27.2.09

Καλό τριήμερο, καλή Σαρακοστή...

Κλείνω, φεύγω, έρχομαι, φτάνω... και το επόμενο τριήμερο (ειδικά την Καθαρή Δευτέρα) θα βρίσκομαι σε μια κατάσταση χαλάρωσης, κάπως έτσι...



...από Τρίτη τα σπουδαία (οπότε θα πούμε και καλό μήνα...)

υ.γ. για την ιστορία ο πίνακας είναι του Σπύρου Βασιλείου, είναι ζωγραφική με λάδι και έγινε το 1950.

Όταν έλεγα ότι η βία είναι καταδικαστέα, με έλεγαν φασίστα...

Βλέπετε, τότε ήταν η δική τους βία που έσπαγε, έκαιγε και μακέλευε το κέντρο της Αθήνας και των υπολοίπων πόλεων, ήταν η δική τους βία που εκδηλωνόταν ως φυσιολογική προέκταση της βλακείας ενός πιστολέρο αστυνομικού...

Τότε, όταν έλεγες ότι πρέπει να καταδικαστεί η βία, ότι πρέπει να πείσουμε τους πολίτες να συζητούν και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους με τη σκέψη και όχι με τα μπράτσα, ήσουν φασίστας, όργανο της αντίδρασης, δεν μπορούσα να καταλάβω τον παλμό της εξέγερσης και άλλες παρόμοιες βλακείες...

Προχθές, διαβάσαμε μια άλλη είδηση: «άγνωστος επιτέθηκε με χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια». Εκείνη την ώρα γινόταν στον χώρο αυτό μια εκδήλωση για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος... Ακούσαμε λοιπόν και τις αντιδράσεις διαφόρων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι καταδίκαζαν την ωμή βία, ένας από αυτούς έλεγε «Η επίθεση ήταν καθαρά δολοφονική καθώς αν η χειροβομβίδα περνούσε μέσα από το διπλό τζάμι και "έσκαγε" μέσα σε μια γεμάτη αίθουσα , θα θρηνούσαμε θύματα...».

Θυμήθηκα, παρεμπιπτόντως, την πυρπόληση κτιρίων στην Αθήνα και τον τρόμο στον οποίο οι προστατευόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ κουκουλοφόροι σκόρπιζαν επί των κεφαλών δικαίων και αδίκων επί ημέρες, ατιμώρητα, και -το πιό άσχημο- με ευθεία και άμεση πολιτική κάλυψη. «Μπα», είπα, «μάλλον τους αδικήσαμε, είδες, είναι κατά της βίας».

Μετά έλαβα την απάντηση: είκοσι «Ούννοι» με κρυμμένα πρόσωπα επέδραμαν κατά της εφημερίδας Απογευματινή και μη βρίσκοντας να κάψουν εκεί κατέστρεψαν αυτοκίνητα σταθμευμένα επί της οδού Φειδίου, πολλά των οποίων ανήκαν σε απλούς εργαζόμενους της εφημερίδας... Περίμενα δηλώσεις από τα ίδια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καταδίκαζαν την προηγούμενη βίαιη ενέργεια, αυτή με τη χειροβομβίδα. Μάταια όμως, ήταν φαίνεται απασχολημένοι... Ίσως σήμερα, όταν βγάλουν τις κουκούλες και πάρει αέρα το άδειο κεφάλι τους, να διαθέσουν ένα - δύο λεπτά για μια δήλωση. Χλωμό το βλέπω βέβαια, η ελπίδα όμως πεθαίνει τελευταία...

Δυστυχώς, όταν κάποιοι άνθρωποι έχουν γεννηθεί με το φασισμό βαθιά ριζωμένο στο μυαλό τους, δεν αλλάζουν, μένουν ίδιοι και απαράλλαχτοι. Το λέει και η παροιμία «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μηδέ τη γνώση του άλλαξε μηδέ την κεφαλή του». Απλά, όταν την επόμενη φορά που θα επιδράμουν οι ομάδες κρούσης των βαρβάρων βρουν απέναντι τους οργανωμένη την κοινωνία και σπάσουν τα μούτρα τους (μεταφορικά και κυριολεκτικά !!), ας μη βγουν να μας μιλήσουν οι πάτρωνες του ΣΥΡΙΖΑ περί κακής βίας, δε θα βρέχει, θα είμαστε εμείς που θα τους φτύνουμε !! Γιατί η βία είναι πάντα βία απ' όπου κι αν ασκείται και είναι πάντα καταδικαστέα !!!

Εμβόλιμο: η πολιτιστική κληρονομιά βορά ...στο κηφηναριό !!



Είμαι λίγο σκληρός απόψε... Μπα !! Είναι που σιχάθηκα να «σκάει πάνω μου» η μαλακία του κάθε κηφήνα που το μόνο που έχει μάθει είναι να λυμαίνεται παντοιοτρόπως όχι μόνο τη δημόσια περιουσία αλλά και την πολιτιστική κληρονομιά όλου του λαού για να πετύχει το μικροκακόμοιρο συμφέρον του...

Το Δεκέμβρη, στα πλαίσια της ...εξέγερσης των μπαχαλάκηδων και των κρετίνων της Κουμουνδούρου, δέκα μικροί «τσίπρες» αποφάσισαν να βεβηλώσουν το μνημείο κρεμώντας από τον ιερό βράχο τη λινάτσα τους (η λέξη με όλες τις ερμηνείες, κυριολεκτικές και μεταφορικές, δείτε Μπαμπινιώτη για τη συνέχεια...)

Σειρά τώρα είχαν οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, που αποφάσισαν ότι ο Παρθενώνας που κοσμεί την Ελλάδα και την ανθρωπότητα επί δυόμιση και πλέον χιλιάδες χρόνια μπορεί να αποτελέσει ασφαλές αντάλλαγμα για να πετύχουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Έτσι, με την καθοδήγηση κάποιων κομματόσκυλων - εργατοπατέρων, αποφάσισαν να αποκλείσουν την Ακρόπολη και να διεκδικήσουν, μια κίνηση που ουδόλως διαφέρει από την πρόσφατη απαγωγή του μεγαλοεπιχειρηματία Παναγόπουλου και την διεκδίκηση λύτρων ή από πλείστες άλλες εκβιαστικές (=εγκληματικές) ενέργειες του παρελθόντος...

Το είχα ξαναγράψει και τον Δεκέμβρη, τότε που οι δέκα μικροί τσίπρες διεκδικούσαν τα δέκα λεπτά δημοσιότητας στο τηλεοπτικό τσαντίρι του (όνομα και πράμα) γύφτου, το επαναλαμβάνω και τώρα, ο βιασμός (γιατί περι βιασμού πρόκειται) της Ακρόπολης είναι ζωντανό παράδειγμα όχι μόνο της απόλυτης σαπίλας των εγκεφάλων κάποιων εργατοπατεράδων, αλλά γενικότερα του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Το απαράμιλλο δημιούργημα του Ικτίνου και του Καλλικράτη επιβίωσε στους αιώνες για να είναι το σημείο αναφοράς ενός ολόκληρου λαού και όχι το τσιφλίκι των κηφήνων του δημοσίου !!

Σημείωση: Δεν εξετάζω εδώ αν οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ έχουν δίκιο ή όχι, δεν έκαναν καν τον κόπο να κυκλοφορήσουν ευρέως και να εξηγήσουν την άποψη τους. Σε κάθε περίπτωση έχουν το δικαίωμα στην διαμαρτυρία και το δικαίωμα αυτό είναι αναφαίρετο. Ο τρόπος όμως της διαμαρτυρίας είναι που δείχνει το ποιόν του διαμαρτυρόμενου. Είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι θα υπάρξει νοήμων άνθρωπος να πάρει στα σοβαρά κάποιους που επειδή πήραν μια θεσούλα στο Δημόσιο θεωρούν την Ακρόπολη ως την παιδική τους χαρά;; Είναι δυνατόν;;

26.2.09

Εμβόλιμο: κόσμος πάει κι έρχεται ...στη φυλακή !!

Η δημοσίευση αυτή είναι εμβόλιμη, βλέπετε ...«ήρτε του επισκέπτη με του ελικόπτερου!!»

Επειδή λοιπόν, μπούχτισα στις αηδίες που ακούω από τηλεοράσεως σχετικά με την απόδραση Παλαιοκώστα (τα περί ευθύνης υπουργών εννοώ...) και επειδή τα ίδια άκουσα και προ ολίγου καιρού όταν ένας συμπολίτης μας πέθανε σε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ αλλά έφταιγε ο υπουργός που κάποιος υπάλληλος δεν έκανε σωστά και έγκαιρα τη δουλειά του, έχοντας μάθει τόσα χρόνια επί ΠΑΣΟΚ να επιβιώνει την τελευταία στιγμή ξοδεύοντας «κάτι τις» παραπάνω στον ...κολλητό τοπικό προμηθευτή, και επειδή ο «νυν υπερ πάντων ο αγών για να γίνουμε κυβέρνηση» του Γιωργάκη και των εξαπτέρυγων Γιώργου, Αλέξη και Αλέκου δεν πρόκειται να σταματήσει αλλά θα συνεχιστεί με νέα επεισόδια (και τον βουλευτή Καρχιμάκη guest star στο ρόλο του γερο-Λαδά), είπα να μαζέψω μερικές από τις κορυφαίες στιγμές των Ελληνικών φυλακών την δεκαετία που την χώρα «εκσυγχρόνιζε» το σύστημα ΠΑΣΟΚ.

Έχουμε και λέμε λοιπόν...

Μάιος 1996: 21 κρατούμενοι απέδρασαν από την φυλακή Τρικάλων ανοίγοντας τρύπα στο συρματόπλεγμα...
Φεβρουάριος 1997: 44 βαρυποινίτες, κρατούμενοι των φυλακών Κέρκυρας, κατάφεραν να αποδράσουν μέσα από τούνελ μήκους 100 μέτρων...
Αύγουστος 1998: 40 ανήλικοι κρατούμενοι δραπέτευσαν από τις φυλακές του Αυλώνα πηδώντας απλώς απ’ τη μάντρα...

Και ακόμα...
1998: απόδραση του Σορίν Ματέι που κατέληξε σε θάνατο ομήρου στην περιβόητη συμπλοκή της οδού Νιόβης...
2001: απόδραση του διαβόητου κακοποιού Κώστα Πάσαρη που εκτέλεσε 2 αστυνομικούς και διέφυγε στη Ρουμανία...
2002: απόδραση του Σέντομ που έφυγε σαν κύριος από τον Κορυδαλλό ντυμένος νοσοκόμος...

...και άμα ψάξω κι άλλο θα βρω κι άλλα...

Αν κάνουμε τη σούμα, κατά την δεκαετία 1994-2004 δραπέτευσαν από τις φυλακές 370 κρατούμενοι, κάτι περισσότερο από 3 κρατούμενοι το μήνα ή ένας κρατούμενος ανά δεκαήμερο!

Βασικά λοιπόν, και αφού όλη αυτή τη δεκαετία ουδέν κυβερνητικό πράσινο άλογο συγκινήθηκε, πρέπει να παραιτηθεί (οι ευθύνες έχουν σωρρευτεί...) η παρούσα κυβέρνησις σύσσωμος αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες της δεκαετίας (έχουμε και κάτι εκκρεμότητες από τη φυλάκιση του Σωκράτη και του Κολοκοτρώνη, αλλά αυτές παρεγράφησαν...) !!!

Η δε αναγκαία παραίτησις να επεκταθεί και σε απόσυρση από κάθε πολιτική και εκλογική δραστηριότητα του κόμματος και των ψηφοφόρων του επί διετίαν, μην τυχόν γίνει κανένα αστείο και δεν εκλεγεί ο Τζέφρεϋ... σόρρυ ο Γιώργάκης... να προλάβει να τον δει και η μαμά πρωθυπουργό πριν κλείσει τα μάτια !!

Είπα και στην αρχή, το σχόλιο είναι εμβόλιμο, είναι η «συναίνεση» μου στις φωνές των ανοήτων που επιμένουν να παραιτηθεί ο υπουργός ως ένοχος για την απόδραση Παλαιόκωστα και ζητούν να γίνει αυτό τώρα, πριν καθαρίσει η κόπρος του Αυγείου στις φυλακές και στερηθούν και άλλα παλικάρια την ευκαιρία είτε να «ελευθερωθούν» είτε να πλουτίσουν...

Σημείωση: για να το σοβαρέψω, ας παραιτηθείτε άμα θέλετε κ. Δένδια, πρώτα όμως έχετε υποχρέωση να ξεβρωμίσετε τον τόπο από όλους αυτούς τους ανευθυνουπεύθυνους δημόσιους υπάλληλους που κρύβονται πίσω από εγκυκλίους και τσιτάτα και για να δουλέψουν θέλουν και έναν υπουργό να τους κάνει αέρα στ' αρχίδια. Μας είναι άχρηστοι και μας έχουν κουράσει με την απύθμενη μαλακία που τους δέρνει, απολύστε τους μπας και λειτουργήσει τίποτα σ' αυτόν τον τόπο... Μετά, αν θέλετε, παραιτηθείτε και αντέστε σπίτι σας, ως δείγμα ευθιξίας για την ανικανότητα όλων των προκατόχων σας, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των προηγούμενων κυβερνήσεων σας. Γκαίκε;;;

Ούφ... πήξαμε !!! Ευτυχώς έρχεται τριήμερο...

Είμαι ΤΟ ΑΤΟΜΟ (ακόμα) και είμαι καλά (ακόμα επίσης...)

Είμαι στην Αθήνα και εργάζομαι ως Συγγρού-όμενο αυτοκινητάκι (του ρίχνεις νόμισμα και ξεκινάει, μετά χτύπα το όσο θέλεις δεν κολώνει...)

Στα διαλείμματα, τρώω, κοιμάμαι, γράφω καμμια βλακειούλα είτε στο facebook είτε στο blog... φυσιολογικά πράγματα δηλαδή, ότι μπορεί να κάνει ένας πηγμένος άνθρωπος όταν γίνεται ...γιαούρτι.

Ευτυχώς έρχεται τριήμερο και θα μπορέσω να μπω σε μια τάξη... Όχι σχολική !! Τάξη, σειρά, πρώτο αυτό, δεύτερο εκείνο... Αυτή την τάξη εννοώ...

Όχι τίποτε άλλο, αλλά έχουν μαζευτεί μπόλικα που έχω να παραδώσω και μετά... πέφτει το χρήμα !!!

Τέλος !! Δε μεταδίδω άλλο !!!

Το πλάνο λέει μουσικούλα (θα σας «χαρίσω» και δύο ωραία CDάκια...) και ποδοσφαιρο (Άγιος Στέφανος - Ολυμπιακός). Άμα κάνει κανένα θαύμα ο Θεός και ρίξει τρία στον Άγιο (διόλου δύσκολο αν σκεφτεί κανείς όσα έχουμε ακούσει κατά καιρούς για τον ...κλήρο) θα με ξανακούσετε, αλλιώς θα σας αφήσω με τη μουσική για μερικές μέρες και θα την κάνω κατά Ζάκυνθο μεριά για «τριήμερο μετά λαγάνας» !!!

Έπηξααααααααα !!!! Θρύλε θεέ, βάλε τρία γκολ να γίνει της πουτ.... γαλλίδας !!!!

25.2.09

Προσφορά και ζήτηση...

