό γρήγορα... Και μετά στο σπίτι, κλεισμένοι όλο το Σαββατοκύριακο, κολλημένοι στο ραδιόφωνο, BBC, Ντόιτσε Βέλλε, Φωνή της Αμερικής, στα βραχέα, να ακούει ο πατέρας σιγά σιγά προσπαθώντας να μάθει τι έγινε, τι γινόταν...

Από τότε κύλησε πολύ νερό. Η Δικτατορία έπεσε, η Κύπρος διχάστηκε, στη χώρα επέστρεψε η δημοκρατία, μπήκαμε στην ΕΟΚ, μετά ήρθε η αλλαγή, η απαλλαγή, ο εκσυγχρονισμός, η Ολυμπιάδα, η νέα διακυβέρνηση, η ανατροπή... Α, για την ιστορία, ο πατέρας δεν ήταν ποτέ αριστερός, ήταν δεξιός, και ήταν ένας από τους πολλούς Έλληνες που διώχθηκαν από τη Χούντα...

Γιατί σας τα γράφω αυτά; Έτσι μου ήρθε πριν λίγο γυρίζοντας σπίτι, ακούγοντας (πάλι) ραδιόφωνο, ελεύθερα αυτή τη φορά!! Ακούγοντας διάφορες αλητείες που έγιναν και πάλι στο κέντρο της Αθήνας από ηλίθιους, ανεγκέφαλους, καλοζωϊσμένους που δεν έχουν ζήσει τη Δικτατορία, που δεν έχουν ζήσει τίποτα... Αντιεξουσιαστές του κώλου... Ή, μάλλον, ούτε καν αντιεξουσιαστές... Μόνο του κώλου !!

Επειδή εγώ, αν και μικρός, έζησα την δικτατορία και επειδή δεν νιώθω ντροπή να δηλώνω δεξιός και φιλελεύθερος, αποφάσισα σήμερα να αποτυπώσω γραπτά μερικές απλές αλήθειες, μήπως και με διαβάσει κανείς νεώτερος και μάθει κάτι...

Την 17η Νοεμβρίου, τιμούμε μια κορυφαία αντιδικτατορική ενέργεια: την κατάλυση της από φοιτητές κατάληψης του Πολυτεχνείου με την χρήση βίας, όπλων, την ίδια μέρα του 1973, γεγονός που επέφερε ένα πλήγμα γοήτρου στην δικτατορία των συνταγματαρχών. Ως εκεί !! Ούτε εθνική γιορτή αποτελεί η 17η Νοεμβρίου, ούτε το Πολυτεχνείο έριξε τη χούντα, όπως άκουγα νωρίτερα από ραδιοφώνου...

Η κατάληψη του Πολυτεχνείου ΔΕΝ έριξε την χούντα, η χούντα έπεσε εξαιτίας του Κυπριακού, εξαιτίας της Τουρκικής εισβολής. Και βέβαια, η κατάλυση της εξέγερσης δεν αποτελεί Εθνική γιορτή, δεν είναι κάθε γεγονός Εθνική γιορτή, χαρακτηρίζουμε Εθνική μια επέτειο όταν το Έθνος μάχεται, αμύνεται, και υπομένει θυσίες ανθρώπων ενάντια σε εξωτερικές επιβουλές. Ποιά εξωτερική επιβουλή είχαμε στην περίπτωση του Πολυτεχνείου πατριώτες;;

Μόνο εσωτερικό ξεσηκωμό ενάντια σε μια επιβληθείσα δικτατορία, στρατιωτική αυτή τη φορά, τον ίδιο εσωτερικό ξεσηκωμό που είχαμε -αν θέλετε- μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά χρόνια πριν, στο Γράμμο και το Βίτσι ενάντια σε μια, προσπαθούσα τότε να επιβληθεί, δικτατορία, παραστρατιωτική και κομμουνιστική αυτή τη φορά... Όχι τίποτε άλλο, καλή η εθνική συμφιλίωση, όχι όμως να γίνει και εθνική λήθη, όχι να περάσουμε στην αντίπερα όχθη, στην διαστρέβλωση της ιστορίας που συστηματικά επιχειρεί η αριστερά !! Αυτό δεν πρέπει να το αφήσουμε να περάσει !!

Πέριξ (ημερολογιακά) της 17ης Νοέμβρη 1973 έγιναν πολλά, πάρα πολλά λυπηρά και δραματικά γεγονότα, υποτιμητικά για τη χώρα μας και την ιστορία μας. Δεν ήταν όμως οι θύτες δεξιοί, ούτε τα θύματα αριστεροί. Οι θύτες ήταν οι δικτάτορες και τα όργανα τους, τα θύματα Έλληνες πολίτες. Τέρμα με την ηρωοποίηση του κάθε «Αριστερούλη» που ...έτυχε να περνά από τη Στουρνάρη, την αποφράδα εκείνη μέρα, τέρμα στη σημερινή σπίλωση κάθε μη αριστερής φωνής που αγωνίστηκε τότε κατά της δικτατορίας!! Και υπάρχουν πολλές, πάρα πολλές, ήταν η πλειοψηφία που είχε μείνει εδώ, την ώρα που οι μυστακοφόροι ταγοί του σοσιαλισμού «εκ του ασφαλούς» αντιστέκονταν στα γαλλικά, σουηδικά ή αμερικάνικα καφέ...

