31.3.09

Μακρυά από την πόλη...



Μακριά από την πόλη
σε μια συνοικία
έχω δικά μου τρία δωμάτια
χωλ και κουζίνα
καλά όλα κι άγια
ησυχία τάξη κι ασφάλεια

Δική μου δουλίτσα
με μια βιοτεχνία
μήνα το μήνα δίχως κεσάτια
τα φέρνω στα ίσια
καλά όλα κι άγια
ησυχία τάξη κι ασφάλεια

Καλά τα ΄χω μ’ όλους
εμπόρους κι εφόρους
δεν θα πεινάσει η οικογένεια
που λέει ο λόγος
καλά όλα κι άγια
ησυχία τάξη κι ασφάλεια

(Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης)
(Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης)
(από τον δίσκο Μικροαστικά)

Βρείτε το και ακούστε το... Κάποιοι θα ευθυμήσετε, κάποιοι θα μελαγχολήσετε... Όλοι όμως θα αναπολήσετε την εικόνα !! Γιατί κάτι μου λέει ότι αυτά τα «μικροαστικά» θα τα ζήσουμε και ξαναζήσουμε τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια... Γιατί οι πόλεις μας και οι δουλειές μας σε αυτές θα έχουν γίνει τόσο απρόσωπες και απάνθρωπες που δεν θα τις αντέχουμε πια...

30.3.09

Μεγαλούργησε ο στρατηγός φοΒερ...ύκιος !!!


Νέο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha, με νέο παρουσιαστή τον δημοσιογράφο του Πρώτου Θέματος Αντώνη Σρόιτερ. Και, για την καλή αρχή, μια μεγάλη «αποκάλυψη» από τον «στρατηγό» Βερύκιο: ότι στα πλοία-μουσεία του Πολεμικού Ναυτικού "Βέλος" και "Αβέρωφ" υπηρετούν 49 ναύτες (!!), αριθμός τρομακτικά δυσανάλογος με τις ανάγκες των δυο μουσείων αλλά ανάλογος με τις ανάγκες "βολέματος" των βυσματούχων του στρατεύματος.

Καταπληκτικό !!! Φοβερό !!! Μοναδική ανακάλυψη !!! Ένα μυστικό καλά κρυμμένο στα σεντούκια και τα πολεμικά καταφύγια του δωδέκατου υπογείου του Πενταγώνου !!! Βύσματα στο στρατό !!! Ουάουυυυ... Μεγαλούργησε πάλι, πραγματικός στρατηγός φοΒερ...ύκιος !!! Άσε που πήρε και το «στόλο» και πήγε μέχρι Φλοίσβο για να κάνει και «ζωντανό»... Εικοσιπέντε χρόνια ρεπορτάζ υπουργείου Ενόπλων Δυνάμεων κάτι τέτοιο δεν το είχε ξαναδεί... Τόση εντύπωση του έκανε, όση και του Κολόμβου όταν του είπαν ότι είδαν τη γη της Αμερικής...

Στο επόμενο τόνο σκουπιδιών , η Ώρα της Γης θα είναι ...Ελληνική!!


Τελικά σε όλα είμαστε πρώτοι. Διαβάζω στα ρεπορτάζ: «Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών στην παγκόσμια οικολογική δράση που ακούει στο όνομα "Η ώρα της γης". Περισσότερα από 600.000 νοικοκυριά έσβησαν για μια ώρα τα φώτα αποδεικνύοντας ότι οι Έλληνες διαθέτουν οικολογική συνείδηση», που επιμελώς κρύβουν τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, συμπληρώνω...

Δεν είμαστε τυχαία ο λαός που έχει ως λαϊκό ρητό το «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη...». Δείτε, η "Ώρα της Γης" ήταν μια αξιόλογη πρωτοβουλία, αλλά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μία κίνηση βιτρίνας, μία κίνηση για το «φαίνεσθαι», άντε, για να μη γίνομαι μόνο γκρινιάρης, μια προσπάθεια ευρύτερης οικολογικής ευαισθητοποίησης, τίποτα περισσότερο.

Κι εμείς;; Εμείς, πετύχαμε να την μετατρέψουμε στο απόλυτο event!! Σύσσωμο το έθνος ανεβοκατέβαζε διακόπτες, μέτραγε εταιρείες και δήμους που οικειοθελώς θα έσβηναν πινακίδες και φώτα, απαριθμούσε blogs, portals etc. που μετέφεραν το «μήνυμα», περιμέναμε τον διπλανό μας να αρχίσει να το κουβεντιάζει για να βγούμε να καυχηθούμε ότι εμείς ήδη έχουμε δηλώσει συμμετοχή... Εμείς !! Πρώτοι !!!

Και πέρασε η «Ώρα της Γης», βάλαμε και τα ρολόγια μας εκείνο το βράδυ μια ώρα μπροστά (ήτοι μια ώρα λιγότερο ύπνο) και ξαναγυρίσαμε στα καθιερωμένα: Κυριακή πρωί, ανάψαμε ένα δυό φώτα παραπάνω («δεν έχει ξημερώσει ακόμα» είπαμε στον εαυτό μας) και μετά τα αφήσαμε όλα αναμένα («δυό λεπτά μόνο πετάχτηκα») πήραμε το ΙΧ και πήγαμε να πάρουμε εφημερίδες, πολλές εφημερίδες (που να περπατάς τώρα, άσε που μετά θα έχεις και να κουβαλήσεις τόσα κιλά...)

Έτσι είναι ο Έλλην... Επί μία ώρα «κάναμε το καθήκον μας», δείξαμε πόσο ευαισθητοποιημένοι είμαστε, και πόσο πονάμε για το μέλλον και την βιωσιμότητα του πλανήτη. Διαμαρτυρηθήκαμε εντόνως, τραγουδήσαμε επαναστατικά, ανάψαμε κεράκια, δείξαμε στους ηγέτες μας (που φυσικά συμμετείχαν...) τη σφοδρή επιθυμία μας να σώσουμε τον κόσμο.

Και τώρα;; Ε, για τις υπόλοιπες 8759 ώρες του χρόνου, δεν πειράζει αν:
  • aφήνουμε τα φώτα ανοιχτά, τις τηλεοράσεις και λοιπές συσκευές στο stand by, την θέρμανση στους 25 βαθμούς και το air-condition στους 15 (φανελάκι το χειμώνα και ζακέτα το καλοκαίρι),
  • κυκλοφορούμε με το αυτοκίνητο και το μηχανάκι παντού, ακόμα και μέχρι το περίπτερο στην πλατεία, 200 μέτρα παρακάτω,
  • διώχνουμε τις ανεμογεννήτριες από την περιοχή μας, γιατί μας χαλάνε τη θέα,
  • δημιουργούμε βουνά με τα σκουπίδια μας,
  • δεν ανακυκλώνουμε,
  • μολύνουμε θάλασσες και ποτάμια,
  • καίμε ότι δέντρο έχει απομείνει όρθιο για να κτίσουμε βιλίτσες, μαιζονέτες και εξοχικά,
  • αποψιλώνουμε για να κτίσουμε κοινωφελή ιδρύματα, παρκινγκ και resort...

Εμείς μια φορά το καθήκον μας το κάναμε. Και του χρόνου θα το ξανακάνουμε, τι κέρατο, μια ώρα είναι αυτή θα περάσει...

Συμφωνώ με τους λίγους (δυστυχώς !!) νοήμονες, θα ήταν λάθος να γίνει η οικολογική δραστηριότητα «επέτειος» και επικοινωνιακό παιχνίδι, το περιβάλλον μας χρειάζεται κάθε μέρα και κάθε ώρα, όμως πολύ φοβάμαι ότι «το χάσαμε το κορμί πατριώτες», «του Έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει»... Πολύ φοβάμαι... Γι' αυτό ανάψαμε τα κεριά, για να είμαστε σίγουροι, έτσι κι αλλιώς κεριά ανάβουμε και στη χαρά και στη λύπη, και στο γάμο και στην κηδεία...



Καληνύχτα σας !!!

υ.γ. Σήμερα περίμενα να ακούσω στο ραδιόφωνο τον λαλίστατο διευθυντή του ΣΚΑΙ κ. Πορτοσάλτε και το σχόλιο του για τα διαμοιφθέντα του Σαββάτου. Υπολόγιζα ότι θα ακούσω και τους υπολοίπους τηλεαστέρες που έδιναν «ρέστα» πριν το event. Δεν άκουσα τίποτα από κανέναν. Ίσως δεν ήμουν συνεπής ακροατής... Ας είναι... θα βάλω αύριο το ραδιόφωνο από το πρωί... κάποιον θα πετύχω... τουλάχιστον τον κ. Άρη που έχει αποδείξει ότι σε μερικά θέματα είναι ο συμεπέστερος ημών και αλλήλων... Και πάλι καληνύχτα σας !!

Πάτερ ημών...



Σκηνικό στο cockpit ενός αεροπλάνου:
- Πιλότος προς πύργο ελέγχου... πιλότος προς πύργο ελέγχου... Βρίσκομαι στα
2000 πόδια ύψος και η στεριά είναι 400 χιλιόμετρα μακριά. Δεν έχω σταγόνα
καύσιμα. Δώστε μου οδηγίες...
- Πύργος ελέγχου προς πιλότο... Πύργος ελέγχου προς πιλότο... Επανέλαβε
μετά από μένα: «Πάτερ ημών, ο έν τοις ουρανοίς...»

27.3.09

Ο οπλαρχηγός !! (καθυστερημένο αλλά καλό...)

Μα τι σημειολογία κι αυτή... Παραμονές της εθνικής εορτής υπέγραψε η κυβέρνηση την σύμβαση πώλησης της Ολυμπιακής στην MIG. Κυριακή θα ήταν αν θυμάμαι καλά...

Δυο μέρες μετά σηκώθηκε το πρώτο μπαϊράκι, ο πρώτος οπλαρχηγός βγήκε στο κλαρί...
Τρίτη πρωί, οδηγούσα στους άδειους δρόμους πηγαίνοντας στα ραντεβού μου, όταν τον άκουσα:
«Ο Αγώνας συνεχίζεται!»

Τρόμαξα ομολογώ, έκοψα ταχύτητα μη και μου φύγει το τιμόνι.
Ποιος αγώνας συνεχίζεται ρε παιδιά;

«Ο Αγώνας για την επανακρατικοποίηση της Ολυμπιακής συνεχίζεται!» επανέλαβε ο καπετάν Αλαβάνος. Και εκεί τον φαντάστηκα...

Ζωσμένο με φυσεκλίκια, να κρατάει το καρυοφίλι στο δεξί, να έχει χωμένες πεντ' έξι μπιστόλες στα ζωνάρια του και να καβαλάει τα ...βράχια των βορείων προαστίων ως άλλος Παπαφλέσσας (της γνωστής ταινίας που ξαναέπαιξε Τρίτη βράδυ, επί τη επετείω...) και να ανεμίζει η φουστανέλλα...

Απο πίσω, πιστό καρακόλι, ταμένος γκιουλέκας, ο μικρός Αλέξης, με την καθαρή του φατσούλα διαφήμιση της οβομαλτίνης να κυματίζει ψηλά το λάβαρο του αγώνα και να συμπληρώνει κάθε τσιτάτο του αρχηγού...

Τους φαντάστηκα στα βουνά, επαναστατημένους, την ίδια ώρα που οι πασάδες (Κράτος) και οι προεστοί (Βγενόπουλος) αγόραζαν και πουλούσαν τα υποστατικά μας...

Έλα ρε, με τρομάξατε. Πήρα βαθειά ανάσα, χαλάρωσα λιγάκι, χαμογέλασα και συνέχισα το οδήγημα... Νέος στόχος για τον μεγάλο οπλαρχηγό: να ξαναπάρει πίσω την Ολυμπιακή για να ξαναρχίσουμε να πληρώνουμε κερατιάτικα... Ούτε να γελάσω δεν μπορούσα !! Άσε που με κοιτάζαν παράξενα και από τα δίπλα αυτοκίνητα...

23.3.09

Δείξε μου τον γείτονα σου...

Ένας γύφτος αγοράζει οικόπεδο δίπλα από το σπίτι ενός γιατρού. Φωνάζει λοιπόν ένα μηχανικό και τον βάζει να του κτίσει ένα ίδιο ακριβώς σπίτι. Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό.
«Γιατρέ, γιατρέ!»
«Τι είναι ρε παλιόγυφτε;», του λέει ο γιατρός
«Να», του λέει ο γύφτος, «εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι!»
«Αποκλείεται», του λέει ο γιατρός, «γιατί δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα...»
Σκυλιάζει ο γύφτος παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι.
«Γιατρέ, γιατρέ! Ίδιο σπίτι έχουμε, ίδια έπιπλα είμαι ίδιος με σένα».
«Τι λες ρε παλιόγυφτε», του λέει ο γιατρός, «έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο;;»
Και του δείχνει μια πολυτελή MERCEDES που είχε στο γκαράζ. Σκυλιάζει ο γύφτος βάζει γραμμάτια παίρνει δάνεια και αγοράζει μια ακριβώς ίδια MERCEDES και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι.
«Γιατρέ, γιατρέ!»
«Τι θες ρε παλιόγυφτε;», του λέει ο γιατρός
«Είμαι ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ από σένα!»
«Γιατί ρε;» του λέει ο γιατρός
«Να», του λέει ο γύφτος, «έχουμε ίδιο σπίτι, ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο συμφωνείς;»
«Συμφωνώ αλλά από πού και ως πού είσαι καλύτερος από μένα;» του λέει ο γιατρός.
«Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ!!!»

22.3.09

Νέα ρεκόρ: και 12ο και 37o... Πάμε τώρα για το κύπελλο...



Τέλος κι αυτό... Τρεις αγώνες πριν της ώρας του... Δώδεκα βαθμοί η διαφορά από τον δεύτερο, ούτε μαθηματικά δεν χάνεται ο τίτλος: 12 στα 13 χρόνια και 37ο στο σύνολο, όσα όλοι οι υπόλοιποι μαζί...