Πεθαίνει ένας και πάει στον άλλο κόσμο. Τον βλέπει ο Άγιος Πέτρος κοιτάζει τα κιτάπια του και του λέει: «Έλα μαζί μου τέκνον μου να σε πάω στον Παράδεισο».
Ευχαριστημένος λοιπόν ο άλλος ακολουθεί τον Άγιο Πέτρο για να πάει στον Παράδεισο. Όπως βαδίζουν λοιπόν σε ένα μακρύ διάδρομο βλέπει μια πόρτα. Κοιτάει μέσα και βλέπει τον Στράτο τον Διονυσίου να τραγουδάει στην πίστα και κόσμος πολύς να γλεντάει. «Αααα εδώ είναι ο Παράδεισος», σκέφτεται και μπαίνει μέσα.
«Έλα εδώ», του λέει ο Άγιος, «εδώ είναι κόλαση, πιο κάτω είναι ο Παράδεισος».
Συνεχίζουν λοιπόν να περπατάνε στον μακρύ διάδρομο και ο πεθαμένος σκέφτεται πόσο καλύτερα θα είναι ο Παράδεισος. Ξαφνικά ακούγονται μπουζούκια. Ξανά γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια πιάτα σπανέ λουλούδια χαμός γίνεται.
«Επιτέλους, εδώ είναι ο Παράδεισος», σκέφτεται και κάνει να μπει μέσα.
«Έλα εδώ», του λέει ξανά ο Άγιος Πέτρος, «εδώ είναι Κόλαση πιο κάτω είναι ο Παράδεισος».
Τι να κάνει ο φουκαράς συνεχίζει να περπατάει ώσπου ξαφνικά συναντάνε μια πόρτα και του λέει ο Άγιος: «Εδώ είμαστε περνά μέσα».
Μπαίνει λοιπόν και τι να δει; 2-3 γεροντάκια να κοιμούνται πάνω στο τραπέζι και απόλυτη ησυχία.
«Καλά Άγιε Πέτρο, εδώ είναι ο Παράδεισος;» ρωτάει αμήχανα.
«Εδώ γιατί;» του άπαντα ο Άγιος.
«Μα, στην Κόλαση Άγιε έχουν μπουζούκια και περνάνε καλά».
«Και τι θες να κάνω ρε μεγάλε», του απαντά ο Άγιος, «για 3 άτομα να πληρώνω και ορχήστρα;»

Έμεινε με την απορία...

Ο Γιωρίκας είναι ένας έμπορος επίπλων και έφτασε στην Γαλλία για επαγγελματικό ταξίδι.
Εκεί στο ξενοδοχείο που διέμενε γνώρισε μια πολύ όμορφη Γαλλίδα.Όμως το πρόβλημα ήταν ότι αυτός μιλούσε μόνο αγγλικά και η άλλη μόνο γαλλικά έτσι ήταν αδύνατο να συνεννοηθούν με τα λόγια.

Σκέφτεται ο Γιωρίκας και, με τα πολλά, «κατεβάζει» την λύση: βγάζει ένα μπλοκάκι και ένα στυλό και ζωγραφίζει ένα ταξί.
Η Γαλλίδα ανταποκρίνεται, του χαμογελά, παίρνουν ένα ταξί και πηγαίνουν βόλτα σε ένα πάρκο.
Αργότερα, ο Γιωρίκας ζωγράφισε ένα τραπέζι σε ένα εστιατόριο και ένα ερωτηματικό από δίπλα, αυτή συμφώνησε και έτσι πήγαν και για δείπνο.
Μετά το δείπνο, ζωγράφισε δυο χορευτές και αυτή ενθουσιάστηκε. Όλο το βράδυ γυρνούσαν στα κλαμπ και όταν ξημερώματα πια γύρισαν στο ξενοδοχείο, η Γαλλίδα του ζήτησε το μπλοκάκι. Αυτός της το έδωσε και αυτή ζωγράφισε ένα μεγάλο κρεβάτι και ένα ερωτηματικό και του το έδειξε χαμογελώντας με νόημα...

Από τότε πέρασαν δυο μήνες και ο Γιωρίκας ακόμη αναρωτιέται πως έμαθε η Γαλλίδα ότι ήταν έμπορος επίπλων!!

24.2.09

«July Morning» Uriah Heep



Το άκουσα πριν λίγο, ξαναθυμήθηκα κάποιες εικόνες, κάποιες σκέψεις, κάποιους ανθρώπους...
There I was on a july morning
Looking for love
With the strength
Of a new day dawning
And the beautiful sun

At the sound
Of the first bird singing
I was leaving for home
With the storm
And the night behind me
And a road of my own


Σας αφήνω να το χαρείτε κι εσείς...

23.2.09

«Παλαιοκώστας Airlines»: Ένα αστείο και δύο σοβαρά...

Ας αρχίσουμε από το αστείο...
Πως ανακοίνωσε η γραμματέας του στον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δένδια την απόδραση Παλαιοκώστα;;;
Του έστειλε με SMS το παρακάτω «έλληνας βαρυποινίτης με δικό του ελικόπτερο... 12 γράμματα... ποιός είναι;;;»

Και ας περάσουμε στα σοβαρά...

Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι σκίζουν τα ρούχα τους (και τα καλσόν;;;; απορία ψάλτου βήξ...) ότι έκαναν σωστά τη δουλειά τους, η κυβέρνηση, λένε, δεν τους είχε δώσει τα απαιτούμενα εργαλεία, οπότε αδίκως τους κατηγορούν...

Κοίτα, αν το φιλοσοφήσεις μπορεί και να έχουν δίκιο... Τι έγινε άλλωστε;;;
Έβαλαν δύο βαρυποινίτες στην απομόνωση... Να τους άφηναν βορά στα «θηρία», να χαθούν τα λύτρα του Μυλωνά;;;

Οι βαρυποινίτες, κατηγορούμενοι για σύσταση συμμορίας, προαυλίζονταν μαζί, μην πλήξουν από μοναξιά και πάθουν ψυχολογικό πρόβλημα... Μη μας κατηγορήσουν και για άσπλαχνους...

Που και που κανόνιζαν τις δουλειές τους από το κινητό, που να τρέχουν έξω... Ε, εντάξει, όταν τους είπαν ότι απαγορεύεται, έδωσαν το κινητό... Όχι, την κάρτα την κράτησαν, μην τη φορτώσει κανένας καρμοίρης τηλεφωνόντας στη γκόμενα...

Ε, ναι !! Σωστά έκαναν τη δουλειά τους... Τόσο τους έκοψε, τόσο έκαναν... Τι θέλατε, αφού η κυβέρνηση δεν τους είχε δώσει τα απαιτούμενα εργαλεία!! Έπρεπε να τους δώσει μυαλό και τσίπα, φιλότιμο... Ε, δεν τους τα 'δωσε, πως περίμενε να κάνουν οι άνθρωποι σωστά τη δουλειά τους...

υ.γ. θα σας έλεγα και το άλλο σοβαρό αλλά... «είναι πολλά τα λεφτά Άρη» (ατάκα Καλογήρου από ελληνική ταινία, το Καλογήρου γράφεται και με κ πεζό χάριν εφραιμισμού...), μόλις τα μετρήσω τα ξαναλέμε...

Όσα ξέρει η γιαγιούλα, μην τα μάθει ο κόσμος όλος...

Η σκηνή σε ένα πρωτοδικείο, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Ο δημόσιος κατήγορος καλεί την πρώτη του μάρτυρα, μια γιαγιά γύρω στα 80 και την ρωτάει με τελείως επαγγελματικό ύφος: «Με γνωρίζετε εμένα κυρία Θεοδώρου;» «Και βέβαια σας γνωρίζω κύριε Αλεξίου», απαντάει η ηλικιωμένη γυναίκα. «Σας ξέρω από μικρό παιδάκι και πρέπει να ομολογήσω ότι με έχετε απογοητεύσει. Λέτε ψέμματα, απατάτε συνέχεια τη γυναίκα σας, κουτσομπολεύετε τους πελάτες σας. Βεβαίως σας γνωρίζω!»

Αποσβολωμένος τελείως ο δικηγόρος από την απρόσμενη απάντηση της γριάς και μη ξέροντας τι άλλο να πει, δείχνει με το δάχτυλό του στην άλλη μεριά της αίθουσας και λέει: «Τον δικηγόρο της υπεράσπισης τον γνωρίζετε;» «Ω ναι και τον κύριο Σοφόπουλο τον γνωρίζω», απαντά πάλι η μάρτυς. Τον κρατούσα όταν ήτανε μωρό και μπορώ να πω ότι κι αυτός με έχει απογοητεύσει. Είναι μέθυσος και χαρτοπαίκτης, δεν μπορεί να κάνει σχέση με κανένα και είναι από τους χειρότερους δικηγόρους της πόλης μας!»

Στο σημείο αυτό, ο πρόεδρος κτυπά το σφυράκι του στην έδρα, διακόπτει τη διαδικασία και καλεί και τους δύο δικηγόρους να πλησιάσουν την έδρα. Όταν πλησιάζουν, σκύβει μπροστά και τους λέει με σιγανή φωνή: «Οποιος πούστης από τους δυο σας τη ρωτήσει αν με ξέρει, την έβαψε!»

Τελικός αγώνας Κάφρ.... sorry.... Μπάσκετ...

Μαζεύτηκαν τελικά στο κλειστό γήπεδο του Ελληνικού οι κάφροι να ...αγωνιστούν στο περιθώριο του μπασκετικού αγώνα Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού. Νικητές οι «πράσινοι», ήταν περισσότερο κάφροι και ήταν και περισσότεροι: 1200 αυθεντικοί βάρβαροι απέναντι σε 600 ράμπο της «κόκκινης» πλευράς (οι άλλοι 600 «κόκκινοι» ήταν ...διαρκείας, κυριλέ δηλαδή...). Εξ' ου και το ντού της έναρξης, από τους πράσινους βάρβαρους, μην τυχόν και είχαν οι «αντίπαλοι» τίποτα ...κορμοράνους κρυμμένους στο μανίκι και χάλαγε η συνταγή !! Μοίρασαν σωστά την ...αντιβίωση οι φαρμακοτρίφτες και επικράτησαν...

Τώρα βέβαια να ρωτήσω εγώ ο μικρός και πτωχός Έλλην αν τα επεισόδια που έγιναν πριν την έναρξη του αγώνα μεταξύ οπαδών του Παναθηναϊκού και αστυνομικών δυνάμεων ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ συνιστούν «κολάσιμη» πράξη και λόγο τιμωρίας της ομάδας, θα γελάσετε και θα με αποκαλέσετε φαιδρό: και βέβαια είναι λόγος τιμωρίας, πρέπει να τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός με δια βίου αποκλεισμό από όλες τις εκδηλώσεις, γιατί με την παρουσία του στο γήπεδο προκάλεσε τα ευαγή αισθήματα των αγνών πράσινων φιλάθλων... Πως είπατε;; Οι πράσινοι Ουζουμπούρου είναι αυτοί που παρανόμησαν;;; Μα τι λέτε;;; Θέλετε να στενοχωρεθούν οι κοντοπίθαροι φαρμακοτρίφτες και να ακριβύνουν οι ασπιρίνες;;; Εεεε;;;

υ.γ. για την ιστορία και μόνο, στο περιθώριο του ανωτέρω αγώνα, διοργανώθηκε αγώνας μπάσκετ που έληξε με νικήτρια την ομάδα του Παναθηναϊκού επί αυτής του Ολυμπιακού με σκορ 80-70... Για την ιστορία...

22.2.09

Το δις εξαμαρτείν...

Ιούνιος 2006: απόδραση Β. Παλαιοκώστα και Α. Ριζάϊ με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού...
Φεβρουάριος 2009: απόδραση Β. Παλαιοκώστα και Α. Ριζάϊ με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού...

Έβαλα τηλεόραση σήμερα το απόγευμα γυρνώντας σπίτι να δω ειδήσεις και νόμιζα ότι είχαν κάποιο ρεπορτάζ με αναδρομές στο παρελθόν... Σκηνικό Deja Vu !!!! Η ιστορία επαναλαμβάνεται ;;; Ναι, όταν έχεις να κάνεις με ανίκανους δημόσιους υπαλλήλους, ναι, επαναλαμβάνεται !! Δυστυχώς !!!

Πρώτη σκέψη: μπράβο τους τους «μάγκες» (εννοώ Παλαιοκώστα και Ριζάι...), ξεφτίλισαν όλο αυτό το συνοθύλευμα δημοσίων υπαλλήλων που λυμαίνονται τον κρατικό κορβανά και «διοικούν» τις φυλακές.

Δεύτερη σκέψη: ένοιωσα ως πολίτης και πικραμένος και προσβεβλημένος, θα ήθελα απόψε στο βραδινό δελτίο ειδήσεων να δω τον υπουργό Δικαιοσύνης να ανακοινώνει την αποπομπή και παραπομπή στη δικαιοσύνη τόσο της διοίκησης των φυλακών Κορυδαλλού όσο και των υπαλλήλων που είχαν υπηρεσία δεσμοφύλακα και φρουρού σήμερα το απόγευμα, με τις μη-πράξεις και τις παραλείψεις τους έδειξαν προφανή ανικανότητα εκτέλεσης του καθήκοντος τους και ζημίωσαν τον «εργοδότη» τους, το κοινωνικό σύνολο. Δε μιλάω για παραιτήσεις, μιλάω για αποπομπή, χωρίς αποζημιώσεις αλλά με επιφύλαξη για αποζημίωση του κοινωνικού συνόλου !!

Κύριε Δένδια, τέλος !!! Δύο κακοποιοί εξευτέλισαν τους Κλουζώ για τους οποίους επαίρετω ο κ. Χρυσοχοΐδης και οι λοιποί εκσυγχρονιστές της ασφάλειας και της Δημόσιας Τάξης και τους οποίους άφησαν απείραχτους οι διάφοροι προκάτοχοι σας !! Τους φοβερούς αυτούς Κλουζώ που τόσα πληρώνουμε πλουσιοπάροχα από το υστέρημα μας για να κάθονται και να ξύνονται... (πλουσιοπάροχα είναι, αφού κάθονται και ξύνονται όλη μέρα, ακόμα και ένα ευρώ να έπαιρναν πλουσιοπάροχη αμοιβή θα ήταν...)

Υ.Γ. Το ρεπορτάζ λέει ότι κάποιοι φύλακες πυροβόλησαν, μάλλον παπαριές λέει... Αν πυροβόλαγαν σοβαρά και όχι πανηγυριώτικα θα είχαν καταρρίψει το ελικόπτερο, όταν έχεις απόδραση δεν πυροβολείς για εκφοβισμό, πυροβολείς για να ακινητοποιήσεις τους δραπέτες ακόμα και για να τους σκοτώσεις, και αυτό είναι μία από τις επιτρεπόμενες επιλογές όταν έχουμε απόδραση, καταλάβατε παλληκάρια;;; Α, μην το ξεχάσω, υπάρχει και ένας Κλουζώ που αυτοπυροβολήθηκε και αυτοτραυματίστηκε... Να δείτε που αντί να του πάρουν το σήμα και να τον στείλουν σπίτι του, θα αρχίσουν οι συνδικαλισταράδες τις οιμωγές περί ευθύνης της κοινωνίας που τους πιέζει και τους υποχρεώνει να δουλεύουν... Ούστ !!!!!

Χουλιγκα...θλητισμός !!