Αρκετά!! Ας μιλήσουμε επιτέλους!! Ο ξεσηκωμός ενάντια στη δικτατορία ανήκει σε όλους μας, δεν αποτελεί προνόμιο «ολίγων» καπηλευτών... Ο ξεσηκωμός ενάντια στη δικτατορία ήταν μια πράξη ελευθερίας και ως τέτοια μια πράξη φιλελεύθερη, ήταν μια πράξη που πρέπει να αποτελεί στοιχείο τιμής για κάθε δεξιό, για κάθε φιλελεύθερο, για κάθε Έλληνα που εκείνη την περίοδο σήκωσε το κεφάλι και προσπάθησε λίγο ως πολύ να επαναφέρει την δημοκρατία στον τόπο μας. Μια δημοκρατία που ουδεμία σχέση έχει με τον υπαρκτό και ανύπαρκτο σοσιαλισμό που πρέσβευαν και ακόμα πρεσβεύουν πολλοί από αυτούς που σήμερα καπηλεύονται την επέτειο της αντιδικτατορικής εξέγερσης της 17ης Νοεμβρίου...

Αρκετά!! Ας πάψουμε να εθελοτυφλούμε, εμείς η πλειοψηφία της κοινωνίας, και ας αποκαταστήσουμε επιτέλους την αλήθεια για αυτό το σημαντικό γεγονός της νεώτερης ιστορίας μας. Δεν έχουμε να ντραπούμε για τίποτα !! Ας το καταλάβουμε και ας σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι και τη φωνή μας !! Γιατί αν τότε οι φασίστες ήταν έξω από τα Πανεπιστήμια, τώρα είναι μέσα, όπως εύστοχα έγραψε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε πρόσφατη ανακοίνωση της:
«...Πιστεύουμε ότι το μήνυμα του αγώνα αυτών των παιδιών ενάντια στο φασισμό και τον ολοκληρωτισμό είναι πάντα επίκαιρο. Εκείνοι πάλευαν για τη δημοκρατία και την ελευθερία έξω από το Πανεπιστήμιο και κατάφεραν να νικήσουν, εμείς σήμερα αγωνιζόμαστε πλέον για τη δημοκρατία και την ελευθερία μέσα στο Πανεπιστήμιο. Τότε υπήρχε ένα φασιστικό καθεστώς στη κοινωνία και εκείνο πολεμούσαν, σήμερα η ανελευθερία κυριαρχεί στο χώρο των σπουδών μας. Ζητούμενο στις μέρες μας είναι ένα πανεπιστήμιο που θα επιτρέπει αβίαστα την ελεύθερη σκέψη και έκφραση όλων των φοιτητών, ανεξαρτήτως πολιτικο-ιδεολογικής τοποθέτησης.»

Γιατί σας τα έγραψα αυτά; Γιατί φίλοι μου όταν οι μνήμες απομακρύνονται, αμβλύνονται και οι αντιστάσεις... Και η υποκρισία περισσεύει. Καληνύχτα σας !!

υ.γ.1 [update] λίγο μετά την ανάρτηση της δημοσίευσης αυτής διάβασα μία, αντίστοιχου περιεχομένου, δημοσίευση του Ατίθασου. Διαβάστε την εδώ, αξίζει τον κόπο...

υ.γ.2 η εικονογράφηση του Ανδρέα Πετρουλάκη από την σημερινή Καθημερινή, δεν χρειάζεται -πιστεύω- περαιτέρω σχολιασμό...

16.11.09

Πράσινη ανάπτυξη...


Πράσινη ανάπτυξη δηλαδή σημαίνει αγγούρι;;
Τότε να αλλάξουμε και το σύνθημα...
«Όσο νυχτώνει, η πράσινη ανάπτυξη μεγαλώνει...»

Ο Γιωρίκας και τα μαγικά γυαλιά...

Πάει ο Γιωρίκας σε ένα μαγαζί με οπτικά και μετά από πολύ ψάξιμο βρίσκει ένα παλιό ζευγάρι μαγικά γυαλιά, στο βάθος ενός ραφιού.
Τα δοκιμάζει, και αμέσως αρχίζει να βλέπει την πωλήτρια γυμνή.
Τα βγάζει, η πωλήτρια φοράει κανονικά τα ρούχα της.
Τα αγοράζει και ξεκινάει για το σπίτι του.

Σε όλη την διαδρομή όποτε βάζει τα γυαλιά βλέπει τους ανθρώπους γυμνούς και να κάνουν σεξ, μόλις τα βγάζει είναι στις κανονικές τους στάσεις!
Φτάνει στο σπίτι του, ανοίγει την πόρτα, και βλέπει στον καναπέ την γυναίκα του να το κάνει με τον κουμπάρο.

Βγάζει τα γυαλιά, ακόμα τους βλέπει να το κάνουν.

Τα ξαναβάζει, πάλι σεξ.

Τα βγάζει, σεξ...

«Ω, ρε γαμώτο!», λέει, «βάλε-βγάλε, τα χάλασα!»

Τέχνη κατά παραγγελίαν και δια την ε(υ)φορίαν...


Θυμήθηκα εκείνη την καταπληκτική ταινία με τον Χρόνη Εξαρχάκο «τρελό πειναλέο ζωγράφο» που «κατά παραγγελία» αντάλλασσε τέχνη με ...κατσαρόλες φαγητό...
By the way, αυτοί που αγοράζουν πίνακες επισκέπτονται κάποια δημοπρασία, κάποιον καλλιτέχνη, κάποια γκαλερί, κάποιο σχετικό χώρο τέλος πάντων, τόσο δύσκολο είναι να ελεγχθούν αυτοί οι χώροι φορολογικά;;

Ένα γκάλοπ την ημέρα...

15.11.09

Σκέψεις για ένα κόμμα αρχών και αξιών...


Τι κόμμα θέλουμε: η άποψή μου για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα με φιλελεύθερη ιδεολογία.