Το μόνο άσχημο είναι ότι σήμερα κέρδισαν τον Πανιώνιο με το πρώτο γκολ από εμφανέστατη θέση όφσαϊντ...

Κατά τα λοιπά, ευκαιρία να παίξει ο Σοϊλεδης, ο Νιγκλιτσιώτης, ο Μήτρογλου, οι Παπαδόπουλοι και η λοιπή πιτσιρικαρία, να δούμε και τι δουλειά γίνεται όλη τη χρονιά στις υποδομές...

Ο στόχος πλέον ολοκληρώνεται με το κύπελλο για να μπορέσουμε περήφανα να αναφωνήσουμε: «αυτό, αυτό, αυτό είναι σωστό, πρωτάθλημα και κύπελλο στον Ολυμπιακό»

«Γιατί οι Ελληνες δεν φορούν κουκούλες» (αγνώστου)

«Τα παλικάρια δεν φορούν κουκούλες» λέμε στο χωριό μου. Και παραδίπλα το ίδιο λένε.
Και παραπέρα, στο άλλο χωριό, απ' άκρη σ' άκρη στη χώρα όλη.
Και όντως έτσι είναι.
Τα παλικάρια κουκούλες δεν φορούν.
Κουκούλες φορούν οι δοσίλογοι και όσοι θέλουν να κρυφτούν επειδή κάνουν κάτι κακό.
Τα παλικάρια στην επανάσταση και τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821 δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια του κινήματος του Θερίσου δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια στο Μακεδονικό Έπος δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια στην Εθνική Αντίσταση δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια του 1-1-4 δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια στην Κύπρο δεν φορούσαν κουκούλες.
Τα παλικάρια του Πολυτεχνείου δεν φορούσαν κουκούλες.
Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον «οχτρό» τον κοιτάς στα μάτια. Μπορεί του λες να έχεις όπλο, δακρυγόνα ή γκλόμπ, αλλά εγώ έχω ψυχή. Και αυτή δεν θα μου την πάρεις ποτέ.
Εμείς οι Έλληνες δεν φοράμε κουκούλες γιατί είμαστε παλικάρια.
Μπαίνουμε στη φωτιά σαν Έλληνες και βγαίνουμε σαν Έλληνες. Και όποιοι θέλουν να μας κάνουν υποτακτικούς τους και φερέφωνά τους, υποπόδιά τους και «γιουσουφάκια» τους να μην μας υποτιμούν. Εμείς οι Έλληνες αιώνες τώρα έχουμε μάθει να σμίγουμε το ατσάλι με τη φωτιά. Και όσο καυτό ατσάλι και να ρίξουν στις ψυχές μας ποτέ δεν θα καταφέρουν να την πληγώσουν.
Είμαστε και θα παραμείνουμε υπερήφανοι για αυτό μου ήμασταν γι΄αυτό που είμαστε και γι’ αυτό που θα είμαστε.
Μας άλωσαν Πέρσες, Ρωμαίοι, Πετσενέγκοι, Ούνοι, Καταλανοί, Φράγκοι, Αραβες και Τούρκοι αλλά τελικά εμείς νικήσαμε αυτούς που προσπάθησαν να μας συντρίψουν. Τα έπαθλά μας είναι η αντριοσύνη μας και το θάρρος της αξιοπρεπούς ματιάς απέναντι στον «οχτρό». Αυτά τα έπαθλα πρέπει να τα κρατάμε με υπερηφάνεια και ευλάβεια.
Σας χαρίζουμε λοιπόν τις κουκούλες και σας βάζουμε στο περιθώριο εμείς οι Έλληνες γιατί εσείς δεν είστε Έλληνες. Και δεν χρειαζόμαστε κανέναν νόμο για να σας ποινικοποιήσει. Είστε ήδη καταδικασμένοι στις ψυχές και τα μυαλά των Ελλήνων για τις ανήθικες και απολίτιστες πράξεις σας.
Και αν ποτέ αναλογιστείτε γιατί δεν θα καταφέρετε να λυγίσετε την πίστη και την υπερηφάνεια αυτού του λαού να ανατρέξετε στην ιστορία.
Διότι εμείς είμαστε «Ωραίοι ως Έλληνες».
Καταλάβατε;

σημ. κείμενο που έφτασε στο e-mail μου προ ολίγου με προέλευση το blog ovelerofontis.blogspot.com.
Αν και το blog εμφανίζεται να έχει διαγραφεί, το κείμενο παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα και τεκμηριωμένη άποψη και το δημοσιεύω...

Κάτσε στη σειρά...

Ένας άνδρας έβγαινε από μια καφετέρια με τον πρωινό καφέ του, όταν παρατήρησε μια εντελώς ασυνήθιστη τελετή κηδείας προς το κοντινό νεκροταφείο. Μια μεγάλη μαύρη πομπή ακολουθείτο από μια δεύτερη μεγάλη μαύρη πομπή περίπου στα 20 μέτρα πίσω από την πρώτη.

Λίγο πιο πίσω από τη δεύτερη πομπή ήταν ένας άνδρας. Περπατούσε μόνος, έχοντας δεμένο ένα σκύλο σε ένα λουρί.

Πίσω από τον άνδρα με το σκύλο ακολουθούσαν περίπου 200 άνδρες που περπατούσαν στοιχισμένοι εφ' ενός ζυγού.

Τον φίλο μας κυρίευσε η περιέργεια οπότε πλησίασε με σεβασμό το άνδρα με το σκυλί και τον ρώτησε: «Λυπάμαι για την απώλειά σας. Μάλλον είναι κακή στιγμή να σας ενοχλήσω αλλά είναι η πρώτη φορά που βλέπω μια κηδεία σαν κι αυτήν. Τίνος κηδεία είναι;»
«Της συζύγου μου», απάντησε εκείνος.
«Τι της συνέβη;»
«Το σκυλί μου της επιτέθηκε και την σκότωσε».
«Κι η δεύτερη πομπή, τίνος κηδεία είναι;»
«Είναι της πεθεράς μου. Προσπαθούσε να βοηθήσει τη σύζυγό μου όταν την άρπαξε το σκυλί».

Μια οδυνηρή και στοχαστική στιγμή σιωπής πέρασε μεταξύ των δύο ανδρών.
«Θα μπορούσα να δανειστώ το σκυλί;»
«Κάτσε στη σειρά !»

Γίνονται ανάρπαστα...

Κυριακή πρωί, στο εστιατόριο ενός ξενοδοχείου μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Ένας Έλληνας τρώει ήσυχα-ήσυχα το πρωινό του σε ένα εστιατόριο, όταν ένας τυπικός Αμερικάνος τουρίστας, μασώντας προκλητικά τσίχλα, έρχεται και κάθεται απροσκάλεστος δίπλα του. Ο Έλληνας τον αγνοεί, και ο Αμερικάνος δυσαρεστημένος, ξεκινάει την παρακάτω κουβέντα.

Aμερικάνος: «Τρώτε ολόκληρο το ψωμί, εσείς οι Έλληνες;»
Έλληνας (βαριεστημένα): «Φυσικά.»
Αμερικάνος: «Εμείς όχι. Τρώμε μόνο το εσωτερικό, το εξωτερικό το βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, το κάνουμε κρουασάν και τα πουλάμε στους Έλληνες.»

Ο Έλληνας ακούει ατάραχος.
Αμερικάνος: «Τρώτε μαρμελάδα εσείς οι Έλληνες;»
Έλληνας: «Φυσικά.»
Αμερικάνος: «Εμείς πάλι όχι. Τρώμε φρέσκα φρούτα. Τα υπολείμματα, κουκούτσια, φλούδες, κλπ, τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε μαρμελάδα και τα πουλάμε στους Έλληνες.»

Ατάραχος ο Έλληνας τον ακούει δίχως την παραμικρή έκφραση στο πρόσωπο του. Και ρωτά με τη σειρά του.
Έλληνας: «Τα προφυλακτικά τι τα κάνετε μετά το σεξ;»
Αμερικάνος: «Τα πετάμε φυσικά.»
Έλληνας: «Εμείς, πάλι, όχι. Τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε τσίχλες και τα πουλάμε στους Αμερικάνους. Αυτά με άρωμα φρούτων γίνονται ανάρπαστα...»

υ.γ. 1000στή δημοσίευση, Κυριακή πρωί, ε, είπα να το διασκεδάσουμε λιγάκι...

21.3.09

Σήμερα 21 Μαρτίου... «Dream a little dream»

Σήμερα 21 Μαρτίου ήταν παγκόσμια μέρα ύπνου και παγκόσμια ημέρα ποίησης...
γι'αυτό τα όνειρα μας έχουν μελωδία !!
διάλεξα για να τα «ντύσω» ένα αγαπημένο τραγούδι από την Ella Fitzgerald και τον Louis Armstrong, το «Dream a little dream of me»...
την ποίηση (δηλαδή τους στίχους) σας τους δίνω...
Stars shining bright above you,
Night breezes seem to whisper I love you
Birds singing in the sycamore tree
Dream a little dream of me

Say nighty-night and kiss me,
Just hold me tight and tell me youll miss me
While Im alone and blue as can be,
Dream a little dream of me

Stars fading, but I linger on, dear,
Still craving your kiss
Im longing to linger til dawn, dear,
Just saying this

Sweet dreams till sunbeams find you,
Sweet dreams that leave our worries behind you
But in your dreams, whatever they be,
Dream a little dream of me

Stars fading, but I linger on, dear,
Still craving your kiss
Im longing to linger til dawn dear,
Just saying this

Sweet dreams til sun beams find you,
Sweet dreams that leave our worries far behind you
But in your dreams, whatever they be,
Dream a little dream of me.

Sweet dreams til sun beams find you,
Sweet dreams that leave our worries far behind you;
But in your dreams, whatever they be,
Dream a little dream of me.

...θα σας δώσω και τη μελωδία για να την απολαύσετε μαζί μου !!



...και θα σας αφήσω να κλείσετε τα μάτια και να βάλετε τη μελωδία στα όνειρα σας !!
Καλό σας βράδυ !!

Γίνονται τέτοια πράγματα στην Ελλάδα;



Διαβάστε το χθεσινό κύριο άρθρο της Καθημερινής :

«Σε μια εποχή που οι Έλληνες πολίτες καλούνται να πληρώσουν έκτακτες εισφορές για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι προκλητικό το γεγονός πως στα αρχεία του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών παραμένουν ακόμη συσσωρευμένοι φάκελοι υποθέσεων φοροδιαφυγής επωνύμων.

»Αναμφισβήτητα η πολιτική ευθύνη ανήκει στο απελθόν οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Το σημερινό όμως επιτελείο, το οποίο κληρονόμησε μία δύσκολη και δυσάρεστη κατάσταση, οφείλει να χειρισθεί αυτές τις υποθέσεις βάσει του νόμου. Έτσι ώστε να μην προκαλείται το κοινό αίσθημα.»

Φοροδιαφεύγουν οι επώνυμοι;; Γίνονται τέτοια πράγματα στην Ελλάδα;; Μπα... πρόβα για το πρωταπριλιάτικο τέυχος έκαναν...

Αναρωτιέμαι, γιατί εγώ -ως μαλάκας συνεπής φορολογούμενος- πλήρωσα για ...περαίωση 500 ευρώ προ ολίγων ημερών αν και ήταν προφανές ότι είχα δηλώσει και φορολογηθεί για το 90% και πλέον των ακαθάριστων εσόδων μου του 2003 (παρεπιπτόντως δεν ξεπερνούσαν καν τα 25 χιλιάρικα...) Βλέπετε είχα την αιδημοσύνη (ή μήπως ήταν μαλακία) να μην κρύψω τίποτα από τα εισοδήματα μου... Η δε συμβουλή τριών λογιστών που ρώτησα ήταν «πλήρωσε τα, θα μπλέξεις, και τίποτα να μην έχεις μεμπτό, είναι τόσο δαιδαλώδης ο νόμος που κάτι θα ψάξει και θα βρει ο εφοριακός, θα σου τα πάρει έτσι κι αλλιώς, είτε επίσημα είτε ανεπίσημα...».

Αναρωτιέμαι, γιατί ο ελεγκτής θα μπορούσε να τη «στήσει» έξω από ένα μεγαλο-ιατρείο, να καταγράψει όσους μπουν και βγουν και μετά να μπει και να ζητήσει την ατζέντα με τα ραντεβού και τις αποδείξεις που κόπηκαν... Όπου μεγαλοιατρείο βάλτε μεγαλοδικηγορικό γραφείο, μεγαλολογιστικό γραφείο, μεγαλο..οτιδήποτε... Αυτό όμως είναι «κοπιαστικό», προτιμότερη είναι η βόλτα στους μικρούς, αυτοί δεν έχουν μπάρμπα στην Κορώνη και πληρώνουν αγόγγυστα... Τα θύματα !!

20.3.09

Μην κάνετε την ευκολία σας, δυσκολία τους !!!



Ένα πρωϊνό, μερικά χρόνια πριν, στο δρόμο για το αεροδρόμιο, χρειάστηκε να περάσω από το γραφείο μου στην εταιρεία που δούλευα, έπρεπε να πάρω κάποια χαρτιά που είχα ξεχάσει την προηγουμένη.

Η ώρα περίπου 10 το πρωί, το γραφείο κεντρικό, η μόνη ελεύθερη θέση για το μικρό Fiat Punto που οδηγούσα τότε ήταν η ράμπα των ΑΜΕΑ, άρτι κατασκευασθείσα εν όψει και των Ολυμπιακών.

«Δυό λεπτάκια θα κάνω», σκέφτηκα και πάρκαρα εκεί με τα alarm αναμένα, στο μικρό στενάκι πλάι στην εταιρεία.