Σήμερα διεξάγεται ο τελικός αγώνας του Κυπέλλου Μπάσκετ μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και απαγορεύσεις από την αστυνομία, όλοι έχετε διαβάσει το ρεπορτάζ των ημερών.
Τα «θύματα» πολλά, πριν ακόμα ξεκινήσει το παιχνίδι. Ένα από αυτά η έκθεση Shop & Retail / Design Lab που διοργανώνεται σε χώρο παρακείμενο του γηπέδου του τελικού και στην οποία συμμετέχω υποστηρίζοντας έναν από τους πελάτες μου. Έτσι σήμερα Κυριακή, αντί της αρχικά προγραμματισμένης ώρας λήξης στις 20:00 η έκθεση θα λήξει στις 17:00 γιατί η αστυνομία ζήτησε εκκένωση του χώρου εκείνη την ώρα !!
Δείτε τη σχετική ανακοίνωση των διοργανωτών (που μοιράστηκε στους εκθέτες την προηγούμενη Παρασκευή)


Κατ' αρχήν πάω στοίχημα ότι οι περισσότεροι εκθέτες θα την έχουν κοπανήσει από τον εκθεσιακό χώρο πολύ πολύ νωρίτερα, τώρα στο ερώτημα αν θα έχουμε και επισκέπτες μετά το μεσημέρι κωλύομαι να σας απαντήσω...
Κατά δεύτερον, θλίβομαι πραγματικά όταν μια αθλητική δραστηριότητα αναστέλλει μια επαγγελματική δραστηριότητα, ας το δούνε πρώτα και κύρια αυτό οι άνθρωποι του αθλητισμού και ας αποφασίσουν να ενεργήσουν. Ξέρετε, τα ευχολόγια του τύπου «πρέπει να περιορίσουμε», «είναι μεγάλο θέμα που απασχολεί όλους» και άλλα τέτοια, δε μας λένε τίποτα πια, κάποιος πρέπει να πάρει θέση, να προτείνει και να δράσει, χρειάζονται υπεύθυνοι άνθρωποι και υπεύθυνες ενέργειες.
Κατά τρίτον, εκτιμώ την προσπάθεια της αστυνομίας να περιορίσει τις παράπλευρες απώλειες που μπορεί να προκληθούν από τη «δράση» των γνωστών ανεγκέφαλων χουλιγκάνων περιμένω να δω:
α. αυστηρή και διεξοδική σωματική έρευνα όλων των θεατών (μη μου πει κανείς ότι θα χάσει τον αγώνα, ας πάει δύο ώρες νωρίτερα ή ας φροντίσει αυτός και η παρέα του να μην έχουν απαγορευμένα αντικείμενα για να μην καθυστερήσουν)
β. διεξοδική και επισταμένη έρευνα των κερκίδων και των υπολοίπων χώρων του σταδίου για κροτίδες, βεγγαλικά κ.λπ. (και μη μου πει κανείς ότι υπάρχουν κλειδωμένες αίθουσες και άλλες μπουρδίτσες, φωνάξτε έναν εισαγγελέα επιτόπου και ανοίξτε τες η αφήστε τες κλειστές και βάλτε φρουρά απ' έξω για να μην τις χρησιμοποιήσει κανείς !!)
γ. αν και εφ' όσον γίνουν επεισόδια, σκληρή και υπεύθυνη αντίδραση, συλλήψεις και τιμωρία αντί της πολιτικής φαιδρότητας περί «αμυντικής» στάσης της αστυνομίας, χρήση καμερών ασφαλείας κ.λπ.
Κλείνω και φεύγω για την έκθεση (να δουλέψουμε και λίγο!!), περισσότερα θα σας γράψω το βράδυ, θα κάνω και ένα γρήγορο ρεπορτάζ με τα μέτρα «τάξεως» γύρω από το γήπεδο...

Απορίες...

Το προηγούμενο Σάββατο έπαιζε Ολυμπιακός - Άρης. Κέρδισε ο Ολυμπιακός 2-1, χωρίς ιδιαίτερα καλή απόδοση, ουδείς όμως ασχολήθηκε με αυτό. «Λύσσα κακιά» όλο το Σαββατοκύριακο για τη διαιτησία, για το αν ήταν πέναλτυ, για το αν το δεύτερο γκολ ήταν οφσαιντ, το συμπέρασμα: «κάλπικη νίκη !!!! με την διαιτησία κέρδισε ο Ολυμπιακός !!!»
Χθες, πάλι Σάββατο, έπαιζε Παναθηναϊκός - Πανιώνιος. Κέρδισε ο Παναθηναϊκός 2-1 (για απόδοση δε συζητάμε) με τον διαιτητή να ακυρώνει κανονικό γκολ του Πανιωνίου στο 78 και τελικά τον Πανιώνιο απλά να μειώνει το σκορ στις καθυστερήσεις. Έχω μια απορία, θα ασχοληθεί κανείς να σχολιάσει αυτή την «ιστορία» ή περιλαμβάνεται στα πλαίσια της ...ευνομίας του αθλήματος και των «ιερών» πράσινων αγελάδων;;;

Ονομασίας προελεύσεως...

Δυο φίλοι κάθονται έξω στην πισίνα ενός ξενοδοχείου, χαζεύουν τις κοπέλες με τα μαγιώ και ταυτόχρονα βάζουν στοίχημα για το ποιας εθνικότητας είναι. Ξαφνικά εμφανίζεται μια δίμετρη θεά με ένα μικρό μικρό μπικίνι, τεντώνεται, δίνη μια βουτιά και πέφτει στο νερό...

«Αυτή να δεις είναι Τσέχα», λέει ο ένας.
«Α μπα, Γερμανίδα είναι», απαντά ο φίλος του.

Τότε αυτή ακούγεται να φωνάζει: «Χανς, Χανς, ...»

«Είδες;», λέει ο δεύτερος, «έχω μάτι εγώ».

Για να πάρει την ...απάντηση από την δίμετρη:
«Χαν'ς του νιρό είνι ζιστό!!!»

21.2.09

Δημόσιοι λειτουργοί που ...«δεν ασχολούνται με το θέμα»!!

«Αν είναι να πάθεις ζημιά, καλύτερα να την πάθεις από ιδιώτη», λένε οι δικηγόροι απηυδησμένοι από τον στρουθοκαμηλισμό του κράτους...

Κάπως έτσι κατέληγε ρεπορτάζ τηλεοπτικού σταθμού που είδα πριν λίγο στα πλαίσια του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων, όπου ο δημοσιογράφος παρουσίαζε την περιπέτεια μιας νέας κοπέλας η οποία σε κάποια εκδρομή της στην βόρεια Εύβοια, βρέθηκε θύμα πτώσης βράχου και μετέπειτα ακρωτηριασμού του κάτω άκρου από κακοτεχνία κατά την κατασκευή δρόμου...

Στα πλαίσια του ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος -έχοντας δεχθεί προφανώς ενημέρωση από την παθούσα- επιχειρεί να διερευνήσει μέσα από μικρές συνεντεύξεις την πορεία των ευθυνών και την φύση του παραπόνου της παθούσας ότι οι δημόσιες αρχές την πηγαίνουν «από τον Άννα στον Καϊάφα». Μια δυσκατάληπτη δήλωση του Δημάρχου Κύμης (στη «γειτονιά» του το συμβάν...) ο οποίος παρέπεμψε στη νομαρχία και κατόπιν η κάμερα μας εμφανίζει τον κύριο Νομάρχη !!

Ύφος ελαφρά μπλαζέ, χαμογελάκι που ξενίζει, έκφραση «ακούστε εμένα που τα ξέρω όλα» και ...τσουπ η δήλωση: «κοιτάξτε, πέρα που δεν έχουμε καμμιά ευθύνη και μπορώ και να σας το αποδείξω, δε θέλω να ασχολούμαι με αυτό το θέμα» Παρακαλώ;;;

Κύριε Θ. Μπουραντά, δε φτάνει που ο νομός σας είναι λίαν επιεικώς ελεεινός και τρισάθλιος όσον αφορά τις υποδομές (εθνικό, επαρχιακό και τοπικό οδικό δίκτυο-«δολοφόνος») και τις διευκολύνσεις που παρέχετε στους κατοίκους και τους επισκέπτες, καλείστε να σχολιάσετε το παράπονο/αιτίαση/κατηγορία/οτιδήποτε τέλος πάντων ενός πολίτη για ένα ατύχημα που συνέβη στο νομό σας χωρίς υπαιτιότητα αλλά με ζημία του πολίτη (και τι ζημία, ακρωτηριασμό !!) και εσείς δεν θέλετε να ασχολείστε με το θέμα;;; Αιδώς !!!

Η συγκεκριμένη πολίτης ζητά να μάθει ποιός έχει την ευθύνη για το οδικό δίκτυο για να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα της και να αποζημιωθεί και εσείς, εκλεγμένος εκπρόσωπος των πολιτών, δεν θέλετε να ασχολείστε;;; Προσωπικά, εαν είχα την εξουσία, έως και στην άμεση έκπτωση σας θα οδηγούμουν με το αμάχητο επιχείρημα ότι «αδιαφορήσατε λόγοις και έργοις σε αίτημα πολίτη !!».

Κατά τη γνώμη μου οφείλατε και οφείλετε, να εξηγήσετε με σαφήνεια στον πολίτη, στον εκπρόσωπο του δικηγόρο αλλά και στα μέσα ενημέρωσης που ενδιαφέρονται που, κατά τη γνώση, την γνώμη και την κρίση σας και των υπηρεσιών σας που χρυσοπληρώνουν οι Ευβοείς, πρέπει να στραφεί και να απευθυνθεί για να λάβει απάντηση.

Ελπίζω η παθούσα να βρει την λύση στο πρόβλημα της, ελπίζω επίσης το συγκεκριμένο βίντεο να είδαν αρκετοί συμπολίτες σας γιατί τελικά σε αυτούς θα πρέπει να εξηγήσετε πρώτα και κύρια τους λόγους για τους οποίους δε θα ξανάρθει κανείς για επίσκεψη (κοινωνική, τουριστική ή επαγγελματική) στο νομό σας, όταν σε κάθε χιλιόμετρο δρόμου κινδυνεύει να σκοτωθεί μία φορά από την κακή οδήγηση των υπολοίπων επισκεπτών, δέκα φορές από την κακή και προκλητική οδήγηση των ντόπιων και εκατώ φορές από την ελεεινή κατάσταση κάθε χιλιοστού του δρόμου αυτού !!

Γιά την ιστορία, τις πρώτες καλοκαιρινές διακοπές που θυμάμαι (θα ήμουν δύο-τριών χρονών) τις έκανα στη βόρεια Εύβοια και το Πευκί, στα μεταφοιτητικά χρόνια μου η Χαλκίδα (και ανάλογα με τα κέφια η συνέχεια μέχρι Κύμη ή μέχρι Αμάρυνθο) ήταν μια «εύκολη» βόλτα του Σαββατοκύριακου για μπανάκι και ψαράκι κλπ με την παρέα, αργότερα γνώρισα την μοναδική ομορφιά της Λίμνης (είναι από τα λίγα μέρη που δεν θα κουραστώ να επισκέπτομαι), ανακάλυψα τη μαγεία της ορεινής βόρειας και κεντρικής Εύβοιας κ.λπ. κ.λπ...

Σήμερα όμως με υποχρεώσατε να αναθεωρήσω αρκετά πράγματα, να ξανασκεφτώ πως μπορώ να επισκέπτομαι έναν τόπο που οι εκπρόσωποι του (τουλάχιστον «ο πρώτος τη τάξη», ο Νομάρχης) αδιαφορούν για μένα και την ασφάλεια μου κατά τη διαμονή μου εκεί ή (για να είμαι δικαιότερος) «δεν θέλουν να ασχολούνται με το θέμα» αν συμβεί κάποιο ατύχημα...

Σέχτα... Μπλιάχ !

Ως σέκτα (από τον λατινικό όρο secta, που προέρχεται από το sequi “ακολουθώ”) περιγράφεται γενικά μια μικρή θρησκευτική ή πολιτική ομάδα. Σεκταρισμός ή Σεχταρισμός (αγγλ. Sectarism, λατ. secta) ονομάζεται η αυστηρή προσκόλληση στις πεποιθήσεις μιας σέκτας.

Η Σέχτα κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη: 1. η οργανωμένη ομάδα προσώπων στους κόλπους μιας θρησκείας, που χαρακτηρίζεται από συνοχή, 2. ομάδα στους κόλπους πολιτικού κόμματος με δογματικές αντιλήψεις, προέρχεται από το λατινικό secta (οδός, πορεία), του ρήματος sequor (ακολουθώ).

Σεχταρισμός είναι ένα σύνολο δογματικών απόψεων και πρακτικών ή ενεργειών που οδηγούν τις επαναστατικές η "επαναστατικές" ομάδες/οργανώσεις/κόμματα να απομονωθούν/αποσπασθούν από την πλειοψηφία ή μάζα/μάζες των εργαζομένων, λόγω κυρίως της επίμονης/δογματικής άρνησης της αναγκαιότητας στην ενότητα δράσης των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό των σεχταριστών είναι είτε να σπρώχνει τη συμπεριφορά των οργανώσεων αυτών σε παθητική στάση, είτε να τους καταδικάζει/σπρώχνει σε ακραίες τυχοδιωκτικές πρακτικές.

Χμ... Ενδιαφέρουσες οι ορολογίες... Εγώ πάντως αυτό το μόρφωμα που στην Ελλάδα στις μέρες μας αυτοαποκαλείται Σέχτα Επαναστατών θα το αποκαλούσα, σε απλά και σωστά ελληνικά, «Συμμορία Στυγνών Εγκληματιών Δολοφόνων»... Στο κάτω κάτω, όπως ο καθείς έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, έτσι και εμείς οι υπόλοιποι έχουμε το δικαίωμα να οριοθετούμε τον καθένα σύμφωνα με τις εκφράσεις και τις πράξεις του.

Σκέφτομαι αλήθεια ότι μπορεί να τους πιάσουν κάποτε και να με «υποχρεώσουν» να τους ταΐζω και να τους φροντίζω σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους μέσα σε μία φυλακή, σκέφτομαι ότι θα υπάρξουν στο μέλλον βουλευτές (ίσως οι επίγονοι του γνωστού κρετίνου ραδιοφωνιτζή ...βολευτή της αριστεράς) που θα «δικαιώσουν» τις βαρβαρότητες τους για τις δικές τους μικροκομματικές σκοπιμότητες, σκέφτομαι ότι θα υπάρξουν στο μέλλον έντυπα (με «υιούς» και ...«κόρες») που θα φιλοξενήσουν συνεντεύξεις και δηλώσεις αγιοποίησης τους...

Και επειδή οι εν λόγω μου προκαλούν αηδία και μόνο που ασχολούμαι μαζί τους (πολύ περισσότερο με τις πράξεις και τα γραφόμενα τους), θα σταματήσω εδώ την τιμή που τους κάνω, θα σκέφτομαι και θα κάνω κάθε τι που περνάει από το χέρι μου για να πάψουν να υπάρχουν στην κοινωνία !!!

Όχι, δε θα χαράμιζα ούτε μια σφαίρα για το κάθε κάθαρμα από αυτά, ακόμα και η σφαίρα έχει μεγαλύτερη αξία (χρηματική και σημαντική) από τις μίζερες και άθλιες παρουσίες τους. Αν πρέπει να την χαραμίσω, θα την χαραμίσω, με βαριά καρδιά όμως, προτιμώ να τους χτυπήσει άγνωστη, ανίατη ασθένεια, να λιώνουν μέρα με τη μέρα αβοήθητοι, να βασανίζονται και να μην μπορούν να ζητήσουν πουθενά βοήθεια, γιατί θα ξέρουν ότι δε θα την βρουν...

Σκέφτομαι και εύχομαι και ελπίζω...

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημα τους...

Στην Ελλάδα του σήμερα έχει συντελεσθεί μια οργουελικού τύπου αλλοίωση και διαστρέβλωση των εννοιών. Η βία ή τα συγκεκριμένα ποσά βίας χαρακτηρίζονται «πολιτικό γεγονός», η κατάληψη και καταστροφή «διαμαρτυρία», η παρανομία «ανυπακοή», το έγκλημα «παράβαση», η εγκληματικότης «παραβατικότητα», ο νόμος «αυθαιρεσία», η νόμιμη εξουσία «αυταρχισμός».