Ένα κόμμα με σαφή φιλελεύθερο ιδεολογικό προσδιορισμό ενταγμένο στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά. Ένα κόμμα που η ιδεολογία και οι αξίες του αποτελούν πυξίδα παραγωγής προτάσεων για την επίλυση των πραγματικών κοινωνικών και οικονομικών ζητημάτων, πυξίδα ήθους και ύφους του τρόπου που απευθύνεται στους πολίτες αλλά και που τους ζητά να συμμετέχουν στη λειτουργία του.

Ένα κόμμα με αυτοπεποίθηση που μιλάει καθαρά και με σαφήνεια. Που ασκεί υπεύθυνο θεσμικό ρόλο και όταν είναι στην κυβέρνηση και όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Που παράγει πολιτική κάθε μέρα, στα όργανά του, στο κοινοβούλιο, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους χώρους μόρφωσης, στους χώρους εργασίας και όχι μόνο εφήμερα λίγο πριν κάθε είδους εκλογικές διαδικασίες. Που συμμετέχει ενεργά και πρωτοπόρα στα ευρωπαϊκά και διεθνή φόρα, συνθετικά και δημιουργικά.

Ένα κόμμα με σχέδιο για μία κυρίαρχη σύγχρονη Ελλάδα που σέβεται την εθνική κληρονομιά στην εξωτερική πολιτική της αλλά δίχως να είναι φοβικό, διασφαλίζει την ισότιμη συμμετοχή της στις ενωμένες ευρωπαϊκές πολιτείες που γεννιούνται μέσα από την Ε.Ε. του σήμερα. Με σχέδιο μεταναστευτικής πολιτικής που εντάσσει στον κοινωνικό ιστό εκείνους που επιθυμούν να ζήσουν και να συνεισφέρουν στον τόπο μας αλλά δεν παρασύρεται σε μετατροπή της χώρας σε άκριτο υποδοχέα του σύγχρονου δουλεμπορίου λαθρομεταναστών.


Ένα κόμμα που εμπνευσμένο από την διεθνώς κυρίαρχη ιδεολογία του έχει μακρόπνοο σχέδιο με μελετημένα βήματα που διασφαλίζουν σταθερότητα εξελίξεων και πορείας και δεν ανατρέπει διαρκώς τα δεδομένα στην οικονομία, στην παιδεία, στις κοινωνικές εξελίξεις.

Ένα κόμμα με στιβαρό και συγκεκριμένο προγραμματικό λόγο :

- που είναι ανθρωποκεντρικός αναγνωρίζοντας την ατομικότητα μέσα στο σύνολο

- που ενισχύει το ιδιωτικό και την πρωτοβουλία διαμορφώνοντας και ενισχύοντας τις προϋποθέσεις του επιχειρώ και επιβραβεύοντας εκείνους που δημιουργούν
- που προωθεί τον ποιοτικό ανταγωνισμό στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία
- που θεσπίζει κανόνες ισότιμης συνεισφοράς στην κοινή ανάπτυξη μέσω ενός σταθερού και δίκαιου φορολογικού συστήματος από το οποίο κανείς δεν μπορεί να διαφεύγει επιβαρύνοντας και προκαλώντας τους συμπολίτες του αλλά και κανείς δεν αιφνιδιάζεται

και ταυτόχρονα διασφαλίζει στην πολιτεία τον πραγματικό της ρόλο του θεματοφύλακα :
- της αξιοκρατίας, της αξιοπρέπειας και των ίσων ευκαιριών
- του αρωγού εκείνων που έχουν πραγματική ανάγκη στήριξης

- της τήρησης των κανόνων από όλους, όπου και όσο «ψηλά» και αν ίστανται

- του αισθήματος ασφάλειας, δηλώνοντας απερίφραστα ότι, το έγκλημα κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της περιουσίας, είναι έγκλημα, είτε γίνετε από ένστολους, είτε από μπράβους, είτε από τρομοκράτες, είτε από κουκουλοφόρους.

Ένα κόμμα με σαφή άποψη :
- για το περιβάλλον και την χωροταξική ανάπτυξη των πόλεων
- για το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης

- για τη θέση της χώρας στο νέο ενεργειακό χάρτη και μοντέλο ανάπτυξης
- για τη σύγχρονη αγροτική ανάπτυξη

- για τις νέες τεχνολογίες
- για την έρευνα και την καινοτομία
- για την ποιοτική προώθηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και ταυτότητας και του τουρισμού μας
- για την ενίσχυση της ελληνικής ναυτιλίας και της νησιωτικής Ελλάδας

αλλά και για τα σύγχρονα προβλήματα των πολιτών και της οικογένειας όπως :
- η υπογεννητικότητα
- οι διατροφικοί κίνδυνοι

- ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος
- η ποιότητα της καθημερινής ζωής και η αισθητική της ψυχαγωγίας

Ένα κόμμα που αξιολογεί τις δημοσκοπήσεις για τα θέματα που προκύπτουν, αλλά δεν πολιτεύεται με βάση αυτές. Που επιλέγει το χρήσιμο και όχι το εφήμερα αρεστό. Που ανοίγει δρόμους για τη κοινωνία και προτείνει διεξόδους, που δεν σύρεται από τη συγκυρία και την επικαιρότητα.


Ένα κόμμα που αξιολογεί τα στελέχη του ανάλογα με την εμβέλεια, τη συγκρότηση, την ηθική και τη δυνατότητα προσφοράς τους και δεν παρασύρεται σε αποκλεισμούς ή σε «ανάδειξη» με βάση τις προσωπικές διαπλοκές, τη δουλικότητα και τις κολακείες. Ένα κόμμα που αναδεικνύει στελέχη και δεν αποδέχεται να του υποδεικνύονται αυτά από κέντρα και παράκεντρα.