Τελικά έκανα περίπου ένα τέταρτο της ώρας. Όταν κατέβηκα, βρήκα ένα παλικάρι να προσπαθεί να χωρέσει το αναπηρικό του καροτσάκι στο μικρό κενό που είχα αφήσει από το μπροστινό αυτοκίνητο. Σύντομα κατάλαβα ότι δεν προσπαθούσε να χωρέσει, το καροτσάκι είχε κολλήσει ανάμεσα στα αυτοκίνητα και αυτός προσπαθούσε με τη δύναμη των χεριών του μόνο να το ξεκολλήσει...

Τον βοήθησα, του μίλησα, του ζήτησα συγγνώμη. Ήταν εκεί και πάλευε περίπου δέκα λεπτά αλλά ήταν πολύ περήφανος για να ζητήσει βοήθεια από κάποιον περαστικό, άσε που μπορεί να μην είχε περάσει και κανένας...

Δε με έβρισε, δε μου μίλησε άσχημα, μόνο με κοίταξε με σοβαρότητα και λύπη, και το βλέμμα αυτό με έκανε να νιώσω τόσο μα τόσο άσχημα !!! Από τότε όχι μόνο δεν έχω ξαναπαρκάρει σε ράμπα ΑΜΕΑ αλλά επιπλήττω έντονα και όσους τύχει να δω να το κάνουν !!!

Απόψε, στο home page μου στο Google Reader βρήκα το παραπάνω βιντεάκι. Μου θύμησε εκείνο το πρωί. Δείτε το και διαβάστε τη μικρή ιστορία μου, το χρωστάω στο παλικάρι που εκείνο το πρωί με έκανε να σκεφτώ ότι πρέπει να σκέφτομαι και τους άλλους, να γίνω καλύτερος άνθρωπος.

Και, πριν παρκάρετε σε θέση αναπήρων για ΕΥΚΟΛΙΑ, προσπαθείστε να μπείτε στην θέση τους για να δείτε τι σημαίνει ΔΥΣΚΟΛΙΑ !!!

18.3.09

Εις ανάμνησιν ενός μεγάλου Έλληνα...



Όταν οι Έλληνες έχουν κέφια... παίρνουν νόμπελ γράφοντας ποιήματα. Σαν σήμερα πριν από δεκατρία χρόνια ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι ο Οδυσσέας Ελύτης -φιλολογικό ψευδώνυμο του Οδυσσέα Αλεπουδέλλη- ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. Διακρίθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, γνωστός για τα ποιητικά του έργα Άξιον Εστί, Ήλιος ο πρώτος, Προσανατολισμοί κ.α. Διαμόρφωσε ένα προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της ελληνικής ποίησης. Πολλά ποιήματά του μελοποιήθηκαν ενώ συλλογές του έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα σε πολλές ξένες γλώσσες.

Μου το θύμησε ο Ζακυνθινός Ατσάραντος, μας χάρισε και «της αγάπης αίματα». «Άξιον εστί» απαντάμε...



υ.γ.1 και οι δύο ερμηνείες από συναυλία του 1977 στο θέατρο του Λυκαβηττού. Την ορχήστρα και χωρωδία διευθύνει ο Μίκης Θεοδωράκης.

υ.γ.2 συμπληρώνω τον τίτλο: «...που ήξερε να χειρίζεται την ελληνική γλώσσα και δεν κουραζόταν να το κάνει...»

«κουκούλα», μια άποψη με ρεαλισμό...


Posted by J.McManus @ «The Evil MacManus Diaries»
Πιάστε πρώτα …έναν (έστω) “κουκουλοφόρο” μ’αλλοιωμένα χαρακτηριστικά, και μετά το συζητάμε αν θα δικασθεί για πλημμέλημα, κακούργημα, τροχαίο ή μοιχεία!

Και σε περίπτωση, ω μη γένοιτο, σύλληψης, θ’ ακολουθήσουν τραγελαφικά παρεπόμενα:

Αριστεροί δικολάβοι θα τρέξουν να τον “απεγκλωβίσουν” μέσα από τα χέρια των μπάτσων, ο Αλαβάνας κι η παρέα του θα μεταβούν για ολονυχτία όξω από την ΓΑΔΑ, λογής-λογής “Στέκια” και “Φόρα” θα ζητήσουν την a-priori άμεση απελευθέρωση των “αγωνιστών” (my ass), Καθηγητάδες θ’ αναλογισθούν την τύχη του Πανούση, ο αυτόπτης-μάρτυρας αστυνομικός, που προέβη στην σύλληψη, κάτω από καθεστώς φόβου και τρομοκρατίας, θα τ’ αναιρέσει ΟΛΑ εις το Δικαστήριον και τέλος οι δικαστάδες, χεσμένοι από τον τρόμο τους, θ’ αθωώσουν τα καλόπαιδα…

…και πάει λέγοντας!

Κάπως έτσι θ’ εξελιχθούν τα πράγματα μόρτες, που΄χατε το θράσος να μου κυκλοφορήσατε σήμερον, ανερυθρίαστα, με πρωτοσέλιδο: ΠΕΡΙΥΒΡΙΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Περιύβριση Δημοκρατίας συνέβη την περασμένη Παρασκευή στην Πόλη μας, αλλά εσείς καθήμενοι πάνω στις αναπαυτικές sato πολυθρονίτσες σας, δεν το πήρατε χαμπάρι…

Άντε απ’όδω ρε καραγκιόζηδες…

υ.γ. απλή αναδημοσίευση έκανα κυρ κουκουλοφόρε μου, απλή αναδημοσίευση (άντε, διόρθωσα και μερικούς τόνους...), άσε κάτω τη βαριοπούλα, λυπήσου καλέ το αυτοκίνητο του κοσμάκη, ακόμα το ξεχρεώνει ο καημένος !!!

Όσο ζεις... υπάρχει ελπίς !!

Κυριολεκτώ !! Όσο ζεις, υπάρχει ελπίς... Διαβάστε ότι διάβασα προ ολίγου στην ηλεκτρονική έκδοση του Ε.Τ.
Από DJ... πρόεδρος

Παραιτήθηκε ο πρόεδρος της Μαδαγασκάρης Πολιτική αναταραχή στη Μαδαγασκάρη
Ο νέος πρόεδρος της Μαδαγασκάρης, Αντρί Ρατζολίνα, δήλωσε την Τετάρτη, μιλώντας σε πλήθος 15.000 οπαδών του στο κέντρο της πρωτεύουσας Ανταναναρίβο, ότι ο αγώνας κατά της φτώχειας θα είναι η ύψιστη προτεραιότητά του.

«Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε οι πολίτες της Μαδαγασκάρης να βγουν από τη φτώχεια» είπε ο 34χρονος Ρατζολίνα -πρώην DJ και πρώην δήμαρχος του Ανταναναρίβο-, λίγη ώρα αφότου το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο επικύρωσε την άνοδό του στην προεδρία της νησιωτικής αυτής χώρας του Ινδικού Ωκεανού, μετά την ανατροπή του Μαρκ Ραβαλομανάνα.

«Θα κάνουμε τα πάντα, ώστε το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της Μαδαγασκάρης να αναβαθμιστεί τάχιστα» προσέθεσε, υποσχόμενος επίσης να ρίξει την τιμή του ρυζιού, βασικού είδους διατροφής της χώρας αυτής, που συγκαταλέγεται στις πιο φτωχές του πλανήτη.

«Εγώ δεν θα πουλάω το ρύζι και το λάδι» είπε ακόμα ο νέος ισχυρός άνδρας της χώρας, υπονοώντας τον προκάτοχό του, ιδιοκτήτη μιας αυτοκρατορίας αγροτικών προϊόντων. «Θα ρίξω τις τιμές. Θα συζητήσω με τους οικονομικούς υπεύθυνους, για να ρίξουμε την τιμή του ρυζιού» υποσχέθηκε.

Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο επικύρωσε τη μεταβίβαση της εξουσίας στον Ρατζολίνα από το στρατιωτικό διευθυντήριο, στο οποίο παρέδωσε ο Ραβαλομανάνα, παραιτούμενος, την προεδρία. Από την πλευρά του, το στρατιωτικό διευθυντήριο παρέδωσε την εξουσία στον Ρατζολίνα, παρά τις αντίθετες συστάσεις της Αφρικανικής Ενωσης.

Σύμφωνα με την απόφαση του ανώτατου δικαστικού θεσμού, η παραμονή του Ρατζολίνα στην προεδρία θα είναι για μια μεταβατική περίοδο, που δεν μπορεί να υπερβεί τους 24 μήνες.

Κι εμείς που είχαμε μόνο τη διαδρομή «από δήμαρχος κλητήρας»... Μαδαγασκάρη ωρέ παληκάρια, Μαδαγασκάρη !! Και ...«απο DJ, πρόεδρος» !! Υπάρχει ελπίς... Έστω και μετά μουσικής...

Αλαβάνισμοί περί Ασύλου και EΦΕΕ ή «τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;»

Έχω ξαναγράψει επί του θέματος, έχοντας «στις πλάτες μου» μια ευδόκιμο θητεία στον φοιτητικό συνδικαλισμό που, μέσα από διάφορα καθοδηγητικά πόστα στη σχολή, στο τμήμα και την παράταξη, με οδήγησε σε δύο Πανσπουδαστικά και επί διετία ως εκπρόσωπο των φοιτητών στη Σύγκλητο.

Για μένα λοιπόν η έννοια του «Πανεπιστημιακού Ασύλου» ταυτίζεται με την πλήρη αυτονομία κι αυτοτέλεια της Εκπαιδευτικής Κοινότητας στην έκφραση γνώμης και άποψης. Πιστεύω ακράδαντα ότι σήμερα δεν συντρέχουν πλέον οι λόγοι που οδήγησαν στην καθιέρωση του θεσμού του Ασύλου τα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια, πιστεύω και το έχω εκφράσει ότι αν θέλουμε να το διατηρήσουμε ως ιστορικό - μουσειακό είδος μπορούμε να διευρύνουμε την εφαρμογή του στο σύνολο της χώρας.

Αποδεικνύοντας έτσι ότι η δημοκρατία μας έχει την ωριμότητα να ξεχωρίζει ότι η έννοια του ασύλου δεν παραβιάζεται από τον αστυνομικό που καταδιώκει για να συλλάβει τον βάνδαλο που καταστρέφει απρόκλητα και βάναυσα τις περιουσίες του κόσμου μέρα μεσημέρι, αλλά παραβιάζεται από κάποιους λίγους αλητήριους που έκοψαν τα καλώδια των μικροφώνων στην Πάντειο το Δεκέμβρη για να μη γίνει εκδήλωση που διαφωνούσαν ή κάποιους άλλους λίγους αλητήριους που εβανδάλισαν το εντευκτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών κτυπώντας τον καθηγητή Πανούση με τον οποίο διαφωνούσαν ή τους άλλους αλητήριους που έχουν καταλάβει και καταστήσει άβατο παρανομιών (;;;) κτίρια δημόσια στην Πανεπιστημιούπολη Θεσσαλονίκης ή στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου....

Αυτό είναι το όλο θέμα και πλέον αυτό έχει γίνει πεποίθηση και συνείδηση στην συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Απλά το ξαναλέω γιατί είδα χθες μια μυστηριώδη παρέμβαση Αλαβάνου στα του Πανεπιστημίου με αποστολή επιστολών σε Κυβέρνηση και μείζονα Αντιπολίτευση, με τις θέσεις του διά την …ΕΦΕΕ. Άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε δηλαδή...

Πόνεσε πολύ φαίνεται η ήττα στις εκλογές της ΠΟΣΔΕΠ και η απώλεια του κυρίαρχου μοχλού ακινησίας που ο ΣΥΡΙΖΑ διέθετε στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Και για να μην μείνουν άλαλα τα χείλη των πιστών (σ)Α(χ)λαβανιστών αποφάσισε ο μέγας καθοδηγητής να δημιουργήσει ...κλίμα και ατμόσφαιρα. Απλά κρατήστε το στο πλάι, θα χρειαστεί αργότερα όταν οι ίδιοι κόρακες θα κρώζουν ότι το φοιτητικό κίνημα «μόνο του» καθορίζει τις τύχες του «στα αμφιθέατρα, στους διαδρόμους και τους δρόμους...»

υ.γ. υπάρχει και μια άλλη μεγάλη διαφορά, τώρα ξέρουμε, είμαστε υποψιασμένοι. Και μιας και πιάσαμε τον Σαββόπουλο και την ΕΦΕΕ του, τώρα μεγάλε καθοδηγητή «η πλατεία είναι γεμάτη κι απ’ το πρόσωπό σου κάτι έχει χαθεί» όπως «προφητικά» είχε τραγουδήσει ο Νιόνιος. Τώρα «...η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά» !! Συνειδητά εναντίον σου !!

Η «άσπρη λέξη» της ημέρας: χαρά!!

Όταν η μέρα έχει ελπίδες να ξεκινήσει και να κυλήσει όμορφα...
Ουσιαστικό γένους θηλυκού. Η χαρά είναι συναίσθημα ευχαρίστησης και ικανοποίησης: Η χαρά των κωμικών στη Γαλλία είναι ο Νικολά Σαρκοζί. Ο πρόεδρος, με τις πράξεις του, «αναγέννησε» τη σάτιρα.

Η λέξη προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά. Το ρήμα χαίρω (= νιώθω χαρά) έχει επιβιώσει κυρίως σε λόγιες εκφράσεις: χαίρω πολύ, χαίρω της εμπιστοσύνης κάποιου, χαίρω άκρας υγείας κτλ., και στην έκφραση χαιρετισμού χαίρετε. Στη θέση του χρησιμοποιείται ο παθητικός τύπος χαίρομαι.

Στην ίδια οικογένεια ανήκει το επίθετο χαρούμενος, -η, -ο (από τη μετοχή χαιρούμενος < χαίρομαι).

Καλημέρα !! Όλη μέρα !!!

Τελικός Κυπέλλου...