...όταν οι λέξεις χάνουν το νόημα τους, θύματα στην απέλπιδα προσπάθεια μειοψηφιών να επιβληθούν και να επιβάλλουν την άποψη τους χωρίς να «μπουν στον κόπο» να την επενδύσουν με επιχειρήματα, χωρίς να κουραστούν «εργαζόμενοι» μέσα στην κοινωνική ζύμωση για να την διαμορφώσουν και να της εξασφαλίσουν κοινωνική αποδοχή (προσέξτε όχι συμφωνία !! απλά αποδοχή...)

υ.γ. μικρό απόσπασμα από μακροσκελές σχόλιο που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στα blogs...

Η περιπέτεια του βλάχου στην Αθήνα...

Μέσα στο φούντωμα της κρίσης, κατεβαίνει στην Αθήνα ο βλάχος να αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Μπαίνει στην αντιπροσωπεία και αρχίζει να κοιτάει, τον πλησιάζει ένας πωλητής και τον ρωτάει: «Τι μπορώ να κάνω για να σας εξυπηρετήσω;».
«Θα ήθελα ίνα αυτουκίνητου...», λέει ο βλάχος
«Να σας δείξω ένα 4X4;», ρωτάει ο πωλητής
«Τι να του καν' π'δι μ', 3 Χ 3 ίνι του γκαράζ μου, που να τ΄ βαλ' του 4 Χ 4;»
«Τότε, να πάρετε ένα Almera» του προτείνει ο πωλητής
«Αααα! κοίταξι να δεις, ιγώ σήμιρα του θέλου, όχι άλλ' μέρα!» απαντάει ο βλάχος.

Συμφωνεί τέλος πάντων και παίρνει ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο. Φέυγοντας, σταματάει στο περίπτερο να πάρει τσιγάρα και ξεχνάει αναμμένο το φλας. Το βλέπει ένας περαστικός οδηγός και του φωνάζει: «Το φλας...». Οπότε γυρνάει ο βλάχος και του λέει: «Βιβαίως το φ'λάω άνθρωπέ μου, σήμιρα του πήρα!»

Πριν πάει σπίτι, λέει να πάρει κάτι δώρα για την κόρη του, τη γυναίκα του και το γιο του. Πάει λοιπόν για την κόρη σε ένα μαγαζί με εσώρουχα.

Πωλήτρια: «Καλησπέρα, τι θα θέλατε;»
Βλάχος: «Ένα εσώρουχο για την κόρη μ'»
Πωλήτρια: «Σλιπ;»
Βλάχος: «Μ'λειπ', μ'λειπ', άμα δεν μου ΄λειπε θα ΄ρχόμουν κοπέλα μ';»

Πάει μετά να πάρει μια φωτογραφική μηχανή για τη γυναίκα του. Μπαίνει στο διπλανό κατάστημα:
Πωλήτρια: «Καλησπέρα σας, πώς μπορώ να φανώ χρήσιμη;»
Βλάχος: «Θέλου μια φουτουγραφική μηχανή!»
Πωλήτρια: «Με φλας;»
Βλάχος: «Γιατί, άμα σι φ'λίσου θα μ' τη δώ'εις τζάμπα;»

Τέλος, πάει να πάρει και μια κολόνια για τον γιο του. Του λέει ο πωλητής: «Τι θα θέλατε κύριέ μου;»
«Μια κουλόνια θά 'θηλα», λέει ο βλάχος.
«For men;» τον ρωτάει ο πωλητής
«Α ό'ι! Αφόρητη!», του λέει ο βλάχος, «ιγού θέλου να τ' φορέσου πρώτους!!»

Κουρασμένος, το βραδάκι πάει σε ένα μπαρ. Λέει λοιπόν στον μπάρμαν: «Βάλε μ' ένα κ'νιάκ!»
«Μεταξάς;» ρωτάει ο μπάρμαν. «Γιατί; σι τρών;», απαντά ο βλάχος.

υ.γ.1 συγγραφέας του παραπάνω ένας καλός φίλος από τον Βόλο ο οποίος με θυμάται με τα γραπτά του από καιρού εις καιρόν.
υ.γ.2 το παραπάνω βρήκα δημοσιευμένο και με ...τοπωνύμιο (βλέπε προηγούμενο post), προτιμώ την εκδοχή «άνευ»...

Πάρειμι...

Μιλούσα προχθές με μια παλιά μου συμφοιτήτρια, Λαρισαία στην καταγωγή.
Αφού θυμηθήκαμε λίγο τα παλιά, μου έριξε και το ...σχετικό «δίστιχο» (φιλόλογος ούσα).

Ποιοι είναι οι αρχικοί χρόνοι του ρήματος "πάρειμι";
Πάρειμι, Γδύσιμι, Στήσιμι κι Κάνι μι Δικήςςς!

Α, ρε Λαρρ...σσα, Λάρρ...σσα σ' ειδα και λαχτάρρ...σσα !!!

Ο Πόντιος και η ταχύτητα...

Ένας Πόντιος, μετά από αιματηρές οικονομίες, αγόρασε σπορ αυτοκίνητο.
Πάει χαρούμενος στον κολλητό του και του λέει: «Θα το πάρω να πάω μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Από κάθε πόλη που θα φτάνω, θα σε παίρνω τηλέφωνο».
Ξεκινάει λοιπόν, φυσέκι το αυτοκίνητο, σε μια ώρα τηλεφωνεί στο φίλο του: «Τι κανόνι αμάξι είναι αυτό; Σε μια ώρα έφτασα Λαμία».
Συνεχίζει, καμιά ώρα μετά τηλεφωνεί πάλι: «Καλά, αεριωθούμενο! Σε δυο ώρες Λάρισα».
Δυο ώρες μετά, τηλεφωνεί πάλι: «Είμαι στη Θεσσαλονίκη! Σε τέσσερις ώρες μόνο! Τώρα ξεκινάω για να γυρίσω».
Περνάνε δυο ώρες, τέσσερις, έξι, μια μέρα, δυο μέρες, ο φίλος έχει ανησυχήσει.
Μετά από τρεις μέρες χτυπά το τηλέφωνό του και είναι ο Πόντιος.
«Καλά ρε, πού είσαι τόσες μέρες;» τον ρωτάει.
Και απαντά ο Πόντιος: «Άσε με με τους μαλάκες. Τέτοιο πανάκριβο αυτοκίνητο και έβαλαν πέντε ταχύτητες για μπρος και μόνο μία για όπισθεν...»

20.2.09

Κώστας Χατζής «Και λεγόμαστε άνθρωποι»

Το άκουγα πριν λίγο και είπα να κάνω ένα διάλειμμα από τη δουλειά μου και να το μοιραστώ μαζί σας



Αν έπαιρνα τα βάσανα του κόσμου τα μεγάλα
χίλιες μπαλάντες θα 'γραφα πικρές
και τα τραγούδια θα 'σβηνα που χω γραμμένα τ' άλλα
που 'ναι γεμάτα από έρωτες ελπίδες και χαρές

Είπα λοιπόν το γράψιμο για πάντα πως θα πάψω
ένα τραγούδι αλλιώτικο αν δε γράψω
κι έτσι ξεκίνησα κάποιο πρωί
τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή

Και περπατούσα και περπατούσα
κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο
κι είδα γραμμένο τι να πεις
Βρεφοκομείο η ελπίς

Εκεί οι ανώνυμοι γονείς πηγαίνουν τα μωρά
κι όταν θα βγούνε στη ζωή κάποια φορά
παιδιά με δίχως όνειρα γεμάτα με ρυτίδες
και μάτια θλιβερά

-R-
Και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και με αισθήματα
τι ειν' τα νόθα παιδιά μας μπρος τα τόσα προβλήματα
και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και καρδιά
και πετάμε στους δρόμους τα μικρά τα παιδιά

Εμείς στραβή τη φτιάξαμε αυτή την κοινωνία
εμείς με την καρδιά μας και το νου
γεμάτη απ' το σκοτάδι μας γεμάτη απ' αγωνία
του κάκου ψάχνει να βρει την πόρτα του ουρανού
κι αφού είμαι άνθρωπος κι εγώ τον κόσμο πως να αλλάξω
αφού κι εγώ γκρεμίζω τι θα φτιάξουμε
κι όμως

Ξεκίνησα και πάλι ένα πρωί
τους πόνους και τα βάσανα να βρω μες τη ζωή
και περπατούσα και περπατούσα
κι έφτασα κάπου σε ένα σημείο
κι είδα γραμμένο τι να πεις
Γηροκομείο η ελπίς

Εκεί τα στοργικά παιδιά πετάνε τους γονείς
το μόνο έγκλημά τους ότι ζήσαν πολλά χρόνια
και τους ξεχνούν παιδιά κι εγγόνια
γέροι με δίχως όνειρα γεμάτοι με ρυτίδες
και μάτια θλιβερά

Ακούστε το και σκεφτείτε... Σκεφτείτε... Σκεφτείτε... Μπορείτε να το κάνετε !!
Και είμαι σίγουρος ότι την επόμενη φορά που θα το ακούσετε και θα σκεφτείτε, δε θα λεγόσαστε απλά άνθρωπος, οι πράξεις σας θα σας έχουν κάνει να είστε...

ΚΑΙ δικαίωμα ΚΑΙ υποχρέωση !!

Ένα σύντομο πρωϊνό σχόλιο. Χθες είχαν, λέει, στάση εργασίας τα μπλε λεωφορεία από 10:30 έως 16:30 ώστε να μπορέσουν να συμμετάσχουν οι εργαζόμενοι στη γενική συνέλευση του σωματείου τους.

Δε σχολιάζω το γεγονός ότι μου φαίνεται παράδοξο σε εργάσιμη μέρα και ώρα (για την κοινωνία εννοώ) να στερείται το επιβατικό κοινό, ένα βασικό κοινωνικό αγαθό, θα μπορούσαν να κάνουν την στάση εργασίας μέσα στο Σαββατοκύριακο, όπως τόσα και τόσ σωματεία για να διευκολύνουν τα μέλη τους και να εργαστούν και να συνδικαλιστούν, αλλά αυτό δεν το σχολιάζω, δεν είναι δικό μου θέμα...

Εκείνοι που θα σχολιάσω ως απορία είναι το «πόσοι εργαζόμενοι ήταν χθες παρόντες στη γενική συνέλευση του σωματείου;;;». Σίγουρα πολύ λιγότεροι από αυτούς που απασχολεί η επιχείρηση και είναι μέλη του σωματείου (οι δύο αριθμοί δεν είναι κατ' ανάγκην αντίστοιχοι...)

Μήπως, σε τέτοιες περιπτώσεις που υφίσταται κάποια ταλαιπωρία το κοινωνικό σύνολο θα έπρεπε το κοινωνικό σύνολο να γνωρίζει:
α. πόσο είναι το σύνολο των εργαζομένων του φορέα,
β. πόσα είναι τα εγγεγραμμένα και ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη του σωματείου
γ. πόσα από τα μέλη αυτά συμμετείχαν στη συνέλευση του σωματείου
Δε μιλάμε για σεντόνια ανακοινώσεων κενών περιεχομένου, μιλάμε για τρία (3) νούμερα μόνο !! Ας την γράφει ο πρόεδρος, αμα δεν προλαβαίνει ας μου τα δίνει να τα γράφω εγώ...

Ίσως βέβαια να έπρεπε κάποτε να μαθαίνουμε και την ατζέντα, τη συζήτηση και το αποτέλεσμα της συνέλευσης αλλά αυτό είναι άλλο θέμα πάλι, ας μείνουμε στο προηγούμενο ως αρχή και κατόπιν προχωράμε περαιτέρω...

Καλημέρα σας...

υ.γ. η παραπάνω απορία δε κρύβει καμμία μομφή κατά του σωματείου, αντίθετα θα το βοηθήσει να λειτουργήσει περισσότερο σοβαρά και ουσιαστικά και να έρθει περισσότερο κοντά στην κοινωνία...

19.2.09

Ρώτα και τον μπάρμπα μου τον ψεύτη...

Αφού παραχόντρυνε το πράγμα και οι διάφοροι ψωνισμένοι δολοφόνοι ανάμεσα τους μασκαρεύτηκαν επαναστάτες και βγήκαν παγανιά (...μαζί κι ό χάρος), και μόλις είδαν ότι το πράγμα δεν συγκινεί κανέναν άλλο πέραν των ήδη συγκινηθέντων κοκορόμυαλων (ή να πω ψαριανόμυαλων...) αποφάσισαν τα διάφορα φασιστοειδή της αριστεράς (ή αντιεξουσιαστές ή παρλαπίπες ή μπαχαλάκηδες ή αληταριό ή όπως άλλως επιθυμείτε...) να αυτοσυγχωρηθούν...

Τύπωσαν λοιπόν αφίσες, μοίρασαν και τις σχετικές βάρδιες και έσπευσαν οι «αναγνώστες» να μοιράσουν τα συγχωροχάρτια και τα διάφορα ...troktika να υπακούσουν !! Δείτε...



Υπομονή αδέρφια... θα δώσε συνέντευξη ο Ψαριανός το Σ.Κ. και θα σας δικαιώσει !! Υπομονή !!!

Τσικνοπέμπτη ή ο Άγιος Βαλεντίνος ψήστης...

Για όσους δεν ξύπνησαν με την τσίμπλα στο μάτι για να δούνε τον Αυτιά στην τηλεόραση να διαφημίζει οδοντόκρεμες αλαλάζοντας «Τσικνοπέμπτη, Τσικνοπέμπτη σήμερα», σας το θυμίζουμε: σήμερα είναι: Τσικνοπέμπτη. Ή, αλλιώς, ο Άγιος Βαλεντίνος ψήστης, όπως έγραψε και μια ψυχή νωρίτερα στο blog της.

Δηλαδή, αντί για λουλούδια, σοκολατάκια καρδούλες, αρώματα, σέξυ εσώρουχα και αγκαλίτσες στο κρεβάτι, μπριζολάκια, κοντοσούβλια, λουκάνικα, τζατζίκια, πατάτα, τυροκαυτερή, χωριάτικη, μπύρα, κρασί, ή και λίγο τσιπουράκι στη ζούλα... Voila !!



Α, μην το ξεχάσω, και διάφορα πονηρά χαμόγελα πάνω από τα κάρβουνα, αγκαλίτσες όχι λόγω που τα δάχτυλα έχουν πάνω λίγδα...

Καλά να περάσετε και σεις, γιατί από αύριο επιστροφή στη δίαιτα...

Είδες, άμα θέλει το ΕΣΥ, όλα τα προλαβαίνει...



Απάντηση σε όσους έσπευσαν να δηλώσουν ότι το σύστημα δημόσιας υγείας είναι ...της πούτσας!!

Καλώς ήρθατε στο ...Ελληνικό Κουρδιστάν !!



Καλώς ήρθατε στο ...Ελληνικό Κουρδιστάν !! Να με συγχωρήσουν οι φίλοι Κούρδοι, αλλά είναι μια διαρκής εμπόλεμη ζώνη όπου έχουμε δει τόσα και τόσα... Έ, όσα βάρβαρα δεν έχουμε δει εκεί φροντίζουν να μας τα δείχνουν οι διάφοροι ανεγκέφαλοι κάθε λίγο και λιγάκι στα γήπεδα.