Ένα κόμμα που δεν έχει δεσμεύσεις παρά μόνο από το εθνικό συμφέρον, το κοινό καλό, την ιδεολογία και τις αρχές του. Που έχει πλήρη διαφάνεια λειτουργίας τόσο στα οικονομικά του όσο και στα θεσμικά του όργανα.

Ένα κόμμα με ηγέτη και ηγετική ομάδα. Με εργαστήρια παραγωγής ιδεών και θέσεων, μέσα από τη νεολαία του και τους εκπροσώπους του στους εργασιακούς και κοινωνικούς τομείς δράσης, που ενσωματώνουν κάθε εξελικτικό, προοδευτικό και σύγχρονο. Που δεν πιστεύει σε «φωτισμένους» αρχηγούς μονάρχες με χρισμένους συμβούλους και επιτροπές.

Ένα κόμμα που έχει ένα μεστό αφήγημα για το τι θέλουμε για την Ελλάδα, τι επιθυμούμε για τους Έλληνες. Ένα κόμμα που εμπνέει όραμα και περιγράφει πώς θα το ζήσουμε σαν πραγματικότητα στο κοινό μας μέλλον.

Ένα κόμμα που σέβεται τόσο εκείνους που το στηρίζουν όσο και εκείνους που έχουν αντίθετη ιδεολογική άποψη.

Ένα κόμμα, που για όλα αυτά, το σέβονται και το εκτιμούν όλοι οι Έλληνες, ανεξάρτητα αν το επιλέγουν.

Φίλες & Φίλοι, αυτή είναι η άποψή μου. Ευχαριστώ που αφιερώσατε το χρόνο να την διαβάσετε.
Σπύρος Π. Σταυρίδης.

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει:
Ο Σπύρος Π. Σταυρίδης είναι ένας από τους ανθρώπους με τους οποίους μας συνδέουν κοινοί πολιτικοί αγώνες στα νεανικά, τα φοιτητικά μας χρόνια, την δεκαετία του 80. Τις δύο επόμενες δεκαετίες, του 1990 και του 2000, οι ιδεολογικές μας καταβολές, ξεκάθαρα όχι κρατικοδίαιτες, μας ώθησαν στον επαγγελματικό στίβο.

Αμφότεροι παραμείναμε «πολιτικά όντα», πιστοί σε κάποιες παραδοσιακές αξίες με τις οποίες «ποτιστήκαμε» στα νιάτα μας. Αμφότεροι παραμείναμε φιλελεύθεροι και ελεύθεροι από δεσμεύσεις, αγκυλώσεις και λογικές «οπαδών». Αμφότεροι παραμείναμε άνθρωποι «που σταθερά εργάζονται για να δημιουργούν για αυτά που είναι υπέρ».

Τις προάλλες, ο Σπύρος με «κάλεσε» να διαβάσω ένα πολιτικό κείμενο του που δημοσίευσε στην σελίδα του στο facebook. Ανταποκρίθηκα. Είναι το κείμενο που αναδημοσίευσα εδώ και μόλις διαβάσατε.

Το κείμενο που διαβάσατε είναι μια διακήρυξη αρχών και αξιών, θα μπορούσε να είναι το ιδρυτικό κείμενο μιας κίνησης, μιας παράταξης. Δεν είναι !! Απλά στο κείμενο αυτό ο Σπύρος συμπυκνώνει όλες εκείνες τις αρχές και τις αξίες που σημάδεψαν μια εποχή και με τις οποίες «μορφώθηκε» πολιτικά η δική μας γενιά φιλελεύθερων νέων (και όσες επόμενες μπορέσαμε να μπολιάσουμε εμείς...).

Τις αρχές και τις αξίες εκείνες που θέλουμε (τουλάχιστον εμείς και όσοι συμφωνούν μαζί μας) να επικρατήσουν και να εκφράζουν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και την ευρύτερη φιλελεύθερη παράταξη. Γιατί κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να μιλάμε ξεκάθαρα, χωρίς ντροπές και αναστολές, χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Τις αρχές και τις αξίες εκείνες για τις οποίες αξίζει να συγκρουστούμε. Πρώτα και κύρια ενάντια στις κατεστημένες αντιλήψεις που αποτελούν τροχοπέδη μέσα στο ίδιο μας το κόμμα και έπειτα στις κατεστημένες αντιλήψεις που αποτελούν τροχοπέδη μέσα στην κοινωνία. Γιατί τίποτα από όλα αυτά που γράφει και εκφράζει ο Σπύρος δεν θα γίνει χωρίς συγκρούσεις.

Τις αρχές και τις αξίες εκείνες που θα πρέπει να υπηρετήσει τόσο ο νέος Πρόεδρος του κόμματος όσο και η ηγετική ομάδα που θα επιλεγεί, τις αρχές και τις αξίες εκείνες με βάση τις οποίες θα κριθούν για το αποτελεσματικό ή όχι της πολιτικής τους εφαρμογής. Γιατί το αποτέλεσμα είναι που τελικά μετράει και καταξιώνει ιδέες, απόψεις, δράσεις και πρακτικές.

Ο Μεγάλος Αδερφός είναι ήδη εδώ !!


