31.5.09

«...Των θεών το βήμα το ζεϊμπέκικο...»



Η κυρία στο βίντεο χορεύει πραγματικά ζεϊμπέκικο, το σχολιάζω γιατί αξίζει τον κόπο, έτσι κι αλλιώς το ζειμπέκικο είναι ανδρικός χορός, το να βλέπεις μια γυναίκα να τον χορεύει και να τον χορεύει καλά είναι άξιο θαυμασμού...

Ο τύπος τώρα. Παίρνει κεφάλι κάπου στα μισά και το παραδίδει λίγο αργότερα. Δείχνει λίγος, είναι λίγος, πολύ λίγος. Μπέρδεψε τον χορό, τον αντρικό χορό με τις γυμναστικές επιδείξεις. Είπαμε, το ότι είμαστε άντρες δεν μας αφήνει στο απυρόβλητο !! Βρε φίλε, αν δεν το 'χεις, κάτσε κάτω και λούφαξε...

Το ζεϊμπέκικο είναι χάρη, είναι κίνηση, είναι συναίσθημα. Δεν είναι μπίζνα !! Το ζεϊμπέκικο, χορός αρχαίος, είναι συναίσθημα, όπως κλαις, όπως γελάς, έτσι χορεύεις...

Στα ζεϊμπέκικα γνωρίσαμε εμείς οι νεώτεροι τον Βαμβακάρη («Τα δυό σου χέρια πήρανε, βεργούλες και με δείρανε...»), τον Τσιτσάνη, στα ζεϊμπέκικα έχουμε πιεί βαρέλια κρασί, με τα ζεϊμπέκικα έχουμε αναμνήσεις... Ακόμα θυμάμαι μια από τις πρώτες μου βραδιές στην Πόλη, καλεσμένος ενός καλού φίλου του Ναντίρ για φαγητό, «που θα πάμε;;» ρώτησα, «θα σε πάω σε ένα δικό μας» μου είπε «έχει και ζωντανή μουσική και χορό».

Και ήρθαν τα μεζεκλίκια, και τα ρακιά, και ανέβηκε η ατμόσφαιρα, και κάποια στιγμή βρέθηκα στην «πίστα» από τη μια εγώ, από την άλλη ο Ατίλα σε έναν ιδιόμορφο διαγωνισμό ζεϊμπέκικου, και μετά όταν οι ατμοί του ρακιού ανέβαιναν και έκρυβαν τη λογική και το μυαλό, είδα τον φίλο μου τον Ναντίρ και όλη την παρέα του γονατιστούς να κρατούν το ίσο και μετά στο τέλος του χορού να σταματάει η ορχήστρα για να εισπραχθεί το χειροκρότημα και τον Ναντίρ να με αγκαλιάζει σε έναν αντρίκιο χαιρετισμό, «χόρεψες σαν Τούρκος» μου ψιθύρισε στο αυτί, «χόρεψα σαν Έλληνας» του απάντησα, κι εκεί γελάσαμε κι οι δυό «άιντε!!!» φωνάξαμε και τραβήξαμε μια ακόμα από τις ρακές κεράσματα του ταβερνιάρη !!!

Ναι, αυτά μόνο άντρες μπορούν να τα κάνουν, είναι η αμοιβαία παραδοχή της δύναμης, είναι η απόφαση ότι δε θα γίνει άλλη «μάχη» ότι θα κατέβουν τα όπλα, είναι η προαιώνια παύση της εχθροπραξίας, ένας χορός λεβέντικος όπου ο «νικητής» έπαιρνε το σήμα αποδοχής από τον «νικημένο». Είναι ο χορός όπου «μιλάνε» οι άντρες, ακόμα και όταν βρίσκονται γυναίκες στην παρέα, θυμηθείτε το περιβόητο ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας, παίζει η ορχήστρα, χορεύει ο φαντάρος, χειροκροτάει η Ευδοκία, και ακολουθεί το μακελιό...

Γιατί στο ζεϊμπέκικο οι κουβέντες είναι αντρίκιες, ακόμα και όταν λέγονται από γυναίκες !! Όπως εκείνη που άκουσα κάποτε από ένα μελαχρινό πλάσμα, μαγκάκι σκέτο, σε μια ταβέρνα στη Θεσσαλονίκη. Παρέα της ένα τσούρμο «κοκοράκια», που μόλις άρχισαν να πέφτουν τα «μπετά», όλο ξεσηκώνονταν για την πίστα κι όλο κάτω κάθονταν ...γιατί είχε κόσμο !!! Και γίνεται η παύση, και αδειάζει η πίστα, και αρχίζουν οι νότες να γεμίζουν την εικόνα, και «η Ρόζα να μας κοιτάει μουδιασμένη», και τα κοκοράκια έτοιμα να ...χυμήξουν στην πίστα, και λέει το πλάσμα «δεν βλέπω κανέναν άνδρα εδώ μέσα που να μπορεί να το χορέψει αυτό...» και τα κοκοράκια ξαναγύρισαν στο κοτέτσι...

Μόνο χόρεψε ο φίλος μου ο Νώντας εκείνο το βράδυ και έβγαλε το σώψυχο του και τον νταλκά του στην πίστα... και στο τσακ γλύτωσα, γλυτώσαμε το deja vu της ταινίας όταν το πλάσμα ανέβηκε στην πίστα λίγο πριν το τέλος και τα κοκοράκια ήταν έτοιμα να ...ξεθηκαρώσουν !! Γιατί στο ζεϊμπέκικο υπάρχει και ο μπουζουκτσής, ο μαέστρος, που με μια στιγμιαία παύση άλλαξε το ρυθμό, που έκοψε το ζεϊμπέκικο και έβαλε κάτι πιό γυναικείο για να λικνιστεί το πλάσμα, να κουνήσουν τα λειριά τους τα κοκοράκια γύρω γύρω και εγώ να μαζέψω τον Νώντα και να γυρίσουμε στα ξενοδοχεία μας...

Τώρα που το σκέφτομαι όντως το ζεϊμπέκικο είναι «των θεών το βήμα» όπως έγραψε ο Απόστολος Καλδάρας, και η παύση είναι η προσμονή μας και η απάντηση του Θεού, η φροντίδα να μην «σκοντάψεις» και γίνει ζημιά !!!

30.5.09

Δεν αρκεί να είναι πράσινη, πρέπει να είναι και ανάπτυξη !!

Χθες το απόγευμα είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση περί οικολογίας. Με αφορμή κάποιο σχόλιο μου περί Καφετζόπουλου και «όπου φυσάει ο άνεμος» σε σελίδα στο facebook βρεθήκαμε στο περιθώριο μιας έκθεσης και συζητήσαμε με τον «ιδιοκτήτη» της σελίδας, παλίο φίλο και συνεργάτη. Όσο προχωρούσε η συζήτηση και «σωνόταν» ο καφές συνειδητοποίησα μερικά λάθη στα οποία πέφτουμε σε σχέση με την οικολογία και την οικολογική συνείδηση. Σας παραθέτω εδώ τις σκέψεις μου με την ελπίδα και την πεποίθηση να αποτελέσουν ερέθισμα γόνιμης σκέψης ώστε να απαλλαγούμε από τους διάφορους τυχάρπαστους Τρεμ...άμενους και Χρυσο...κάνθαρους.

Αναπτύξαμε την έννοια της οικολογίας ως αντίβαρο στην καταστροφή των φυσικών πόρων από «αναπτυξιακές» εταιρείες. Έτσι το περιβάλλον έγινε όρος περιοριστικός αντί της φυσικής του θέσης σε όρο ανάπτυξης. Ξεχάσαμε ότι το περιβάλλον ιστορικά ήταν ταυτόσημο με την ανάπτυξη, είναι η καταστροφή του που είναι περιορισμός στην ανάπτυξη, είναι η φροντίδα και επαύξηση του που αποτελεί κίνητρο.

Πράσινη ανάπτυξη δεν σημαίνει «να μην κόβεται ούτε ένα δέντρο», τα δέντρα ως ξυλεία είναι χρήσιμα πολλαπλώς στον άνθρωπο, πράσινη ανάπτυξη σημαίνει αφού κόψουμε να φυτέψουμε ισάριθμα ή περισσότερα ώστε να έχουμε πάντα θετικό ισοζύγιο.

Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι οι ΧΥΤΑ, πράσινη ανάπτυξη (πέραν της ανακύκλωσης) είναι η ανάπτυξη μονάδων που θα μπορούν να παράγουν ενέργεια από τα απορρίμματα π.χ. μέσω της καύσης.

Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι να αναπτύσσουμε με όρους «μόδας» σε ακριβές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ούτε να διαμορφώνουμε πληθωριστικά και εξωπραγματικά μοντέλα τιμολόγησης για λαϊκή κατανάλωση, είναι να επενδύσουμε σε έρευνα ώστε να μετατρέψουμε τις ανανεώσιμες σε φτηνές πηγές ενέργειας.

Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι να μην παράγουμε και καταναλώνουμε ενέργεια, είναι να επενδύσουμε σε νέες τεχνολογίες ώστε να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο κάθε παράπροϊόν της παραγωγής και της κατανάλωσης (μονάδες ανακύκλωσης, μονάδες θερμικής επεξεργασίας απορριμμάτων, μονάδες βιολογικού καθαρισμού, συστήματα ολοκληρωμένης διαχείρισης φυσικών και υδάτινων πόρων κ.λπ.)

Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι να φτιάχνουμε στο photoshop γκροτέσκ και παραμορφωμένες φωτογραφίες για να ακυρώσουμε την κατασκευή αιολικών πάρκων στα βουνά για λόγους ...αισθητικής, είναι να φτιάξουμε αιολικά πάρκα σύγχρονα τεχνολογικά και κατασκευαστικά εκεί όπου μπορούν να έχουν το μέγιστο της απόδωσης τους για να μειώσουμε έως και να εξαλέιψουμε την εξάρτηση μας από τους ακριβούς και ρυπογόνους υδατάνθρακες.

Πράσινη ανάπτυξη δεν είναι τέλος η ιδεοληψία, η φυγή και η οπισθοδρόμηση, δεν υπάρχει ανάπτυξη αν επιστρέψουμε στα δάση και τις σπηλιές, πράσινη ανάπτυξη σημαίνει «σύγκρουση» με τις στρεβλές αντιλήψεις όπου και αν υπάρχουν σημαίνει οικονομία χτισμένη και ανθρωποκεντρικά και περιβαλλοντοκεντρικά, η πράσινη ανάπτυξη δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα υπουργείο ...Περιβάλλοντος (sic!) ούτε στον φαιδρό και ανοργάνωτο λόγο κάποιων παρειών της κοινωνίας (κυριολεκτικά !!), η πράσινη ανάπτυξη είναι υπόθεση όλων μας, η πράσινη οικονομία πρέπει να είναι πλέον η καθημερινότητα μας.

Μεγαλώνει το δίλημμα παραμονές ευρωεκλογών...



Εγώ πάντως, αν και δεν είμαι η Πετρούλα, μόλις τελείωσα !! Και ξέρω και τι θα ψηφίσω !!

Τρεμάμενος... στο δρόμο για τις κάλπες !!!

29.5.09

Τεχνολογική ...yperochi και στο deb8 !!!


Οpws vlepete einai emfanis i technologiki yperochi tou megalou archigou toso pou anagkastika na to grapso kai sta greeglish gia na to diavasei grigora kai na min talaiporithi...

Μπερδεύτηκα... Ρώτησε τον George !!!

George, μεγάλε ποδηλάτη καπετάνιε του μικρού Τιτανικού, μπερδεύτηκα και πλησιάζει η 7 του Ιούνη...
Για πες πρώτα ψηφίζουμε και μετά βουτάμε ;;;
Τι ;;; Δεν καταλαβαίνεις τα γράμματα μου ;;;
Κάτσε να στο ζωγραφίσω... άμα είναι να πάρω απάντηση χαλάλι ο κόπος...

28.5.09

29.05.1453... Σώπασε κυρά Δέσποινα... Eάλω η πόλις...



Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει και η Αγιά Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης
κι απ' την πολλή την ψαλμουδιά, εσειόνταν οι κολώνες.
Να μπούνε στο χερουβικό και να 'βγη ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ' ουρανού κι απ' Αρχαγγέλου στόμα.

Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ' άγια,
παπάδες πάρτε τα ιερά και 'σεις κεριά σβηστείτε,
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψη.

Μον' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρθουνε τρία καράβια
το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο,
το τρίτο το καλύτερο την ΄Αγια Τράπεζά μας
μη μας την πάρουν τα σκυλιά, μη μας την μαγαρίσουν.

Η Δέσποινα ταράχθηκε κι εδάκρυσαν οι εικόνες
"Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις
πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι".

υ.γ. ΝΑΙ είμαι Έλληνας, ΟΧΙ δεν είμαι εθνικιστής !! Α, και το όνομα μου έχει γραφτεί στην Τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης με ημερομηνία 25 Μαρτίου...

27.5.09

Ευρωεκλογές με όρους πολιτικούς !! ...και ψήφο από όλους !!

Αφού μας ενοχλούν λοιπόν τα παπαγαλάκια, ας μιλήσουμε περί πολιτικής !!







Ας μιλήσουμε με όρους πολιτικούς, με σκέψη και ουσία, ας μιλήσουμε για τον Έλληνα και αυτά που τον απασχολούν, για αυτά που έγιναν (γιατί έγιναν !!) και για αυτά που προσδοκά να γίνουν !! Χωρίς «τομές» και «θαύματα», με σαφείς και συγκεκριμένες τοποθετήσεις !!

Και βέβαια ας ψηφίσουμε !! Η αποχή δεν είναι άποψη, δεν εκφράζει θέση, το κράτος μας, ο ενιαίος Ευρωπαϊκός χώρος όπου λειτουργούμε, θα υπάρχει και θα διοικείται, είναι και τα δύο δομημένα ώστε να «αποκτούν» ηγεσία εξουσίας μέσω των εκλογών ακόμα και αν είναι ένας μόνος ο ψηφίσας !! Και αυτό γιατί η ψήφος μου είναι η γνώμη μου, είναι το όπλο που έχω για να δείξω στον καθένα τι θέλω, τι επιθυμώ, τι με εκφράζει !!

«Ψηφίζω», είναι η βασική, η πρώτη προϋπόθεση !! Δεν με απασχολεί ποιο κόμμα, μελετήστε τις απόψεις και θέσεις τους, επιλέξτε το πρόγραμμα που καλύτερα εκφράζει τα πιστεύω, τα θέλω σας και ψηφίστε το !! Συμμετέχοντας στη διαδικασία, αποκτάτε και το δικαίωμα να διεκδικείτε την βελτίωση της, την αλλαγή της, ακόμα και την κατάργηση της !! Πηγαίνοντας -απλά- παραλία, αποποιείστε του δικαιώματος σας αυτού, αφήνετε στα χέρια άλλων, αυτών που δεν σας εκφράζουν, το δικαίωμα να διαμορφώσουν το μέλλον σας όπως εκείνοι κρίνουν...

υ.γ. η προσπάθεια μου είναι πρώτον να σας πείσω να ψηφίσετε και δεύτερον -αν συμφωνείτε και με τις απόψεις μου- να σας οδηγήσω να ψηφίσετε τον πολιτικό σχηματισμό που σας δήλωσα ότι θα ψηφίσω κι εγώ, την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στόχος μου να καταφέρω τουλάχιστον το πρώτο, γι' αυτό μην εκπλαγείτε αν στα σχόλια σας από δω και πέρα διαβάζετε στην απάντηση μου την ερώτηση «θα ψηφίσεις;;;» μέχρι τις 7 Ιουνίου και «ψήφισες;;;» αμέσως μετά...

«εκ του αγίου Νικολάου, τα γλυκάκια σας!»

Ο σύζυγος είναι πολύ θεοσεβούμενος και έχει προστάτη του τον άγιο Νικόλαο. Μια μέρα ξεκινά για επαγγελματικό ταξίδι στην Κρήτη και η γυναικούλα του, μεγάλη πουτάνα, καλεί τρεις μαντράχαλους για παρτουζίτσα. Ο πρώτος έρχεται με μία σαμπάνια, ο δεύτερος με ένα κουτί γλυκά και ο τρίτος -ο καρμίρης- με τίποτα.