Για την ιστορία, η σκηνή είναι πραγματική, είναι χθεσινή, είναι από τον αγώνα μπάσκετ ΑΕΚ - Ολυμπιακός στο γήπεδο Σπόρτινγκ. Η παρούσα ήταν μόνο μία από τις πολλές διακοπές με κορυφαία εκείνη λίγο πριν το τέλος, όταν τα «μπουμπούκια» της κερκίδας πέταξαν προς τον πάγκο του φιλοξενούμενου ότι είχαν και δεν είχαν με αποτέλεσμα οι διατητές να ζητήσουν να αδειάσει το γήπεδο για να τελειώσει το παιχνίδι...

Παρεπιπτόντως, ο κύριος αυτός ούτε κουκούλα φοράει και σαφώς παρανομεί !! Ασχολήθηκε μήπως κανείς να τον αναζητήσει, να τον συλλάβει και να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη;;; Μπα...

υ.γ. μήπως να έβαζα τίτλο «η βαριεστημάρα που ευνοεί την ατιμωρησία που προκαλεί την ασυδοσία;;;»

«Ὁ Ρωμηός» υπό Γεωργίου Σουρή

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.

Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.

Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.

Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.

Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει,
καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.

σημ. αναδημοσίευση με αφορμή μια διαδικτυακή ανταλλαγή απόψεων που είχα πρόσφατα.

«Που τη βρήκες ρε φίλε την καινούργια μπαλαφάρα του Ψαριανού;;;»

Έτσι άρχιζε ένα από τα μηνύματα που έλαβα σήμερα πρωί - πρωί... Αφορούσε χθεσινοβραδυνή δημοσίευση για τον εν λόγω κύριο...
Λοιπόν, η δημοσίευση προέρχεται από το περιοδικό ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ το οποίο κυκλοφορεί και στα περίπτερα (και χέρι χέρι) με τίτλο εξωφύλλου «ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΒΙΑΙΟ ΚΟΣΜΟ» και ειδικό αφιέρωμα στην ...«εξέγερση» (σικ!!!)

Εκεί, ο μεγάλος (σ)Α(χ)λαβανιστής Γρηγόρης συνεντευξιάζεται για να μας εξηγήσει ότι «Καλύτερα να είσαι πλούσιος και επαναστάτης , παρά φτωχός και μαλάκας...», ρε σεις μπας και τον πληρώνουν οι «αρχηγοί» Αλεκοαλέξηδες να περνάει τέτοιες παπαριές στον κόσμο για να δικαιολογήσουν ο μεν την περιουσία, ο δε την κατασκευαστική...;;;

Αν πάντως διαβάσει κανείς το έντυπο, αξίζει να σταθεί και στη συνέντευξη του Περικλή Κοροβέση, ιδεολόγου αριστερού (όσο και αν διαφωνώ με τις απόψεις του) και όχι λούμπεν ραδιοφωνιτζή: «Η βία σε καμιά περίπτωση δεν είναι χρήσιμη. Αυτός ο παλιός ιουδαικός νόμος, που έλεγε "οφθαλμός αντί οφθαλμού" και που έχει περάσει στα καθ ημάς, ως "βία στη βία της εξουσίας", έχει ήδη αναιρεθεί από κινήματα που ήταν αποτελεσματικά κι έχουν να επιδείξουν νίκες. Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, ένας από τους θεμελιωτές των σημερινών κινημάτων, όπως π.χ το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, έλεγε: "Αν ισχύει το οφθαλμός αντί οφθαλμού, τότε όλοι μια μέρα θα είμαστε αόματοι..." »

«...μένει μόνο να δούμε αν ένας βουλευτής προλαβαίνει σε μία μόνο θητεία να διασχίσει όλο το φάσμα, απ’ την επανάσταση ώς τη γραφικότητα…»

«Και είναι μόλις ογδόντα έξι χρόνια που ο Καβάφης έγραφε «το άριστον εκείνο, Ελληνικός – ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν· εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν». Μέσα σε δυο γενιές φτάσαμε από τον Καβάφη στον Αλαβάνο»,

έκλεινε το άρθρο του στην Καθημερινή την προηγούμενη Κυριακή ο Χρ. Γιανναράς. Που να ήξερε ότι λίγες μέρες μετά θα έσπευδε να τον δικαιώσει συνεντευξιαζόμενος ο κ. Ψαριανός, γνωστός κοινοβουλευτικός ανήρ εκλεγμένος με την παράταξη των Καβαφικών.... sorry.... των Αλαβανιστών, τον ΣΥΡΙΖΑ !!!!



Για όσους δεν ενθυμούνται ποίος είναι ο εκλεκτός κος Ψαριανός, θα σας υπενθυμίσω πρόσφατη δήλωση - πρόκληση του (που γίνεται επίκαιρη λόγω της δράσης αδίστακτων δολοφόνων που αυτοβαπτίζονται Επαναστατες, Σέχτες και άλλες ηλιθιότητες...) στην οποία έλεγε μεταξύ άλλων
«...μακάρι να αυξηθεί η δράση των τρομοκρατικών οργανώσεων αυτού του τύπου, δηλαδή των επαναστατικών κινημάτων για να το κάνουμε πενηνταράκια... η δράση κάποιων λεγόμενων τρομοκρατικών οργανώσεων, μέχρι ενός σημείου, είχε την αποδοχή του κόσμου. Οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες», η «17 Νοέμβρη», πέρα από τη δράση τού να ασκείς βία, είχαν την αποδοχή του κόσμου όταν εκτελούσαν βασανιστές, δολοφόνους, εγκληματίες και αποδεδειγμένα καθίκια... Πάντα, άλλωστε, ελπίζεις ότι και το μεγαλύτερο καθίκι μπορεί να γίνει φυσιολογικός άνθρωπος.»

Δείτε ακόμα εν συντομία τον βίο και την πολιτεία του κοινοβουλευτικού ανδρός όπως τα δημοσίευσε η Καθημερινή.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός ήταν ένα πολύ φτωχό παιδί, που μεγάλωσε σ’ ένα πλινθόχτιστο σπιτάκι στα Τουρκοβούνια, απ’ αυτά που για στέγη είχαν τσίγκο. Πιτσιρικάς έπαιζε μπάλα στα εφηβικά της ΑΕΚ, έπαιρνε δυο δυο τις αποβολές απ’ το σχολείο και συμμετείχε στο γκρουπάκι του διπλανού του απ’ την τάξη, του Τζίμη Πανούση, το οποίο αργότερα θα εξελισσόταν στις «Μουσικές Ταξιαρχίες». Ισως το γνωστότερο τραγούδι που έγραψαν μαζί ήταν αυτό που έλεγε «στης βουλής τα έδρανα αχ κι εγώ να έκλ...». Το 2007 η τραγουδιστή επιθυμία του κ. Ψαριανού εκπληρώθηκε: κάθισε στης Βουλής τα έδρανα. Κατόπιν αυτού ποιος μπορεί να τον ψέξει που, συνεπής στις νεανικές του ανησυχίες, κάνει αυτό ακριβώς που έγραφε στο παιδικό του στιχούργημα;

Μια και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας δεν υπάρχει πια, σε τυχόν ριμέικ της παλιάς κωμωδίας «Ο Άνθρωπος που Έκανε Πλάκα», ο κ. Ψαριανός θα μπορούσε κάλλιστα να υποστηρίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μόνο που η ζωή δεν είναι κωμωδία, κι όταν κάποιος τα μπερδεύει, φροντίζει η πραγματικότητα να του το υπενθυμίσει. Αυτό συνέβη και στον κ. Ψαριανό: τρία χρόνια πριν, τα μέλη του ΕΣΡ άκουσαν την εκπομπή του στον «Best 92,6» και σ’ ένα κρεσέντο σεμνοτυφίας αποφάσισαν να κλείσουν τον σταθμό. Το αιτιολογικό του ΕΣΡ; «Κατά τη διατύπωση των σχολίων του, ο παρουσιαστής χρησιμοποίησε τις εξής λέξεις και φράσεις που θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι δεν ήταν ευπρεπείς: όξω μωρή βλάχα, μωρή κότα, κ...βλαχοι, μαλ...ς (4 φορές), ρε π...τη μου (2 φορές), κ...συμφέροντα…» κ.ο.κ. Και μπορεί ο ίδιος ο κ. Ψαριανός να είχε πει σε ανύποπτο χρόνο πως «αν άκουγα τον εαυτό μου στο ραδιόφωνο, θα έλεγα τι μαλ… είν’ αυτός», αλλά καθώς το ΕΣΡ δεν έχει ρόλο αστυνομίας γούστου, τελικώς ο Best ξανάνοιξε κι ο κ. Ψαριανός συνέχισε την εκπομπή του. Τότε εμφανίσθηκε η παράφρων μεταβλητή: μια μερίδα πολιτών αντιμετώπισε τον κ. Ψαριανό ως επαναστάτη που έπεσε θύμα λογοκρισίας. Στις εκλογές του 2007, βρέθηκαν 15.465 άνθρωποι στη Β΄ Αθηνών να τον ψηφίσουν. Όταν ο κ. Ψαριανός μπήκε στη Βουλή, άρχισε το πράγμα να σοβαρεύει.

Όλα είναι μπαρμπούτσαλα
Ως άλλος Κικέρων, ο κ. Ψαριανός έκλεισε τον πρώτο του λόγο στο Κοινοβούλιο με το νεοελληνικό αντίστοιχο του «Cartago delenta est!». «Όλα τα υπόλοιπα είναι μπαρμπούτσαλα!», ανέκραξε. «Μα, δεν ντρέπεστε λίγο;», φώναξε ένας απ’ τους βουλευτές που μέχρι εκείνη τη στιγμή λαγοκοιμόταν. «Κύριε πρόεδρε, να τον επαναφέρετε στην τάξη!». Αλλά ποιος να τον επαναφέρει; Ακόμη και το κόμμα με το οποίο ο κ. Ψαριανός εξελέγη, τον Συνασπισμό, είχε φροντίσει ο ίδιος να το «στολίσει» λίγο καιρό πριν: «ψηφίζω αυτούς τους μαλ...ες του Συνασπισμού, οι οποίοι είναι πάρ’ τον έναν και χτύπα τον άλλο. Πέντε άτομα σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο και δεν ξέρουνε πού τους πάνε τα τέσσερα»! Όταν η δήλωση αυτή ανεσύρθη απ’ τη λήθη δημιούργησε κύματα μουρμούρας στα γραφεία-τηλεφωνικό θάλαμο της Κουμουνδούρου. Αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα μπρος στο επόμενο χτύπημα του κ. Ψαριανού.

Σαν βρεγμένη γάτα
Ένα βράδυ οι συνάδελφοί του βουλευτές βρέθηκαν ανυποψίαστοι μπροστά στο εξής αλλόκοτο θέαμα: στον δέκτη της τηλεόρασής τους ο κ. Ψαριανός με φόντο το Κοινοβούλιο να ωρύεται «να καεί, να καεί, το μπουρδ...ο η Βουλή»! Την επομένη, ο κ. Ψαριανός τριγυρνούσε με το αναγνωρίσιμο ύφος της βρεγμένης γάτας. Επέμενε πως ο κ. Στ. Θεοδωράκης τον εξέθεσε: «Εγώ το είπα στις δοκιμές ήχου της εκπομπής, δεν έπρεπε να το παίξει στον αέρα», έλεγε. Κι ενώ το φιλοθεάμον κοινό ονειρευόταν τον Κ. Σημίτη ή έστω τον Κ. Μητσοτάκη να λένε αντίστοιχες ατάκες στις δοκιμές ήχου αλλά να τις κόβει ο ηχολήπτης τελευταία στιγμή, οι δημοσιογράφοι αναρωτιούνταν πότε θα ξαναχτυπήσει ο κ. Ψαριανός. Την τελευταία εβδομάδα, η απορία τους λύθηκε: «η “17 Νοέμβρη” είχε την αποδοχή του κόσμου όταν εκτελούσε βασανιστές, δολοφόνους, εγκληματίες και αποδεδειγμένα καθίκια», δήλωσε. Περιττό να πει κανείς πως την επομένη το ύφος βρεγμένης γάτας λανσαρίστηκε εκ νέου στα κανάλια. Πλέον, μένει μόνο να δούμε αν ένας βουλευτής προλαβαίνει σε μία μόνο θητεία να διασχίσει όλο το φάσμα, απ’ την επανάσταση ώς τη γραφικότητα…

Τα αίτια της αποψινής ήττας του Ολυμπιακού...



Πρόεδρε, η λύση είναι απλή: πάρε και παπά μαζί στη Γαλλία και την άλλη Πέμπτη ξεκίνα με αγιασμό και ευχέλαιο από το ξενοδοχείο...

18.2.09

Θεώρημα «περί αποφυγής των βλακών»

«Ποτέ μην τα βάζεις με έναν βλάκα... θα σε ρίξει στο επίπεδο του και μετά θα σε νικήσει λόγω εμπειρίας!!!»

Χάλια μαύρα... Ολυμπιακός - Σεντ Ετιέν: 1-3

Χάλια μαύρα... Την καρδάρα που με τόσο κόπο γέμιζαν αγώνα τον αγώνα οι παίκτες του Ολυμπιακού, της έδωσαν μία και την έσπασαν απόψε...

Σε όλο το πρώτο ημίχρονο δεν μπορούσαν να αλλάξουν δεύτερη μπαλιά, άσε που πολλές φορές ακόμα και η πρώτη ήταν λάθος... Υπήρχαν στιγμές που οι Γάλλοι έδειχναν περισσότεροι μέσα στο γήπεδο, δεν ήταν απλά έτρεχαν περισσότερο, πήγαιναν πρώτοι στη μπάλα, είχαν ρυθμό, ο Ολυμπιακός πάλι, δεν είχε... Αποτέλεσμα: ένα ξεκάθαρο 0-2 !!

Στο δεύτερο ημίχρονο πιστέψαμε ότι κάτι άλλαξε, η ομάδα μπήκε πιο δυνατά, έπαιξε λίγο καλύτερα, αλλά... λίγο !! Όχι τόσο όσο χρειαζόταν για να ισοφαρίσει και να γυρίσει το παιχνίδι. Μείωσε με ένα πέναλτυ σε 1-2 και μετά πίστεψε ότι οι Γάλλοι θα κάθονταν να χάσουν... Συνέπεια: 1-3 στις καθυστερήσεις του αγώνα (ναι, οι Γάλλοι έτρεχαν πάνω κάτω ως το τέλος...)

Οι δύο ομάδες απόψε είχαν αρκετές διαφορές:
- ο Ολυμπιακός πρώτος στην Ελλάδα, η Σεντ-Ετιέν τρίτη από το τέλος (ας σκεφτούμε λοιπόν πόση διαφορά έχουν τα πρωταθλήματα Ελλάδας και Γαλλίας...)
- η δεκαεξάδα του Ολυμπιακού αθροίζει δύο και τρεις φορές περισσότερα εκατομμύρια από την δεκαεξάδα της Σεντ-Ετιέν (να μια ακόμα περίπτωση που τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία...)
- η δεκαεξάδα του Ολυμπιακού είχε μόνο έναν «γηγενή» (από τα «τσικό»), τον Μενδρινό, η αντίστοιχη της Σεντ-Ετιέν είχε πολλούς περισσότερους....

Οι δυό ομάδες απόψε είχαν και μια άλλη -σημαντικότερη- διαφορά: οι παίκτες της Σεντ-Ετιέν ήρθαν στο γήπεδο για να παίξουν μπάλα και, ως επακόλουθο, να κερδίσουν ή να χάσουν, οι παίκτες του Ολυμπιακού ήρθαν ...για να κερδίσουν, είχαν ξεχάσει στο ξενοδοχείο ότι μόνο στο λεξικό βρίσκεις την επιτυχία πριν την εργασία !!