Η επιφυλλίδα του Ατίθασου, Κυριακή 15.11.2009

Τον Οκτώβριο του 1963 ο αρχηγός της EPE Κωνσταντίνος Καραμανλής ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη τον προεκλογικό αγώνα εναντίον της Ένωσης Κέντρου που με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου καλπάζει προς τη νίκη, την οποία κέρδισε με σχετική πλειοψηφία στις εκλογές του Νοεμβρίου και ολοκλήρωσε με θρίαμβο (53%) τον Φεβρουάριο του 1964. H συγκέντρωση οπαδών στην πρωτεύουσα του Έβρου είναι μεγάλη, αλλά ο Καραμανλής δεν ξεγελιέται και γυρίζοντας μετά το τέλος της ομιλίας του στον υπουργό που τον συνοδεύει του λέει: «Γιώργο, χάσαμε!». «Μα τι λέτε, κύριε πρόεδρε», αντιτείνει ο υπουργός, «δεν είδατε με τι ενθουσιασμό σας χειροκροτούσαν!..». Και ο παμπόνηρος Καραμανλής του απαντά το εξής αμίμητο: «Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που φθάσαμε ότι χάνουμε. Δεν είδες με τι ψυχρότητα μας χαιρέτησαν οι χωροφύλακες;».

Το πρόβλημα
Σήμερα, αποφάσισα να σχολιάσω το απύθμενο πηγάδι των δημοσκοπήσεων. Και αυτό διότι πλέον η κατάσταση με αυτό το "παραμύθι" έχει πια ξεφύγει από κάθε μέτρο. Όπως σχεδόν και κάθε τι άλλο στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα η χρήση του πολυτιμότατου αυτού εργαλείου έρευνας και ανάλυσης έχει διεστραφεί. Χρησιμοποιείται συστηματικά και κατ' επανάληψη για να αλλοιώσει και να κατευθύνει την κοινή γνώμη σε επιθυμητούς, για την ολιγαρχία των media, προορισμούς. Μιλούμε ουσιαστικά για μια κατάσταση αντίστοιχη με αυτή του υπνωτισμού, όπου ο ανήμπορος να αντιδράσει υποκείμενος εις τον υπνωτισμό, μετατρέπεται σε υποχείριο του επιτηδείου υπνωτιστή, και εντέλλεται να εκτελέσει χωρίς αντίδραση τα επαχθέστερα των εγκλημάτων προς τέρψιν του ηθικού αυτουργού.

Για όσους ακόμη αναρωτούνται αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό σας αναφέρω αυτό που λέγει η δημοσκοπική "πιάτσα": "Πες μου τί αποτέλεσμα θέλεις να σου "βγάλω" για να σου "φτιάξω την ερώτηση""!

Και αναφέρομαι στον τρόπο που διατυπώνονται οι ερωτήσεις ο οποίος δεν αρκεί απλά να είναι "συντακτικά σωστός" αλλά και ψυχολογικά ορθός. Πουθενά τα νοηματικά φορτία των λέξεων δεν παίζουν τόσο καθοριστικό ρόλο όσο σε ένα ερώτημα δημοσκόπησης από το οποίο φιλοδοξεί κάποιος να εξάγει μέσα στα πλαίσια του εφικτού, όσο το δυνατόν ασφαλέστερα συμπεράσματα.

Για τον λόγο αυτό, εφιστώ ιδιαίτερα την προσοχή στον τρόπο που διατυπώνονται τα ερωτήματα, στις λέξεις που χρησιμοποιούνται ΠΑΝΤΟΥ, ακόμη και στην σειρά των λέξεων. Όλα έχουν την δική τους ιδιαίτερη σημασία και όλα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού "διά ταύτα". Και φυσικά δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το άλλο κρίσιμο μέγεθος ενός τέτοιου εγχειρήματος το οποίο είναι το "πλήθος". Ένα μέγεθος το οποίο, γνωστό τοις πάση, είναι ευθέως ανάλογο με την αξιοπιστία μιας δημοσκόπησης. Οπότε, όσο περισσότεροι τόσο ακριβέστεροι.
Αναφορά στους άλλους δημοφιλείς μηχανισμούς που επιτρέπουν στο να πλαστούν τα επιθυμητά αποτελέσματα, όπως η "επιλογή" ή η "στάθμιση του δείγματος", καθώς και οι περίφημες πλέον "αναγωγές" δεν θα αναλυθούν εδώ, διότι δεν εμπίπτουν στο αντικείμενο του σημειώματος.

Ο μηχανισμός
Το επόμενο αφελές ερώτημα που τίθεται πάντα εκ του πονηρού από τους "ηθικούς αυτουργούς" που προανέφερα είναι: "Μα αφού οι δημοσκοπήσεις απλά μας εκθέτουν την απεικόνιση κάποιας «στιγμής» του εκλογικού σώματος πως το επηρεάζουν;" Η αλήθεια είναι πως τα γκάλοπ δεν στήνουν εκλογικά αποτελέσματα, από την άποψη ότι δεν μπορούν να διαμορφώσουν αποτελέσματα. Ωστόσο, δημιουργούν κλίμα ή μάλλον προκαταβάλλουν και διευκολύνουν τις παλινωδίες της κοινής γνώμης του εκλογικού σώματος δημιουργώντας μια ψευδή αλλά ικανή να καθοδηγήσει τον όχλο προσδοκία. Με άλλα λόγια, σκάει - για παράδειγμα - η συνεργασία Αβραμόπουλου - Σαμαρά, και πριν αλέκτωρ λαλήσει ...άπαξ (για τρις δεν το συζητάμε) έχουν βγει γκάλοπ που δείχνουν μεταστροφή του "εκλογικού σώματος". Οποιοσδήποτε δεν είναι ηλίθιος, κατανοεί ότι ΔΕΝ μεταστρέφεται έτσι το εκλογικό σώμα, ωστόσο ούτε και απολύτως 'ψέμα' είναι, αφού σε μια-διό βδομάδες με την κατάλληλη επικοινωνιακή στρατηγική των media, όντως θα μπορούσε να μεταφραστεί έτσι.