Αρχίζουν τα προκαταρκτικά και ξαφνικά επιστρέφει ο σύζυγος. Μέχρι να φτάσει στην κρεβατοκάμαρα η κυρία χώνει τους εραστές, μαζί με τη σαμπάνια και τα γλυκά, στην ντουλάπα.

Ο σύζυγος την βλέπει ημίγυμνη, απορεί αλλά της εξηγεί ότι ο άγιος Νικόλας δεν τον άφησε να κάνει το ταξίδι και εξέδωσε απαγορευτικό λόγω κακοκαιρίας. Η κυρία εκμεταλλεύεται την κατάσταση και του λέει ότι ο Άγιος της έστειλε κι εκείνης μήνυμα, της είπε μάλιστα να τον περιμένει για να κάνουν έρωτα. Ο σύζυγος τσιμπάει, αρχίζει να χαμουρεύεται με την καλή του και μετά από λίγο η κυρία λέει «αχ άγιε μου Νικόλα, να είχα μία σαμπάνια να την πιω με τον αντρούλη μου...». Αμέσως ανοίγει η ντουλάπα, βγαίνει ένας μαντράχαλος με μία σαμπάνια στο χέρι, λέει: «εκ του αγίου Νικολάου, η σαμπάνια σας» και φεύγει άνετος.

Ο σύζυγος σταυροκοπιέται, ευχαριστεί τον άγιο και συνεχίζει να χαμουρεύεται με την καλή του. Μετά από λίγο η κυρία ζητάει και γλυκά από τον άγιο, οπότε ανοίγει η πόρτα της ντουλάπας, εμφανίζεται δεύτερος μαντράχαλος με γλυκά και λέει «εκ του αγίου Νικολάου, τα γλυκάκια σας!» Ο σύζυγος ο μαλάκας ξανασταυροκοπιέται, ευχαριστεί τον προστάτη Άγιό του και συνεχίζει το χαμούρεμα.

Περνά λίγη ώρα το έχουν κάνει, η κυρία έχει ανάψει τσιγάρο, ο σύζυγος κοντεύει να αποκοιμηθεί, τον τρίτο στην ντουλάπα τον έχουν ξεχάσει, οπότε .... ανοίγει η ντουλάπα, βγαίνει ένας μαντράχαλος και λέει: «Εκ του αγίου Νικολάου. Επειδή σε πέντε λεπτά κλείνουμε, θέλετε τίποτε άλλο;;;»

Mia ανάρτηση - προσφορά γέλιου από τον MOLEMOU (http://molemou1.blogspot.com)

ΚΟΛΑΣΗ... όταν λειτουργεί σωστά !!

Ένας Έλληνας πολιτικός πεθαίνει και πάει στη κόλαση. Στην είσοδο τον συναντά ένα από τα διαβολάκια -απεσταλμένος του Διαβόλου- και του λέει: «Σας περιμέναμε, Κύριε. Ως ενεργό μέλος της κυβέρνησης της χώρα σας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχετε την δυνατότητα να επιλέξετε την κόλαση της αρεσκείας σας η οποία περιορίζεται στα κράτη μέλη της Ε.Ε».

Σκέφτεται ο πολιτικός μας: «Πρώτα θα πάω στη Γερμανία, έχουν τάξη, πειθαρχία και οργάνωση». Πράγματι, παίρνει το δρόμο για την κόλαση της Γερμανίας. Όταν φτάνει φαίνεται η τεράστια σιδερένια πύλη με κάτι θεόρατα γράμματα με τη λέξη ΚΟΛΑΣΗ. 'Όλα πεντακάθαρα και ένας φρουρός απέξω να περιμένει, καλοντυμένος και με πολύ προσεγμένη εμφάνιση.
«Γεια σας», του λέει, «Τι γίνεται μέσα;» Ο φρουρός γυρίζει και τον κοιτάει. «Σαν τι θα ήθελες να γίνεται;», του λέει. «Το πρωί όταν ξυπνήσουμε μας δίνουν 10 βουρδουλιές για πρωινό, μετά μας πάνε σε κάτι μεγάααλα καζάνια με σκατά. Μετά πάλι βουρδουλιές και αργότερα ξανά στο καζάνι. Μαρτύριο...»

Όπου φύγει φύγει ο πολιτικός μας, παίρνει τον δρόμο για την Κόλαση της Αγγλίας. Πύλη με λουλούδια χρώματα πολλά και ένας χίπης απέξω καθισμένος σε ένα τραπεζάκι σταυροπόδι να πίνει τσάι.
«Καλησπέρα», του λέει ο Έλληνας, «πως είστε σήμερα;» Δεν γυρίζει καν να τον κοιτάξει ο Άγγλος και του λέει. «Πως να πάει, τη μια μας έχουν με το βούρδουλα την άλλη στο καζάνι με τα σκατά...δράμα». «Μα εσύ κάθεσαι εδώ χαλαρός και πίνεις τσάι», του λέει ο Έλληνας... Και ο Άγγλος του απαντά «είναι η ώρα του τσαγιού».

Όπου και να πήγε, σε όλες τις κολάσεις, το ίδιο πράγμα πολλές βουρδουλιές και καζάνια με σκατά. «Για να πάω και στην Ελλάδα να δω τι γίνεται. Αν και μου φαίνεται μια από τα ίδια θα 'ναι», σκέφτηκε ο Έλληνας. Φτάνει κάποια στιγμή και στην πύλη της Ελλάδας. Το ΚΟΛΑΣΗ ήταν γραμμένο με μεγάλα γράμματα να φωσφορίζουν αλλά το Κ και το Λ δε φωτίζονταν και διάβαζες Ο ΑΣΗ. «Ελληνική ανοργανωσιά», σκέφτηκε ο πολιτικός. Βρωμιά, σκουπίδια παντού και η πύλη έτοιμη να πέσει δίχως αλυσίδα και μισάνοιχτη... Όσο πλησίαζε άκουγε κάτι σαν φωνές αλλά περνώντας την πύλη είδε καπνό, μπουζούκια, σπασίματα και πολλές όμορφες γυναίκες να χορεύουν. Τότε περνάει ένας περαστικός. «Πατριώτη πως τα περνάτε εδώ;», λέει ο πολιτικός. «Άστα, τι τα θες, τι τα ψάχνεις», του λέει εκείνος. «Μας μαστιγώνουν με κάτι βούρδουλες ίσαμε το μπόι σου και μετά μας βάζουν σε κάτι καζάνια με σκατά». «Μα καλά», του λέει ο πολιτικός, «και αυτά εδώ, τα σπασίματα και οι χοροί...;;». «Αααααα, ε ξέρεις τώρα πως γίνεται στην Ελλάδα, μια χαλάνε τα μαστίγια, μια δεν ανάβουν τα καζάνια...»

Παπαγαλάκια: ένα ακόμα δείγμα...

Ανέβασα προ ημερών τα σποτ της ΝΔ για τα παπαγαλάκια και έγινα δέκτης ποικίλων σχολίων και μηνυμάτων, ανάμεσα τους και ορισμένοι φίλοι διερωτώμενοι για το αν έπρεπε να προσβληθούν αποκαλούμενοι παπαγαλάκια. Ας δούμε λοιπόν ένα παράδειγμα του τι θα πει «παπαγαλάκια».

Ακούσαμε προ ημερών την είδηση «Τούρκος αξιωματικός θα είναι διοικητής του ΝΑΤΟικού στρατηγείου στη Λάρισα». «Καταστροφήηηηηηηηη....», «Εθνική συμφοράααααααα...», «Μειοδοσίαααααααα....» έπιασαν βάρδια τα τηλεοπτικά παπαγαλάκια (δείτε τα σχετικά βίντεο από τα δελτία ειδήσεων ΑΝΤ1 και MEGA, κυκλοφορούν στο internet). Το τι ακούσαμε εκείνο το βράδυ δεν περιγράφεται... ότι από εδώ και στο εξής οι Τούρκοι θα αλωνίζουν το Αιγαίο, ότι τα αεροσκάφη τους θα χαρακτηρίζονται «φιλικά», ότι δεν θα αναχαιτίζονται, ότι θα πανηγυρίζουν οι Τούρκοι κ.λπ. κ.λπ. !!! Μέχρι και η μητέρα μου με πήρε εκείνο το βράδυ ανήσυχη, να ρωτήσει για να μάθει τι γίνεται...

Ουδείς βέβαια παρουσίασε την είδηση στην ολότητα της:
- ότι το ΝΑΤΟ καταργεί τα περισσότερα από τα 10 στρατηγεία που έχει στην περιοχή και ότι -αποτέλεσμα των παρεμβάσεων και των πρωτοβουλιών μας- το ΝΑΤΟικό στρατηγείο της Λάρισας παραμένει (αν και αρχικά ήταν υπό κατάργηση...),
- ότι το, αντίστοιχο με την Λάρισα, Στρατηγείο του Εσκισεχίρ καταργήθηκε,
- ότι στη θέση του Διοικητή και του Υποδιοικητή στο ΝΑΤΟικό στρατηγείο στη Λάρισα θα εναλλάσσονται Τούρκος και Έλληνας,
- ότι η διαχείριση του εναέριου χώρου της Ελλάδας ΚΑΙ στο Αιγαίο είναι εθνική μας ευθύνη
- ότι το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο στη Λάρισα δεν έχει καμία σχέση με τις παραβιάσεις και τις αναχαιτήσεις των Τούρκικων μαχητικών, με αυτά ασχολείται η Πολεμική μας Αεροπορία,
- ότι το στρατηγείο της Λάρισας είναι (ήταν ήδη) ΙΕΡΑΡΧΙΚΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟ (άρα εκεί αναφέρεται, λογοδοτεί) από το ΝΑΤΟικό στρατηγείο της Σμύρνης (αν δε με απατά η μνήμη μου είναι κατόρθωμα του Ζεϊμπέκη φίλου του Τζεμ...) το οποίο (στρατηγείο της Σμύρνης) θα διοικείται από Έλληνα αξιωματικό όταν στην Λάρισα θα διοικεί Τούρκος !!!

«Καταστροφήηηηηηη....», «Καταστροφήηηηηηη....», «Εθνική συμφοράαααααααα....», έπιασαν βάρδια λοιπόν οι παπαγάλοι, «Θα πάρει τη διοίκηση Τούρκος στη Λάρισα μετά από 190 χρόνια» !! Και βέβαια ξέχασαν να μας πουν ότι την ίδια στιγμή, στη Σμύρνη, ο ανώτερος του διοικητής θα είναι Έλληνας, μετά από 87 χρόνια...

26.5.09

Χαίρε Έλληνα Μιχάλη Παπαγιαννάκη !!

Δεν ψήφισα ποτέ τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη ούτε τα πολιτικά κόμματα που αυτός εκπροσωπούσε. Όμως, όταν κάποιος αξίζει, τον τιμάς και του το αναγνωρίζεις.

Τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη τον είχα κατατάξει στην κατηγορία των πολιτικών, των βαθυστόχαστων πολιτικών. Ήταν ένας πραγματικός δημόσιος ανήρ, διαφωνούσα μαζί του, στις απόψεις του, αλλά έβλεπα στην στάση και την πρακτική του να αντιπροσωπεύονται όλα αυτά που μου άρεσαν.

Ήταν Ευρωπαϊστής, συνετός και συνεπής στις θέσεις του, με πλούσιο έργο για το οποίο και θα μνημονεύεται. Είχε διαμορφώσει για τον εαυτό του ένα πλαίσιο αρχών, κανόνων, αξιών, πίστευε σταθερά σε αυτά και το εξέφραζε με κάθε ευκαιρία. Είχε πάθος για τα πιστεύω του αλλά δεν προσχώρησε ποτέ στον τυφλό φανατισμό (αντικαθίσταται το «δεν ήταν κάφρος»), χρησιμοποιούσε τον λόγο για να πείσει τον συνομιλητή του, πέτρες, μολώτωφ, πεζοδρόμια δεν ανήκαν στην κοσμοθεωρία του. Και αυτός ο λόγος του, προφορικός ή γραπτός, ήταν απλός, κατανοητός, παιδευτικός, έφερνε κοντά του ακόμα και ανθρώπους αστούς, «παραδοσιακούς».

Άκουσα την είδηση του θανάτου του σήμερα το πρωί, ως έκτακτη είδηση στα πλαίσια μιας ραδιοφωνικής εκπομπής. Ναι ήταν έκτακτη είδηση, ναι είναι έκτακτη είδηση όταν φεύγει από κοντά μας ένας άνθρωπος ξεχωριστός, ένας ευπατρίδης πολιτικός, ένας πραγματικός πρεσβευτής της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Φαιδρότητα ή βαρβαρότητα; [sofistis 26.05.2009]

Φαιδρότητα ή βαρβαρότητα;
[Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 26, Μαΐου, 2009]

Η φαιδρότητα είναι πολύ χειρότερη από τη βαρβαρότητα.. Η βαρβαρότητα ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιήσει και κάποιες συνειδήσεις.. Να αγανακτήσουν, να θυμώσουν, να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν.. Η φαιδρότητα μόνο στομαχικές αναταράξεις μπορεί να προκαλέσει.. Συνήθως αφήνει αυτή τη γνωστή γεύση της αηδίας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί θυμηδία.. Το βέβαιο είναι ότι στην ιστορία των συνειδήσεων δεν έχει εμφανιστεί ποτέ, ούτε μία συνείδηση που να έχει επαναστατήσει επειδή δεν άντεξε την φαιδρότητα.. Γιατί η φαιδρότητα παθητικοποιεί και αποχαυνώνει και στην καλύτερη περίπτωση εξοπλίζει με ψευδαισθήσεις τους βλάκες και τους αφελείς. (Αιθεροβάμονες δεν τους λένε;..) Γιαυτό ακριβώς αποτελεί και την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την γελοιοποίηση και την απαξίωση ιδεών και αξιών, το ξέφτισμα και την προδοσία ονείρων και οραμάτων..

Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που υποσχέθηκαν αλλαγή και σοσιαλισμό και μάλιστα στις 18... Κι όταν στις 18 ήρθε ο «σοσιαλισμός», ήμασταν παιδιά αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τους πατεράδες μας που έκλαιγαν από συγκίνηση και χαρά γιατί επιτέλους θα έφευγε η δεξιά «βαρβαρότητα» και θάρχονταν καλύτερες μέρες.. Η συνέχεια είναι γνωστή.. Όλη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη «βαρβαρότητα» της «επάρατης δεξιάς», η ριζοσπαστικοποίηση και η βαθιά διάθεση για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ηττήθηκαν απ τη φαιδρότητα και εξανεμίστηκαν χωρίς επιστροφή.. Βιώσαμε μια εικοσαετία συστηματικής και οργανωμένης απαξίας και εξολόθρευσης κάθε σοσιαλιστικής ιδέας και κάθε έννοιας κοινωνικής αλλαγής. Ο σοσιαλισμός έγινε συνώνυμο της φαιδρότητας και σύνθημα για να κάνουν πάρτι τα λαμόγια.. Όσα κατάφερε ο διαβόητος πασοκικός «σοσιαλισμός» καμιά «βαρβαρότητα» δεν θα μπορούσε και δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει..

Και φτάσαμε στο σωτήριον έτος 2004 όπου ο κόσμος είχε πια στεγνώσει από ιδέες και οράματα.. Απηυδισμένος από τον «σοσιαλισμό» δεν έκανε πια όνειρα παρά μόνο ζητούσε να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα εντιμότητας.. Έτσι, σύμφωνα με την παραδοχή ακόμα και αυτού του πολλά βαρύ κι ασήκωτου «σοσιαλιστή» Γιώργου Οικονομέα στα τηλεπαράθυρα του Μέγκα, «..ανέλαβε ο Καραμανλής με σημαία την πάταξη της διαφθοράς και όλοι σε κάτι ελπίσαμε..» Φανταστείτε δηλαδή τι γινότανε επί ..«σοσιαλισμού» ώστε ακόμα και ο Οικονομέας ήλπιζε στον ..Καραμανλή..(!)