Ραδιόφωνο, Τρίτη πρωί, Χριστόφορος Ζαραλίκος.
Η συζήτηση για την περίπτωση να περάσουν στον τελικό κυπέλλου ΑΕΚ και Αστέρας Τρίπολης.
«Αυτός δεν θα είναι τελικός. Θα είναι η Προφητεία Νο 12. Κωστένογλου εναντίον Μπάγεβιτς: Ευλογημένος εναντίον ...τρισκατάρατου».

Μιλάμε για ΤΗΝ ατάκα !! Δυστυχώς υπάρχει και θρύλος, οπότε θα χαλάσει το sequel...

Το στοιχειωμένο...

Κάπου στην Εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας και αρκετά έξω από τα Καμένα Βούρλα, ένας τύπος κάνει ώτο-στοπ. Η προσπάθειά του μέχρις στιγμής δεν έχει επιφέρει καρπούς, και σε αυτό συντελεί τόσο η ώρα που είναι γύρω στις 3 το πρωί, όσο και ο πολύ κρύος χειμωνιάτικος καιρός. Ο τύπος απελπισμένος, είχε αρχίσει να τη δαγκώνει από το κρύο, και συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο ότι αν δεν έβρισκε αυτοκίνητο σύντομα, θα άφηνε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο.
Σε κάποια στιγμή, και ενώ κανένα από τα λιγοστά αυτοκίνητα που πέρασαν δεν σταμάτησε, βλέπει από μακρυά ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει με σχετικά χαμηλή ταχύτητα. Σκέφτεται λίγο, και παίρνει την απόφαση να μπει στη μέση του δρόμου και να αρχίσει να κουνάει χέρια και πόδια. Ούτως ή άλλως θα πέθαινε από το κρύο, οπότε και αν ακόμα τον πατούσε το αυτοκίνητο δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Τουλάχιστον έτσι είχε μια ελπίδα...
Το αυτοκίνητο πλησιάζει και σταματάει ακριβώς μπροστά του. Ο τύπος τρέχει γρήγορα, ανοίγει την πόρτα και μπαίνει στη θέση του συνοδηγού. Η ατμόσφαιρα μέσα στο αμάξι είναι παραδεισένια. "Αχ, ζεστούλα! Sας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε, δεν θα ήξερα τι να κάνω αν εσείς δεν στα... στα...". Ο τύπος αρχίζει να τραυλίζει όταν διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένας στη θέση του οδηγού. Το τραύλισμα μετατρέπεται σε πανικό όταν το αυτοκίνητο αρχίζει να κινείται μόνο του! Αμάν, το αμάξι είναι στοιχειωμένο!
Ανοίγει γρήγορα την πόρτα για να βγει έξω, αλλά το τσουχτερό κρύο του αλλάζει το μυαλό. "Που πάω; Θα ψοφήσω έξω. Στοιχειωμένο ξε-στοιχειωμένο, εδώ θα κάτσω".
Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του στην Εθνική οδό. Κάποια στιγμή, στρίβει σε ένα βενζινάδικο και σταματά. Ο τύπος παραξενεύεται. Μετά από 5 λεπτά, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει κάποιος στη θέση του οδηγού. Ο τύπος έντρομος πετάγεται και φωνάζει:
"Μη κύριε! Μη μπαίνετε στο αμάξι... Eίναι στοιχειωμένο"!
Και ο τύπος:
"Τι; Στοιχειωμένο; Α παράτα μας, ρε φίλε. Απ' τα διόδια το σπρώχνω"!!!"

16.3.09

Liverpool FC - "Fearless" by Pink Floyd



...και μιας και τα λέμε «όλα» απόψε, ακούστε το κομμάτι που με έφερε κοντά στην ομάδα του άλλου μεγάλου λιμανιού (το πρώτο μεγάλο είπαμε, είναι ο Περαίας με το Σαρωνικό του που έχει για καμάρι του τον Ολυμπιακό του...)

Λέγεται Fearless (=άφοβος) και στην εκτέλεση που το ακούτε (από τον δίσκο Meddle) μαζί με τους Pink Floyd τραγουδούν και οι Spion Kop στο θρυλικό Anfield το θρυλικό και μοναδικό «You'll Never Walk Alone»

And it's high time Cymbaline... please wake me !!!



Χωρίς πολλά λόγια... ένα από τα αγαπημένα μου των Pink Floyd... από το soundtrack του More... κομμάτι από τη νέα μουσική συλλογή που ετοιμάζω...

υ.γ. το βιντεάκι που βλέπετε δεν είναι η έκδοση του άλμπουμ, υπάρχει στο «A Tree Full of Secrets», μια σπάνια συλλογή από 18 CD που περιέχουν πραγματικά σπάνιο υλικό από την ιστορία των Pink Floyd... ανέκδοτα τραγούδια, ημιτελή αποσπάσματα κ.α.

Υπάρχει πάντα ένας καλύτερος τρόπος να κάνεις καριέρα...

Νέος επικίνδυνος ιός !!!

Η επιστολή μιας 96χρονης σε διευθυντη τράπεζας...

Είναι η επιστολή μιας κυρίας 96 ετών που ταλαιπωρήθηκε σε μια τράπεζα. Όχι, δεν έγινε στην Ελλάδα, έτσι πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε και εμείς αλλά τα ωραία πράγματα γίνονται ...έξω από δω !! Το κορυφαίο είναι ότι ο διευθυντής της τράπεζας, που έλαβε την επιστολή, τη βρήκε τόσο διασκεδαστική, που τη δημοσίευσε στην εφημερίδα «New York Times». Βλάκας ;;; Διαβάστε...

«Αγαπητέ κύριε,
Σας ευχαριστώ που σφραγίσατε την επιταγή μου με την οποία σκόπευα να πληρώσω τον υδραυλικό τον περασμένο μήνα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, δεν πρέπει να πέρασαν ούτε 3 νανοδευτερόλεπτα μεταξύ του σφραγίσματος της επιταγής μου και της αυτόματης κατάθεσης της σύνταξής μου από το δημόσιο!

Θα πρέπει να σας ευχαριστήσω και για το πρόστιμο των 30 δολαρίων που χρεώσατε το λογαριασμό μου ως πέναλτι για την ταλαιπωρία που προκάλεσα στην Τράπεζά σας. Η ευγνωμοσύνη μου ξεχειλίζει κυρίως γιατί με κάνατε να ξανασκεφτώ τους τρόπους με τους οποίους αντιμετωπίζω τα οικονομικά μου.

Έχω προσέξει πως κάθε φορά που προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί σας η μόνη μου παρηγοριά είναι η απρόσωπη και ασύμφορη οντότητα που έχει γίνει η Τράπεζά σας. Από εδώ και στο εξής, όπως ακριβώς κάνετε κι εσείς, θα κάνω τις συνδιαλλαγές μου μαζί σας προσωπικώς.

Οι πληρωμές της υποθήκης και του δανείου μου δε θα γίνονται αυτόματα, αλλά θα φτάνουν στην Τράπεζά σας με επιταγή στο όνομα ενός υπαλλήλου, που θα ορίσετε εσείς. Να θυμάστε πως είναι αδίκημα να ανοιχτεί η αλληλογραφία που θα περιέχει την επιταγή από κάποιον άλλον και όχι από τον παραλήπτη.

Σας επισυνάπτω την αίτηση που θα πρέπει να συμπληρώσει ο υπάλληλος που θα ορίσετε. Σας ζητώ συγγνώμη για το 8σελιδο μέγεθός της, αλλά θα πρέπει να γνωρίζω γι' αυτόν όσα γνωρίζει η Τράπεζά σας για μένα.

Σημειώστε πως όλες οι πληροφορίες που αφορούν το ιατρικό ιστορικό του θα πρέπει να υπογραφούν από το αρμόδιο Υγειονομικό τμήμα, ενώ και οι πληροφορίες για τα οικονομικά του θα πρέπει να συνοδεύονται από κατάλληλα θεωρημένα αντίγραφα-ντοκουμέντα.

Στη συνέχεια θα πρέπει να εκδώσω ένα PIN, τον οποίο θα χρησιμοποιεί ο υπάλληλός σας στις συναλλαγές μαζί μου. Λυπάμαι, αλλά δε θα είναι μικρότερο από 28 νούμερα - τόσα είναι και τα νούμερα που πληκτρολογώ κάθε φορά που καλώ το telephone banking και πρέπει να συνδεθώ με το λογαριασμό μου. Κι επειδή, όπως λένε, η μίμηση είναι η υπέρτατη κολακεία, επιτρέψτε μου να σας αντιγράψω.

Επιτρέψτε μου επίσης να σας γνωστοποιήσω και τα ακόλουθα. Όταν θα μου τηλεφωνείτε, θα πατάτε τα ακόλουθα κουμπιά:

1. Για να κλείσετε ραντεβού να με δείτε.
2. Για να με ρωτήσετε για μια πληρωμή που δεν έγινε.
3. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο σαλόνι σε περίπτωση που είμαι εκεί.
4. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην κρεβατοκάμαρα σε περίπτωση που κοιμάμαι.
5.. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στην τουαλέτα σε περίπτωση που με καλεί η φύση.
6. Για να μεταφέρετε το τηλεφώνημα στο κινητό μου σε περίπτωση που λείπω από το σπίτι.
7. Για να στείλετε e-mail στον υπολογιστή μου, απαιτείται ένας μυστικός κωδικός, ο οποίος και θα σας αποσταλεί εν ευθέτω χρόνω.
8. Για να επιστρέψετε στο κύριο μενού και να ξανακούσετε τις επιλογές 1-7.
9. Για να διατυπώσετε κάποιο αίτημα ή παράπονο. Κατόπιν θα μπείτε σε αναμονή ανάλογα με την πληρότητα του αυτόματου τηλεφωνητή μου.

Καθ' όλη τη διάρκεια του τηλεφωνήματος θα παίζει χαλαρωτική μουσική. Αν, ωστόσο, χρειαστεί να περιμένετε πολύ, λυπάμαι, αλλά ακολουθώντας και πάλι το παράδειγμά σας, θα πρέπει να σας χρεώσω με ένα ποσό για τη διαδικασία.

Κλείνοντας, σας εύχομαι ένα ευτυχισμένο και λιγότερο κερδοφόρο νέο έτος.

Η ταπεινή σας πελάτισσα…»

13.3.09

Μετα, τι χρείαν έχομεν βαρβάρων;;;

Παρασκευή σήμερα... Εναρκτήριος ημέρα του περιβόητου ΠΣΚ (ΠαρασκευοΣαββατοΚυριακο για τους μη στρατεύσιμους ή στρατευθέντες)... Διάβαζα λοιπόν νωρίτερα, διάφορα που «έφτασαν» στη σελίδα μου του Google Reader όταν ανάμεσα τους ξεχώρισε η παρακάτω ...παπαριά! του J.McManus. Την αναδημοσιεύω χωρίς σχόλια, διαβάστε τη και θα καταλάβετε...
Παρατηρούσα το κουαρτέττο των επαρχιώτισων θεΐτσων που εκάθοντο στο διπλανό μας τραπέζι…

…στην κλασσική Σαββατιάτικη συνεστίασή μας εις το “Αθηναϊκόν” και το πως χάζευαν και περιεργάζοντο τον διακοσμηνμένο χώρο, με το ίδιο δέος που ένοιωσα κι εγώ, όταν πρωτομπήκα πιτσιρικάς, στα 1977, στο μαγαζί του “Απότσου”.

Το μάτι της μιάς πέφτει πάνω στον λογότυπο των σερβίτσιων (…”από το 1932″) κι αναγγέλει περιχαρής στις υπόλοιπες τρείς μεγαλοκοπέλλες, που κατέβηκαν το Σ/Κ στην Αθήνα από τα χωριά τους γιά τα καθιερωμένα ψώνια στο Κλεινόν μας Άστυ:

” …1932…την χρονιά που κατεστράφηκε η Σμύρνη…”

Και φυσικά ΚΑΜΜΙΑ από τις υπόλοιπες τρείς δεν την διόρθωσε.

Υπάρχουν μερικές ημερομηνίες, που σου μένουν τόσο χαραγμένα κι ανεξήτιλα στο μυαλό (1821, 1789, 1453, 1922, 1940 κλπ) όσο και μαλάκας/ω μαθητής/τρια και να΄σαι…

Αν ρωτούσες τις θεΐτσες το πότε παντρεύθηκε η Μενεγάκη, πότε γέννησε τα τέκνα της και πότες τα βάφτισε, θα σου απαντούσαν με λεπτομέρεια δευτερολέπτου ώρας και γιά όλες τις ενδυματολογικές, στυλιστικές αποχρώσεις των καλεσμένων…

Μόνο με την παιδεία υπήρχε μιά κάποια ελπίς γι αυτόν τον δύσμοιρο και πολύπαθο τόπο.

Αλλά με την “παιδεία” της ΠΟΣΔΕΠ και των “Καλομοίρηδων” (ουδεμία σχέση με τους παληούς Δάσκαλους με “Δ” κεφαλαίο, με το φτωχικό, τσελβώλ παντελονάκι και το ντρίλλινο σακκάκι, που μάθαιναν στα παιδιά γράμματα) , την υποβάθμιση του Λύκειου και την καθημερινή υποκουλτούρα της Τιβί, χάθηκε κι αυτή, η έσχατη ελπίς.

Το μόνο που μας σώζει είναι μιά τεράστια μπόμπα πάνω στις κεφαλές μας: ν’ εξαφανίσει ΟΛΟ το Νότιο άκρο της Χερσονήσου του Αίμου και να μην ξανακουστούν ποτές τα Ελληνικά πάνω σ’ αυτόν τον Πλανήτη.

Μας αρκεί που τα σπρεχάρουν στον Σείριο! Χο!