Το όλο εγχείρημα των "ηθικών αυτουργών" στηρίζεται στην κατανόηση και εφαρμογή των μηχανισμών της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης (παλαιότερα λεγόταν και προπαγάνδα). Με απλά λόγια ο μηχανισμός δουλεύει ως εξής:

Ο απλός πολίτης που προσπαθεί να διαμορφώσει άποψη υποσυνείδητα διψά για πληροφόρηση. Πληροφόρηση που να του υποδεικνύει "ποιά θέση - επί του θέματος- παίρνουν οι άλλοι συμπολίτες του". Υποσυνείδητα -πάντα- νοιώθει ότι χρειάζεται αυτή την πληροφόρηση ώστε να μπορέσει να διαμορφώσει ασφαλέστερα κι αυτός την δική του άποψη μειώνοντας τις πιθανότητες λάθους (στηρίζεται στην λογική του " οι πιο πολλοί έχουν μάλλον λάβει την ορθή απόφαση").

Ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί αποτελεσματικά στις "αμόρφωτες" μάζες που δεν έχουν εκπαιδευθεί ή αδυνατούν να σκέπτονται. Υποδουλώνεται έτσι η ατομικότητα στην λογική του όχλου. Τοιουτοτρόπως διαμορφώνεται η επονομαζόμενη "κοινή γνώμη" σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα συμφέροντα αυτών που κατέχουν την δύναμη να το πράξουν: Δηλαδή, των media-αρχών και των αφεντικών τους, όποια και αν είναι αυτά. Οι δημοσκοπήσεις αποτελούν απλά ένα απαραίτητο εργαλείο για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτή η διεργασία.

Το συμπέρασμα
Αν κατανοήσουμε την λειτουργία του μηχανισμού που περιγράφηκε στην ανωτέρω ενότητα εύκολα συμπεραίνουμε προς πρόκειται για μια εξαιρετικά ανήθικη και προσβλητική προς τους πολίτες διαδικασία. Επιπλέον, είναι απόλυτα αντιδημοκρατική αφού καταλύει την "ελευθερία της βούλησης" που αποτελεί το κυρίαρχο πυλώνα επί του οποίου στηρίζεται η λήψη αποφάσεων του πολίτη.

Και όλα αυτά επιτυγχάνονται χρησιμοποιώντας "ύπουλες" μεθόδους "επιφανειακά" αθώες αλλά πρακτικά ιδιαίτερα αποτελεσματικές στο να "καθοδηγήσουν" το υποψήφιο θύμα τους.

Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης;
Η απάντηση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Απαιτείται παιδεία αλλά τα μηνύματα από αυτό το μέτωπο δεν είναι ενθαρρυντικά. Απαιτείται λιγότερη τηλεόραση, περισσότερο διάβασμα, περισσότερη συζήτηση με άλλους πολίτες, ακόμη και στο καφενείο.

Ο Μεγάλος Αδερφός είναι ήδη εδώ και -προς μεγάλη έκπληξη κάποιων- δεν είναι η κυβέρνηση, αλλά τα media.

Ας λάβει ο καθένας τα μέτρα του.

Ερωτήσεις προς τους υποψηφίους Προέδρους της Νέας Δημοκρατίας



Από την Παρασκευή, δημοσιεύοντας την σχετική διακήρυξη, ανακοίνωσα την συμμετοχή μου στην «Πρωτοβουλία Αδέσμευτων Bloggers για τη διαδοχή στη Νέα Δημοκρατία».

Σήμερα δημοσιεύω και ένα πλαίσιο ερωτήσεων - προσκλήσεων προς τοποθέτηση τις οποίες κοινοποίησα στους διοργανωτές της Πρωτοβουλίας και οι οποίες θα τεθούν εν συνόλω προς απάντηση στους υποψήφιους αρχηγούς.

Πιστεύω ότι οι υποψήφιοι αρχηγοί πρέπει να τοποθετηθούν προγραμματικά και ξεκάθαρα σε δύο σημαντικές ενότητες σε θέματα «οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος» και σε θέματα «πολιτικής παρέμβασης του κόμματος στην οικονομία και την κοινωνία». Οι ερωτήσεις που κατέθεσα και ανακοινώνω σήμερα είναι οι παρακάτω:

Οργάνωση και λειτουργία του κόμματος
  1. Ποιο πρέπει να είναι το προφίλ του μέλους του κόμματος, ποια τα δικαιώματα του, ποιες οι υποχρεώσεις του, ποια και πόσο ανοιχτή η διαδικασία εγγραφής;
  2. Ποιο πρέπει να είναι το οργανωτικό μοντέλο του κόμματος σε δημοτικό/νομαρχιακό/περιφερειακό επίπεδο και ποια θα είναι η βαρύτητα της άποψης/γνώμης κάθε επιπέδου;
  3. Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ανωτέρων κομματικών οργάνων (κεντρική επιτροπή/γραμματέας/συνέδριο/πρόεδρος);
  4. Πως θα εξασφαλίζεται η πρόσβαση και εκλογιμότητα κάθε μέλους στα όργανα κάθε επιπέδου, πως θα εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία όλων των οργανωτικών επιπέδων, ποια είναι τα κριτήρια και οι διαδικασίες που θα εξασφαλίζουν αξιοκρατικές εσωκομματικές επιλογές προσώπων ανεξάρτητες οικογενειακών καταβολών και στήριξης από οικονομικά συμφέροντα;
  5. Με ποιες διαδικασίες θα εξασφαλιστεί το άνοιγμα του κόμματος και των οργανώσεων του στην κοινωνία και η διαρκής ζύμωση των ιδεών του με τους πολίτες μη μέλη;
  6. Με ποιες διαδικασίες θα εξασφαλιστεί η συμμετοχή στην διαμόρφωση του πολιτικού λόγου του κόμματος καταξιωμένων επιστημονικά, επαγγελματικά και κοινωνικά ανθρώπων που δεν είναι ενταγμένοι στον στενότερο κομματικό πυρήνα αλλά πρόσκεινται φιλικά προς τις ιδεολογικές και πολιτικές αρχές του κόμματος;