Και φυσικά άρχισε η νέας περίοδος «βαρβαρότητας». Όμως αυτή τη φορά, μιας πανθομολογουμένως ανίκανης και Παυλοπουλικής ..«βαρβαρότητας»(!) που τάκανε πάνω της γιατί ούτε και τα βρακιά της δεν μπορούσε να κατεβάσει.. Η διαφθορά πήρε πλέον ένα γαλάζιο χρώμα κι όλοι μαζί, «βάρβαροι» και «σοσιαλιστές», χοροστατούντων των μίντια, κατάφεραν να αποσαρθρώσουν παντελώς το πολιτικό σύστημα της χώρας..

Και αλίμονο! Εκεί λοιπόν που άρχισε και πάλι ο κόσμος να απογοητεύεται και να αγανακτεί, να θυμώνει και να επαναστατεί, νάτος και πάλι ο αθάνατος πασοκισμός έτοιμος να αναλάβει το ίδιο ακριβώς έργο! Να εξανεμίσει και πάλι τον θυμό και την αγανάκτηση και να ακυρώσει κάθε νέα ριζοσπαστικοποίηση με το ίδιο ακριβώς δοκιμασμένο και αποτελεσματικό όπλο. Και μόνο η επαναχρησιμοποίηση του όρου «σοσιαλισμός» αποτελεί πλέον μέγα σκάνδαλο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης είναι προκλητική και αναιδέστατη.. Το θράσος και η χυδαιότητα ξεπερνάει κάθε όριο και γίνεται πλανητικό.. Αμφιβάλει κανείς ότι η φαιδρότητα είναι μια μορφή βαρβαρότητας;

Τα λάθη του Παπανδρέου

[εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Μανώλη Κοττάκη από τον ΕΤ της Κυριακής 24.05.2009]

Κακώς, κάκιστα ενοχλήθηκε το ΠΑΣΟΚ επειδή αναδείχθηκε από την κυβέρνηση το άτοπον του συνθήματος «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Από την ώρα που η αντιπολίτευση προσέδωσε στις εκλογές χαρακτήρα δημοψηφίσματος, πρέπει να συνηθίσει στην ιδέα ότι θα αυξηθεί και η πίεση. Οτι κάθε λέξη του αρχηγού της ή των στελεχών της θα περνά πλέον από μικροσκόπιο. Και για να είμαστε ειλικρινείς, η «βαρβαρότητα» ήταν αφορμή για να ξεκινήσει η δημόσια συζήτηση για τη νοοτροπία που κουβαλά η αντιπολίτευση. Για να δούμε, «πήραν κανένα μάθημα οι σοσιαλιστές από τη μακρά θητεία τους στην αντιπολίτευση»;

Δυστυχώς, οι πρώτες ενδείξεις που μας δίνει ο κύριος Παπανδρέου δεν είναι ενθαρρυντικές. Δεν είναι μόνο που ταυτίζει την παράταξή του με τον πολιτισμό και τους αντιπάλους του με τον κόσμο των βαρβάρων. Αν περιοριζόταν σ’ αυτό, θα μιλούσαμε για «lapsus lingue». Δείτε όμως: Στην ομιλία της Πάτρας έκανε και άλλα λάθη. Είπε και άλλες ανακρίβειες. Λ.χ. μας έβαλε το δίλημμα «Με τη Νέα Δημοκρατία ή με τη Δημοκρατία; Στις 7 Ιουνίου οι Ελληνες θα απαντήσουν: Με τη Δημοκρατία, με το ΠΑΣΟΚ».

Οπως φαίνεται, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έχει φιλοτεχνήσει στο μυαλό του ένα ανύπαρκτο σχήμα: Οσοι ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ είναι δημοκράτες, όσοι το καταψηφίζουν δεν είναι! Δυστυχώς για τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, δημοκρατικό μονοπώλιο σ’ αυτή τη χώρα δεν υπάρχει. Ολοι αγαπάμε τη Δημοκρατία. Από τον Καραμανλή έως τον Καρατζαφέρη. Και από τον Παπανδρέου έως την Αλέκα και τον Αλέκο. Και την αγαπάμε τόσο πολύ που μας ηχεί δυσάρεστα να ακούμε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης να φωνάζει, υπό τους ήχους του συνθήματος «Γερά γερά, να φύγει η Δεξιά», το δικό του τσιτάτο «Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα». Διότι η Ελλάδα είναι οι ψηφοφόροι του
ΠΑΣΟΚ, είναι όμως και οι ψηφοφόροι της Ν.Δ., είναι και της Αριστεράς. Πέραν αυτών, όμως, ο Παπανδρέου πρέπει να σταματήσει τις ανακρίβειες. Μίλησε λ.χ. στην Πάτρα για «τα εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία με την απάτη των ομολόγων». Μα, δεν του είπε κανένας φωτισμένος από το επιτελείο του ότι τα λεφτά επεστράφησαν στα Ταμεία από την JΡ Morgan μέχρι το τελευταίο ευρώ; Κατήγγειλε, επίσης, «χιλιάδες ρουσφετολογικές ανασφάλιστες προσλήψεις σε Stage». Δεν του είπε κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ διέπρεψε την περίοδο 1999-2004 στις προσλήψεις Stage, ότι ο χορός του ρουσφετιού άρχισε τότε;

Είναι δυνατόν να κατηγορεί (πάλι στην Πάτρα) την κυβέρνηση για τις καραβιές των λαθρομεταναστών που μας στέλνει συστημένους η Τουρκία, επικαλούμενος μάλιστα το γεμάτο «γκρίζες ζώνες» πρωτόκολλο που υπέγραψε με τον Τζεμ; Θαρρώ πως υπάρχουν όρια. Ολα αυτά έως τώρα περνούσαν στο «ντούκου» επειδή κοιτάζαμε τα σκάνδαλα. Οπως στο «ντούκου» πέρασαν οι διαφορετικές θέσεις Ρόβλια-Καστανίδη για τους συμβασιούχους ή οι θέσεις Κατσέλη ότι είτε είσαι πλούσιος είτε φτωχός «θα φορολογείσαι με ενιαία κλίμακα»! Αφού, όμως, οι εκλογές είναι δημοψήφισμα, θα τα συζητήσουμε!

25.5.09

Ανάπτυξη με σύμμαχο εσένα !!

Ψίχουλαααα... Θα πεινάσειιιιιςςς!!!



σημείωση χρήσιμη για την κατανόηση του όλου: ακόμα και αν δεχτεί κάποιος ότι το δεύτερο μέρος του σποτ είναι μερικώς αληθές, ότι η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση δεν πέτυχε να ολοκληρώσει όσα λέει και ότι είχε υποσχεθεί πολλά περισσότερα που δεν έκανε, το πρώτο μέρος είναι πέρα για πέρα αληθινό... σαν να ακούω ακόμα και τώρα τα καρχιμάκεια εξαπτέρυγα να επιχαίρουν επί των προβλημάτων του αβοήθητου Έλληνα...

Δεν έχει σχέδιο... Πανικόοοοςςς!!!



σημείωση χρήσιμη για την κατανόηση του όλου: ακόμα και αν δεχτεί κάποιος ότι το δεύτερο μέρος του σποτ είναι μερικώς αληθές, ότι η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση δεν πέτυχε να ολοκληρώσει όσα λέει και ότι είχε υποσχεθεί πολλά περισσότερα που δεν έκανε, το πρώτο μέρος είναι πέρα για πέρα αληθινό... σαν να ακούω ακόμα και τώρα τα καρχιμάκεια εξαπτέρυγα να επιχαίρουν επί των προβλημάτων του αβοήθητου Έλληνα...

Καταστροφή... καταστροφήηηηη!!!



σημείωση χρήσιμη για την κατανόηση του όλου: ακόμα και αν δεχτεί κάποιος ότι το δεύτερο μέρος του σποτ είναι μερικώς αληθές, ότι η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση δεν πέτυχε να ολοκληρώσει όσα λέει και ότι είχε υποσχεθεί πολλά περισσότερα που δεν έκανε, το πρώτο μέρος είναι πέρα για πέρα αληθινό... σαν να ακούω ακόμα και τώρα τα καρχιμάκεια εξαπτέρυγα να επιχαίρουν επί των προβλημάτων του αβοήθητου Έλληνα...

Λουκέτοοο... Λουκέτο παντού !!!



σημείωση χρήσιμη για την κατανόηση του όλου: ακόμα και αν δεχτεί κάποιος ότι το δεύτερο μέρος του σποτ είναι μερικώς αληθές, ότι η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση δεν πέτυχε να ολοκληρώσει όσα λέει και ότι είχε υποσχεθεί πολλά περισσότερα που δεν έκανε, το πρώτο μέρος είναι πέρα για πέρα αληθινό... σαν να ακούω ακόμα και τώρα τα καρχιμάκεια εξαπτέρυγα να επιχαίρουν επί των προβλημάτων του αβοήθητου Έλληνα...

Έξυπνα ...σκυλιά !!

Τις προάλλες διάβαζα κάποιες δημοσιεύσεις για τα ΚΕΠ [Κέντρα Εξυπηρέτησης (;;) Πολιτών] και για το πόσο έχει πέσει το επίπεδο παροχής της υπηρεσίας από τη στιγμή που οι συμβασιούχοι έγιναν μόνιμοι... Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν το παρακάτω ανέκδοτο:
Πέντε τύποι, ένας μηχανικός, ένας λογιστής, ένας χημικός, ένας κομπιουτεράς, και ένας δημόσιος υπάλληλος καυχόντουσαν για το πόσο έξυπνα σκυλιά έχουν.

Για να τους δείξει ο μηχανικός, φωνάζει τον σκύλο του, τον Σχεδιαστή. «Σχεδιαστή κάνε το κόλπο σου!», του λέει! Ο Σχεδιαστής ανεβαίνει πάνω σε ένα γραφείο, βγάζει χαρτί και μολύβι και ζωγραφίζει έναν κύκλο, ένα τετράγωνο και ένα τρίγωνο. Όλοι είπαν ότι είναι απίστευτο!!

«Ο δικός μου είναι καλύτερος», λέει ο λογιστής. «Spreadsheet κάνε παιχνίδι», του λέει, ο σκύλος πάει μέσα στην κουζίνα και επιστρέφει με μια vτουζίνα κουλουράκια, τα οποία διαιρεί σε 4 ίσα μέρη με τρία κουλουράκια στο κάθε μέρος. Όλοι συμφώνησαν ότι ήταν εντυπωσιακό!!

Αλλά ο χημικός λέει ότι ο δικός του είναι καλύτερος! «Μεζούρα», του λέει, «κάνε το κόλπο σου». Ο Μεζούρας σηκώνεται, πάει μέχρι το ψυγείο, το ανοίγει, βγάζει μισό λίτρο φρέσκο γάλα και ένα ποτήρι και το γεμίζει μέχρι πάνω χωρίς να του φύγει ούτε σταγόνα. Όλοι είπαν ότι είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό!!

Ο κομπιουτεράς λέει «ο δικός μου δεν παίζεται!». «Σκληρέ Δίσκε», του λέει «κάνε τα δικά σου». Ο Σκληρός Δίσκος μπαίνει στο δωμάτιο με το κομπιούτερ, το ανοίγει, ψάχνει για ιούς, κάνει αναβάθμιση στο λειτουργικό σύστημα, στέλνει email, κάνει εγκατάσταση σε ένα παιχνίδι και αρχίζει και παίζει! Όλοι είπαν ότι αυτός θα είναι μάλλον ο κορυφαίος σκύλος...

Όμως ο δημόσιος υπάλληλος είχε άλλη άποψη. «Αραχτέ, κάνε τα κόλπα σου», φωνάζει. Ο Αραχτός σηκώνεται στα πόδια του, τρώει όλα τα κουλουράκια, πίνει το γάλα, σβήνει όλα τα αρχεία στο κομπιούτερ, παραπονιέται ότι πονάv τα μάτια του από τον υπολογιστή, συμπληρώνει αναφορά για επικίνδυνες συνθήκες εργασίας, την καταθέτει για αποζημίωση και πάει σπίτι για 6 μήνες με αναρρωτική άδεια μετ' αποδοχών λόγω υπερκόπωσης!!!!!!!

Όσο για τα ΚΕΠ και τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους, θα επανέλθω !!

ΕΣΡ ...και στην κορυφή κανέλα !!

Το ΕΣΡ εξέδωσε οδηγία σύμφωνα με την οποία οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί κατά τη μετάδοση των ενημερωτικών και ειδησεογραφικών τους εκπομπών, σχετικών με τις ευρωεκλογές, οφείλουν να τηρούν τις αρχές της αντικειμενικότητας, της αμεροληψίας και της αναλογικής ισότητας κατά την παρουσίαση των θέσεων των κομμάτων. Τις αρχές όμως... όχι τις μέσες ή τα τέλη !!! Μην παρεξηγηθούμε !!! Και -όχι- δεν είναι ανέκδοτο, δεν έχει Τοτό...

Αλήθεια, το ΕΣΡ θα μας ενημερώσει απόψε, αύριο, μεθαύριο κ.λπ. για το πόσο σεβαστή έγινε η οδηγία του και πως αυτή η ενημέρωση θα φτάσει στο σύνολο του πληθυσμού;; από τα ίδια τα ΜΜΕ τα οποία θα θίγονται;; από την κρατική τηλεόραση;; από άλλη (ανεξάρτητη;;) μορφή επικοινωνίας;; Επίσης, να ρωτήσω ο πτωχός Έλλην, ποιές ποινές προβλέπονται για όσους δεν ακολουθήσουν την οδηγία (γιατί ήδη υπάρχουν σημαντικοί σταθμοί που δεν την ακολουθούν...) και πως αυτές θα επιβληθούν;;

...και στην κορυφή κανέλα !!

Η σημασία του επιβλέποντος...

Είναι ένα κουνελάκι που χαίρεται τη ζωή του, έχει βγει έξω να ξεκουραστεί και όπως δεν πρόσεξε, πλησιάζει μια αλεπού και του ορμάει.
«Χα χα χα! Θα γίνεις ωραίο γεύμα!»
«Δεν γίνεται να με φας! Όχι τώρα! Πρέπει να περιμένεις μερικές μέρες τουλάχιστον!»
«Καλά, είσαι σοβαρός? Τώρα θα σε φάω!»
«Μα σε λίγες μέρες τελειώνω τη διατριβή μου με τίτλο "Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους"»
«Α, δεν πας καλά, όλοι ξέρουν ότι τα κουνέλια δεν έχουν καμία τύχη απέναντι στις αλεπούδες!»
«Ε, αν δεν πιστεύεις, έλα στη φωλιά μου να τη διαβάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να με φας.»
Πείθεται η αλεπού, πάει στη φωλιά του κουνελιού..... και δεν ξαναβγαίνει ποτέ....

Την επόμενη εβδομάδα επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό, μόνο που ο κυνηγός αυτή τη φορά είναι ένας λύκος που καταφέρνει και στριμώχνει εύκολα το κουνέλι σε μια γωνιά (Οξιάς και Πλατάνου γωνία, στο Άνω Δάσος ...όχι Χαϊδαρίου!)
«Μμμμ, τι ζουμερό μεσημεριανό είσαι εσύ!»
«Κάτσε, περίμενε, δεν μπορείς να με φας! Περίμενε μερικές μέρες!»
«Ίσως δεν πρέπει να σε φάω, φαίνεσαι πειραγμένος στο κεφάλι! Με δουλεύεις?»
«Όχι, σε μερικές μέρες τελειώνω τη διατριβή μου "Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους" και είναι κρίμα!»
«Μα καλά, υπάρχουν εκτός από τρελές αγελάδες και τρελά κουνέλια; Ετοιμάσου, σου 'ρχομαι!»
«Περίμενε! Περίμενε! Αν δε με πιστεύεις, έλα στη φωλιά μου να τη διαβάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να με φας.»
Όπως και οι πιο μικροί μας φίλοι έχουν καταλάβει τι θα γίνει παρακάτω, πάνε στη φωλιά του κουνελιού μπαίνουν μέσα και πάει ο λύκος, δεν ξαναβγήκε ποτέ....