Σχόλια;; Γνωρίζουν τη Σμύρνη και ξέρουν ότι καταστράφηκε (όπως σχολίασε κάποιος άλλος αναγνώστης του παραπάνω κειμένου...). Ε, μάλλον ικανοποιημένοι πρέπει να 'μαστε !!! Σε κάθε περίπτωση αναρωτιέμαι, τι χρείαν έχομεν βαρβάρων...;;;

Με πολλά μέτρα και σταθμά...

Το διάβασα στην ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής προ δύο ημερών, ο λόγος του Πάσχου Μανδραβέλη έχει αρκετή απλότητα και καθαρότητα και -συχνά, πυκνά- με βοηθά να ταξινομήσω καλύτερα τις σκέψεις και απόψεις μου.

Το κείμενο έχει αφετηρία μια συζήτηση για τις δύο συνεχόμενες βουλευτικές θητείες που προβλέπει το καταστατικό του Συνασπισμού. Κατ' αρχήν λίγο μας νοιάζει τι κάνουν στα εσωτερικά τους, η όλη απόφαση μου φαίνεται θεμιτή και φυσιολογική, αρκεί ως πολιτικό κόμμα και δημόσιος φορέας να είναι επαρκώς δημοσιοποιημένη και αιτιολογημένη. Το πρόβλημα «προκύπτει» όμως όταν ...τα εν οίκω μη εν δήμω, δηλαδή όταν οι κανόνες που αποφασίζει το κόμμα αυτό να ισχύσουν στο εσωτερικό του, λοιδωρούνται και «ανατρέπονται» όταν πρόκειται για το εξωτερικό του.

Διαβάστε το άρθρο και θα καταλάβετε. Εσείς τουλάχιστον, γιατί οι διάφοροι καρεκλοκένταυροι της Κουμουνδούρου ούτε που θα ιδρώσουν...

Με πολλά μέτρα και σταθμά... [Tου Πασχου Μανδραβελη]

Ήταν πολλά τα στελέχη του Συνασπισμού που πανηγύρισαν για το πρόσφατο δημοψήφισμα της Βενεζουέλας, το αποτέλεσμα του οποίου «νομιμοποιεί» τον Ούγκο Τσάβες να διεκδικήσει και τρίτη θητεία στο προεδρικό αξίωμα. «Πρόεδρος για όσο θέλει ο λαός» έγραψε περιχαρής εις εκ των στελεχών του Αριστερού Ρεύματος. Τα ίδια στελέχη σήμερα επιχειρούν να θέσουν περιορισμό δύο θητειών στους βουλευτές του Συνασπισμού με το πρόσχημα της ανανέωσης. Ετσι, για τη Βολιβία ισχύει το «πρόεδρος για όσο θέλει ο λαός», ενώ για την Ελλάδα «βουλευτής για όσο θέλει το κόμμα», ασχέτως της θέλησης του λαού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αριστερά χρησιμοποιεί πολλά μέτρα και σταθμά για να επιτύχει τους σκοπούς της. Μόλις πριν από μια εβδομάδα η «Αυγή» παρουσίαζε το συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ ως σύγκρουση δύο πόλων: «Από τη μια η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών (μια πολυσυλλεκτική αριστερή συμμαχία στην οποία μετέχουν πανεπιστημιακοί του ΣΥΡΙΖΑ, άλλων πολιτικών αριστερών σχημάτων ή ανένταχτοι αριστεροί). Από την άλλη, η Αντι-Συσπείρωση στη Συσπείρωση. Ενα μπλοκ ετερόκλητο...» (Αυγή 1.3.2009). Ετσι, οι του Αριστερού Ρεύματος πανεπιστημιακοί αποτελούσαν «μια πολυσυλλεκτική αριστερή συμμαχία», ενώ οι αντίπαλοί της «ένα μπλοκ ετερόκλητο». Η διαφορά του «πολυσυλλεκτικού» και του «ετερόκλητου» είναι ίδια με τη διαφορά μεταξύ Τσάβες και Κουβέλη. Στη μια ισχύει το «κανένας θεσμός, μόνο ο λαός», στην άλλη «κανένας λαός, μόνο το κόμμα».

Με τέτοιες τακτικές ιστορικά χαντακώθηκε η Αριστερά. Δεν ήταν η επαναστατικότητά της που δεν έθελγε τις μάζες ούτε το κατεστημένο που βυσσοδομούσε εναντίον της. Κυρίως ήταν η ιδεολογική αναξιοπιστία, που από τη μια ορθώς πάλευε για διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων στη δύση, ενώ από την άλλη έκλεινε τα μάτια στις δικτατορίες του ανατολικού μπλοκ. Ετσι, ενώ το ΚΚΕ μαχόταν κατά της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη, υποβάθμιζε (τρώγοντας μάλιστα φράουλες) το ατύχημα του Τσερνομπίλ. Στη δεκαετία του ’80 ήταν κατά των Πέρσινγκ και Κρουζ, δεν έλεγε όμως κουβέντα για τους σοσιαλιστικούς SS-20. Ενώ καταδίκαζε με τα πιο σκληρά λόγια τη φαιά τρομοκρατία, βάφτιζε την κόκκινη «πολιτικό έγκλημα».

Έχοντας τόσα μέτρα και σταθμά, η Αριστερά δεν μπόρεσε να γίνει αξιόπιστη λύση. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η λενινιστική - σταλινική προσέγγιση των πραγμάτων, ενώ ήταν κάποτε προνόμιο του ΚΚΕ, διαχέεται πλέον στον όμορο χώρο του, στην πάλαι ποτέ ανανεωτική Αριστερά. Μια Αριστερά που έφυγε από το ΚΚΕ επειδή υπήρχαν πολλά μέτρα και σταθμά. Το ΚΚΕ εσωτερικού γεννήθηκε επειδή πολλοί αριστεροί ένιωσαν γελοίοι να μάχονται κατά της ελληνικής δικτατορίας των συνταγματαρχών, ενώ ταυτόχρονα το κόμμα τούς υποχρέωνε να ευλογούν την εισβολή των σοβιετικών τανκ στην Τσεχοσλοβακία. Δεν ήταν μόνο προάσπιση της εσωκομματικής δημοκρατίας ούτε της δημοκρατίας στην Ανατολική Ευρώπη. Ήταν η προάσπιση της κοινής λογικής από τα στελέχη του εσωτερικού, σε αντίθεση με τα στελέχη του εξωτερικού που από την ασφάλεια των ανατολικών καθεστώτων έφτιαχναν την πραγματικότητα κατά τις επιταγές του Πολιτμπιρό.

Αυτή η παράδοση της λογικής που χαρακτήριζε την ανανεωτική Αριστερά σβήνει. Η πλειοψηφούσα συνιστώσα μετατρέπει τον ΣΥΝ σε ΚΚΕ, με όσα μέτρα και σταθμά χρειάζονται ο Τσάβες και ο σοσιαλισμός.

υ.γ.1 για την «παρέα της ΠΟΣΔΕΠ» (που πήγε για βρούβες και ...τσιπουράκια) θα επανέλθω με χωριστό σχόλιο (μόλις βρω χρόνο να το γράψω...)

υ.γ.2 ...έχουν και τον πόνο τους τα παιδιά που όχι μόνο δεν «έκατσε» η Κούνεβα για το ευρωψηφοδέλτιο και πρέπει να ψηφίζουν (ήτοι να πάρουν θέση, δύσκολο πράγμα γιατί εκτίθεσαι) αλλα τους ανέτρεψε και την κοσμοθεωρία τους με τη δήλωση της «Τα έθνη από όλο τον Κόσμο να ξαναγυρίσουν προς την παράδοση για να ξαναβρούν την ευτυχία»...

12.3.09

Αι Κιού... ραδικιού !!

Έρχεται ο Αϊνστάιν στην Ελλάδα και τον καλούν σε μια δεξίωση. Καθώς πίνει το απεριτίφ του τον πλησιάζει ένας και του λέει:
«Kαλησπέρα σας κύριε Αϊνστάιν, τιμή μας να σας έχουμε απόψε μαζί μας».
«Τιμή δική μου», απαντάει ο μεγάλος επιστήμων, «αν επιτρέπετε, τι IQ έχετε;»
«250», απαντάει αυτός.
Τότε ο Αϊνστάιν του πιάνει συζήτηση για τη θεωρία της σχετικότητας, τις μαύρες τρύπες και δε συμμαζεύεται.

Λίγο αργότερα κι ενώ έτρωγαν το ορεκτικό τους ένας κύριος που καθόταν αριστερά του, του λέει:
«Mεγάλη τιμή μας κάνετε κύριε Αϊνστάιν να βρίσκεστε εδώ μαζί μας»
«Δική μου η τιμή...», απάντησε ο Αϊνστάιν, «τι IQ έχετε ευγενικέ κύριε;»
«150».
Του πιάνει λοιπόν κουβέντα ο Αϊνστάιν για το διεθνές δίκαιο, για τα προβλήματα που ανακύπτουν από τα πειράματα γενετικής κ.α.

Λίγο αργότερα κι ενώ έτρωγε το κυρίως πιάτο του, αυτός που καθόταν δεξιά του, του λέει:
«Eίναι μεγάλη μου τιμή να τρώω δίπλα σ' έναν τόσο μεγάλο επιστήμονα»
«Δική μου η τιμή», απάντησε ο Αϊνστάιν, «αλήθεια, τι IQ έχετε εσείς;»
«100».
Του πιάνει λοιπόν κουβέντα για την κυβέρνηση, για τα επιτόκια, το χρηματιστήριο, την τιμή της βενζίνης κ.α.

Λίγο αργότερα κι ενώ έτρωγαν επιδόρπιο ο κύριος που καθόταν απέναντι του, του λέει:
«Eίναι πάρα πολύ μεγάλη μου τιμή να σας έχω απέναντι μου κύριε Αϊνστάιν».
«Δική μου η τιμή κύριε, εσείς τι IQ έχετε;»
«50».
Του πιάνει λοιπόν κουβέντα ο Αϊνστάιν για τον πρωινό καφέ, τα τηλεπαιχνίδια, τις κουτσομπολίστικες εκπομπές του μεσημεριού, τον Τριανταφυλλόπουλο, τον Ευαγγελάτο και δε συμμαζεύεται.

Καθώς έπιναν καφέ, τον πλησιάζει ένας κύριος και του λέει με τη σειρά του:
«Πολύ μεγάλη μας τιμή κύριε Αϊνστάιν να βρίσκεστε σήμερα μαζί μας»
«Δική μου η τιμή. Ποιο το IQ σας;»
«10», λέει ...περήφανα εκείνος.
Κι ο Αϊνστάιν απαντάει:
«Πώς πάει o Παναθηναϊκός; Έχετε ακόμα προπονητή τον Τεν Κάτε και πρόεδρο τον Πατέρα;;»

11.3.09

Αυτοκινητόδρομοι, εθνικές οδοί και διόδια...

Έναυσμα του σχολίου αυτού η σημερινή επαναφορά στη δημοσιότητα του θέματος της κατασκευής διοδίων στον αυτοκινητόδρομο Αθήνα - Θεσσαλονίκη σε τέσσερα νέα σημεία και τις διάφορες διαμαρτυρίες που (ξαφνικά;;;) ξέσπασαν στα πλαίσια της «καμπάνιας» που στόχο έχει να μας φανερώσει την «ανάλγητη» κυβέρνηση που δε φροντίζει τα θέματα της καθημερινότητας των Ελλήνων και τους βάζει να πληρώνουν αντί να δανείζεται και να τα παρέχει όλα τζάμπα όπως οι ...καταραμένοι Σημιτιστές (όχι, ΠΑΣΟΚοι δεν είναι, δεν ακούσατε που το είπε ο Γιωργάκης;;;)

Ας σοβαρευτούμε τώρα. Ένας κλειστός αυτοκινητόδρομος υψηλής ταχύτητας και σύγχρονων προδιαγραφών έχει νόημα να υπάρχει και να πληρώνουν οι χρήστες για τη συντήρηση, την αναβάθμιση, τη βελτίωση του κ.λπ. κ.λπ. Αν κοιτάξω στην Ευρώπη μπορώ να σας υποδείξω πλείστα όσα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Προ καιρού ταξίδευα από την Γερμανία προς την Αυστρία σε έναν τέτοιο αυτοκινητόδρομο, μέσα στις Άλπεις. Πλήρωσα για 300 περίπου χιλιόμετρα, πάνω κάτω 10 ευρώ. Πολλά !!! Όμως, ο αυτοκινητόδρομος δεν είχε το παραμικρό σαμαράκι, την παραμικρή λακκούβα, μέσα στο χιονισμένο και παγωμένο τοπίο ήταν πεντακάθαρος ώστε να μπορώ να κινούμαι με ασφάλεια και με 120-140 χλμ/ώρα, είχε καθαρή σήμανση, αρκετά και περιποιημένα σημεία στάσης και ανάπαυσης, ραδιοφωνικό δίκτυο με ανακοινώσεις κ.λπ. κ.λπ. ότι -με λίγα λόγια- πρέπει να έχει ένας μοντέρνος αυτοκινητόδρομος...

Έχει νόημα λοιπόν να βάλουμε διόδια σε έναν κλειστό αυτοκινητόδρομο για να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε μια παρόμοια -αν όχι την ίδια- ποιότητα υπηρεσιών. Έχει νόημα !! Ξέχασα κάτι όμως, μικρό αλλά σημαντικό. Στο ταξίδι μου εκείνο από την Γερμανία στην Αυστρία, επέλεξα να ταξιδέψω από τον αυτοκινητόδρομο, είχα όμως και την επιλογή να ταξιδέψω ΔΩΡΕΑΝ από το εθνικό οδικό δίκτυο, θα είχα καθαρό, ποιοτικά κατασκευασμένο και ασφαλή δρόμο απλά θα ήταν στενός (συνήθως μια και μία λωρίδες), θα περνούσε μέσα από πόλεις και χωριά με όρια ταχύτητας (ναι, το γνωστό 50 !!) που έπρεπε να σεβαστώ για να μη με συλλάβει η ...καταραμένη κάμερα και το πληρώσω βαπορίσιο, εν ολίγοις ΘΑ ΕΦΤΑΝΑ στον προορισμό μου ΔΩΡΕΑΝ μια - δύο ώρες ΑΡΓΟΤΕΡΑ. Βιαζόμουν και επέλεξα να πληρώσω...