Απόψε λοιπόν, ο Ολυμπιακός ήταν απλά ένας έφηβος που προσπαθούσε να κλωτσήσει το τόπι, καμμιά σχέση με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο που φιλοδοξεί να διακριθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η αποψινή εμφάνιση είναι η κορύφωση μιας σειράς κακών εμφανίσεων για το ελληνικό πρωτάθλημα και κύπελλο, εδώ όμως η τεράστια διαφορά δυναμικότητας με τους αντιπάλους απέτρεψε από μόνη της την ξεφτίλα...

Ας είναι... Πιστεύω μετά το αποψινό να σοβαρευτούν όλοι στην ομάδα, να σκύψουν το κεφάλι και να δουλέψουν σκληρά και μυαλωμένα: μόνο έτσι θα έρθουν τα καλά αποτελέσματα και η διεθνής καταξίωση !! Μόνον έτσι !!

υ.γ. για το αποψινό υπάρχει πάντα και ο επαναληπτικός αγώνας, εγώ θα έβαζα τα δεύτερα με τον Εργοτέλη και ας χάσω για να ξεκουράσω τους βασικούς και να τους δώσω την ευκαιρία να πάρουν το αίμα τους πίσω μέσα στη Γαλλία...

Αθλιότητα που δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη...

Η αφίσα που αναδημοσιεύω στο πλάι (πηγή το http://salonica-press.blogspot.com) «κοσμεί» τους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Μια ξεκάθαρη και άθλια προβοκάτσια με εμφανή πηγή προέλευσης: τα άθλια «αντιεξουσιαστικά» κατακάθια της κοινωνίας μας...

Χρησιμοποιούν το σήμα της Ελληνικής Αστυνομίας για να περάσουν στον αδαή πολίτη την άθλια και ελεεινή τους προπαγάνδα.

Με μόνη διαφορά ότι είναι εξαιρετικά εύκολο και απλό να συλληφθούν: πρόκειται για έγχρωμη εκτύπωση που έγινε με αναλογικό ή ψηφιακό (το πιθανότερο) μέσο. Πόσα τυπογραφεία υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη που μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά;;; Πολλά αλλά όχι χιλιάδες...

Ας δουλέψουν λοιπόν μια φορά με σύστημα, ας πάρουν τον κατάλογο με όλα τα τυπογραφεία της περιοχής (υπάρχει και δικτυακά στο www.bookofgraphicarts.gr) και ας κάνουν οργανωμένη έρευνα: ξέρετε αυτή την αφίσα, μήπως την τυπώσατε εσείς, αν ναι για ποιόν πελάτη, ποια είναι τα στοιχεία του, κ.λπ. κ.λπ. μέχρι να φτάσουν στον τελικό στόχο. Εϊμαι σίγουρος ότι όλοι θα συνεργαστούν, μια τόσο διεξοδική έρευνα θα αποκαλύψει διάφορες μικρές «αταξίες» (π.χ. σε φορολογικά ζητήματα) τις οποίες κάθε εταιρεία θα θέλει να μην φανερώσει...

Βέβαια υπάρχει πάντα η εναλλακτική να τυπώθηκε σε μηχάνημα του Πανεπιστημίου, εξοπλισμό δηλαδή που εσείς κι εγώ πλήρωσα και πληρώνω για την παροχή υπηρεσιών παιδείας... Εκεί είναι άλλο θέμα, εκεί ας πάνε στον εισαγγελέα να βγάλει διαταγή έρευνας για την τέλεση αξιόποινων πράξεων και ας πάει η Σήμανση και η Ασφάλεια στο τυπογραφείο του Πανεπιστημίου και ας τα «σηκώσει όλα στον αέρα» !!

Δεν ξέρω τις απόψεις επί του θέματος του υπουργού και του Αρχηγού της Αστυνομίας, εγώ πάντως αν ήμουν στη θέση τους δεν θα το άφηνα να περάσει έτσι, θα το έψαχνα όσος χρόνος και αν χρειαζόταν, μεθοδικά, υπομονετικά, βήμα-βήμα, και θα κράταγα στοιχεία για τα πάντα, στο τέλος δε, αυτούς που θα «τσίμπαγα» (γιατί σίγουρα θα τσίμπαγα) θα φρόντιζα με κάθε νόμιμο τρόπο να τους δικάσει και καταδικάσει το δικαστήριο και να τους στείλει σε ένα καλό, σκοτεινό κελί...

Πενία τέχνας κατεργάζεται...

Ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας, άνεργοι και πεινασμένοι, για να λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα αποφάσισαν να τυπώσουν πλαστά ευρώ. Μετά από σκέψη αποφάσισαν να φτιάξουν χαρτονόμισμα δεκαπεντάευρω, το οποίο είναι μέτριας αξίας, για να μπορέσουν να τα δώσουν πιο εύκολα στην αγορά χωρίς να κινήσουν την υποψία. Έβαλαν όλη την τέχνη τους και έκαναν ένα χαρτονόμισμα για δείγμα.

Ο Κωστίκας λέει τότε στον Γιωρίκα «θα πάρω το δείγμα και θα το πάω στον Γιαννίκα που έχει περίπτερο εδώ κοντά, θα το δώσω να μου το χαλάσει και αν το καταλάβει θα το αρπάξω και θα φύγω, αν όχι θα κάνουμε μαζική παραγωγή».

Μετά από λίγο επιστρέφει ο Κωστίκας με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο και λέει στον Γιωρίκα: «Τέλειο το χαρτονόμισμα, ούτε που το κατάλαβε ο Γιαννίκας, μου το χάλασε και μου έδωσε ρέστα ένα οκτάευρω και ένα επτάευρω»...

Ο φασισμός της κουκούλας ξαναχτύπησε...

Την είδηση την διάβασα νωρίτερα. Συνοψίζω εδώ τα διάφορα στοιχεία του ρεπορτάζ από δημοσιεύσεις του skai.gr, του e-tipos.gr και κάποιων από τα blog που παρακολουθώ:
Άγρια επίθεση από ομάδα 30 ατόμων δέχτηκε πριν από λίγο ο καθηγητής εγκληματολογίας, Γιάννης Πανούσης. Άγνωστοι τον πλησίασαν στο κτίριο «Κωστής Παλαμάς» του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Σίνα, όπου έπαιρνε μέρος σε ημερίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης και τον προπηλάκισαν, αφού πρώτα του πέταξαν γιαούρτια.

Οι κουκουλοφόροι βγήκαν από τη Νομική Σχολή, εισέβαλαν στο κτίριο όπου ήταν σε εξέλιξη η εκδήλωση με ομιλητή το κ. Πανούση, και αφού τον χτύπησαν, προκάλεσαν φθορές στο χώρο, και σύμφωνα με μαρτυρίες, περιέλουσαν με κόκκινη μπογιά τους παριστάμενους τράπηκαν σε φυγή.

Οι κουκουλοφόροι προκάλεσαν επίσης σημαντικές φθορές στο κτίριο, με σπασμένα αγάλματα, πίνακες και συνθήματα στους τοίχους. Ο καθηγητής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου και νοσηλεύεται με μώλωπες στο πρόσωπο και κάκωση στο χέρι.

Ο φασισμός των δήθεν «αντιεξουσιαστών», ο φασισμός της κουκούλας ξαναχτύπησε. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, επισκεπτόμενος τον καθηγητή, έσπευσε να δηλώσει ότι η κοινωνία δεν θα χάσει την ανθρωπιά της από τις επιθέσεις των βανδάλων. Η ουσία είναι άλλη: ότι η συντεταγμένη κοινωνία, μέσα από τους φορείς της, απλά παρακολουθεί τις εκδηλώσεις βίας των πάσης αποχρώσεως (στην προκείμενη βαθειάς, ερυθράς και αριστερής...) φασιστικών στοιχείων της κοινωνίας χωρίς να παρεμβαίνει, χωρίς παραδειγματικά να τιμωρεί.

Απέναντι στα αρρωστημένα μυαλά που επιλέγουν τον φασισμό αντί των επιχειρημάτων, αντιπαρατίθεται η ...«ανθρωπιά» και η ραστώνη της εξουσίας και των οργάνων της. Όχι, η βίαιη επιβολή της άποψης δεν αποτελεί στοιχείο ελεύθερης έκφρασης και δημοκρατίας, αποτελεί έκφραση φασισμού και ως τέτοια είναι καταδικαστέα.

Η ασυδοσία και η αναρχία δεν αποτελούν και δεν πρέπει να αποτελέσουν αποδεκτές κοινωνικές εκφράσεις, πρέπει ευθαρσώς και στα πλαίσια του νόμου να τιμωρούνται παραδειγματικά, και να μην συγκαλύπτονται από κανέναν (πολύ δε περισσότερο από πολιτικούς χώρους και οργανισμούς...). Θα περιμένω να κάνει την αρχή ο ίδιος ο παθών κ. Πανούσης καταγγέλοντας τα αρρωστημένα μυαλά που -σήμερα- του στέρησαν την ελεύθερη έκφραση της άποψης του.

Tελικά, μερικά πράγματα δεν τα παλεύεις...

Τρίτη μέρα σήμερα, καθηλωμένος, θύμα μιας ίωσης...
Τη Δευτέρα πήγα δουλειά, τις δύο τελευταίες μέρες με καθήλωσε σπίτι ο πυρετός.
Πυρετός που ξεκίνησε με κάποια δέκατα τη Δευτέρα και έφτασε χθες ακόμα και στο 38,5...
Και μαζί βήχας, συνάχι και όλα τα συμπτώματα μιας ίωσης...
Το χειρότερο: δε μπορώ καν να δουλέψω, ούτε και λίγο.
Σύμπτωμα της ίωσης, τα μάτια δακρύζουν και κλείνουν κάθε τρεις και λίγο, μόλις αρχίζω να διαβάσω κάτι και πάω να γράψω, πάπαλααα...
Ούτε καν στο blog, δύο δημοσιεύσεις έκανα χθες και οι δύο αναδημοσιεύσεις...
Χάλια μαύρα !!
Εύχομαι αύριο να μπορέσω να δουλέψω, ακόμα και από το σπίτι...
Βαρέθηκααααααα !!!
Τελικά, μερικά πράγματα δεν θα παλεύεις, με πρώτο και κύριο το να κάθομαι και να μην μπορώ να κάνω τίποτα...

17.2.09

Ένα τσιπάκι κάνει τη διαφορά...

Όταν γεννιούνται οι γυναίκες, νεογέννητα μωρά ακόμα, τους βάζουν στο μυαλό ένα μικρό τσιπάκι, που τις κάνει να κάνουν αποκλειστικό σκοπό της ζωής τους το γάμο.

Κάποιες, καταφέρνουν και το βρίσκουν και στη συνέχεια το βγάζουν, με αποτέλεσμα χωρίς τσιπάκι να κάνουν αποκλειστικό σκοπό της ζωής τους την απόλαυση του σεξ και του ανδρικού μορίου.

Αυτές είναι οι λεγόμενες «ξετσίπωτες», ένα τσιπάκι τόσο δα μικρό είναι που κάνει τη διαφορά !!

Ορμονική ...διαταραχή !!

Πολύχρονες έρευνες αποκάλυψαν ότι πολλά από τα προβλήματα της καθημερινότητας οφείλονται σε διαταραχές ορμονών, όχι όμως των συνηθισμένων ορμονών αλλά μιας νέας γενιάς ορμονών που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα σε άνδρες και γυναίκες. Τα αποτελέσματα των ερευνών δημοσιεύθηκαν πρόσφατα σε έγκριτα επιστημονικά blog όπως το blog του φοιτητή από όπου και η αναδημοσίευση.

Αρχίζουμε από τις νέες αντρικές ορμόνες που ανακαλύφθηκαν:
Βοδινόλη: Τυπική αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται μονίμως και έχει ως αποτέλεσμα ο άντρας να τρώει σαν βόδι ανεξάρτητα αν βρίσκεται σπίτι του, σε ταβέρνα ή στο Vardis και με γυναικεία συντροφιά. Παρότι τα βόδια είναι χορτοφάγα, η βοδινόλη ανοίγει την όρεξη για κάθε είδους ψητά, για ψαρομεζέδες, για σάλτσες και λαδομπούκια. Δεν έχει επιπτώσεις στις πράσινες σαλάτες και στα ραδίκια.

Μπεκρουλίνη (ή κουνουπιδόλη ή χωματόλη ή αυγουλίνη ή λιωματίνη ή κοκκαλίνη): Ορμόνη που εκκρίνεται οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου, αρκεί να υπάρχει η σωστή παρέα. Δημιουργεί τάση προς το μπεκρούλιασμα και συνήθως ακολουθεί χρονικά την βοδινόλη. Συχνές επιπτώσεις είναι ο ύπνος με ρούχα, παπούτσια και ανοιχτά τα φώτα, σπάσιμο καθρέφτη με το κεφάλι κλπ. Αν συνδυαστεί με ατυχία, μπορεί να οδηγήσει σε ξύπνημα δίπλα σε γκόμενα-κουασιμόδο. Η ακατάσχετη έκκριση της μπεκρουλίνης οδηγεί τον άντρα σε σίγουρη καραγκιοζοποίηση.

Ποδοσφαιρίνη: Πανίσχυρη αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται τα βράδια του Champions League, Mundial καθώς και τις Κυριακές. Συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι η απώλεια συνείδησης και η πλήρης αδιαφορία για οτιδήποτε συμβαίνει εκτός αγωνιστικού χώρου.. Συνοδεύεται από εκφράσεις όπως 'γκ.... οοόχι ρε πο*στη', 'πουτ*να μπάλα', 'πουλημένο κοράκι', 'πάρτε το γκολάκι και μόκο', 'γαμώ τον άξονα της Γης' κ.ά. Στις γυναίκες προκαλεί αντίστοιχη αύξηση της μουρμουρόνης.

Διπλανόλη: Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται σε όλους τους άντρες και πιο πολύ σε αυτούς με μόνιμη σχέση. Έχει ως αποτέλεσμα να γουστάρει περισσότερο κάποια άλλη γυναίκα από αυτή που έχει, όπως εκείνη στο διπλανό γραφείο, στο διπλανό διαμέρισμα, στην διπλανή ομπρέλα της παραλίας, στο διπλανό αμάξι στο δρόμο, την κολλητή της φίλης του ή την αδελφή της κλπ. Αυτό συμβαίνει ακόμη και αν η δική του είναι αντικειμενικά πιο ωραία από τις άλλες. Δεν υπάρχει τρόπος καταστολής αυτής της ορμόνης.

Μουνοδουλίνη: Πρόκειται για ορμόνη που υπάρχει σε πολλούς άντρες και επιφέρει την πλήρη και άνευ όρων υποδούλωσή του σε κάποια γυναίκα. Η δράση της είναι ύπουλη γιατί ποτέ ο ασθενής δεν έχει επίγνωση της καταστάσεώς του αντίθετα πιστεύει ότι ελέγχει πλήρως τη γυναίκα. Τυπικές ενδείξεις είναι η απομάκρυνση από παλιούς φίλους, η αποχή από αγαπημένες συνήθειες και δραστηριότητες, καθώς και άλλες πιο περίπλοκες. Η ύπαρξη της μουνοδουλίνης μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με την βοήθεια τρίτων, κυρίως φίλων αλλά σπάνια αντιμετωπίζεται.

Καληνυχτίνη
Πρόκειται για ειδική περίπτωση ορμόνης που συναντάται σε ορισμένους άντρες. Συνέπεια αυτής είναι ο άντρας να γυροφέρνει κάποια γυναίκα αλλά ποτέ να μην προχωράει παραπάνω. Αρκείται στο να τη συνοδεύει έξω και να την γυρνάει το βράδυ σπίτι, γι'αυτό και λέγεται 'καληνύχτας'. Κάποια στιγμή η καληνυχτίνη αντικαθίσταται από τη μουνοδουλίνη.