Σε κάποια άλλη χαζοχαρούμενη στιγμή του κουνελιού, περνάει μια φίλη του κουνέλα.
«Τι νέα; Φαίνεσαι χαρούμενος!»
«Καλά μωρέ, τέλειωσα τη διατριβή μου και ξελασκάρισα λίγο. Ήταν πολύ επιτυχημένη!»
«Μπράβο! Τι θέμα είχε;»
«Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση με τις Αλεπούδες και τους Λύκους»
«Εεεχμμμ.... είσαι σίγουρος; Δεν μου ακούγεται πολύ σωστό αυτό!»
«Ναι σου λέω! Αν θες έλα να τη διαβάσεις!»

Πηγαίνουν στη φωλιά του κουνελιού, κατεβαίνουν, ήταν λίγο ακατάστατα βέβαια, αλλά ήταν μια γεμάτη εβδομάδα με την παρουσίαση κι όλα αυτά, οπότε κατά σειρά εμφανίσεως βλέπει η κουνέλα ένα κρεβάτι άνω-κάτω, έναν υπολογιστή ταλαιπωρημένο, χαρτιά παντού, ένα σωρό από κόκκαλα αλεπούς, ένα σωρό από κόκκαλα
λύκου και ένα θεόρατο χορτασμένο λιοντάρι!

Ηθικόν Δίδαγμα της ιστορίας:
Ο τίτλος του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.
Το αντικείμενο του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.
Η έρευνα στο Διδακτορικό σου δεν έχει σημασία.
Αυτό που έχει σημασία είναι ο Επιβλέπων Καθηγητής.

Μαθήματα ...και μετά θάνατον

Μια μέρα πεθαίνουν δυο άνθρωποι. Πηγαίνουν στην πύλη του παραδείσου.
Εκεί συναντούν τον Άγιο Πέτρο, ο οποίος ρωτάει τον πρώτο.
«Τι αμαρτία έκανες στη ζωή σου ;»
«Να, μόνο μια ληστεία έκανα και με χτύπησε μια σφαίρα.»
«Καλά», λέει ο Άγιος Πέτρος και τον βάζει στον παράδεισο.
Κατόπιν ρωτάει τον δεύτερο.
«Τι αμαρτία έκανες στη ζωή σου ;»
«Καμιά αμαρτία, μόνο που ήμουν λίγο τραβεστί.»
«Τραβεστίιιιι...», φωνάζει ο Άγιος Πέτρος. «Να χέσεις 10 φορές και μετά να πας στον Απόστολο Παύλο».
Τι να κάνει ο κακομοίρης, χέζει 10 φορές και πάει στον Απόστολο Παύλο.
«Τι αμαρτία έκανες στη ζωή σου;», τον ρωτάει ο Απόστολος Παύλος.
«Καμιά αμαρτία, μόνο που ήμουν λίγο τραβεστί».
«Τραβεστίιιιι...», φωνάζει ο Απόστολος Παύλος. «Να χέσεις 30 φορές και μετά να πας στον Απόστολο Ιάκωβο».
Ζορίστηκε δύο μέρες να χέσει 30 φορές και πάει στον Απόστολο Ιάκωβο.
«Τι αμαρτία έκανες στη ζωή σου;», τον ρωτάει ο Απόστολος Ιάκωβος.
«Καμιά αμαρτία, μόνο που ήμουν λίγο τραβεστί».
«Τραβεστίιιιι...», φωνάζει ο Απόστολος Ιάκωβος. «Να χέσεις 50 φορές και μετά να πας στο Θεό».
Τι να κάνει ο κακομοίρης, χέζει 50 φορές και πάει στο Θεό.
«Τι αμαρτία έκανες στη ζωή σου;», τον ρωτάει ο θεός.
«Καμιά αμαρτία, μόνο που ήμουν λίγο τραβεστί».
«Τραβεστίιιιι...», φωνάζει ο Θεός. «Να χέσεις 100 φορές και μετά θα μπείς στον παράδεισο».
Τότε ο τραβεστί αποφασίζει να ρωτήσει το Θεό.
«Γιατί Θεούλη μου τον ληστή που ήρθε μαζί μου τον βάλατε αμέσως στον παράδεισο και μένα με ξεκωλώσατε στο χέσιμο;»
Και ο Θεός του απαντάει.
«Για να μάθεις τέκνο μου για ποιο λόγο σου έδωσα τον κώλο!!!»

23.5.09

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα...;;

Τελικά η βλακεία παραμένει και απύθμενη και αήττητη !! Δεν ξέρω αν είναι επιλογή του κ. Παπανδρέου ή η αλαζονεία των συνεργατών του αλλά η παραπάνω φράση με προσβάλλει ως Έλληνα πολίτη που ούτε υπήρξε ούτε σκοπεύει να υπάρξει ποτέ σοσιαλιστής !! Και βέβαια δεν αποτελεί δικαιολογία το ότι τη φράση είπε κάποτε η Ρόζα Λούξεμπουργκ... Δηλαδή, ότι σαχλαμάρα εκστομίζεται, αρκεί να εκστομίζεται προ πολλών ετών, αποκτά ιστορικότητα και «ξεπλένεται» στη λαϊκή συνείδηση για τη μετέπειτα χρήση της;;;

Αλήθεια, εγώ ως φιλελεύθερος πολίτης με ελεύθερη γνώμη και άποψη είμαι βάρβαρος και δεν είναι βάρβαρος ο κ. Παπακωνσταντίνου που μας δήλωσε ευθαρσώς ότι υπακούει μόνο στον Αρχηγό και στο Κόμμα και όχι στην λαϊκή εντολή;;; Μα η αγέλη και η τυφλή υποταγή είναι ιστορικά κοινωνικό στοιχείο βαρβαρότητας...

Αλήθεια, εγώ ως φιλελεύθερος πολίτης που αποδέχομαι τη γνώμη της πλειοψηφίας αρκεί να είναι τεκμηριωμένη με επιχειρήματα και προϊόν ελεύθερης δημοκρατικής διαδικασίας είμαι βάρβαρος και δεν είναι βάρβαρος ο κ. Ραγκούσης που -ως άλλος Δον Κιχώτης- κατάργησε το Σύμφωνο Σταθερότητας και εξύβρισε τον Πρωθυπουργό ή ο κ. Χρυσοχοΐδης που ζήτησε από την εκλεγμένη κυβέρνηση «να σηκωθεί και να φύγει»;;; Μα η ύβρις και η άρνηση της δημοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας είναι ιστορικά κοινωνικό στοιχείο βαρβαρότητας...

Ή μήπως είμαι βάρβαρος γιατί δεν διαχωρίζω τις φυσικές καταστροφές σε φίλιες και εχθρικές όπως έκανε σήμερα από την αεροπορική βάση της Ελευσίνας ο κ. Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντας βάρβαρες τις φυσικές καταστροφές επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας αλλά τηρώντας σιγήν ιχθύος για τις υπόλοιπες;; Αλήθεια, η ιστορία άρχισε τον Μάρτιο του 2004;;; Πριν δεν υπήρχε Ελλάδα, υπήρχε μόνο ...πρασινάδα;;

By the way, τον Μάρτιο του 2004 και τον Σεπτέμβριο του 2007 κε Παπανδρέου είχαμε ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές στις οποίες επελέγη και εξελέγη από την πλειοψηφία ως κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία, δεν είχαμε επιδρομή αγέλης βαρβάρων και οι μόνες χρονιές μεταδικτατορικά που μας θυμίζουν κάτι τέτοιο ήταν το 1981 και το 1993...

Γι' αυτό κε Παπανδρέου δεν μπορούμε να σας πάρουμε στα σοβαρά!! Γιατί με την συμπεριφορά σας δεν δηλώνετε υπεύθυνος ηγέτης απλά προκαλείτε και διασπείρετε φόβο και πανικό !! Γιατί με τον λόγο σας πολώνετε και διχάζετε !!!

Γι' αυτό κε Παπανδρέου δεν πρόκειται να σας ψηφίσω και θα κάνω και τα αδύνατα δυνατά για να μην σας ψηφίσει κανείς νοήμων Έλληνας !! Γιατί αρνούμαι την πόλωση και τον λαϊκισμό, αρνούμαι τον φοβικό σας λόγο, αρνούμαι τον μηδενισμό σας !! Προτιμώ τη σύνθεση των απόψεων, αυτή τη σύνθεση που βοήθησε τον Ελληνισμό να δημιουργήσει και να επιβιώσει ανά τους αιώνες, προτιμώ έργα, τόσο μακροπρόθεσμα όσο και μικρά, καθημερινά, για μένα τον Έλληνα πολίτη, αυτόν που εσείς και τα καρακόλια σας αποκαλούν βάρβαρο...

«Βεγγαλικά» ντροπής !!!



Δε με στενοχωρεί που χάσαμε από τον Παναθηναϊκό στο πρώτο παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο μπάσκετ, έχουμε τρεις σερί ευκαιρίες και προτιμώ να το πάρουμε με νίκη στο ΟΑΚΑ, στην έδρα τους, για να τσούξει περισσότερο....

Εκείνο που με ενοχλεί και με στενοχωρεί είναι η βαρβαρότητα, η ηλιθιότητα, η απύθμενη βλακεία μέρους της εξέδρας, αυτών των ανεγκέφαλων που έριξαν τα καπνογόνα, τις κροτίδες, τα εκρηκτικά !! Με ενοχλεί γιατί έτσι καταστρέφουν την προσπάθεια της ομάδας και γιατί δίνουν άλλοθι επιχειρήματα στους πράσινοκιτρινομαύρους τραμπούκους!!

Όχι ρε, ο Ολυμπιακός είναι πολύ μεγαλύτερος και ως ιδέα και ως λαός από τις συμπαθητικές αλλά μικρές ομαδούλες τους !!

Όχι ρε, ο Ολυμπιακός δεν έχει ανάγκη από βανδαλισμούς και βαρβαρότητες για να επικρατήσει, έχει ομάδα, έχει διοίκηση, έχει οπαδούς, φτάνουν αυτά !!!

Όχι ρε, δε θα αντιγράψουμε, δεν πρέπει να αντιγράψουμε σε τίποτα τους βάρβαρους του ΠΑΟ, της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ !!

Δεν είμαστε Ολυμπιακοί αν το κάνουμε !! Και δεν αξίζουμε να είμαστε Ολυμπιακοί αν δεν πετάξουμε κακήν κακώς έξω από τα γήπεδα μας, έξω από τις παρέες μας αυτούς που το κάνουν, αυτούς που μας χαλούν την εικόνα, αυτούς που μας στερούν το δικαίωμα να χαρούμε την ομάδα μας όταν πάει καλά και να την βρίσουμε όταν δεν πάει...

Δε μας νοιάζουν οι αντίπαλοι, ακόμα και αν μας κερδίζουν είναι προσωρινό, δεν είναι καλύτεροι, δεν έχουν μέλλον !! Είμαστε οι καλύτεροι στο γήπεδο και το αποδεικνύουμε !! Ας μη τους δίνουμε επιχειρήματα !!

Η Γυναίκα και η χημεία της...

Στοιχείο: Γυναίκα
Σύμβολο: Wo
Εφευρέτης: Αδάμ
Ατομική μάζα: Αποδεκτή στα 53.6 κιλά, αλλά κυμαίνεται μεταξύ 40-200 κιλά.
Γεωγραφική εμφάνιση: Άφθονες ποσότητες σε όλες τις αστικές περιοχές

ΦΥΣΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
1. Επιφάνεια συνήθως καλυμμένη με μπογιά.
2. Δεν βράζεται με τίποτα, ωστόσο παγώνει στιγμιαία χωρίς κανένα προφανή λόγο.
3. Λιώνει κάτω από ειδική μεταχείριση.
4. Πικρή αν χρησιμοποιηθεί με λανθασμένο τρόπο.
5. Βρίσκεται στην φύση σε διάφορες καταστάσεις από παρθένο μέταλλο μέχρι συνηθισμένο ορυκτό.
6. Υποχωρεί αν δεχτεί πίεση στα σωστά σημεία.

ΧΗΜΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ:
1. Έλκεται πολύ ισχυρά από το χρυσό, ασήμι και μια τεράστια γκάμα πολύτιμων λίθων.
2. Απορροφάει τεράστιες ποσότητες ακριβών ουσιών.
3. Μπορεί να εκραγεί στιγμιαία χωρίς κάποιο προειδοποιητικό σημάδι.
4. Αδιάλυτη σε υγρά, αλλά η δράση της αυξάνεται με την χρήση αλκοόλ.
5. Ο πιο ισχυρός χρηματο-μειωτικός παράγοντας στο σύμπαν.

ΧΡΗΣΕΙΣ:
1. Σαν διακοσμητικό στοιχείο, κυρίως μέσα σε σπορ αμάξια.
2. Ισχυρός παράγοντας μείωσης άγχους.
3. Ισχυρός παράγοντας γενικού καθαρισμού.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ:
1. Αγνό δείγμα γίνεται ροζ αν βρεθεί στην φύση.
2. Παίρνει πράσινο χρώμα αν τοποθετηθεί δίπλα σε ένα ανώτερο δείγμα.

ΚΙΝΔΥΝΟΙ:
1. Ιδιαίτερα επικίνδυνη εκτός και αν ο χειρισμός γίνεται από έμπειρα χέρια.
2. Παράνομη η κατοχή άνω της μίας, αν και μπορούν να συνυπάρχουν αρκετές αρκεί τα δείγματα να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο.

Ο θάνατος του (εβραίου) εμποράκου... [σε τρία μέρη]

Ο πατέρας Εβραίος είναι ετοιμοθάνατος. Γύρω από το κρεβάτι του πόνου είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια του. Το κλίμα είναι βαρύ και πένθιμο. Ένα μόνο μικρό καντηλάκι, δίπλα στον άρρωστο, φωτίζει αμυδρά το στενό δωμάτιο.

Α' ΜΕΡΟΣ
Ο πατέρας, με κλειστά τα μάτια και πολύ κόπο, ψιθυρίζει:

Πατέρας: Γυναίκα μου Σάρα είσαι εδώ;
Σάρα (κλαίγοντας): Ναι, άντρα μου.

Πατέρας: Γιέ μου Ιακώβ είσαι εδώ;
Ιακώβ (φανερά συγκινημένος): Ναι, πατέρα.

Πατέρας: Μικρή μου θυγατέρα Ιουδήθ, είσαι εδώ;
Ιουδήθ: (απαρηγόρητη): Ναι, πατέρα, είμαι κοντά σου.

Πατέρας: Και εσύ στερνοπούλι μου Ααρών, είσαι εδώ;
Ααρών (με αναφιλητά): Ναι, πατέρα.

Πατέρας: ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΟΛΕ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ;

Β' ΜΕΡΟΣ
Η οικογένεια συνειδητοποιεί αμέσως την εγκληματική αμέλεια και όλοι αποχωρούν σιγά - σιγά από το δωμάτιο. Τελευταίος φεύγει ο μικρός Ααρών που, κλείνοντας την πόρτα του δωματίου, λέει:

Ααρών: Και πού' σαι πατέρα. Όταν αφήνεις την τελευταία σου πνοή, άφησε την προς το καντήλι, για να σβήσει. Είναι κρίμα να καίει άδικα ...

Γ' ΜΕΡΟΣ
Την άλλη μέρα του θανάτου του πατέρα, ο Ιακώβ πηγαίνει στην τοπική εφημερίδα για να βάλει την αναγγελία του θανάτου.

Ιακώβ: Παρακαλώ, ποιά είναι η μικρότερη χρέωση για μία αναγγελία θανάτου;
Υπάλληλος: 2 ευρώ, κύριε.
Ιακώβ: ΟΚ, γράψε λοιπόν «Αβραάμ Κοέν πέθανε»

Υπάλληλος: Μα, κύριε, πρέπει να έχετε υπόψη σας πως με τα 2 ευρώ μπορείτε να γράψετε μέχρι 10 λέξεις.