Έχει νόημα λοιπόν να βάλουμε διόδια σε έναν κλειστό αυτοκινητόδρομο για να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε μια παρόμοια -αν όχι την ίδια- ποιότητα υπηρεσιών. Έχει νόημα !! Να πληρώνουμε έναν αυτοκινητόδρομο κλειστό και σύγχρονο, όπου έχουμε ένα αντίστοιχης ασφάλειας και ποιότητας κατασκευής εθνικό οδικό δίκτυο που θα μας επιτρέπει να φτάνουμε στον προορισμό μας αργότερα μεν, δωρεάν και με ασφάλεια δε...

Η λογική λέει: κλειστός αυτοκινητόδρομος με διόδια άμεσα, μόνο όμως όπου υπάρχει διαθέσιμος στη χρήση των πολιτών αντίστοιχης ασφάλειας και ποιότητας κατασκευής δωρεάν εθνικός δρόμος !! Σε όλα τα άλλα σημεία, ο αυτοκινητόδρομος να είναι δωρεάν έως ότου φτιάξουμε με τους φόρους μας το εναλλακτικό δίκτυο. Τότε, ας εκχωρήσουμε την εκμετάλλευση στους ιδιώτες και ας τους ελέγξουμε για το επίπεδο των υπηρεσιών που παρέχουν.

Για να γίνει σαφής κατανοητή η πρόταση, δίνω παραδείγματα: ο παράδρομος από Βαρυμπόμπη ως Αγ. Στέφανο και Μαλακάσα δεν αποτελεί ασφαλή και ποιοτικά κατασκευασμένη εναλλακτική λύση, έχει πολύ άσχημο οδόστρωμα, ασυντήρητο για πολλά χρόνια στο μεγαλύτερο του μήκος, καθώς και αρκετές επικίνδυνες στροφές λόγω κακής κλίσης, αποτέλεσμα πλημμελούς κατασκευής. Αν αυτός ο δρόμος σουλουπωθεί και αποκτήσει ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τον αυτοκινητόδρομο, τότε «κλείνεις» τον αυτοκινητόδρομο και εισπράττεις διόδια. Μέχρι τότε, κάνεις την πάπια, και προσπαθείς με το ποσό από τους φόρους να κάνεις τα απαιτούμενα έργα...

Παρεμπιπτόντως μάλιστα (προς υπουργούς, γενικούς γραμματείς και άλλους ΠΕΧΩΔΕδες), αν εκεί που δουλεύεις βρεις κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι κάποιος προηγούμενος έκανε το σκάνδαλο του και βούτηξε ...«το δάχτυλο στο μέλι», τον στέλνεις στον εισαγγελέα χωρίς πολλά πολλά και αν κουνηθεί τον ξεμπροστιάζεις στεγνά, στυγνά και επαγγελματικά !!! Όχι τίποτε άλλο αλλά πρέπει να μας εξηγήσουν κάποτε κάποιοι πως η κακή ποιότητα κατασκευής στην Ελλάδα επί ΠΑΣΟΚ και εκσυγχρονισμού κόστιζε έως και τα διπλά από την αντίστοιχη, αλλά καλή, ποιότητα κατασκευής στην γειτονική Τουρκία της ίδιας εποχής. Δεν παραβλέπω βέβαια ότι εμείς «αγοράζαμε» ετησίως περισσότερες Lamborghini και Ferrari από τους γείτονες, απλά ρωτάω μπας και μάθω κι εγώ κατιτίς...

υ.γ. έβλεπα το σχετικό ειδησεογραφικό ρεπορτάζ στο Alpha, με τις αντιδράσεις των κατοίκων του Αγ. Στεφάνου. Παρατήρησα λοιπόν το κλασσικό «φρούτο» της εποχής, ξανθιά κυρία «αγανακτισμένη πολίτη» στο αριστερό άκρο της οθόνης που κάτι λέει οργίλη προς τον έκπληκτο υφυπουργό κ. Ξανθόπουλο από μικροφώνου, τελειώνει την κανονική τοποθέτηση της, και κουνάει τα χέρια σε ευθεία γραμμή από μέσα προς τα έξω αναφωνόντας (σύμφωνα με την ανάγνωση του στόματος της) «ΤΕΛΟΣ!!!», για να παραδώσει κατόπιν το μικρόφωνο σε έναν μειδιώντα, έκπληκτο παρευρισκόμενο και να μαζέψει τα μπουφανάκια της για να αποχωρήσει. Κλασσική φασίζουσα νοοτροπία που εκτρέφεται στην κοινωνία από την αντιπολίτευση καθώς βολεύει και δεν καταπνίγεται από την κυβέρνηση καθώς -επίσης- βολεύει. Στο καλό κυρία μου, στο καλό, αν δεν μπορείς να συζητήσεις και να αρθρώσεις σοβαρό λόγο, επιχειρήματα και προτάσεις, στο καλό, το ξέρουμε το πρόβλημα, είναι περιττό να μας το ξαναπείς, προτάσεις θέλουμε ως κοινωνία, προτάσεις και όχι κραυγές... Κοινωνία είμαστε όχι οι εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ...

Σέχτες, Λίστες και άλλα ευτράπελα (;;;)

Και ξαφνικά, ένας απόρρητος κατάλογος από ονόματα υποψήφιους στόχους των παρακμιακών στυγνών δολοφόνων της «Σέχτας» και των παραφυάδων της, βλέπει το φως της δημοσιότητας στις σελίδες του Βήματος...
Δύο εκδοχές μου έρχονται στο μυαλό:
α. κάποιος αστυνομικός την συνέταξε, την υπέβαλε στην υπηρεσία και κατόπιν την ...διέρρευσε. Όπως θα έλεγε και ο κ. Καλογήρου «είναι πολλά τα λεφτά...». Μήπως λοιπόν θα έπρεπε ο εν λόγω κύριος με συνοπτικές διαδικασίες να απολυθεί και να κάτσει στο σκαμνί;;; Μήπως;;;
β. κανείς αστυνομικός δεν συνέταξε, υπέβαλε ή διέρρευσε την λίστα, απλά κάποιος «ευφάνταστος» ή «διατεταγμένος» δημοσιογράφος αποφάσισε να προσκομίσει ποικίλα άλλα ωφέλη. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε ο εν λόγω κύριος με συνοπτικές διαδικασίες να απολυθεί και να κάτσει στο σκαμνί;;; Μήπως;;;

Όχι τίποτε άλλο, μπορούμε να είμαστε ξέφραγο αμπέλι ας μην το δείχνουμε τόσο απροκάλυπτα, αλλιώς ...θα μάθουν ότι ...γαμιόμαστε και θα πλακώσουν και οι γύφτοι της κάθε Σέχτας ή άλλης παρακρατικής δολοφονικής οργάνωσης.

υ.γ. υπάρχει και μια τρίτη εναλλακτική: θέλουμε να προστατέψουμε «έξτρα» για άλλους λόγους, ανταλλακτικούς, κάποιους και δημιουργούμε κλίμα για να μη μας πάρουν οι υπόλοιποι με τις ντομάτες... Μπα... δε νομίζω, αυτό θέλει μυαλό... Ή μήπως το «μυαλό» τελικά υπάρχει, και επιδιώκει αυτά που όλοι «φοβόμαστε», απλά δεν είναι εκεί που το ψάχνουμε, δεν κρύβεται κάτω από πηλίκιο αλλά πίσω από «γραφίδα» (=ποντίκι και πληκτρολόγιο...);;

Στην εποχή μας...



Πρέπει να είσαι πολύ σκληρός για να ζήσεις στην εποχή μας και πολύ ρομαντικός για να το θέλεις !!

Ένα χωριό στο Βόλο βάζει τα γυαλιά στους πολιτικούς...

Μερικά πράγματα μπορούν να γίνουν αν οι απλοί άνθρωποι απλά ασχοληθούν. Διαβάστε το άρθρο που ακολουθεί, χωρίς περισσότερα λόγια...
ΠΡΟΤΥΠΟ ΧΩΡΙΟ - Μαθήματα χρηστής Διακυβέρνησης προς άπαντες πολιτικούς.

Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.
Στις δυτικές πλαγιές της Όθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα... αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.

Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.

Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!

Πoιό είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»; Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας.

Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.

«Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει ο πρόεδρος της κοινότητας. «Ίσως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ».

Βάσεις ανάπτυξης
Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Έτσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές.

Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.

Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.

Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ήθελε έσοδα δικά της. Έτσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.

Εσοδα
Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο. Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ.
Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο μισό της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.

Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο
«Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει η Νίκη Μηλιώνη.

Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι).

Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε.

Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).

Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.

Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι».

Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).

το κείμενο προέρχεται από ένα αφιέρωμα του Ελεύθερου Τύπου.
http://greenwaystructure.files.wordpress.com/2008/10/ceb1.pdf

10.3.09

10.03.1925 - 10.03.2009: 84 χρόνια Ολυμπιακός



Ολυμπιακός: ένας έφηβος 84 χρονών...
Σαν σήμερα, στις 10 Μάρτη 1925, ιδρύθηκε ο Ολυμπιακός, σαν σήμερα 84 χρόνια πριν άρχισε μια πορεία δόξας που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για πολλά, πολλά χρόνια...
Ευχόμαστε να τα εκατοστήσει, να τα χιλιάσει και πάντα να κυματίζει ψηλά τη σημαία με επιτυχίες σε όλα τα σπόρ...
Όχι για μας, για τους καημένους τους «πελάτες» που έχουν συνηθίσει χρόνια τώρα σε εξυπηρέτηση πρώτης ποιότητας...

Και τώρα μουσική, μουσική για τη θάλασσα του Πειραιά !!



Η θάλασσα του Πειραιά
από όλες είναι πιο γλυκιά,
απ' του Τζελέπη την ακτή ως του Καραϊσκάκη
τα βράδια βόλτες έκανα σαν ήμουνα ναυτάκι.

Περαία μου, Περαία μου, με το Σαρωνικό σου
που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου,
που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου
Περαία μου, Περαία μου, με το Σαρωνικό σου.

Παιδί κι εγώ του Πειραιά στη θάλασσα και στη στεριά,
γεννήθηκα μεγάλωσα κοντά στην Τερψιθέα
και σπούδασα μηχανικός εδώ στον Προμηθέα.

Περαία μου, Περαία μου, με το Σαρωνικό σου
που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου,
που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου
Περαία μου, Περαία μου, με το Σαρωνικό σου.

Άντε και να το ξανατραγουδήσουμε σε λίγες βδομάδες αγκαλιά με το κύπελλο και το ...δωδέκατο !!!

Όταν η αηδία περισσεύει...

Εν μέσω της βραδυνής μου ενημέρωσης, διάβασα και το παρακάτω: συνέλαβαν έναν Αφγανό που κακοποιούσε σεξουαλικά και βίαζε έναν ανήλικο συμπατριώτη του.

Τώρα αν εγώ ζητήσω να μη δικαστεί καθόλου εδώ, να μην του προσφέρουμε το δικαίωμα να ζήσει «ζωή χαρισάμενη» στις ελληνικές φυλακές, να τον απελάσουμε «σούμπιτο» πίσω στην πατρίδα του και να τους ενημερώσουμε και για το έγκλημα του ώστε να τον υποδεχτούν ...κατάλληλα, θα βρεθούν κάμποσοι «κορμοράνοι» που θα με πουν «ρατσιστή» και «ξενοφοβικό» !!! Και πάλι όμως, αυτό δε θα με βοηθήσει αυτό να καταλάβω γιατί πρέπει να μαζεύουμε στη χώρα μας και να «φροντίζουμε» το κάθε κατακάθι της κάθε κοινωνίας;; Άλλο φιλοξενία και άλλο βλακεία...

Πραγματικά, πιστέψτε με, δεν έχω καμιά όρεξη να ακούσω τι έχει να πει ο εν λόγω κύριος, δεν με ενδιαφέρει, δεν εμπίπτει στην έννοια του πολιτισμού που έχω. Αναγκαζόμαστε να διατηρήσουμε -έστω και φυλακισμένους- τους Έλληνες όμοιους του ειδεχθείς εγκληματίες, τουλάχιστον ας αποφύγουμε το αυτόν για τον μη Έλληνα, ειδικά τον λάθρα εισελθόντα και λάθρα διαβιούντα στην πατρίδα μας. Ας τον στείλουμε να δικαστεί στην πατρίδα του...

9.3.09

Απολαύστε την συμμετρία των μαθηματικών...

1 x 8 + 1 = 9
12 x 8 + 2 = 98
123 x 8 + 3 = 987
1234 x 8 + 4 = 9876
12345 x 8 + 5 = 98765
123456 x 8 + 6 = 987654
1234567 x 8 + 7 = 9876543
12345678 x 8 + 8 = 98765432
123456789 x 8 + 9 = 987654321

1 x 9 + 2 = 11
12 x 9 + 3 = 111
123 x 9 + 4 = 1111
1234 x 9 + 5 = 11111
12345 x 9 + 6 = 111111
123456 x 9 + 7 = 1111111
1234567 x 9 + 8 = 11111111
12345678 x 9 + 9 = 111111111
123456789 x 9 +10 = 1111111111

9 x 9 + 7 = 88
98 x 9 + 6 = 888
987 x 9 + 5 = 8888
9876 x 9 + 4 = 88888
98765 x 9 + 3 = 888888
987654 x 9 + 2 = 8888888
9876543 x 9 + 1 = 88888888
98765432 x 9 + 0 = 888888888

1 x 1 = 1
11 x 11 = 121
111 x 111 = 12321
1111 x 1111 = 1234321
11111 x 11111 = 123454321
111111 x 111111 = 12345654321
1111111 x 1111111 = 1234567654321
11111111 x 11111111 = 123456787654321
111111111 x 111111111 = 12345678987654321

Περί blogging, ανωνυμίας και Indymedia...