Μπακουρόλη: Άλλη εξειδικευμένη ορμόνη. Χτυπά ορισμένους άντρες και έχει ως αποτέλεσμα να βλέπουν 'πεϊνιρλί' μόνο στα everest , στο filmnet και στο sirocco. Συνήθως οι ασθενείς αυτοί πάνε πολλοί μαζί, τουλάχιστον τρεις, και το καλό τους χέρι είναι πολύ πιο δυνατό από το άλλο. Το τέλος της μπακουρόλης έρχεται χάρη στη νυφουλίνη.

Φιγουρατζίνη: Πρόκειται για συνηθισμένη ορμόνη, η επίδραση της οποίας εχει ως αποτέλεσμα ο άντρας θύμα να επιδεικνύει ό,τι νομίζει πως ζηλεύουν οι άλλοι σε αυτόν.
Συγκεκριμένα: Αν πρόκειται για την ωραία φίλη του: Πάει στο κλαμπ, γυρνάει το κεφάλι του σαν περισκόπιο και κοιτάζει να δει αν την κοιτάζουν. Τότε καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι, κάνει high five με τον 'κολλητό' μπάρμαν με την αλογοουρά και παραγγέλνει.
Αν πρόκειται για αυτοκίνητο: Του βάζει φιμέ ζελατίνα στα τζάμια, μαύρα πίσω φώτα, ψεύτικη extra εξάτμιση, τιμόνι momo, δικτυωτά προσκέφαλα, stereo με subwoofer, πετσετάκι Dewars στο ταμπλό κλπ. Μετά παίρνει σβάρνα τις καφετέριες από το Μικρολίμανο μέχρι τη Νέα Ερυθραία παίζοντας με 120db σκυλοπόπ, κλαψομούνικα ζεϊμπέκικα και όλα τα σουξέ του Village 88.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε το παράδοξο ότι η φιγουρατζίνη ενισχύει και αποδυναμώνει συγχρόνως την θεωρία του Δαρβίνου. Την ενισχύει γιατί οι φιγουρατζήδες αποτελούν τον χαμένο εξελικτικό κρίκο ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο. Την αποδυναμώνει γιατί αποδεικνύει ότι διαδικασία της Φυσικής Επιλογής δεν είναι αρκετή για να απαλλάξει την Φύση από εντελώς άχρηστα και χωρίς λόγο υπαρξης όντα, όπως οι φιγουρατζήδες.

Ας δούμε τώρα και κάποιες γυναικείες ορμόνες που τόσα και τόσα δεινά έχουν σωρρεύσει στον ανδρικό πληθυσμό.
Χοντοσεντερόνη: Βασική γυναικεία ορμόνη, χάρη στην οποία μια γυναίκα, που μπορεί να μην ξέρει να πάει ούτε από την Ομόνοια στο Σύνταγμα, εντοπίζει με κλειστά μάτια όλα τα υποκαταστήματα της αλυσίδας Hondos Center σε ακτίνα 150 ναυτικών μιλίων.

Φερτηκαρταρεκαργιολίνη: Ορμόνη, που εκκρίνεται ιδιαίτερα κάθε Σάββατο πρωί, και διεγείρει την γυναίκα έτσι ώστε να αποσπάσει την πιστωτική κάρτα του άντρα, αφού η δική της έχει καταστραφεί από την χοντοσεντερόνη.

Ευρωχλωρίνη: Με την έκκριση αυτής της ορμόνης η γυναίκα αφήνει την πιστωτική κάρτα και στρέφεται στα μετρητά του άντρα, τα οποία και 'καθαρίζει' σε χρόνο ρεκόρ. Εφόσον συνδυαστεί με τις δύο προηγούμενες, ασ'τα να πάνε.

Τηλεφωνίνη: Ορμόνη, που δίνει στη γυναίκα την ικανότητα να μπορεί να μιλά στο τηλέφωνο για πολλές ώρες χωρίς να χρειάζεται τροφή και νερό. Εκκρίνεται καθημερινά σε σταθερή ποσότητα, αλλά παρατηρείται υπερέκκριση όταν η φερτηκάρταρεκαριολίνη και η ευρωχλωρίνη δεν έχουν αποτέλεσμα.

Νυφουλίνη: Πρόκειται για ορμόνη της οποίας η έκκριση αυξάνεται γεωμετρικά με τα χρόνια και η οποία δημιουργεί στη γυναίκα την ακατανίκητη ανάγκη να ντυθεί νυφούλα. Εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άντρες, αφού μπορεί να τους οδηγήσει ακόμη και στον αιφνίδιο γάμο.

Πονοκεφαλίνη: Πρόκειται για ορμόνη που εκκρίνεται κυρίως όταν η γυναίκα βρίσκεται σε ύπτια θέση (=ξαπλωμένη). Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή η ορμόνη δεν προκαλεί πονοκέφαλο στην γυναίκα αλλά οίδημα (=πρήξιμο) στα γεννητικά όργανα των ανδρών. Η γυναίκα επικαλείται δήθεν πονοκέφαλο για να αποφύγει άλλες δραστηριότητες. Πιστεύεται ότι συσχετίζεται με τη νυφουλίνη στις μικρές και την φερτηκάρταρεκαργιολίνη στις μεγαλύτερες ηλικίες.. Πάντοτε όμως συνδυάζεται με την μουρμουρόνη.

Μουρμουρόνη: Βασική γυναικεία ορμόνη, αφού εκκρίνεται από όλες τις γυναίκες και σε όλες τις ηλικίες. Διακρίνεται στη γενικομουρμουρόνη (η γυναίκα μουρμουρίζει γενικά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας) και στη κρεβατομουρμουρόνη (εκκρίνεται πριν τον ύπνο και προκαλεί βασανιστική κρεβατομουρμούρα). Σε συνδυασμό με την τηλεφωνίνη προκαλεί μουρμούρα από τηλεφώνου (γνωστή και ως τηλεγκρίνια). Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αν βρεθεί τρόπος περιορισμού της μουρμουρόνης, ο μέσος όρος ζωής των ανδρών θα αυξηθεί άμεσα κατά 15-20 χρόνια.

13.2.09

Χτίζουμε θέατρα και τα χαλνούμε...

Η σκηνή σε μικρό κοσμικό εστιατόριο στο κέντρο της Αθήνας, ένα ηλιόλουστο μεσημέρι στα τέλη του Οκτώβρη. Ο φίλος μας (ας τον πούμε Γιάννη) και η παρέα του, απολαμβάνουν μερικά μεζεδάκια με λίγο κρασί και συζητούν τα της κρίσης που έρχεται...

Ξαφνικά ακούγεται μια γνωστή μελωδία, «το κινητό σου, σε ψάχνει η γυναίκα σου...» λένε του Γιάννη, μόνο που δεν είναι η γυναίκα του, είναι ένας παλιός φίλος από το εξωτερικό (ας τον πούμε Hans).

Σαραντάρης ο Γιάννης, πενηντάρης ο Hans, συναντήθηκαν σε δουλειές πριν πολλά χρόνια και ...κόλλησαν. Αυτοδημιούργητοι, ταξιδεμένοι, κοσμοπολίτες, έμαθαν να ζουν χωρίς κρατικούς μισθούς, χωρίς προμήθειες και επιδοτήσεις και κατά κοινή ομολογία τα πάνε περίφημα.

Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του Hans, «μια από τις εταιρείες που εκπροσωπώ θέλει να έρθει στην Ελλάδα», του εξήγησε το αντικείμενο, «σε σκέφτηκα αμέσως, αν σε ενδιαφέρει κι εσένα με ενδιαφέρει να αναλάβεις να το στήσεις και να το διαχειριστείς...», ήταν η πρόταση.

Ο Γιάννης ζήτησε συγγνώμη από την παρέα, βγήκε στον πεζόδρομο να μιλήσει πιο ήσυχα, η όλη ιδέα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον και πολλές προοπτικές. Κανόνισαν κάποια πρώτα διαδικαστικά, ο Hans θα μίλαγε με τον (ας πούμε πάλι) Richard, τον CEO της εταιρείας, «τον ξέρεις, είχατε γνωριστεί σε εκείνη την έκθεση...»

Η συνάντηση κανονίστηκε λίγες μέρες αργότερα, βρέθηκαν και οι τρεις στο εργοστάσιο της εταιρείας, συζήτησαν την ιδέα του Ηans, γραμμογράφησαν τις επόμενες κινήσεις, όρισαν κάποια ενδεικτικά χρονοδιαγράμματα, ήταν όλοι ενθουσιασμένοι, ο Hans και ο Γιάννης που θα δούλευαν ξανά μαζί μετά από πολύ καιρό, ο Richard που προσέθετε στην ομάδα έναν νέο συνεργάτη πολλά υποσχόμενο. Άσε που θα είχε και ένα λόγο παραπάνω να έρχεται στην Ελλάδα...

Πίσω στην Αθήνα, ο Γιάννης άρχισε να «στήνει» το νέο project, είχαν βάλει στόχο να είναι έτοιμοι τον Γενάρη και υπήρχαν και κάποια διαδικαστικά να γίνουν. Ευτυχώς η όλη «ιστορία» ήταν ξεκάθαρα ιδιωτική επένδυση, δεν περίμεναν ούτε επιδοτήσεις ούτε υπογραφές και σφραγίδες από την νομενκλατούρα του δια-κομματικού κράτους, ο Γιάννης το είχε ξεκαθαρίσει, «να μη μπλέξουμε, θα χάσουμε τζάμπα το χρόνο μας, ακόμα και οι υπουργοί πολλές φορές είναι ανίσχυροι μπροστά στο κατεστημένο της δημόσιας διοίκησης».

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008, Αθήνα.
Ένας 15χρονος μαθητής πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού, όταν η διάθεση για πλάκα της μιας πλευράς προσέκρουσε στην έλλειψη ψυχραιμίας της άλλης.

Κυριακή...
Δευτέρα...
Τρίτη...
...

Φωτιές στην πρωτεύουσα, φωτιές σε όλες τις μεγάλες πόλεις, ληστείες και βανδαλισμοί παντού, η αστυνομία ...«αμύνεται», οι πολίτες απροστάτευτοι μελετούν τα περί αυτοάμυνας του ποινικού κώδικα, η κυβέρνηση σκέπτεται αργά αλλά σταθερά, προσπαθεί να μη χάσει ψήφους, η αντιπολίτευση κάνει ακριβώς το αντίθετο, δεν σκέπτεται ούτε αργά ούτε σταθερά, μόνο προσπαθεί να μαζέψει ψήφους στα ερείπια της αξιοπιστίας μιας ολόκληρης χώρας...

«Θα περάσει», σκέφτεται ο Γιάννης και προσπαθεί να βάλει σε μια σειρά το καινούργιο project, κάθε Παρασκευή έχουν συμφωνήσει να στέλνει report στον Richard.

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2008, Αθήνα.
Ο Γιάννης ετοιμάζει το τρίτο report, έχει προγραμματίσει μια σειρά από ενέργειες, που θα γίνουν εν μέσω των εορτών και αμέσως μετά, χρειάζεται από τον Richard εγκρίσεις, εν τω μεταξύ τον ανησυχεί λίγο που προσπαθεί να μιλήσει μαζί του εδώ και δύο μέρες αλλά δεν τον βρίσκει στο γραφείο... Στέλνει ένα μήνυμα στον Hans... Η απάντηση ευγενική, αλλά δεν του λέει και πολλά, ούτε ο Hans ξέρει, απλά υπόσχεται ότι θα μιλήσει άμεσα στον Richard.

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008, Αθήνα.
Στο mailbox του Γιάννη περιμένει μια ευγενική επιστολή του Richard «στο Διοικητικό Συμβούλιο δέχομαι μεγάλες πιέσεις να δώσουμε προτεραιότητα στη Βραζιλία και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, είναι και η οικονομική κρίση στη μέση, δεν είμαι σίγουρος αν μπορούμε να προχωρήσουμε την επένδυση στην Ελλάδα τώρα, φέτος...»

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2009.
Οι τρεις εμπλεκόμενοι ανταλάσσουν non disclosure agreement και με κοινή απόφαση όλων η επένδυση αναστέλλεται επ' αόριστον πριν αρχίσει, «είμαι σίγουρος ότι θα κάναμε πολύ καλή δουλειά μαζί, λυπάμαι, ας το ξανασυζητήσουμε του χρόνου...», γράφει με γαλατική ευγένεια ο Richard στον Γιάννη. Μια ακόμα επενδυτική ευκαιρία για την Ελλάδα είχε τελειώσει πριν ακόμα αρχίσει...

Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι δρόμοι θα έκλειναν και πάλι από αγρότες και τρακτέρ, «τα προϊόντα μας δεν πουλήθηκαν στην τιμή που θέλαμε, πρέπει να μας δώσετε τα υπόλοιπα από τον προϋπολογισμό, τώρα !! ακατέβατα !! να δούμε τα λεφτά στο λογαριασμό πρώτα και μετά φεύγουμε...»

---------------
Τα ονόματα τα βάλαμε για να βοηθηθείτε να διαβάσετε την ιστορία.
Μια ιστορία που θα μπορούσε να ήταν αληθινή...
Ή ίσως και να ήταν τελικά, αλλά τι σημασία έχει πιά...
Μια νέα επιχειρηματική δραστηριότητα δεν ξεκίνησε ποτέ...
Τουλάχιστον στην Ελλάδα...
Χαίρετε...

12.2.09

Δεξί Εξτρέμ: Όταν ο Νικήτας "ξεβράκωσε" τον Αλέξη!

Δεξί Εξτρέμ: Όταν ο Νικήτας "ξεβράκωσε" τον Αλέξη!
Πέμπτη, 12 Φεβρουάριος 2009
Όταν ο Νικήτας "ξεβράκωσε" τον Αλέξη!

Διαβάστε και απολαύστε το ξεβράκωμα που κάνει στον ξε-Τσίπρα ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης, σχετικά με τα τελευταία γεγονότα. Να σαι καλά Δήμαρχε!

"Με συνέντευξη τύπου που έγινε στο δημαρχιακό μέγαρο σήμερα το πρωί, Ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης κάλεσε άπαντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Και ζήτησε από την από την Κυβέρνηση να δημιουργήσει επιτέλους τις νομικές προϋποθέσεις, ώστε να δοθεί στο λαό η δυνατότητα να εκφράζει μέσα από τα δημοψηφίσματα τις πραγματικές του επιθυμίες και να επιβάλει τις επιλογές του.

Στο στόχαστρο του δημάρχου οι μεταφερόμενοι μπαχαλάκηδες, η βιομηχανία των προσφυγών που σκοπίμως τις περισσότερες φορές λειτουργεί όπως είπε ως τροχοπέδη της Δημοτικής Αρχής και ένα κίνημα 100-200 υβριστών, αναπαραγωγών των ύβρεων και βανδαλιστών, με ομπρέλα το ΣΥΡΙΖΑ και υποτίθεται τη Δημοκρατία, που θέλουν να καταδικάσουν την πόλη σε ακινησία. Διαβάστε παρακάτω όλη την συνέντευξη και δείτε το βίντεο που με γλαφυρό τρόπο παρουσιάζει το θέμα με τους "παντουχού παρόντες" που ανέφερε ο δήμαρχος."