Ο Ιακώβ σκέφτεται μερικά δευτερόλεπτα και λέει στον υπάλληλο:
Ιακώβ: Ωραία, τότε γράψε «Αβραάμ Κοέν πέθανε. Πωλείται DATSUN σε τιμή ευκαιρίας, ευκολίες δεκτές».

Και οι ψείρες έχουν ψυχή...

Ήτανε ένας τύπος που είχε ψείρες! Τους ρίχνει φάρμακο, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Αποφασίζει να πάει στον γιατρό.
-Κοίταξε του λέει ο γιατρός, μάλλον χρειάζεται ένα πιο ισχυρό φάρμακο. Θα σου δώσω ένα, θα το βάλεις και οι ψείρες θα πεθάνουν ακαριαία.
-ΟK.
Πάει λοιπόν ο τύπος ρίχνει το φάρμακο και περιμένει. Σε λίγο κατεβαίνει μια ψείρα στο μέτωπο του.
- Μεγάλε ,του λέει, φοβερός!!! Που το βρήκες αυτό; Πρώτο πράγμα!!! Καλά μας έχεις φτιάξει άγρια!!! Την έχουμε καταβρεί. Ρίξε λίγο ακόμα.
Τρελαίνεται ο τύπος, πάει, το λέει στον γιατρό.
- Θα είναι μεταλλαγμένες! Κάτσε να κάνουμε κάτι άλλο τότε. Οι ψείρες δεν αντέχουν την ζέστη. Θα πας λοιπόν να βάλεις το κεφάλι σου στον φούρνο και αυτές σε λίγο θα σκάσουν από την ζέστη.
Έτσι λοιπόν και κάνει. Εκεί που αρχίζει να καίγεται κι αυτός κατεβαίνει μια ψείρα με γυαλιά ηλίου, μαγιό, βατραχοπέδιλα και καπελάκι και του λέει:
- Καλά φιλαράκι δεν παίζεσαι. Έχω να κάνω τέτοιες διακοπές κάτι χρόνια. Να 'σαι καλά μεγάλε για την σάουνα.
Τρελαίνεται ο τύπος, πάει, το λέει στον γιατρό.
- Εεεεχχμ καλά αφού αντέχουν την ζέστη δεν θα αντέχουν το κρύο. Κανείς οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει και στα δυο. Πήγαινε λοιπόν και βάλε το κεφάλι σου στο ψυγείο και θα πεθάνουν από το κρύο.
Έτσι λοιπόν κάνει ο κακόμοιρος ο φίλος μας. Σε λίγο κατεβαίνει πάλι μια ψείρα με πέδιλα του σκι, σκουφάκι, μπουφάν.
- Καλά τι να σου πω. Τζάμι περνάμε.μας πήγες και για σκι.είσαι φοβερός μεγάλε.μπράβο!!
Ο τύπος λοιπόν, που τα έχει δει όλα, ξαναπάει στον γιατρό αγανακτισμένος.
- Γιατρέ κάνε κάτι επειγόντως δεν αντέχω άλλο!!! Τα έχω παίξει!! Αυτές δεν σκοτώνονται με τίποτα!
- Πωπωπω!! Πως δεν το είχα σκεφτεί πιο πριν, αφού δεν μπορείς να τις σκοτώσεις θα τις φορτώσεις σε άλλον! Οι ψείρες την βρίσκουν με την βρώμα. Πήγαινε λοιπόν σε κάποιον βρώμικο και αυτές θα μετακομίσουν στο δικό του κεφάλι.
Έτσι λοιπόν μπαίνει ο τύπος στο λεωφορείο βλέπει κάποιον κάπου πίσω έναν τύπο χάλια, μπόχα, πανικός, βρώμαγε από δέκα χιλιόμετρα! Πάει λοιπόν κοντά του, περιμένει λίγο καταλαβαίνει μια μετακίνηση πληθυσμών. Σε λίγο όμως ξανακατεβαίνει η ψείρα και του λέει:
- Καλά μεγάλε, εσύ είσαι άπαιχτος! Μας μαστούρωσες, μας πήγες στην παραλία, μας πήγες για σκι, μας πήγες και στους αλλόθρησκους... Φοβερό !!! Τους πλακώσαμε στο ξύλο, γαμήσαμε τις γκόμενες τους και πήραμε και καμία διακοσαριά αιχμαλώτους!!!

Και οι ψείρες έχουν ψυχή...

Ήτανε ένας τύπος που είχε ψείρες! Τους ρίχνει φάρμακο, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Αποφασίζει να πάει στον γιατρό.
-Κοίταξε του λέει ο γιατρός, μάλλον χρειάζεται ένα πιο ισχυρό φάρμακο. Θα σου δώσω ένα, θα το βάλεις και οι ψείρες θα πεθάνουν ακαριαία.
-ΟK.
Πάει λοιπόν ο τύπος ρίχνει το φάρμακο και περιμένει. Σε λίγο κατεβαίνει μια ψείρα στο μέτωπο του.
- Μεγάλε ,του λέει, φοβερός!!! Που το βρήκες αυτό; Πρώτο πράγμα!!! Καλά μας έχεις φτιάξει άγρια!!! Την έχουμε καταβρεί. Ρίξε λίγο ακόμα.
Τρελαίνεται ο τύπος, πάει, το λέει στον γιατρό.
- Θα είναι μεταλλαγμένες! Κάτσε να κάνουμε κάτι άλλο τότε. Οι ψείρες δεν αντέχουν την ζέστη. Θα πας λοιπόν να βάλεις το κεφάλι σου στον φούρνο και αυτές σε λίγο θα σκάσουν από την ζέστη.
Έτσι λοιπόν και κάνει. Εκεί που αρχίζει να καίγεται κι αυτός κατεβαίνει μια ψείρα με γυαλιά ηλίου, μαγιό, βατραχοπέδιλα και καπελάκι και του λέει:
- Καλά φιλαράκι δεν παίζεσαι. Έχω να κάνω τέτοιες διακοπές κάτι χρόνια. Να 'σαι καλά μεγάλε για την σάουνα.
Τρελαίνεται ο τύπος, πάει, το λέει στον γιατρό.
- Εεεεχχμ καλά αφού αντέχουν την ζέστη δεν θα αντέχουν το κρύο. Κανείς οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει και στα δυο. Πήγαινε λοιπόν και βάλε το κεφάλι σου στο ψυγείο και θα πεθάνουν από το κρύο.
Έτσι λοιπόν κάνει ο κακόμοιρος ο φίλος μας. Σε λίγο κατεβαίνει πάλι μια ψείρα με πέδιλα του σκι, σκουφάκι, μπουφάν.
- Καλά τι να σου πω. Τζάμι περνάμε.μας πήγες και για σκι.είσαι φοβερός μεγάλε.μπράβο!!
Ο τύπος λοιπόν, που τα έχει δει όλα, ξαναπάει στον γιατρό αγανακτισμένος.
- Γιατρέ κάνε κάτι επειγόντως δεν αντέχω άλλο!!! Τα έχω παίξει!! Αυτές δεν σκοτώνονται με τίποτα!
- Πωπωπω!! Πως δεν το είχα σκεφτεί πιο πριν, αφού δεν μπορείς να τις σκοτώσεις θα τις φορτώσεις σε άλλον! Οι ψείρες την βρίσκουν με την βρώμα. Πήγαινε λοιπόν σε κάποιον βρώμικο και αυτές θα μετακομίσουν στο δικό του κεφάλι.
Έτσι λοιπόν μπαίνει ο τύπος στο λεωφορείο βλέπει κάποιον κάπου πίσω έναν τύπο χάλια, μπόχα, πανικός, βρώμαγε από δέκα χιλιόμετρα! Πάει λοιπόν κοντά του, περιμένει λίγο καταλαβαίνει μια μετακίνηση πληθυσμών. Σε λίγο όμως ξανακατεβαίνει η ψείρα και του λέει:
- Καλά μεγάλε, εσύ είσαι άπαιχτος! Μας μαστούρωσες, μας πήγες στην παραλία, μας πήγες για σκι, μας πήγες και στους αλλόθρησκους... Φοβερό !!! Τους πλακώσαμε στο ξύλο, γαμήσαμε τις γκόμενες τους και πήραμε και καμία διακοσαριά αιχμαλώτους!!!

22.5.09

Η Παρασκευή και η ...βίδα της !!

Παρασκευή... και ως γνήσιος εκπρόσωπος των «σαρανταβάλε...» ξεκινάς με την τσίμπλα στο μάτι τις υποχρεώσεις σου... Σαββατοκύριακο μπροστά... χμμμμφφφφφφφ...

Μπαίνεις στο αυτοκίνητο, αρχίζεις τη διαδρομή σου...
Ραδιόφωνο, όχι δε θα ακούσω ενημερωτικές εκπομπές, όχι δε θέλω άλλη μιζέρια, θέλω κάτι διαφορετικό...

Κλικ... κλικ.... κλικ... χμ... καλό ακούγεται, κάτσε να δεις ποιο πρόγραμμα είναι... α, το δεύτερο...
Κάπως έτσι ξεκίνησε η σημερινή Παρασκευή...

Μέχρι που η Μαργαρίτα Μυτιληναίου (η φωνή πίσω από το μικρόφωνο) «έριξε» Λίτσα...
«όλη τη βδομαδα μας εχουνε δεμένους
όμως η Παρασκευή ειναι για ερωτευμενους
τα Σαββατοκυριακα το κρατος χαλαρώνει
κι έτσι βρισκει ο έρωτας κρεββάτι και ξαπλωνει»

και λίγο μετά
«με αγέρα με φουρτούνα ήρθε κι άραξε μια σκούνα» σε μια όμορφη πρωϊνή τζαζ ερμηνεία..

και πάλι αργότερα
«Hey! Matilda, she take me money and run Venezuela. Everybody! Matilda, Matilda, Matilda, she take me money and run Venezuela» και ξαφνικά βρέθηκα να κοιτάω τα διπλανά αυτοκίνητα για να δω τον Harry Belafonte να τραγουδά...

Τελικά φίλε αναγνώστη, χρειάζονται λίγα και απλά πράγματα για να αλλάξει η διάθεση σου, για να νιώσεις όμορφα... Και μετά, να αρχίσεις να γελάς !! Και να συνεχίσεις φτάνοντας στο γραφείο σου και βρίσκοντας στο reader ένα Face Lift Joke από το Skouliki...

Καλό Σ.Κ. σε όλους, πάω ...παραλία (στο γνωστό μέρος για όσους ξέρουν), να μπαίνετε να διαβάζετε γιατί αυτό το ΣΚ σκοπεύω να γράψω πολλά !!!

Καρφιά ΔΗΜΗΤΡΑΚΑ (για marketeers, imagemakers και όχι μόνο...)

Είναι ένας επιχειρηματίας, βιοτέχνης,δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, που φτιάχνει καρφιά, τα καρφιά ΔΗΜΗΤΡΑΚΑΣ.

Οικονομική κρίση, ύφεση, κλπ οι δουλειές δεν πάνε και τόσο καλά, τι να κάνει, έχοντας ακούσει ότι η διαφήμιση κάνει θαύματα καταφεύγει σε μια διαφημιστική εταιρεία για να του διαφημίσουν το προϊόν του. Πάει, που λέτε, τους λέει το και το, του λένε έτσι κι έτσι, δίνουν τα χέρια κι όλα καλά. Περνάει ο καιρός, οπότε μια μέρα τον φωνάζουν για παρουσίαση.

Πάει, χαιρετούρες, κακό, χαμόγελα, υποκλίσεις. Τον καθίζουν σε μια καρέκλα, σβήνουν τα φώτα, ανοίγουν τον προτζέκτορα, ΗΣΥΧΙΑ....

Γολγοθάς, υποβλητική μουσική, ο ΣΤΑΥΡΟΣ, ο ΧΡΙΣΤΟΣ και δύο Ρωμαίοι να τον καρφώνουν με μανία, αίματα, λεπτομέρειες αλά «Τα πάθη του Χριστού» με τον Μέλ Γκίμπσον. Πέντε δεύτερα μετά, η δουλειά έχει γίνει, ο Χριστός κραυγάζει, και ο ένας Ρωμαίος λέει στον άλλο: «Δουλειά στο τάκα-τάκα, μόνο με καρφιά ΔΗΜΗΤΡΑΚΑ!!»

Κόκκαλο ο τύπος, ανάβουν τα φώτα, «ωραίο ε;» τον ρωτάνε.
«Τι ωραίο βρε», τους βάζει τις φωνές και τους πλακώνει στα μπινελίκια, «θα με καταστρέψετε κλπ, βρε τον Χριστό, βρήκατε; ΔΕΝ ΘΕΛΩ να σταυρώνετε τον Χριστό !!»
«Εντάξει, ενταξει» του λένε οι της διαφημιστικής, «θα το ξανακάνουμε, συγγνώμη».

Φεύγει, ξαναδουλεύουν, τον ξαναφωνάζουν. Ξανά τα ίδια, χαιρετούρες, κακό. Κάθεται. Φώτα. Μουσική. Πάμε...

Ξανά ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ!! Ο Χριστός σταυρωμένος, πάνω στο σταυρό με το κεφάλι γυρτό στη γνωστή σε όλους μας στάση. Η κάμερα ζουμάρει, γυρίζει το κεφάλι ο Χριστός, ανοίγει τα μάτια, κοιτάζει το φακό και λέει: «Πλάκα-πλάκα, ευτυχώς που είναι καρφιά ΔΗΜΗΤΡΑΚΑ!!!»

Φώτα πάλι, χαμόγελα, «ωραίο, ε; Το απαλύναμε, ε;» και τέτοια!!
Βάζει πάλι τις φωνές ο Δημητράκας, τους ρίχνει ένα χέσιμο και τους τονίζει: «Ρε σεις, ΔΕΝ ΘΕΛΩ να σταυρώνετε τον ΧΡΙΣΤΟ!! ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ !!!Το καταλάβατε;»
«Το καταλάβαμε!»

Άντε πάλι από την αρχή, λοιπόν. Ετοιμάζεται το τρίτο demo, ξανά υποδοχές, φιλιά, υποκλίσεις. Κάθεται. Φώτα. Και τι βλέπει;

Γολγοθάς. Σαν σίφουνας περνάει μπροστά από το πλάνο ο Χριστός τρέχοντας και εξαφανίζεται!! Πίσω του εμφανίζονται οι δύο ταλαίπωροι Ρωμαίοι, αγκομαχώντας, να τον κυνηγούν. Πλησιάζουν την κάμερα. Σταματάνε. Οπότε λέει ο ένας στον άλλο: «Και στο 'πα ρε χαμένε. Έπρεπε να βάλουμε καρφιά ΔΗΜΗΤΡΑΚΑ!!!»

Νυχτερινό μπιλιάρδο...