Πολύς λόγος έχει γίνει και γίνεται επί κοινωνικού επιπέδου, ειδικά δε ανάμεσα στους bloggers, σχετικά με την ανακοινωθείσα πρωτοβουλία της κυβέρνησης να ζητήσει την ονομαστικοποίηση των blog. Το θέμα είναι μεγάλο και θέλει ιδιαίτερη προσοχή από όλους.

Υπάρχει εδώ το μεγάλο θέμα της ανωνυμίας η οποία και δεν πρέπει να επικροτείται, δεν μπορεί να κατηγορούμε και να καταδικάζουμε τους «ανώνυμους» κουκουλοφόρους και την ίδια στιγμή να χαιρετίζουμε τις ανώνυμες γραφίδες των ιστολογίων, ειδικά αυτές που ιδεολογικά εξυπηρετούν τις απόψεις και πεποιθήσεις μας.

Από την άλλη πρέπει να διασφαλίζουμε ως κοινωνία την ελευθερία έκφρασης του καθενός και το δικαίωμα του να χρησιμοποιεί ένα «λαϊκό» μέσο όπως το blog για να δημοσιοποιεί το τι σκέφτεται και τι πιστεύει. Το πρόβλημα δεν είναι στα χιλιάδες ημί-ανώνυμα blog που δημοσιεύουν προσωπικά θέματα και επιλογές των συγγραφέων τους, το πρόβλημα είναι στην κατηγορία εκείνη των ανώνυμων παραπολιτικών blog που χρησιμοποιούνται ως μέσα προσωπικής επίθεσης κατά τρίτων επί παντός επιστητού, πολλές φορές δε και χωρίς ίχνος αλήθειας και χωρίς επιχειρήματα.

Τελικά, δεν είναι ό,τι ακούμε είδηση ή αλήθεια, η πληροφορία που λαμβάνουμε πρέπει να ελέγχεται ως προς την ακρίβεια της, να διασταυρώνεται, να υποστηρίζεται από επιχειρήματα, να αποκτά υπόσταση. Τότε αποτελεί μια πλήρη, δημοσιογραφικής λογικής, είδηση, ο φορέας της οποίας προστατεύεται και νομικά με την ανωνυμία (ή ψευδωνυμία) τη δική του αλλά και της πηγής του.

Κάθε άλλη περίπτωση αποτελεί προσωπική άποψη και σχολιασμό και, ως τέτοια, υπόκειται και σε κρίση και σε αντιπαράθεση, η δε επώνυμη έκφραση της πρέπει να είναι υποχρεωτική, ώστε να είναι εφικτός τόσο ο έπαινος και η θετική αναγνώριση όσο και ο κολασμός και η αρνητική καταδίκη. Η ανώνυμη άποψη (συνήθως υβριστική αλλά δεν είναι εδώ το θέμα...) ενός κρυπτόμενου σχολιογράφου δεν διαφέρει τελικά από την ανώνυμη μολότωφ ενός κουκουλοφόρου. Αν επιτρέψουμε το ένα, ας επιτρέψουμε και το άλλο, αν επικροτούμε το ένα, επικροτούμε και το άλλο.

Και βέβαια δεν αποτελεί δικαιολογία ότι δεν θα υπάρχει ελεύθερη άποψη αν δεν υπάρχει το «άσυλο» της ανωνυμίας, είναι τα πάσης μορφής «άσυλα» που τελικά εκτρέφουν ανελεύθερες λογικές, εκφράσεις και συμπεριφορές (χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Πανεπιστήμια...)

Αφορμή για το παραπάνω σχόλιο αποτέλεσε η ανάγνωση χθες διαφόρων δημοσιευμάτων που κατά καιρούς είχα συλλέξει επί του θέματος καθώς και μιας σχετικής ανακοίνωσης της Δημοκρατικής Αναγέννησης, ανακοίνωση με την οποία εν γένει διαφωνώ, με μόνη εξαίρεση την τρίτη της πρόταση επί του γνωστού θέματος Indymedia,
3. Σε σχέση με το Indymedia. Όχι στη φίμωσή του, αλλά οπωσδήποτε άμεση διακοπή των διευκολύνσεων που του παρέχονται από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Το Indymedia μπορεί να λέει ότι θέλει, αλλά όχι με χρήματα του Έλληνα πολίτη αφενός, αλλά με τους όρους που υφίστανται και λειτουργούν όλα τα blogs της χώρας. Όσοι ενδιαφέρονται να προάγουν τις ιδέες τους, όσο ακραίες κι' αν είναι, να το κάνουν με δικά τους έξοδα. όπως όλοι οι χρήστες του διαδικτύου.

άποψη για την οποία οφείλω να πω ότι είναι η πλέον ρεαλιστική και λογική από όσες έχω διαβάσει επί του θέματος, συνήθως κραυγές άναρθρες και οιμωγές ένθεν και ένθεν...

Επί του θέματος θα επανέλθω, αναμένω και τα σχετικά σχόλια σας.

Η τυχερή του μέρα...

Ένας νεαρός πάει μια βόλτα με το πολυτελές αμάξι του στην εξοχή κι αποφασίζει να πάρει μια ωραιότατη μελαχρινή, που κάνει ότο στοπ. Δεν θα έχουν κάνει δύο χιλιόμετρα, όταν η κοπέλα άρχισε να του κολλάει. Όπως ήταν φυσικό, σταμάτησαν σε μια ερημική τοποθεσία, για τα περαιτέρω.

Μόλις κατέβασε το παντελόνι του και το σώβρακο, η μελαχρινή έβγαλε ένα πιστόλι και με την απειλή του όπλου, του έδεσε τα χέρια στους αστραγάλους του, μετά του πήρε πορτοφόλι και ρούχα, τον πέταξε έξω κι έφυγε με το αυτοκίνητο του νεαρού.

Βλέποντας ανήμπορος το αμάξι του με τη μελαχρινή να χάνεται στο βάθος του δρόμου, ο νεαρός αποφάσισε να πάει χοροπηδώντας μέχρι την άκρη του δρόμου για να μπορέσει να βρει βοήθεια.

Λίγο αργότερα ένα φορτηγό σταμάτησε δίπλα του. «Τι σου συνέβη, φίλε;», τον ρώτησε ο φορτηγατζής. Πάντα δεμένος και σκυφτός, ο νεαρός άρχισε να του εξηγεί το πάθημά του. Τότε ο φορτηγατζής βγήκε απ' το φορτηγό και ξεκουμπώνοντας το παντελόνι του, του είπε: «Δεν είναι η τυχερή σου μέρα σήμερα, δε συμφωνείς, φίλε;»

Χαλλλαρά !!! Έβγαλαν και ευχαριστήρια ανακοίνωση...

Βy the way... «η διοίκηση του ΠΑΟΚ ευχαριστεί την πλειοψηφία των φιλάθλων, κ.λπ. κ.λπ.» και άλλα φληναφήματα και ακισμοί με τους χούλιγκαν. Μη τυχόν και χάσουμε το ...κορμί, μη τυχόν και χαλλλλαρώσει το πράμα...

Προσωπικά θα προτιμούσα απόψε να δω μια ανακοίνωση που να καταδικάζει τις βαρβαρότητες αυτών που διέκοψαν τον αγώνα επτά φορές με ρίψη αντικειμένων και κροτίδων κατά ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, που να ζητά συγγνώμη από τον Τζόρτζεβιτς για το μπουκάλι που έφαγε επειδή τόλμησε να πάει να εκτελέσει κόρνερ, που να ζητά συγγνώμη από τον Νικοπολίδη για την βάρβαρη επίθεση ΠΑΟΚτζή χούλιγκαν η οποία τον ανάγκασε να αμυνθεί, που να ζητά συγγνώμη από τον ταξιτζή που μετέφερε τους διαιτητές στο γήπεδο για τους βανδαλισμούς που υπέστη το όχημα του από «αγνούς φιλάθλους» που προσέρχονταν για να δούν το παιχνίδι αλλά ζαλίστηκαν από τα χημικά της αστυνομίας, που να καταδικάζει και να κατονομάζει αυτή την οικτρή μειοψηφία φιλάθλων της που έχει ως όραμα της την καταστροφή, που να υπόσχεται ειλικρινή συνεργασία με κάθε αρχή (την Super League, την Αστυνομία, κ.λπ.) για να πάψουν μερικοί ανεγκέφαλοι να καταστρέφουν τις επενδύσεις και τις προσπάθειες των πολλών, που να παρακινεί τους πολλούς που ευχαριστεί και επιθυμούν την ηρεμία να απομονώσουν και να παραδώσουν στις αρχές του λίγους που δεν μνημονεύει και επιθυμούν τη φασαρία...

Μια τέτοια ανακοίνωση όμως μπορεί να προκύψει μόνο από «πρόεδρο και διοίκηση με αρχίδια» και όχι από «πρόεδρο και διοίκηση ...αρχίδια» !!! (πάσα ομοιότης ή παραπομπή στην (πάλαι ποτέ) πλεονάζουσα τεστοστερόνη του κ. Ζαγοράκη είναι παντελώς μα παντελώς συμπτωματική...)

Ας είναι, δεν πειράζει, προς το παρόν θα τιμωρήσουμε τον Νικοπολίδη γιατί δεν κάθησε να τον «αφαλοκόψει» ο ...ευγενής κύριος «φίλαθλος» που τον κυνηγούσε για να τον ...συγχαρεί για την απόδοση του και έτσι θα αποδοθεί δικαιοσύνη !!!

Ούυυυυυυυστ !!!!! Ούυυυυυυυστ, ανθρωπάκια που θέλετε να λέγεστε και απόγονοι του Μεγ'Αλέξανδρου... Ούυυυυυυυστ !!!!

8.3.09

Και μην τολμήσει κανείς ξανά να πει τους ΠΑΟΚτζήδες Βούλγαρους...






Δηλαδή αυτό που είδαμε ήταν ποδοσφαιρικός αγώνας;; Τι να θαυμάσουμε, την παράσταση καράτε-κιντ με πρωταγωνιστή τον Κονσεισάο ή τους οπαδούς που την έπεσαν στον Νικοπολίδη;; Αλήθεια, οιι 3 εισαγγελείς τι θα γράψουν στις εκθέσεις τους;; Ή μάλλον, με τόσα που έχουν να γράψουν, πόσες βδομάδες θα χρειαστούν για να τα γράψουν;;;

Επί της ουσίας, ο Ολυμπιακός ήταν ο μεγάλος νικητής. Πήγε να παίξει ποδόσφαιρο και έπαιξε ποδόσφαιρο, ακόμα και με 10 παίχτες κατάφερε και κράτησε το 0-0, οι παίκτες του άντεξαν και έφυγαν ζωντανοί παρ' όλο το βάρβαρο κλωτσήδι των αντιπάλων τους (αλήθεια πως να μην πάρουν αέρα οι οπαδοί όταν οι παίχτες συμπεριφέρονται έτσι;), πήγε στην Τούμπα με όλο τον κόσμο σε βάρος του, με εχθρικό κλίμα, με τον διαιτητή να ξέρει ότι ούτε για αστείο δεν μπορεί να κάνει λάθος υπέρ του, και έφυγε με όλον τον κόσμο να ασχολείται με τις βαρβαρότητες των ΠΑΟΚτζήδων, με όλο τον κόσμο να δίνει πόντους στον Ολυμπιακό για το ότι τόλμησε και έπαιξε με νέους και άντεξε στην πίεση του αγώνα, με όλο τον κόσμο να βλέπει τον Νικοπολίδη να καταδιώκεται από ΠΑΟΚτζήδες χούλιγκαν με δολοφονικά ένστικτα και να αναγκάζεται σε αυτοδικία και νόμιμη άμυνα, με όλο τον κόσμο να κάνει εμετό με τις ηλίθιες και προκλητικές δηλώσεις στην Αθλητική Κυριακή της ΝΕΤ από κάποιους γελοίους Θεσσαλονικείς (ονόματα δε λέμε, τα ξέρετε) που προσπάθησαν να μας πείσουν ότι αυτό που είδαμε ήταν ...παράσταση κλασσικού μπαλέτου με κινέζικα πυροτεχνήματα !!

Διαβάζω στο ρεπορτάζ του in.gr...

«Το αγωνιστικό μέρος πάντως θα πρέπει να περάσει σε δεύτερη μοίρα, αφού τα αντικείμενα έπεφταν βροχή κάθε φορά που οι «ερυθρόλευκοι» προσπαθούσαν να εκτελέσουν κόρνερ, ενώ και με την λήξη της αναμέτρησης αρκετοί ήταν αυτοί που μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο κυνηγώντας παίκτες του Ολυμπιακού.»

«Στις καθυστερήσεις του αγώνα πάντως το κλίμα χάλασε, αφού ο Κονσεϊσάο χτύπησε εκτός φάσης τον Τζόρτζεβιτς, ο οποίος σωριάστηκε στο έδαφος και δέχθηκε ουκ ολίγα αντικείμενα από τους οπαδούς.»

«Ο Πορτογάλος έμεινε ατιμώρητος όχι όμως και ο Μπιζέρα που χτύπησε τον Γ. Παπαδόπουλο και δίκαια αποβλήθηκε. Με την λήξη του αγώνα, κάποιοι οπαδοί μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κυνηγώντας τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού που πρόλαβαν και μπήκαν στα αποδυτήρια.»