Πολιτική παρέμβαση του κόμματος στην οικονομία και την κοινωνία

  1. Πρέπει το κόμμα να ασκεί οργανωμένα κριτική σε κυβερνητικές αποφάσεις ακόμα και δικών του κυβερνήσεων όταν δεν ικανοποιούνται τα κριτήρια φιλελευθερισμού και εγκαθιδρύονται μονοπώλια ή ολιγοπώλια, ιδιωτικά ή κρατικά; Παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη (επί κυβερνήσεως ΝΔ) απόφαση εκχώρησης της εκμετάλλευσης του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών – Λαμίας σε ιδιωτική εταιρεία η οποία επιβάλλει διόδια χωρίς την πρόβλεψη ύπαρξης εναλλακτικής «ανταγωνιστικής» λύσης μέσω αναβάθμισης της παράπλευρης εθνικής οδού ώστε να εξασφαλίζεται ο ανταγωνισμός και να προστατεύεται ο πολίτης από την αυθαιρεσία του ιδιωτικού μονοπωλίου.
  2. Πρέπει το κράτος να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας μέσω ΔΕΚΟ ή άλλης εταιρικής μορφής και αν ναι πρέπει αυτές να είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και να λειτουργούν με κριτήρια εταιρικής διακυβέρνησης ιδιωτικής εταιρείας;
  3. Πρέπει να υπάρχει κρατικός παρεμβατισμός στα «πρακτικά» της κοινωνίας (π.χ. Ωράριο λειτουργίας καταστημάτων);
  4. Πιστεύετε στην μονιμότητα και το «ακαταδίωκτο» των δημοσίων υπαλλήλων και ποιο είναι εν γένει το πλαίσιο του εργασιακού καθεστώτος που πρέπει να υπάρχει στην χώρα μας (μόνιμοι, έκτακτοι, εποχικοί κ.λπ.) για τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα;
  5. Θεωρείτε την αγορά εργασίας στην Ελλάδα ανοικτή και ελεύθερη;
  6. Πρέπει να υπάρχουν για ομάδες πληθυσμού κρατικές ενισχύσεις οι οποίες να μην αντιστοιχίζονται με ανάπτυξη και υποδομές (π.χ. οι αγροτικές επιδοτήσεις ανεξαρτήτως παραγωγής);
  7. Πιστεύετε στον υγιή ανταγωνισμό δημόσιας και ιδιωτικής παιδείας και αν ναι ποιες δράσεις προτίθεστε να προτείνετε ώστε να τον εξασφαλίσετε, παρέχοντας παράλληλα ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στους κοινωνικά αδύνατους; Θα συμφωνούσατε αντί της χωρίς ουσιαστικά κριτήρια χρηματοδότησης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να επιδοτούνται οι εκπαιδευόμενοι και να επιλέγουν ελεύθερα το σχολείο (δημόσιο ή ιδιωτικό) που επιθυμούν να παρακολουθήσουν;
  8. Πιστεύετε στον υγιή ανταγωνισμό δημόσιας και ιδιωτικής ασφάλισης και αν ναι θα συμφωνούσατε με την λογική «υποχρεωτική ασφάλιση για κάθε Έλληνα με ελεύθερη επιλογή του φορέα και χωριστή σύμβαση για ασφάλιση υγείας και για ασφάλιση σύνταξης» και αν ναι θα δεχόσαστε η ασφάλιση υγείας να πληρώνεται εφ’ όρου ζωής με ειδική κρατική επιδότηση σε κοινωνικά αδύναμες ομάδες πληθυσμού;
  9. Πρέπει να υπάρχει κρατικά επιδοτούμενη πολιτιστική δραστηριότητα και αν ναι ποια και με ποια κριτήρια χρηματοδότησης ή είναι καλύτερο το κράτος να δημιουργεί τις ευκαιρίες εκείνες ώστε οι ιδιωτικοί φορείς να χορηγούν πολιτιστικές δραστηριότητες και αν ναι πως θα διασφαλίζεται η μη εμπορευματοποίηση και ο ελεύθερος χαρακτήρας της τέχνης και του πολιτισμού;
Υπογραφή: ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Υπόδειγμα τέλειου κρατικού λειτουργού



Του Βασίλη Νέδου, από την Κυριακάτικη Καθημερινή

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι ο αναμφισβήτητος πρωτεργάτης της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Στο πλευρό του, πέρα από τα ευρέως γνωστά πρόσωπα τα οποία πλαισίωσαν την προσπάθεια αυτή, υπήρχε ένας κρίσιμος συνεργάτης. Ο Γιώργος Κοντογεώργης, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου επί των σχέσεων μετά των ευρωπαϊκών κοινοτήτων, ο τεχνοκράτης δίχως τις προσπάθειες του οποίου οι διαπραγματεύσεις δεν θα ολοκληρώνονταν τόσο σύντομα, έφυγε... την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 97 ετών. Ηταν ένα από εκείνα τα παραδείγματα δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι σπανίως απαντώνται πια στο Δημόσιο. Ανήκε σε μια ομάδα των περίφημων γενικών διευθυντών, οι οποίοι γνώριζαν σε βάθος τα θέματά τους και αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του κράτους πριν από τον πόλεμο έως το 1982 οπότε και δυστυχώς καταργήθηκε ο θεσμός.