Είναι βράδυ και το ζευγάρι μόλις έχει κάνει έρωτα και χαλαρώνει.
Η γυναίκα λέει στον άντρα της: «Πεινάω, τι θα έλεγες για κανένα σουβλάκι;;».
«Και 'γω», λέει ο άντρας, «θα πεταχτώ να πάρω από τον κυρ Μήτσο».
Μια και δυο, φοράει πρόχειρα κάποια ρούχα και ξεκινά για το σουβλατζίδικο.
Την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στο αμάξι του, σταματάει δίπλα του ένα αυτοκίνητο και βγαίνει από μέσα μια κουκλάρα, δίμετρη, ξανθιά - η φαντασίωση κάθε άντρα - κλπ και τον ρωτά: «Σας παρακαλώ, μήπως ξέρετε πως θα πάω στην οδό ΤΑΔΕ 15;»
Κόκαλο ο τύπος της ψελίζει: «Θα πάτε ίσια, δύο στενά πιο κάτω δεξιά και στο τρίτο αριστερά».
Η κούκλα: «Αχ, δεν μπορώ να προσανατολιστώ εύκολα τη νύχτα, σας παρακαλώ μπορείτε να με πάτε, θα σας χρωστάω μεγάλη χάρη».
Αν και ο δρόμος δεν είχε καμιά σχέση με το σουβλατζίδικο, δέχτηκε (χωρίς δυσκολία) να την εξυπηρετήσει.
Φτάνοντας στην οδό ΤΑΔΕ 15 του λέει η κούκλα: «Ξέρετε, είναι μερικές μέρες που έχω μετακομίσει εδώ και δεν βρίσκω εύκολα το σπίτι! τα βράδια. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την εξυπηρέτηση, θα ήθελα να έρθετε πάνω να σας κεράσω κάτι».
«Οχι, ε εευχαριστώ, είναι αργά μια άλλη φορά ίσως», απαντά ο φίλος μας.
«Οχι, επιμένω να έρθετε, δεν θα αργήσετε», του λέει η ξανθιά θεά.
Με τα πολλά ανεβαίνουν επάνω, το σπίτι ήταν τεράστιο και όμορφο και η κοπέλα του προτείνει να βάλει κάτι να πιεί μέχρι ...να φορέσει κάτι πιο ανάλαφρο!!
Ο τύπος δεν κατάλαβε πότε έβαλε το ποτό να πιει, πότε είδε την τύπισσα να εμφανίζεται σαν θεά, πότε βρέθηκαν στο κρεβάτι για τα περαιτέρω...
Κάποια στιγμή, μέσα από την ευχάριστη κούραση που είχε περάσει, άνοιξε το μάτι του και είδε από το παράθυρο να μπαίνει το πρώτο φως της ημέρας, σημάδι πως τον είχε πάρει ο ύπνος.
«ΩΧ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ», είπε και έφυγε τρέχοντας ψάχνοντας να βρει παράλληλα μια ΚΑΛΗ δικαιολογία για να της πει.
Πράγματι, στον δρόμο της επιστροφής, σκέφτηκε κάτι που τον έκανε να παρακάμψει και να περάσει από ένα χαρτοπολείο και να αγοράσει ένα τεμπεσίρι (τη σκόνη που χρησιμοποιούν στη στέκα του μπιλιάρδου, για όσους δεν ξέρουν), την οποία και έτριψε στα χέρια του.
Κάποια στιγμή έφτασε στο σπίτι του όπου και βρήκε την γυναίκα του να ωρύεται.
«Που ήσουνα βρε παλιοτόμαρο, που στο διάολο πήγες παλιοαλήτη, πες μου, που κοπροσκύλιαζες όλο το βράδυ και δεν ήξερα τι να κάνω», του φώναξε η γυναίκα του.
«Που να στα λέω, δεν θα το πιστέψεις αγάπη μου. Την ώρα που έφυγα από εδώ και πριν μπω στο αμάξι, σταματά ένα αυτοκίνητο δίπλα μου και κατεβαίνει μία θεογκόμενα που με ρώτησε για κάποια οδό. Της είπα πως ακριβώς θα πάει μα δεν κατάλαβε και με παρακάλεσε να την συνοδεύσω μέχρι εκεί για να μην χαθεί».
«Και μετά, τι έγινε;» ρώτησε η γυναίκα του, διατηρώντας κάποια αμφιβολία για τα λεγόμενα του άντρα της.
«Την συνόδευσα μέχρι το σπίτι της και μου ζήτησε να ανέβω επάνω για ένα ποτό για να με ευχαριστήσει. Δέχτηκα και την ώρα που έπινα το ποτό μου αυτή πήγε να αλλάξει και
γύρισε με ένα ημιδιάφανο ρούχο και μου την έπεσε, εγώ δεν μπορούσα να αντισταθώ και βρεθήκαμε στο κρεβάτι να κάνουμε έρωτα. Έτσι έγιναν τα πράγματα γλυκιά μου
και γι' αυτό άργησα».
«Βρε αλήτη», είπε η γυναίκα του, «θες να πιστέψω αυτές τις παπαριές που μου λες;; Για να δω τα χέρια σου!»
«Ορίστε», κάνει αυτός...
«Ρε αλήτη όλο ψέματα μου λες, πάλι για μπιλιάρδο είχες πάει...»

20.5.09

Γκάλοπ στον πεζόδρομο μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας


όχι... όχι... η δειγματοληψία έγινε πιο πάνω από το προεκλογικό τσαρδί των Αλέκων, αυτοί ουδόλως επηρέασαν το αποτέλεσμα, εξάλλου τότε θα μιλάγαμε για πολιτικό άσυλο όχι για πανεπιστημιακό !!!

Κλέφτες θα υπάρχουν πάντα, κοινωνία με συνοχή θα υπάρχει;;;

Τι προάλλες έφτασε στο mail μου ένα μήνυμα. Μέσες άκρες έλεγε: «Είμαι έξω φρενών... ειλικρινά! Δεν παλεύεται η κατάσταση πλέον! Χθες, στον ηλεκτρικό, στις 6 το απόγευμα μια κοπέλα περίμενε το τρένο. Χτυπάει το κινητό της και το βγάζει να απαντήσει. Τότε περνάει ένας τρέχοντας και έτσι απλά της το παίρνει απο τα χέρια !!! Δηλαδή έτσι πάει ρε γαμώτο;; Ο καθένας επειδή μπορεί κλέβει;; Και αυτό τώρα είναι ελευθερία και δημοκρατία;;; Να μην μπορείς να έχεις τίποτα γιατί απλά θα στο πάρει κάποιος πιο δυνατός;;; Έχω εκνευριστεί απίστευτα !! Και, φυσικά, οι συμπολίτες μας τριγύρω ούτε που νοιάστηκαν που μια κοπέλα ούρλιαζε και κυνήγαγε έναν τύπο...»

Έγραφε κι άλλα το μήνυμα, σκέψεις ίσως φοβικές, σκέψεις όμως που κάνουν πλέον πολλοί συμπολίτες μας: «Όχι δεν είναι έτσι η δημοκρατία... Δημοκρατία είναι να ξέρω ότι θα γυρίσω σπίτι και ολόκληρη αλλά και με τα υπάρχοντα μου όχι τώρα να κυκλοφορώ και να απειλούμαι και να μην ξέρω αν θα γυρίσω και φυσικά αν θα έχω όλα όσα πήρα από το σπίτι και εν γένει αν θα γυρίσω σπίτι και θα είναι εκεί και το σπίτι ολόκληρο!!!»

Κλέφτες πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Απλά τώρα έχουμε δύο επιπλέον δεδομένα: οι κλέφτες έχουν αποθρασυνθεί και η πλειοψηφία απλά «δεν ασχολείται». Τουλάχιστον παλιά, τον κλέφτη τον κυνηγούσαν όλοι, κανείς δεν επικροτούσε μια εξόχως αντικοινωνική συμπεριφορά ακόμα και αν υπήρχαν κοινωνικοί λόγοι να την επιβάλλουν. Γιατί φτωχοί, κλέφτες εξ' ανάγκης δηλαδή, πάντα υπήρχαν. Απλά ήταν περήφανοι άνθρωποι που ζούσαν σε μια κοινωνία αλληλοβοήθειας !! Ήταν αρκετά περήφανοι για να παραδεχθούν ότι δεν είχαν, αλλά και η κοινωνία ήταν αρκετά «πονετική» για να δει το πρόβλημα τους και να τους «βοηθήσει» να κλέψουν αυτά που τους χρειάζονταν για να ζήσουν...

Η διαφορά του τότε και του τώρα είναι ότι τότε ο διπλανός σου νοιαζόταν για σένα, τότε υπήρχε μια κοινωνία που ενδιαφερόταν, προσπαθούσε να διατηρήσει τη συνοχή της και να φτιάξει κάτι καλύτερο, τώρα η ίδια αυτή κοινωνία πλούτισε χωρίς να κοπιάσει (κάτι το χρηματιστήριο, κάτι τα λαδώματα, κάτι η εξαπάτηση του διπλανού που δεν ήξερε...) και έχει αρχίσει να χάνει τον βασικό κοινωνικό της ιστό, την ανθρωπιά της !!

Δεν ξέρω αν και πότε θα την ξαναβρεί, ξέρω όμως ότι δεν θα την ξαναβρεί όσο εμείς δεν ασχολούμαστε, όσο εμείς αδιαφορούμε !! Γιατί κοινωνία δεν είναι ο απρόσωπος γραφειοκράτης, ο ομοιόμορφος αστυνομικός, όπως μας μάθανε ορισμένοι να το βλέπουμε (γιατί άραγε;;;), κοινωνία είμαστε όλοι εμείς, που ενδιαφερόμαστε, που προσπαθούμε, που κοιτάμε μπροστά, να γίνουμε καλύτεροι, αλλά και δίπλα, να τραβήξουμε και τον διπλανό μας μπροστά !!

19.5.09

I fall to pieces... στη σιγαλιά της νύχτας !!

Πριν λίγο σκέφτηκα ότι εδώ και αρκετό καιρό ακούω μουσική μόνος μου, δεν τη μοιράζομαι μαζί σας... Απόψε λοιπόν θα μοιραστώ με όλους σας (και κυρίως με όλες σας...) ένα υπέροχο country τραγούδι το «Ι fall to pieces», σε δύο όμορφες ερμηνείες, πρώτα στην αρχική από την μοναδική φωνή του Jim Reeves και μετά σε ένα αισθησιακό δέσιμο της με την φωνή της Patsy Cline...



Καλό βράδυ... και εσύ που κάθεσαι μόνη και ακούς ξανά και ξανά τη μελωδία και σκέφτεσαι, κλείσε τα μάτια και φέρε τις σκέψεις σου κοντά σου !!!

Τσαρδί με σημειολογία... (και ασυλία;;;)

Ευρωεκλογές πατριώτη και όλοι σπεύδουν να στήσουν το τσαρδί τους στ'ανοιχτά, όπως μεταδίδουν οι «κατά τόπους» ανταποκριτές... Ας δούμε τι μεταδίδει ο Mac από το κέντρο της Αθήνας:
«Έστησε, όξω από τον σταθμό του Μητροπολιτικού στο Πανεπιστήμιο, ο ΣΥΡΙΖΑς το προεκλογικό του περίφτερο και μοιράζει έντυπο υλικό εις τους διερχόμενους, τους εργαζόμενους και τους εμποράκους της Αθήνας. Ειδικά εμείς οι έμποροι, με το που λαμβάνουμε στα χέρια μας τις μπροσούρες του ΣΥΡΙΖΑ, κατουριόμαστε πάνω μας, από την χαρά μας, κι ενθυμούμεθα με νοσταλγία τις υπέροχες μέρες των Χριστουγέννων (καθώς και τις αξέχαστες Πέμπτες των δύο τελευταίων ετών) που μας “χάρισε” αυτός ο Πολιτικός Σχηματισμός! Χο!»

Τώρα φταίω εγώ να αναρωτιέμαι;;; Να υποθέτω ότι η τοποθεσία επελέγη ίνα γειτνιάζει με τον ΙΑΝΟ και το πατάρι του όπου θα απολαμβάνουν τερψιλαρύγγια οι πατρίκιοι του εν λόγω σχηματισμού, αλλά και με τα υπαίθρια καφέ της οδού Κοραή που θα προσφέρουν πλείστες όσες αναμνήσεις στους πληβείους (του ιδίου σχηματισμού) που, από τα σκιερά καθίσματα τους κατακεραύνωναν τις κατά κουκουλοφόρων παρεμβάσεις των αστυνομικών οργάνων;;; να υποθέτω ή να είμαι απλά βέβαιος;;; έλα Μάγδα, μ' ακούς;;;;

By the way, εαν ενθυμούμαι καλώς το μέρος εκεί είναι πανεπιστημιακός χώρος καλυπτόμενος από ασυλία για να μπορούν οι τοπογράφοι να κάνουν τις μετρήσεις τους εν ηρεμία και όχι εν τρικυμία κρανίου, έτσι μας έλεγαν όταν αναρωτιόμαστε γιατί δεν συλλαμβάνονταν οι μαγαρίζοντες κουκουλοφόροι «συνασπισμένοι γόνοι ΒΠ»... Μεσιέ λε πρυτανής, εσείς ηρωτήθειτε κατά τα δέοντα ή δεν προβλέπεται όταν πρόκειται για «οικογενειακές» υποθέσεις του ιδρύματος;;; εξάλλου κόρακας κοράκου μάτι βγάζει;;; άσε που πέφτουν και τα νούμερα και προβλέπεται κλάμα με δάκρυ κορόμηλο !!

Ο ΠΙ-ΜΙ με τη δραχμή... κι ο Βγενό με το ευρώ!!

Πώς αλλάζουν οι καιροί... Πήγα μετά από πολύ καιρό στο Super Market και περνώντας από τα γάλατα το είδα: γάλα του λίτρου να πουλιέται ένα ευρώ !! Κοίτα ρε συ που θα ξαναθυμηθούμε τον «Πι Μι με τη δραχμή», μόνο που τώρα θα τον τραγουδάμε «ο Βγενό με το ευρώ...»

18.5.09

Τα είδε όλα...

Συζητούν ένας Άγγλος, ένας Γάλλος κι ένας Έλληνας για το ποια στάση τους αρέσει στο σεξ.
«Εμένα», λέει ο Άγγλος, «μου αρέσει να είμαι από πάνω για να βλέπω τα όμορφά της μάτια».
«Εμένα», λέει ο Γάλλος, «μου αρέσει να είμαι από κάτω για να μπορώ να βλέπω τα όμορφά της στήθη».
«Εμένα», λέει ο Έλληνας, «μου αρέσει να είμαι από πίσω για να βλέπω τα πάντα».
«Καλά, τι βλέπεις δηλαδή;» τον ρωτάνε οι άλλοι δύο.
«Να, χθες για παράδειγμα, είδα το Σεβίλλη - Μπαρτσελόνα»...

17.5.09

Έ όχι και «Θεσμός»!!! Τσου ρε Λάκη !!!

Κάποτε το λέγαμε στο ποδόσφαιρο, ήταν εκείνος ο φοβερός «μπαλλαδόρος» ο Βασίλης Λάκης, ένας Αρδίζογλου της νέας εποχής, ξεκίναγε από πίσω, φούσκωνε και μάγευε στο κέντρο του γηπέδου για να ξεφουσκώσει από κει και πέρα... Τσου ρε Λάκη, φώναζε η κερκίδα, Τσου ρε Λάκη !! Ο ποδοσφαιριστής Λάκης μετά το Euro2004, έπαιξε και στην Αγγλία και την Κρύσταλ Πάλας, εκεί δεν ήξεραν τι θα πει «Τσού», τι θα πει «ρε», του το φώναξαν όμως μόλις κατάλαβαν...

Ο κόσμος άρχισε να νοσταλγεί το όνομα, άρχισε να αποζητά έναν Λάκη... Έτσι, φέτος ο Λάκης ο γλυκούλης, σε μια τηλεοπτική κωμική ηθογραφία, έρχεται να καλύψει το κενό. Κι εκεί η κουλτούρα «Λάκης», να φτιάχνει φάσεις και να μην μπορεί να τις τελειώσει...

Ευτυχώς ήρθε να σώσει την παρτίδα ο «Θεσμός» Λάκης !! Τον είδαμε τις προάλλες στην κηδεία του μεγάλου δάσκαλου του Θεάτρου Σκιών, του Ευγένιου Σπαθάρη. Εκεί ο Λάκης πήρε πρωτοβουλία, «θα μιλήσω» είπε, και μίλησε, ολόκληρο επικήδειο εκφώνησε... Ως τι ακριβώς, με ποια ιδιότητα δηλαδή το έκανε αυτό, δεν κατάλαβα. Μάλλον είδε που οι άλλοι Λάκηδες «αρνούνταν να τελειώσουν και να το φχαριστηθούν» κατά τον Σαββοπούλειο στίχο και είπε να ανορθώσει το κύρος των Λάκηδων...

Αν και το πιο πιθανό είναι ότι την είδε «Θεσμός» και ανέλαβε να μιλήσει ως το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα Καραγκιόζη σήμερα !!

16.5.09

Ευρωεκλογές πατριώτες !! Αχός βαρύς ακούστηκε !!