Και θα περιμένω να διαβάσω με πόσες αγωνιστικές θα τιμωρηθεί η αρένα... sorry το (ευαγές ίδρυμα - ) γήπεδο της Τούμπας. Ίσως και να μην τιμωρηθεί, τί φταίει εξάλλου, μην ξεχνάτε ...τα χημικά ήταν ληγμένα (ε, δε θα έχουν και καμμιά -τόση δα- παρενέργεια;;)

Παρεμπιπτόντως, μην τολμήσει κανείς ξανά να πει τους ΠΑΟΚτζήδες Βούλγαρους, έχω πολλούς φίλους Βούλγαρους και σας πληροφορώ ότι ο χειρότερος Βούλγαρος είναι πολιτισμένος, κάτι που οι ΠΑΟΚτζήδες (που ήταν σήμερα στην Τούμπα) δεν είναι...

7.3.09

Ανταλλακτική Οικονομία...

Το πάλαι ποτέ, στις προκαπιταλιστικές εποχές, οι οικονομικές σχέσεις των ανθρώπων χαρακτηρίζονταν από τη λογική της Ανταλλακτικής Οικονομίας: η κτήση ή παραχώρηση αγαθών (υλικών και άυλων) γινόταν μέσα από την ανταλλαγή τους έναντι προσυμφωνημένης «ισοτιμίας». Για παράδειγμα, 10 πορτοκάλια ανταλλάσσονται με 5 μήλα...

Επειδή όμως η ζωή μας κύκλους κάνει, η ανταλλακτικότητα δείχνει να επιστρέφει, λόγω της κρίσης και της παντελούς έλλειψης ρευστότητας που προκαλεί χρηματο-πιστωτική ασφυξία στην αγορά. Ήδη, όπως πληροφορούμαστε, στα λογιστήρια πολλών μεγάλων, μεσαίων και μικρών εμπορικών επιχειρήσεων γίνονται εντατικά σεμινάρια ανταλλακτικής οικονομίας: «Tι μας έδωσε ο προμηθευτής Χ;; 500 τεμάχια εμπόρευμα !! Τι θα δώσουμε στον συγκεκριμένο προμηθευτή;;; Θα του δώσουμε τ' αρχίδια μας!!!».

Για σήμερα πατριώτες, εξοικονομήσαμε 1.000.000 ευρώ και... !!!

Ρητορικός (και ολίγον λαϊκιστικός) ο τίτλος (η μεταβίβαση της Ολυμπιακής θα ολοκληρωθεί και νομικά σε εύλογο χρονικό διάστημα, σήμερα έληξαν οι διαπραγματεύσεις), απηχεί όμως την πραγματικότητα.
Χθες βράδυ ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση, από σήμερα η MIG είναι ο ιδιοκτήτης που επελέγη για την Ολυμπιακή Αεροπορία.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός γίνεται τουλάχιστον 1.000.000 ευρώ πλουσιότερος ημερησίως. Και... προσοχή !! το ποσό αυτό είναι αυτό που «έμπαινε μέσα» το κράτος, αυτά που έπρεπε να πληρώνει για να μην απολαμβάνουμε των υπηρεσιών ενός σύγχρονου αερομεταφορέα...
Άρα, αμα λειτουργήσει σωστά η νέα εταιρεία, θα προστεθούν και τα κέρδη από το ΦΠΑ και το φόρο εισοδήματος, θα προστεθούν και τα κέρδη από τη χρήση των αναγκάιων υπηρεσιών κατά τόπους, κ.λπ. κ.λπ.
Προς το παρόν κρατώ ότι γινόμαστε λιγότερο φτωχοί κατά 1.000.000 ευρώ ημερησίως, το πότε θα πλουτίσουμε «παίζει» ακόμα, αλλά δεν είναι μακρυά η μέρα. Και ότι επιτέλους ένας υπουργός μιας κυβέρνησης ολοκληρώνει κάτι που ξεκίνησε...
Παρόλες τις τρικλοποδιές που επιχείρησαν να βάλουν ορισμένοι ...«βασιλικοί» συνδαιτημόνες του ποδηλάτη Τζέφρευ...
σημείωση: για την οικονομία του σχολίου αυτού παραβλέπω το γεγονός ότι τελικά υπάρχουν περισσότεροι του ενός υπουργοί σε αυτή την κυβέρνηση που ολοκληρώνουν αυτά που ξεκίνησαν προς το συμφέρον του ελληνικού λαού, όπως το παραβλέπουν και πλείστα όσα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ή τουλάχιστον οι παχυλά αμοιβόμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι τους...

σημείωση 2: δεν έχω ακόμα πεισθεί πλήρως για το κατά πόσον αυτή η κυβέρνηση μπορεί να ολοκληρώσει το έργο για το οποίο εξελέγη το 2004 και επανεξελέγη το 2007, όπως και να έχει πάντως η συνέπεια του ΥΠΕΧΩΔΕ, η αμεσότητα και αποφασιστικότητα του νέου ΥΠΕΘΟ και η ωριμότητα και ο ρεαλισμός του νέου ΥΠΑΝ μόνο καλά προμηνύουν...

Δύστυχως, ένας ευσυνείδητος άνθρωπος δεν είναι πιά εδώ...

Αντιγράφω από τη χθεσινή ειδησεογραφία:
Δεν πρόλαβε να χαρεί την έλευση του νέου μέλους της οικογένειάς του ο 36χρονος υπαρχιφύλακας, Μιχάλης Σπανουδάκης, ο οποίος έπεσε νεκρός το μεσημέρι στη Νίκαια και πριν περίπου 40 ημέρες είχε γίνει πατέρας. Ο αστυνομικός, που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας και καταγόταν από την Κρήτη, είχε πάει σε κατάστημα ειδών κατάδυσης φιλικού του προσώπου για να πάρει ψάρια που του είχαν στείλει συγγενείς του από τα Χανιά. Ξαφνικά, είδε έναν ένοπλο να διαφεύγει από το υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου που βρίσκεται στην οδό Σολωμού 4, στην πλατεία Δαβάκη, και τον καταδίωξε. Σε απόσταση 800 μέτρων περίπου μακριά από το υποκατάστημα, στη συμβολή των οδών Χρήστου Μάτικα και Παρασκευοπούλου, δίπλα από δημοτικό σχολείο της περιοχής, ο ληστής πυροβόλησε τέσσερις φορές εναντίον του αστυνομικού, πιθανότατα με πιστόλι των 9 χιλιοστών. Μία σφαίρα τον βρήκε στο στήθος με αποτέλεσμα να εκπνεύσει επί τόπου. Αυτόπτης μάρτυρας μάλιστα κατέθεσε ότι ο αστυνομικός και ο ληστής "ήρθαν στα χέρια", ενώ άκουσε τον αστυνομικό να φωνάζει: "Άσε κάτω το όπλο".

Ο Μιχάλης Σπανουδάκης θα μπορούσε να μην είχε ανακατευτεί καθόλου στο συγκεκριμένο περιστατικό. Έκανε όμως αυτό που του πρόσταξε η συνείδηση του. Για να αποδείξει σε όλους μας πως όσο και αν προσπαθούν οι εραστές της κοινωνικής αναρχίας, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι με υψηλή αίσθηση καθήκοντος και προσφοράς προς το κοινωνικό σύνολο. Άνθρωποι που δε θα διστάσουν να αναμετρηθούν ενάντια στην αδικία και σε όσους την προκαλούν ή την επικροτούν. Δυστυχώς, ένας από αυτούς δε θα μπορέσει να συνεχίσει την προσπάθεια. Αιωνία του η μνήμη...

6.3.09

Αν...

Αν ήταν μια ακόμα βουλγάρα καθαρίστρια «χτυπημένη» από βιτριόλι, θα είχαμε καταδίκη του ...χτυπήματος.
Αν ήταν Πακιστανός λαθρομετανάστης που έπεφτε νεκρός στην προσπάθεια του να ξεγελάσει την αστυνομία και να χωθεί σε μια νταλίκα για Ιταλία, θα είχαμε συμπαράσταση στην όποια διαδήλωση των -επίσης λάθρα διαβιούντων- συμπατριωτών του...
Αν ήταν 15χρονος μαθητής, θα αφήναμε αγκαλιές λουλούδια στο σημείο...
Αν ήταν Παλαιστίνιος «μαχητής» (=λίγο πριν τη σύνταξη, εγκατεστημένος στην Ελλάδα), θα ξηλώναμε πεζοδρόμια...
Αν...

Ήταν όμως Έλληνας, 36 χρονών, αστυνομικός, πατέρας ενός βρέφους 40 ημερών...
Ήταν... Γιατί τώρα είναι νεκρός... Νεκρός από τις σφαίρες ενός ληστή τον οποίο καταδίωξε για να προστατέψει τη ζωή μας και τη ζωή των άλλων... όλων των άλλων... όλων των παραπάνω...

Για μας, τους πολλούς, η ζωή του δεν αξίζει λιγότερο από τη ζωή μιας βουλγάρας καθαρίστριας, ενός πακιστανού λαθρομετανάστη, ενός 15χρονου μαθητή...
Για μας, τους πολλούς, η γυναίκα του αξίζει μια λέξη συμπόνιας, έστω κι αν αυτή λέγεται απλά από συμπόνια κι όχι από βάθους καρδίας...
Για μας, τους πολλούς, η βία και η «ζωή χαμένη» δεν έχει χρώμα, δεν έχει ταυτότητα, δεν έχει ηλικία, δεν έχει υπηκοότητα ή προέλευση...
Για μας...

Γιατί γι' αυτούς, τους λίγους, (κυρίαρχο ανάμεσα τους το πολιτικό (παρά)μόρφωμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ) ο θάνατος προκαλεί συμπόνια μόνο αν είναι «δικός» μας, τα «αντανακλαστικά» τους αντιδρούν ανάλογα με την ιδιότητα των θυμάτων.
Γι' αυτούς, αν ήταν Παλαιστίνιος, θα ήταν ήρωας, η «αποκεί μεριά» παράγει μόνο δολοφόνους...
Γι' αυτούς, αν ήταν Αλβανός Κοσοβάρος, θα έπρεπε να προστατευτεί, οι Σέρβοι δε μας νοιάζουν...
Γι' αυτούς, μια χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών μετράει, σε ένα αστυνομικό τμήμα προβοκάρει τους λαϊκούς αγώνες...
Γι' αυτούς οι νεκροί αστυνομικοί, είναι παράπλευρη απώλεια απόλυτα δικαιολογημένη «στο δρόμο για τη νίκη του κινήματος» και αυτοί που γλύτωσαν «προφανής αστοχία» που πρέπει να προβλεφθεί και να διορθωθεί...

Η συναίνεση...

Έβλεπα σήμερα τις πρωϊνές ενημερωτικές εκπομπές και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Κυρίαρχο concept η συναίνεση, για την ακρίβεια η αίτηση της από πλευράς κυβέρνησης και η μετα βδελυγμίας απόρριψη της από σχεδόν σύσσωμη την αντιπολίτευση.

Θα κάνω μια ρητορική ερώτηση: «πίστευε κανείς ότι θα υπήρχε αντίθετη εξέλιξη;;;»
Θα δώσω και την ρητορική απάντηση: «ΟΧΙ !!!!»

Γιατί έγινε λοιπόν όλο αυτό το γαϊτανάκι μπροστά στις κάμερες χθες;;
Πρώτον, οι διάφοροι πολιτικοί αρχηγοί πρέπει να δικαιολογήσουν το «μισθό» τους.
Δεύτερον, ο Καραμανλής το ρίσκαρε, θυμάστε εκείνη τη διαφήμιση που έλεγε «κι αν σου κάτσει;;;»
Τρίτον -και σημαντικότερο: μπορεί η κυβέρνηση πλέον να προχωρήσει στις απαραίτητες τομές και ρήξεις στα θέματα της οικονομίας σύμφωνα με το πρόγραμμα και την πολιτική της, χωρίς να χάνει χρόνο αναζητώντας «συμμάχους» στα ...ψηλά (δηλαδή στα κόμματα) αλλά χτίζοντας τες στα ...χαμηλά (δηλαδή στην κοινωνία). Και καλά θα κάνει να προχωρήσει άμεσα, απόλυτα και υπεύθυνα, η «χείρα φιλίας» ετάθη και εδαγκώθη !!

Προσωπικά πάντως θεωρώ τέτοιες κινήσεις μάταιες, ακόμα και στα απλά και βασικά να ζητηθεί συναίνεση, οι προσωπικές μικροφιλοδοξίες των πολιτικάντηδων αρχηγών θα την δυναμιτίσουν.

Λέει, ας πούμε, ο Καραμανλής «ας συναινέσουμε ότι ο ουρανός είναι μπλε». Οι απαντήσεις που θα λάβει ποικίλουν:
Παπανδρέου: «πρέπει να αποφασίσει ο λαός, το χρώμα του ουρανού μπορεί να ξεκαθαρίσει μόνο με μια νέα κυβέρνηση»,
Παπαρήγα: «είναι προφανής η πίεση της κυβέρνησης να βάλουμε πλάτη σε αντιλαϊκές πολιτικές και μέτρα, γι'αυτό δηλώνουμε μια φορά ακόμα την ανυπακοή μας στις επιταγές του ευρωμονόδρομου. Ένα είναι το χρώμα !!!»,
Καρατζαφέρης: «είναι προφανής η ομολογία ότι ο τόπος και ο ίδιος ο Καραμανλής χρειάζονται προτάσεις, σκέψεις και ιδέες για τα χρώματα, που πρώτοι εμείς πριν από πολύ καιρό είχαμε καταθέσει...»,
Αλαβάνος: θα καταθέσει κείμενο εικοσιπέντε σημείων προερχόμενο από τις διαφορετικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο θα περιγράφεται η διαχρονική σημειολογία του μπλε στο σύγχρονο αριστερό προτσές, η επίδραση του μπλε στη διάσωση του κορμοράνου που εγκαταβιεί στα άλση του Βοτανικού και η σημασία του μπλε ως χρώματος της στολής των αστυνομικών στη βαθιά απόχρωση του σε αντιπαραβολή με το μπλε της σχολικής ποδιάς, στοιχεία που συγκρούστηκαν στην πρόσφατη εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη...

Αμφιβάλετε;;;