Ο Κοντογεώργης πρέσβευε τη νοοτροπία μιας γενιάς δημοσίων υπαλλήλων για τους οποίους η εργασία δεν ήταν αγγαρεία, αλλά καθήκον και προσφορά. Στις πλάτες εκείνης της γενιάς είχε στηθεί το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος. Ο επαγγελματισμός των ανθρώπων εκείνων δεν ήταν προσόν, αλλά προϋπόθεση για τη λειτουργία ενός κράτους το οποίο δεν υπάρχει πια.

Ο ίδιος ο Κοντογεώργης, ήταν ένας «haut-fonctionnaire», υψηλού επιπέδου και κατάρτισης δημόσιος υπάλληλος, στον οποίο μπορούσες να εμπιστευθείς οτιδήποτε, όντας βέβαιος πως «η δουλειά θα γίνει».

Γεννημένος στην Τήνο, με σπουδές στην ΑΣΟΕΕ και μεταπτυχιακό στις ΗΠΑ, ο Κοντογεώργης υπήρξε από εκείνους τους δημοσίους υπαλλήλους που λίγο μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκαν για το χτίσιμο του κράτους. Εργώδης, άοκνος υπηρέτης του δημοσίου συμφέροντος ο Κοντογεώργης δεν συμβιβάστηκε. Μάλιστα το 1967 παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού διευθυντή του υπουργείου Εμπορίου την οποία κατείχε.

Τις ιδιαίτερες ικανότητες και τον άτεγκτο χαρακτήρα του Κοντογεώργη είχε επισημάνει ο Κ. Καραμανλής. Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που σχηματίσθηκε αμέσως μετά την επάνοδο Καραμανλή, ο Κοντογεώργης χρίστηκε γενικός γραμματέας του ΕΟΤ. Μετά τις εκλογές, από το 1974 έως και το 1977, οπότε ανέλαβε την -άνευ χαρτοφυλακίου- θέση του αρμόδιου υπουργού για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, ο Κοντογεώργης έγραψε τις λαμπρότερες σελίδες της σταδιοδρομίας του. Μιας σταδιοδρομίας, η οποία ουδέποτε υπήρξε αποκομμένη από την ανιδιοτελή υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος.

Πριν από την ιστορική ημερομηνία της 28ης Μαΐου 1979, οπότε ο Καραμανλής υπέγραψε τη συμφωνία ένταξης στην Κοινότητα, ένας άνθρωπος προετοίμαζε πυρετωδώς τις λεπτομέρειες. Ο πρέσβης ε.τ. κ. Βύρων Θεοδωρόπουλος, επικεφαλής τότε της πενταμελούς Κεντρικής Επιτροπής Διαπραγματεύσεων, θυμάται ότι ο Κοντογεώργης «προερχόμενος από τα βάθη της ελληνικής γραφειοκρατίας και ειδικότερα των οικονομικών υπουργείων, ήξερε κατά βάθος όλα τα θέματα τα οποία ανέκυπταν στο διάστημα των διαπραγματεύσεων». Ο κ. Θεοδωρόπουλος χαρακτηρίζει τον Κοντογεώργη «οργανωτικό και παλιά καραβάνα της δημόσιας υπηρεσίας. Από τους καλούς που ήξεραν πώς προχωρούν τα πράγματα στο Δημόσιο».

Τη νοσταλγική διάθεση του κ. Θεοδωρόπουλου συμμερίζεται και ο κ. Πέτρος Μολυβιάτης, ο οποίος την κρίσιμη εποχή των διαπραγματεύσεων ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Κωνσταντίνου Καραμανλή και περιγράφει τον Κοντογεώργη ως «κλασικό υπόδειγμα του τέλειου κρατικού λειτουργού. Αυτό που μας λείπει τώρα από τη δημόσια υπηρεσία. Από εκείνους που έφτιαξαν και μετά λειτούργησαν το κράτος». Την ακεραιότητα, τις ικανότητες και τον ζήλο του είχε, σύμφωνα με τον κ. Μολυβιάτη, διακρίνει ο Καραμανλής «γι' αυτό και του ανέθεσε τη σπουδαιότερη αποστολή που είχε, την ένταξη στην ΕΟΚ». Ο κ. Μολυβιάτης τονίζει ακόμη ότι την εργασία του ο Κοντογεώργης την έκανε δίχως «κοσμικότητες». «Ηταν ένας άλλος πλανήτης», καταλήγει ο κ. Μολυβιάτης. Ενδεικτικό της σημασίας του ρόλου του Κοντογεώργη στις διαπραγματεύσεις ήταν ότι ο Καραμανλής τον έχρισε πρώτο Ελληνα επίτροπο το 1980. Τελευταία φορά ασχολήθηκε με τα κοινά ως υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Τουρισμού στις κυβερνήσεις Γρίβα (1989) και Ζολώτα (1990).

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: Ο εξαίρετος δημόσιος υπάλληλος της εποχής εκείνης, που υπηρετεί αόκνα το δημόσιο συμφέρον και πολιτεύεται για να μπορέσει να προσφέρει έτι περισσότερα, έχει σήμερα αντικατασταθεί από το κομματόσκυλο-συνδικαλιστή που υπηρετεί άοκνα το κομματικό «δημόσιο» συμφέρον και πολιτεύεται για να μπορέσει να προσφέρει έτι περισσότερα ...στον εαυτό του.
Αυτό είναι έργο ΠΑΣΟΚ, για την ακρίβεια έργο Ανδρέα Παπανδρέου και της «προς τα κάτω» εξίσωσης (για να μην πω ισοπέδωσης) των πάντων. Γι' αυτό είκοσι χρόνια τώρα, υποχωρούμε και ως χώρα και ως κοινωνία και ως πολιτισμός...