Αχός βαρύς ακούστηκε, πολλά ντουφέκια πέσαν...
Μηδέ σε γάμο ρίχτηκαν, μηδέ σε φαγοπότι !!
Ευρωεκλογές έρχονται πατριώτες !!! Ευρωεκλογές !!!
Ψηφίζουμε !!! Το καταλάβατε;;;
(παππού άσε ήσυχο το συρτάρι, δεν έχουμε πιά εκλογικά βιβλιάρια, καταργήθηκαν...)

Τώρα θα μου πείτε «τι ψηφίζουμε;»
«Κατά συνείδηση», θα σας απαντήσω...
Κι εκεί θα μας πιάσουν οι σκέψεις...
Και θα θυμηθούμε πάλι τα ...ντουφέκια που πέσαν !!

Μπαμ... Απέναντι στα μέτρα στήριξης των αγροτών.
Μπαμ... Απέναντι στο σχέδιο ρευστότητας.
Μπαμ... Απέναντι στους δανειολήπτες.
Μπαμ... Απέναντι στην εγγύηση των καταθέσεων.
Μπαμ... Απέναντι στα μέτρα στήριξης του τουριστικού κλάδου.
Μπαμ... Απέναντι στα μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Μπαμ... Απέναντι στα μέτρα ενίσχυσης των χαμηλών εισοδημάτων.
Μπαμ... Απέναντι στα μέτρα ενδυνάμωσης των κοινωνικά ασθενέστερων.

Από τη μία έχουμε λοιπόν μια κυβέρνηση που -τσάτρα πάτρα- προσπαθεί να παράξει έργο και να διαχειριστεί (παρά τα όποια εμπόδια) τα κοινά.
Και πες ότι δε μας αρέσει, ότι κάτι άλλο ψάχνουμε, εννοείται κάτι σε κόμμα που να μπορεί να κυβερνήσει, όχι κάτι σε κόμμα «απόκομμα».

Η μόνη εναλλακτική είναι το κόμμα «απέναντι», το κόμμα που από την πρώτη στιγμή σχεδόν που έχασε τις εκλογές και την εξουσία επέλεξε να εκφράζει την αντίθεση, την άρνηση, και μάλιστα αδιακρίτως, «απέναντι» σε κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία σωστή ή λάθος.

Ρε γαμώτο, ούτε μια τόση δα θετική κουβέντα, ρε γαμώτο αυτοί που μας κυβερνάνε δεν κάνουν τίποτα μα τίποτα σωστό, όλα λάθος είναι ;;; Και σε τελική ανάλυση, η πλειοψηφία αυτούς ψήφισε ρε παιδιά, αυτοί κυβερνούν, όπως είχε ψηφίσει εσάς κάποτε και εσείς κυβερνούσατε. Για σταθείτε λίγο με υπευθυνότητα και σοβαρότητα δίπλα μας, έχετε καταλάβει ότι έχουμε προβλήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις ή σας έχει θολώσει το μίσος για αυτούς που σας πήραν την κουτάλα από το χέρι και η τυφλή επιδίωξη της εξουσίας...;;;

Μη στέκεστε άλλο απέναντι, υπάρχει και το δίπλα !! Να σας πω και κάτι, αν είναι να ψηφίσω κάποιον θα ψηφίσω αυτόν που στέκεται δίπλα μου, που νοιάζεται ουσιαστικά για μένα και τα προβλήματα μου, όσα λάθη κι αν κάνει. Και σίγουρα αυτός δεν μπορεί να είναι ο ...«απέναντι» που όλη την ώρα είναι με το δάχτυλο τεντωμένο να δείχνει και να σχολιάζει και να μην κάνει τίποτα... Τα λάθη διορθώνονται, ο «απέναντι»-σμός με τίποτα !!

Καταλάβατε τώρα γιατί όταν πάμε να ψηφίσουμε ευχόμαστε «καλό βόλι»;;;

«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν...
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε φαγοπότι;
Μηδέ σε γάμο ρίχνονται, μηδέ σε φαγοπότι !
Οι Έλληνες ψηφίζουνε κι είπαν να το ...γλεντήσουν !!»

Και, ως συνήθως, είναι οι «απέναντι» που βαράνε στο χαμό και οι «αποδώ» που -προβληματισμένοι- δε μιλάνε και πολύ...

15.5.09

Στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα !!

Έκπληξη !! ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ EUROVISION !! Ακούω Χατζηδάκι και χαζεύω facebook !! είναι ποιοτικότερος συνδυασμός από κάθε άποψη !!
Το έβαλα και status στο facebook, «what's on your mind?» ρώταγε ο ποιητής, «that's on my mind !!» σκέφτηκα...

Ξέρετε, σε δυο τρία λεπτά μάζεψα καμμια δεκαριά «Like» !! Παράξενο... Έχει televoting tο facebook;; Όχι τίποτε άλλο, με κολακεύει να αρέσει στον κόσμο αυτό που λέω και σκέφτομαι, αλλά ένιωσα λίγο μαλάκας, λες και περίμεναν με το δάχτυλο στο κουμπί, να γράψει ΤΟ ΑΤΟΜΟ για να πατήσουν το κουμπί...

«Σαφώς και είναι ποιοτικότερο αλλά μωρέ γιατί να μη δούμε λιγάκι και την προσπάθεια του παλικαριού? άμα δν τον δούμε εμείς οι ομοεθνείς του τότε ποιος??? Κρίμα είναι!!!!! Εξάλλου έχει χαβαλέ, παίζουν πολλά νουμερααααα!», δέχτηκα το σχόλιο.

Sorry, δηλαδή προτείνεις να το δούμε εθνικά;; Μα τι εθνικό έχει ο Ρουβάς απόψε εκτός από το διαβατήριο του;; στίχο;; μουσική;; χορογραφία;; τι;; σε τελική ανάλυση η «μαγκιά» δεν είναι να πετάς στο καλάθι κάθε εθνικό χαρακτηριστικό και να «διαπρέπεις» με ...ξένα κόλυβα, μαγκιά είναι να είσαι πρώτος και καλύτερος αναδεκνύοντας αυτό που είσαι και κάνοντας το με τρόπο που να υπερτερεί των άλλων. Όπως Χατζηδάκις, όπως Θεοδωράκης, όπως Σεφέρης, όπως Ελύτης...

Μα τι λέω, τι λέω, τι λέω, τι πικρές σκέψεις κάνω και κλαίω... που θα έλεγε και άλλο «ποιητής»... καλή σας επιτυχία κε Ρουβά.... ή μήπως να το πω ελληνικά, να πως good luck ;;;

14.5.09

Στο Βιετνάμ κοκκίνισαν το ρύζι...



Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι
πυρπόλησαν το ρύζι.
Στη Σαϊγκόν δεν μπόραγες να ζήσεις,
δε σου 'φτανε ο αέρας για να ζήσεις.
Τώρα, κρυμμένος στο ποτάμι, ανασαίνεις,
Φο-Μι-Τσιν, ανασαίνεις
με καλάμι.

Γιέ γιέ-γιέ γιέ....

Ο καιρός θα 'ταν όμορφος στο δάσος
θα 'ταν όμορφος στο δάσος
αν δεν κουφαίνονταν τα φύλλα απ' τον κρότο,
αν δεν πάγωνε ο ήλιος απ' το κρότο.
Τα παιδιά αν δεν τρώγανε σκουπίδια,
τα αεροπλάνα αν δεν καίγανε καλύβια,

Γιέ γιέ-γιέ γιέ....

Φο-Μι-Τσιν, τι θα 'κανες αλήθεια
τι θα 'κανες αλήθεια,
τα παιδιά αν δεν τρώγανε σκουπίδια,
τα αεροπλάνα αν δεν καίγανε καλύβια;
Α! το κορίτσι σου θα 'παιρνες για βόλτα
χέρι-χέρι,
στο δάσος για βολτίτσα χέρι-χέρι.

Γιέ γιέ-γιέ γιέ....

* το παρόν ποστάκιον αποτελεί ευγενική εικονογραφική προσφορά του «ομοτήγανου» Red Duckling, σε στίχους και μουσική Διονυσίου Σαββοπούλου...

υ.γ. βγήκε διαγωνισμός για στοίχημα και τηλεφωνία στο Βιετνάμ ή θυμήθηκε ο πρόεδρος κανένα παλιό γνωστό και είπε μιας και θα πάει για επίσκεψη να μην πάει με άδεια χέρια...;;;

Διαλέξτε στυλ γραφής...

Προ ημερών είχαμε μια συζήτηση με μια καλή φίλη, μου είχε στείλει ένα κείμενο της ζητώντας τη γνώμη μου, ως εμπειρότερου στη συγγραφή (τρομάρα μου...). Μιλήσαμε (γραπτώς), ξαναμιλήσαμε (ξανά γραπτώς), ακόμα είμαστε στη διαβούλευση.

Εν τω μεταξύ πάνω στο αρχικό κείμενο που έλαβα προέκυψε μια ανατρεπτική διαλεκτική σκέψη. Δείτε την παράγραφο που ακολουθεί για να καταλάβετε.

Έχουμε την πρώτη εκδοχή της, μια αφηγηματική παράγραφο που περιγράφει εικόνες και τις συνδυάζει με μνήμες. Εδώ το θέμα του κειμένου -το μαύρο- διατηρεί την αρνητική του μορφή, η οποία επεξηγείται.
«Βγαίνεις μια βόλτα στην Αθήνα και βλέπεις μαύρα κτίρια, μαύρα καταστήματα, μαύρες πολυκατοικίες... Κάποια έγιναν έτσι από το καυσαέριο κι άλλα από τις «ένθερμες» εκδηλώσεις κουκουλοφόρων , πλιατσικοφάνς και άλλων «φιλήσυχων» συμπολιτών μας...»

Και έχουμε τη δεύτερη εκδοχή της, μια παράγραφο που προσπαθεί να στηριχτεί στις αντιθέσεις που δημιουργεί το μαύρο και να δώσει την άλλη του διάσταση ενισχύοντας τις αντιθέσεις αυτές και μετατρέποντας τις σε επιχειρήματα.
«Μαύρα κτίρια, μαύρα καταστήματα, μαύρες πολυκατοικίες... εμ τι ήθελες να δεις αναγνώστη, άσπρα τα ήθελες, να ανοίγει η ψυχή σου και να χαίρεσαι;;; Μαύρα θα τα βλέπεις !! Άντε να σου χαρίσουμε και αποχρώσεις: μαύρο βενζινί, μαύρο κουκουλί, ...πλιατσικί, μολοτωφί... κ.λπ. κ.λπ... Μαύρο να 'ναι κι ότι να' ναι !! Γιατί ν' ασπρίσει η ψυχή σου ;;; μήπως να μαυρίσει το μάτι σου καλύτερα;;;;»

Και τώρα το γκάλοπ !! Ποια εκδοχή ταιριάζει καλύτερα στο θέμα, η πρώτη ή η δεύτερη;;; Ασχέτως της πρώτης σας απάντησης, ποια θα προτιμούσατε να διαβάσετε (μία από τις δύο);;; [είναι της κλασσικής μορφής γκάλοπ, όπου άλλος είναι να κυβερνάει και άλλος είναι καταλληλότερος...]

Περιμένω(-ουμε) τις απαντήσεις και τα σχόλια σας !!!

13.5.09

Φοιτητικές εκλογές ή το άλλο με τον Τοτό;;

Φοιτητικές εκλογές σήμερα... Ναι, ναι, το λέει και η σχετική είδησις που ανέσυρα (με ζόρι ομολογουμένων από το ιντερνέτι), το επιβεβαιώνει και οι εικόνα !!


Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα οι φοιτητές και σπουδαστές, με σκοπό να αναδείξουν τους εκπροσώπους τους στα διοικητικά συμβούλια των σχολών και των τμημάτων τους. Οι εκπρόσωποι των παρατάξεων ευελπιστούν φέτος, να εκδώσουν κοινά αποτελέσματα, αλλά και να συγκροτηθεί η Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας.

Αλήθεια, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;;; Κι αν δεν το ξέρετε, δεν πειράζει... ψάξτε τις προσφορές, όλο και κάτι καλό θα βρείτε, μια Μύκονο, φτηνό ή και δωρεάν ιντερνετ, κ.λπ. κ.λπ.

Κάποτε ήταν αλλιώς, σκεπτόμαστε, συζητούσαμε, είχαμε ιδεολογικές αντιπαραθέσεις με επιχειρήματα, είχαμε κόντρες ουσίας !! Ναι, και τότε έπεφτε ξύλο, και τότε είχαμε καρεκλιές ένθεν και ένθεν... Ποτέ μα ποτέ όμως δεν πέρασε από το μυαλό κανενός ότι «καλό Πανεπιστήμιο είναι το κλειστό Πανεπιστήμιο», ποτέ δεν αφήσαμε (και τον εννοώ τον πληθυντικό, όλοι οι πολιτικοποιημένοι εννοώ, όλοι ανεξαιρέτως) τους λίγους περιθωριακούς να καταστρέψουν, να υποβαθμίσουν, να εξαφανίσουν...

Βέβαια, τότε η Μύκονος ήταν απλά ένα νησί, το internet κάτι το εξωτικό, και εμείς -η πλειοψηφία- ασχολούμαστε, και δεν επιτρέπαμε στον κάθε κολοκύθα να καταλαμβάνει και να διαλύει τις σχολές μας, τον πλούτο μας, εκεί έπεφτε διακομματικό ξύλο, εκεί δεν υπήρχαν ασυλίες !! Όσο για τις καταλήψεις, ήταν βαριά λέξη και σοβαρή κίνηση...

Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, απόψε θα διαλέξω «το άλλο με τον Τοτό»... Όλο και κάποια μπαλίτσα θα έχει η ΤιΒου να χαλβαδιάσω...

Πετραδάκι πετραδάκι;; Μπα... τσιμέντο να γίνει !!

Είναι φορές που η αρχαία ρήση «κρείτον το σιγάν του λαλείν» έρχεται και ξανάρχεται στη σκέψη μου. Διάβαζα π.χ. νωρίτερα «Η αστυνομία αναζητεί τον Π. Φούρλα» και «Ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, για τον πρώην Αρχηγό της Πυροσβεστικής Π. Φούρλα, έπειτα από καταγγελία για αρχαιοκαπηλία».

Πρόσεξε τώρα να δεις τι και πως έχει από τη σχετική είδηση (η είδηση από το e-tipos.com, οι επισημάνσεις δικές μου):
Με ειδικό σήμα από την Ασφάλεια Λαμίας αναζητείται στα πλαίσια του αυτοφώρου, ο πρώην αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, Παναγιώτης Φούρλας, ως κατηγορούμενος σε υπόθεση παράνομης κατοχής αρχαίων, που βρέθηκαν στην αυλή του σπιτιού του.

Ειδικότερα, αστυνομικοί από την ασφάλεια Λαμίας και αρχαιολόγοι από την ΙΔ Εφορία Κλασικών Αρχαιοτήτων, που εδρεύει στη Λαμία, ύστερα από καταγγελίες πήγαν στο πατρικό σπίτι του πρώην αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, στο Καπνοχώρι της Υπάτης, όπου στον περίβολο του σπιτιού εντόπισαν, ανάμεσα σε άλλες μεγάλες πέτρες, κάποια λίθινα αντικείμενα τα οποία εντάσσονται στον νόμο περί αρχαιοτήτων. Τα ευρήματα φορτώθηκαν σε αυτοκίνητο και μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις της Εφορίας για να χαρακτηριστούν και να εκτιμηθεί η αξία τους.

Ο κ. Φούρλας, την ώρα της εφόδους από τους αστυνομικούς δεν ήταν στο σπίτι του και έτσι εκδόθηκε σήμα αναζήτησής του από την αστυνομική Διεύθυνση Φθιώτιδας, προκειμένου να συλληφθεί στα πλαίσια του αυτοφώρου και να προσαχθεί στην εισαγγελία Λαμίας.

Σύμφωνα με συγγενείς του, που βρίσκονταν στο χωριό, «ο αρχηγός μάζευε κάποιες πέτρες για να φτιάξει μια βρύση, χωρίς να ξέρει τι ήταν και αν είχαν αρχαιολογική αξία. Άλλωστε τις είχε συγκεντρώσει στην αυλή του σπιτιού του και ούτε είχε λάβει κάποιο μέτρο προστασίας τους ή φύλαξης τους».

Οι επικεφαλής της αρχαιολογικής υπηρεσίας της Λαμίας αξιολόγησαν το θόρυβο ως «ιδιαίτερα υπερβολικό». Εκτιμούν ότι πρόκειται για «κάποια λίθινα αντικείμενα, όχι μεγάλης αξίας» και διευκρινίζουν ότι τα επιμέρους στοιχεία θα εκτιμηθούν από την αρμόδια επιτροπή, που θα συντάξει το πόρισμα, το οποίο θα περιληφθεί στη δικογραφία, που θα σχηματιστεί.

Μετά την πρώτη ανάγνωση άρχισα να διαβάζω ανάμεσα στις γραμμές. Κάποιος σκέφτηκε λοιπόν να καταγγείλει ότι ο κ. Φούρλας (προβεβλημένη προσωπικότητα παρεμπιπτόντως και από αυτές που έταξε τη ζωή του στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος) «αρχαιοκαπηλεύει». Είδε -λέει- ο καταγγέλων πέτρες μαζεμένες στην αυλή του σπιτιού του και κάποιες του φάνηκαν «γνωστές». Και έσπευσε...

Σίγουρα το ευφήμου μνείας παρελθόν του κ. Φούρλα δεν τον απαλλάσει εκ προοιμίου από πιθανό έλεγχο τέλεσης αξιόποινων πράξεων, από την άλλη όμως λίγη προσοχή δεν βλάπτει. Και δεν πιστεύω να πιστέψατε ότι τον άγνωστο καταγγέλοντα τον έπιασε ο πόνος για τα αρχαία, μάλλον η βρύση θα του χάλαγε τη μόστρα ή θα του κοβε τη θέα...

Σε κάθε περίπτωση, οι αρχαιολόγοι πήραν τα λιθάρια, θα τα μελετήσουν και θα αποφασίσουν, αν είναι αρχαία ας φτιάξουν δικογραφία και ας αποδώσουν την ποινή τα δικαστήρια, αν μάλιστα βρουν και δόλο ας είναι αυστηροί και άτεγκτοι. Αν όμως προκύψει ότι το όλο θέμα είναι «φούσκα» και ότι ο κ. Φούρλας ουδεμία ευθύνη φέρει, θα δούμε την αντίστροφη δημοσίευση;; Θα διαβάσουμε «Η δικαιοσύνη απαλλάσει τον Π. Φούρλα» και «το δικαστήριο απάλλαξε τον πρώην Αρχηγό της Πυροσβεστικής Π. Φούρλα από τις καταγγελίες για αρχαιοκαπηλία»;;;

Αν...
Θα;;;;
Μπααααα....

Ηθικό δίδαγμα: σε τούτη τη χώρα που γεννηθήκατε και ζείτε, αν αποφασίσετε να φτιάξετε κάτι ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΤΕ ΤΑ ΛΙΘΑΡΙΑ !! Κινδυνεύετε !! Μα κάποιου δεν θα του αρέσει, όλο και κάποιος αρχαίος πρόγονος θα είχε περάσει από το μέρος, που ξέρεις μπορεί εκείνη η πέτρα που ξεχώσατε φυτεύοντας την πορτοκαλιά κάτι να θυμίζει... μωρέ τσιμέντο και πάλι τσιμέντο... κι αν κάνω λάθος κάπου διορθώστε με...

2% ...δημοσίευση (δηλαδή το 2% μιας ολόκλήρης δημοσίευσης)

Η Κυβέρνηση ΣΩΣΤΑ απέσυρε την τροπολογία για το 2% στους εκδότες. Τι έλεγε αυτή η τροπολογία; Ότι μπορούν να διαθέτουν το 2% του τζίρου τους χωρίς παραστατικά. Μαύρο χρήμα δηλαδή....

Και ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ και από το ΠΑΣΟΚ και την μείζονα αντιπολίτευση ζήτησαν να αποσυρθεί η τροπολογία. Στο ΠΑΣΟΚ όμως καλά θα κάνουν να μην λένε την μισή αλήθεια. Γιατί η τροπολογία αυτή ψηφίζεται ανελλιπώς από το 1955!!! Και φυσικά ψηφιζόταν και επί της 20ετίας τους!!! Οπότε θα τους παρακαλούσα να σταματήσουν τις κοτσάνες. Δεν βγήκαν από παρθενογένεση όσο και να το θέλουν...

υ.γ. μήπως μάλιστα, στα πλαίσια της διαφάνειας, της ανεξαρτησίας των εξουσιών και της χρηστής διαχείρισης να έπρεπε να κουβεντιάσουμε και το θέμα του αγγελιοσήμου 20%, της εργοδοτικής εισφοράς που καταβάλλουν οι διαφημιζόμενοι απευθείας σε συγκεκριμένο ταμείο από το οποίο καλύπτονται ελάχιστοι από τους εργαζόμενους στον τύπο;; όχι τίποτε άλλο αλλά θα μπορούσαμε στην ίδια λογική να ζητήσουμε από τους πελάτες μιας εταιρείας, να αποδίδουν ένα ποσό απευθείας στο ΙΚΑ για να καλύπτεται η εργοδοτική εισφορά του επιχειρηματία...

12.5.09

Η παραίτηση, το σύστημα, η επανίδρυση και ...ένα Cayenne !!

Διάβασα μέσα στο Σαββατοκύριακο την ανακοινωση παραίτησης του βουλευτή Χρ. Βερελή από τη βουλευτική του έδρα. Ομολογώ ότι δεν έδωσα και την μεγαλύτερη σημασία, ποτέ δεν συμπάθησα ιδιαίτερα τον εν λόγω κύριο ώστε να παρακολουθώ επισταμένα τις ενέργειες του. Μου πήραν και τα αυτιά οι κραυγές του Γιωργάκη για το ...πρόωρο κλείσιμο της Βουλής, ενέργεια που λίγο πολύ μας την παρομοίωσε με τα ...συνταγματαρχέϊκα του '67, είχα και μπόλικη δουλίτσα, «σιγά», είπα, «μην κάτσω να ασχολούμαι»...

Κάτι όμως όμως με έτρωγε τρεις μέρες τώρα, ευτυχώς είχα κρατήσει το κείμενο της ανακοίνωσης στα draft, έτσι έκατσα και το ξαναδιάβασα. Εκεί το είδα: «Εγώ, δεν συμμετείχα ποτέ σε επιτροπή προμηθειών. Οι ....αποφάσεις πάρθηκαν από διακομματική επιτροπή με τη συμμετοχή εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του ΣΥΝ». Εψαξα και βρήκα ότι η Νέα Δημοκρατία είχε απόσχει από όλες τις αντίστοιχες επιτροπές τότε. Γιατί άραγε;

Όπως και να 'χει, κοίτα να δεις τώρα τι είπε ο άνθρωπος: ότι και στα σκάνδαλα υπήρχε σύστημα, το περιβόητο «σύστημα ΠΑΣΟΚ» !!! Ότι οι πολιτικοί τελικά ήταν «επιβλέποντες και -ισως- συντονίζοντες» (αυτό δεν μας το ξεκαθάρισε...) άρα δεν ήταν οι μόνοι υπεύθυνοι, υπάρχουν και παρακάτω ευθύνες, υπάρχουν εκπρόσωποι ευάριθμοι και «ευπρόσωποι» και όχι ολιγάριθμοι και απρόσωποι !!!

Μιλάει για διασπορά ενεργειών, αποφάσεων και ευθυνών σε όλον τον μηχανισμό που έστησε το κόμμα του στον δημόσιο τομέα. Μιλάει για επιτροπές προμηθειών στελεχωμένες με αξιοκρατικά ...κομματικά κριτήρια !!! Ας περισσεύουν τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά, κριτήριο ήταν (και είναι ακόμα άραγε;;;;) τι ψηφίζεις ή μάλλον (ακόμα χειρότερα...) σε ποιά παράταξη είσαι οργανωμένος, σε ποιούς κομματάρχες πειθαρχείς !! Απλά πράγματα !! Που να κουραζόμαστε τώρα με προδιαγραφές, διαδικασίες και αξιολογική επιλογή, «έχουμε και το παιδί που πρέπει να πάει έξω να σπουδάσει, ξέρεις πόσο κοστίζει;;» Μιλάει για όλα αυτά που βλέπαμε, που ζούσαμε... Μιλάει για την φαμίλια, μιλάει για την συγκάλυψη της συννενοχής, μιλάει για την ομερτά !!! Αυτή την ομερτά που ζήσαμε και ζούμε τις επόμενες μέρες της παραίτησης και της δήλωσης: «η δικιά μας επιτροπή δεν αποφάσισε μόνη της, πήρε γνωμάτευση από άλλη επιτροπή...», μέχρι μάλιστα να αποφασίσουμε ποιός έδωσε και ποιά γνώμη για ποιό θέμα, θα έχουμε γεράσει...

Σαφές το μήνυμα Βερελή λοιπόν, «ψάξτε αλλού για Ιφιγένειες» !! Γι' αυτό έπεσαν πάνω του όλοι να του βουλώσουν το στόμα, γι'αυτό όλο το Σαββατοκύριακο ακούσαμε τα μύρια όσα σε όλους τους τόνους για μια προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασία, το κλείσιμο της Βουλής για τις Ευρωεκλογές, με κερασάκι τα ...σκάνδαλα που «παραγράφησαν»!! Είπα κι εγώ... Τόση πρεμούρα πια...

υ.γ. όταν προεκλογικά άκουγα για επανίδρυση του κράτους, φανταζόμουν κύριε Πρωθυπουργέ ότι θα σπάζατε αυτό το κακό σπυρί με το όποιο κόστος, ότι θα καταργούσατε τη μονιμότητα της μάσας και θα στέλνατε στο κελί τους ανάξιους και επιλήσμονες, ότι θα δημεύατε κάθε περιουσία που αποκτήθηκε ως προϊόν παράνομης δραστηριότητας και θα βάζατε πίσω στο «ταμείο» αυτά που λείπουν.
Ξέραμε και ξέρατε, ότι είναι δύσκολο, ότι οι αποκεί «μασαμπούκες» έχουν αποδώ την ...αντανάκλαση τους, εγώ όμως περίμενα ότι τουλάχιστον θα πήγαιναν σπίτι τους όλοι όσοι άπλωσαν το δάχτυλο στο μέλι αλλά και αυτοί που είδαν στην εκλογική νίκη του 2004 και του 2007 την ευκαιρία να το απλώσουν !!
Επανίδρυση του κράτους με τα ίδια, τα παλιά, υλικά δεν γίνεται !! Όταν τα υδραυλικά στο σπίτι χάνουν, δεν αλλάζεις θέση στους σωλήνες, βρίσκεις και πετάς τους τρύπιους, τσεκάρεις και αλλάζεις και αυτούς που μπορεί να τρυπήσουν, δεν κάθεσαι να το παζαρέψεις...
Αν ψάξουμε για δικαιολογίες θα βρούμε χιλιάδες, «όποιος δε θέλει να ζυμώσει σαράντα μέρες κοσκινίζει» έλεγε η γιαγιά μου. Αν όμως θέλουμε να δουλέψουμε, δεν ψάχνουμε για δικαιολογίες, ενεργούμε !! Και επικοινωνούμε τις ενέργειες μας με κάθε τρόπο, δε λουφάζουμε...
Π.χ. ασχολούμαστε με την δήλωση Βερελή, ψάχνουμε επίσημα, ανοιχτά, πολιτικά και δίνουμε απαντήσεις στο λαό, στον «μαλάκα που πληρώνει», αυτός καταγγέλεται για τούτο και για κείνο κ.λπ.
Π.χ. διαβάζουμε τις εφημερίδες και αντιδρούμε, να ας πούμε για αυτόν τον ανεκδιήγητο πολιτικάντη διευθύνοντα ενός οργανισμού που κάνει τα αδύνατα δυνατά για να παραβιάσει την πολιτική λιτότητας που ισχύει για όλους και να αποκτήσει την πολυπόθητη Cayenne. Ασχολούμαστε, τον καλούμε σε συνάντηση και του κόβουμε τα αρχίδια, όσο γέρικα και ροζιασμένα κι αν είναι, του τα κόβουμε με τη μία και τα πετάμε έξω από το παράθυρο, για παραδειγματισμό...
Μπορείτε να πείτε και να σας πουν για τα γκάλοπ, τις τάσεις της κοινής γνώμης, κ.λπ., κ.λπ. Πολιτική όμως είναι η τέχνη του εφικτού, το ξέρετε πολύ καλά !! Και εφικτό δεν είναι τελικά αυτό που μπορεί να γίνει αλλά αυτό που γίνεται !! Και όχι δεν θα χάσετε, θα κερδίσετε κάνοντας πράγματα !!

10.5.09

Στη μητέρα... (και σήμερα και κάθε μέρα...)



Δεν πιστέυω στις ημέρες, όταν πρέπει να γίνει κάτι δε χρειάζεται να υπάρχει μια «ημέρα» για να το κάνουμε, μπορούμε να το κάνουμε κάθε μέρα... π.χ. να χαρίσουμε στην μητέρα μας ένα λουλούδι με όλη μας την αγάπη !!

υ.γ. αρκεί να μη σας λένε Ricky και την ξανθιά που παντρευτήκατε να μην την λένε Lucy...



...όχι τίποτε άλλο αλλά λένε πως «σαν γεννηθεί η νύφη της πεθεράς θα μοιάσει» και δε σας βλέπω να αντέχετε !!!

Τα Σάββατα του Μάη έχουν κούπες, οι Κυριακές ιδρώτα...



«Μπαμπά, τι είναι τα πλέι οφ;;;»
«Που να ξέρω παιδί μου, εγώ Ολυμπιακός είμαι...»

...επειδή όταν ο Θρύλος σταματά, οι ...«ντούρασελ» συνεχίζουν !!

Γειά σου μπαμπάκο...



Αντίο Ευγένι(κ)ε «Καραγκιόζη»... θα μείνεις ανάμνηση !!

Μια γιορτή 'ναι σαν τις άλλες, μια γιορτή 'ναι της χαράς...



9 Μαΐου 2009: Γιορτή Τίτλου !! Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και ο κόσμος του γιόρτασαν για μια ακόμα φορά την κατάκτηση ενός τίτλου Πρωταθλήματος, του 12ου τα τελευταία 13 χρόνια. Η ατμόσφαιρα ήταν εκπληκτική, με τους φιλάθλους, τους ποδοσφαιριστές και γενικά όλους τους ανθρώπους της ομάδας μας που δούλεψαν γι' αυτή τη στιγμή, να πανηγυρίζουν σαν μικρά παιδιά και να χαίρονται έναν ακόμα τίτλο, ένα ακόμα νταμπλ που έπιασε... λιμάνι.



Κεντρικό πρόσωπο ο αρχηγός της ομάδας μας Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, που έχει γράψει ξεχωριστή ιστορία με την ερυθρόλευκη φανέλα. Σήκωσε ψηλά στον Πειραϊκό ουρανό, ένα ακόμα Κύπελλο και αποθεώθηκε από τον κόσμο, ο οποίος φώναζε το όνομά του, ενώ ιδιαίτερα συγκινητικές ήταν οι στιγμές και για τους Ντάρκο Κοβάσεβιτς, Χρήστο Πατσατζόγλου και Παρασκευά Αντζα, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα, ο καθένας στο διάστημα που αγωνίστηκε, στις επιτυχίες της ομάδας μας. Οι φίλαθλοι και όλοι οι άνθρωποι του Ολυμπιακού τους ευχαρίστησαν για την προσφορά τους και την ξεχωριστή παρουσία τους. Μάλιστα ξεδιπλώθηκαν και πανό που έγραφαν «Τζόλε σε ευχαριστούμε για τα 12», «Πατσατζόγλου σε ευχαριστούμε», «Παρασκευά ευχαριστούμε για όλα» και «Ντάρκο ψυχάρα Ολυμπιακάρα».



...γι'αυτό κι εγώ «θα το φωνάζω και θα το λέω, Θρύλε ολέολέολέολέο....»