I
"Συμπληρώθηκαν τον προηγούμενο μήνα δύο χρόνια από τη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων μου στο Δήμο της Αθήνας. Σας είχα από τότε πει, ότι ήρθα για να μείνω. Ότι η φιλοδοξία μου ήταν και παραμένει να ταυτιστώ με την πόλη μου και τα προβλήματά της. Να αφιερωθώ στην επίλυσή τους και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της. Με τη δική τους θέληση βρίσκομαι σήμερα εδώ. Με τη δική τους δύναμη οπλίζομαι στις μάχες που καλούμαι να δώσω. Με την επιβεβαίωση της δικής τους εμπιστοσύνης θα συνεχίσω να τους εκπροσωπώ ως δικός τους άνθρωπος στην Αρχή ενός Δήμου που θέλουμε όλοι μας να γίνει αντάξιος του ρόλου του ως Πρωτεύουσας ενός Κράτους που συχνά μας βγάζει από τα ρούχα μας, αλλά δεν παύει να συμβολίζει την ενότητά μας και δεν πρέπει γι’ αυτό να πάψουμε να το θέλουμε ενισχυτικό της εθνικής μας περηφάνιας και δυναμωτικό της αισιοδοξίας μας για το μέλλον μας.

ΙΙ.

Στα δύο χρόνια που πέρασαν σας γνώρισα και με γνωρίσατε καλύτερα. Θέλω, λοιπόν, να ελπίζω ότι ξέρετε πώς έχετε μπροστά σας έναν άνθρωπο που δεν πετάει στα σύννεφα, αλλά και δεν του αρέσει η συννεφιά, όταν αυτή δεν είναι φυσικό αλλά κοινωνικό φαινόμενο. Δε μ’ αρέσουν σύννεφα, που σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα της πόλης και κατσουφιάζουν τους δημότες της, να βαρύνουν ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα σε μια περίοδο περιβαλλοντικής, πολιτικής, οικονομικής, πολιτιστικής κρίσης και ρύπανσης. Ακόμα λιγότερο μ’ αρέσουν τα σύννεφα της σκόνης που σηκώνουν όσοι με τα δήθεν επαναστατικά ποδοβολητά τους, σκεπάζουν τις φωνές της πλειοψηφίας και ταράζουν τους ρυθμούς και τις λειτουργίες της πόλης.

Επειδή δεν πετάω στα σύννεφα, ήξερα και ξέρω πάντα ότι, για λόγους που δεν είναι της ώρας να κουβεντιάσουμε, εδώ και πολλά χρόνια ο δημόσιος λόγος και η πολιτική πρακτική βρίσκονται σε μια μόνιμη σύγκρουση με την κοινή λογική και το κοινό αίσθημα.

Από αυτή τη σύγκρουση θέλησα να απαλλάξω τουλάχιστον την πόλη μας και την Αυτοδιοίκησή της. Ήταν, αν θέλετε, ο βασικότερος λόγος που επέλεξα να έλθω στο Δήμο αντί να παραμείνω στη Βουλή. Για να δώσω και να κερδίσω τη μάχη του συγκεκριμένου και του απτού αποτελέσματος.

Ήταν ο ίδιος λόγος που μ’ έκανε τον περασμένο Δεκέμβριο να υψώσω τη φωνή μου και να ορθώσω το όποιο ανάστημά μου μπροστά στην καταστροφική μανία των κουκουλοφόρων που αποπειράθηκαν να κάνουν το πένθος της πόλης για τον άδικο χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου, πένθος για το παρόν και το μέλλον της.

Ήμουν σίγουρος ότι αυτό περίμεναν από εμένα όλοι οι Αθηναίοι να κάνω. Αυτό έκανα. Δεν είμαι εδώ για να τους κοροϊδεύω. Είμαι εδώ για να τους υπερασπίζομαι.

III.

Φαίνεται, όμως, ότι η στάση μου αυτή ήταν πιο ενοχλητική από τη σιωπή που θα προτιμούσαν να τηρήσω, αυτοί που θεωρούν ότι η υπεράσπιση της κοινής λογικής ισοδυναμεί με την αποκάλυψη της αλήθειας που αντιπροσωπεύουν οι άνθρωποι, τα δικαιώματά τους, τα μέτρα τους και οι ανάγκες τους. Αυτοί, αυτά και αυτές δηλαδή, που κάνουν τη Δημοκρατία λειτουργική αρχή κοινωνικής οργάνωσης και δράσης. Που κάνουν την πόλη βιώσιμη οντότητα ζωής, προκοπής, συνοχής και αλληλεγγύης. Που κάνουν τη λειτουργία της Δημοκρατίας και τη λειτουργία της πόλης έννοιες αδιάσπαστες, ταυτόσημες, αλληλένδετες.

Στο όνομα της αποκατάστασης της ηρεμίας, των πληγών και των ζημιών που υπέστη η πόλη και η αγορά της, δηλαδή ο πυρήνας και η καρδιά της τις ημέρες του Δεκέμβρη, των Χριστουγέννων και της χαράς που έγινε θλίψη, προτίμησα, εγώ αυτή τη φορά να σιωπήσω μέσα στο Γενάρη για να πέσουν οι τόνοι και να εκτονωθούν οι εντάσεις μέσα στις οποίες η επιβαρυμένη από την οικονομική κρίση και την κοινωνική αγωνία ζωή της πόλης γινόταν αβίωτη και θλιβερή.

Ούτε αυτό όμως άρεσε στους πανταχού παρόντες των επεισοδίων και στους πανταχού απόντες από τις μάχες της πόλης για ένα καλύτερο, ποιοτικότερο και πιο αισιόδοξο μέλλον.

Είχαν άλλωστε δημοσιεύσει το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής και δεν ήθελαν να χαλάσουν τα σχέδια τους για περαιτέρω μπαχαλοποίηση της πόλης.

Αψευδής μάρτυς το ημερολόγιο που δώρισε στους Αναγνώστες της η «Αυγή» πρωτοχρονιάτικα και όπου τη σελίδα του Ιανουαρίου κοσμούσε η φωτογραφία με τα συνθήματα που βλέπετε πίσω μου.

Έψαχναν την ευκαιρία και τη βρήκαν.

Έχασαν, όμως, το μέτρο. Όπως έχασαν και κάθε επαφή με τα προβλήματα των δημοτών και τις προτεραιότητες των γειτονιών της Αθήνας.

Κύπρου και Πατησίων. Ένα έργο με ιστορία που ξεκινάει το 1980 με το Π.Δ. για 29 χώρους στάθμευσης στην Κυψέλη, συνεχίζει το 1989 με την αγορά του οικοπέδου από το Δήμο και το χαρακτηρισμό του ως υπόγειου χώρου στάθμευσης και φτάνει στο 1999 για να γίνει η πρώτη μελέτη. Σήμερα 2009 είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαίο για να επιλυθεί το ασφυκτικό για τη ζωή της γειτονιάς και τη λειτουργία της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής της Αθήνας πρόβλημα της στάθμευσης. Και όμως η Κύπρου και Πατησίων στην Κυψέλη έγινε η αφορμή για να ξανααναστατωθεί η Αθήνα, να δράσουν οι μεταφερόμενοι μπαχαλάκηδες, να στοχοποιηθεί ο δήμαρχος, να δυσφημισθεί η πολιτική του, να προσβληθεί η νοημοσύνη των Αθηναίων και να αναστατωθεί το Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο αναγκάστηκε να συζητά τα ζητήματα της Πρωτεύουσας υπό το κράτος βανδαλισμών και επιθέσεων εναντίον του Δημαρχείου, που θυμίζω ότι είναι μνημείο της πόλης και σύμβολο του θεσμού της Αυτοδιοίκησης.

Και όλα αυτά επειδή προφανώς ο κ. Τσίπρας είχε κρίνει ότι είχε έρθει η στιγμή να …ζητήσει την παραίτησή μου γιατί… είχαν κοπεί δώδεκα δέντρα Κύπρου και Πατησίων!

Θα μπορούσα μέχρι κι αυτό να συζητήσω αν δεν ήταν τόσο εξόφθαλμα υποκριτική, αναληθής και προκλητική για την ίδια τη Δημοκρατία η συμπεριφορά και η προπέτειά του.

IV.

Άφησα αναπάντητα τα ψέματα που διέρρεε το κέντρο του κ. Τσίπρα επί δέκα μέρες για να δει ο κόσμος το μέγεθος της παραπληροφόρησης. Πρώτη φορά σε συνέντευξη μου αναγκάζομαι να αποκαλύψω τόσα πολλά και μεγάλα ψέματα που ελέχθησαν σε τόσο μικρό χρόνο, που ακόμα και ο Γκαίμπελς θα κοκκίνιζε.

1) Κύπρου και Πατησίων κόπηκαν δώδεκα δένδρα. Τόσα προέβλεπε η μελέτη και τόσα νομίμως κόπηκαν. Τα υπόλοιπα μεταφέρθηκαν ως γνωστό στο φυτώριο μας στο Γουδί όπου και συνάδελφοί σας δημοσιογράφοι πήγαν και φωτογράφησαν. Ακούστηκαν διάφορα νούμερα προς εντυπωσιασμό. Άλλος έλεγε 40, άλλος 50 και άλλος δεκάδες. Κανείς δεν είπε για τα 12 δένδρα που πραγματικά κόπηκαν.

2) Είπαν ότι ο Δήμος παρενέβη στην Κύπρου και Πατησίων στις 3.00 το πρωί, άλλοι άγρια μεσάνυχτα, άλλοι στις 4.00 το πρωί. Η πραγματικότητα είναι ότι επενέβη στις 7.00 το πρωί, ώρα που καθημερινά τα συνεργεία του Δήμου, ξεκινάνε τη δουλειά τους. Γιατί κάποιοι ίσως νομίζουν ότι ο Δήμος ξεκινάει δουλειά κατά τις 10.00.

3) Είπαν ότι οι άνθρωποι του Δήμου προπηλάκισαν κατοίκους . Δεν έχει βρεθεί ούτε ένας κάτοικος προπηλακισθείς, πλην εκείνων που εκ συστήματος παρεμβαίνουν στα μέσα ενημέρωσης δηλώνοντας επαγγελματίες αυτόπτες μάρτυρες και προπηλακισθέντες .

Η πραγματικότητα είναι ότι οι μόνοι που προπηλακίστηκαν ήταν οι εργαζόμενοι και τα μηχανήματα του Δήμου που βανδαλίστηκαν από τους εντός εισαγωγικών αγανακτισμένους πολίτες.

4) Λένε πως δεν μπορούν να φυτευτούν δένδρα πάνω από τους υπόγειους σταθμούς αυτοκινήτων. Το ψέμα τους αποκαλύπτουν φωτογραφίες από χώρους πρασίνου που δημιουργήθηκαν πάνω από υπόγειους σταθμούς στην πόλη μας.

5) Μιλάνε για το αλσύλλιο των 37 δένδρων και 21 θάμνων που καταστράφηκε και δεν μιλάνε για το πάρκο των 157 δένδρων, 124 μεγάλων θάμνων 189 μικρών θάμνων και φυτών που δημιουργείται στη θέση του.

6) Μιλάνε για αλλοίωση του μικροκλίματος της γειτονιάς. Δεν μιλάνε για τη μείωση των ρύπων που θα επιφέρει η λειτουργία του πάρκινγκ. Μιλάνε για την απορρόφηση του διοξειδίου από τα δένδρα και δεν μιλάνε για τη μείωση διοξειδίου από την διασφάλιση χώρων στάθμευσης. Δεν λένε ότι ένα αυτοκίνητο εκπέμπει μέσα σε μια μέρα όσο ένα δένδρο απορροφά σε ένα χρόνο.

Σε ποιους άραγε απευθύνονται;

Πόσο αδαείς τους θεωρούν;

Πόσο φιλότιμο άραγε θα χρειαζόταν για να φροντίσουν να μάθουν ότι η κατάσταση θα βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου λόγω της ανάπτυξης των νέων δένδρων στην περιοχή;

Πόση άγνοια τους περισσεύει για να μην ξέρουν ότι η κατασκευή υπόγειων χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων δίνει τη δυνατότητα να αυξηθούν τόσο οι επιφάνειες πρασίνου όσο και οι κοινόχρηστες επιφάνειες με την απελευθέρωση από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα πλατειών, πεζοδρομίων ή νησίδων;

Ότι μπορεί να βελτιώσει την ταχύτητα κυκλοφορίας στο περιβάλλον οδικό δίκτυο (με τον περιορισμό της παραρείθριας στάθμευσης), με συνέπειες: α) τη μείωση των απωλειών σε ανθρωποώρες, β) το σημαντικό περιορισμό των εκπομπών ρύπων από τα οχήματα που κινούνται.

Ότι δίνει (με την προσφορά θέσεων στάθμευσης) την ευχέρεια στις αρμόδιες αρχές να αστυνομεύσουν πολύ πιο αποτελεσματικά την ιδιαίτερα οχληρή παράνομη στάθμευση (σε γωνίες, διαβάσεις πεζών κ.λπ.) και να αποτρέψουν τις συνέπειές της (αδυναμία κυκλοφορίας ή στροφής μεγάλων οχημάτων, όπως λεωφορείων),

Ότι η ιδέα της υποχρεωτικής χρήσης ελεγχόμενου και επί πληρωμή χώρου στάθμευσης αποτρέπει πολλές (μικρές ιδίως) μετακινήσεις με Ι.Χ.

Οι Υπόγειοι Σταθμοί Αυτοκινήτων, ιδιαίτερα σε ορισμένες περιπτώσεις, προσφέρουν παράλληλες υπηρεσίες στους χρήστες τους. Για παράδειγμα, ο ΥΣΑ Νοσοκομείου Παίδων, πέρα από το ότι έλυσε το τεράστιο πρόβλημα των γονέων που θέλανε να μεταφέρουνε τα παιδία τους στο νοσοκομείο και δεν ξέρανε που να αφήσουν το αυτοκίνητό τους, προσφέρει και άλλες εξυπηρετήσεις (όπως δυνατότητες αλλαγής μωρών σε ασφαλές και καθαρό περιβάλλον). Άλλοι ΥΣΑ προσφέρουν τη δυνατότητα ανάπαυσης στις αίθουσες αναμονής των ή αποτρέπουν την άσκοπη πεζή κυκλοφορία των χρηστών τους.

V.

Τα 12 δέντρα που έκαναν σημαία τους ο κ. Τσίπρας και οι εντός εισαγωγικών κάτοικοι Κυψέλης κρύβουν απλώς και συνειδητά το δάσος μέσα στο οποίο θέλουν να θάψουν το πτώμα μιας Αθήνας που δε θέλουν να αλλάξει, να αναπλασθεί, να αναβαθμισθεί, να πάψει να δημιουργεί στους κατοίκους της το αίσθημα του εγκλωβισμένου σε μια πόλη που δεν αγαπά ακριβώς επειδή αισθάνεται ότι δεν τον αγαπά, δεν τον φροντίζει, δεν τον προσέχει, δεν του προσφέρει αυτά που αξίζει, αυτά που δικαιούται.

Και μιλώντας για δάσος να πω ότι σπατάλησαν σε αφίσες, μόνο το τελευταίο δεκαήμερο ως διαμαρτυρία για τα 12 δένδρα που κόπηκαν, 2,5 τόνοι χαρτί. Ένα μεγάλο δένδρο παράγει 17 κιλά χαρτί αφίσας, άρα οι εντός εισαγωγικών κάτοικοι Κυψέλης με περιβαλλοντικές ευαισθησίες έκοψαν, εκτός κάμερας, μέσα σε μια εβδομάδα 150 δένδρα για να βρίσουν εμένα.

Είμαι έτοιμος να παραδεχτώ τα οποιαδήποτε επικοινωνιακά λάθη που ενδεχομένως έγιναν. Δεν είμαι όμως καθόλου διατεθειμένος να παρακολουθήσω απαθής και πολύ περισσότερο να αποδεχτώ την ομηρία της πόλης από οργανωμένες μειοψηφίες και αδρανείς γραφειοκρατίες. Από καταστάσεις δηλαδή που παραλύουν την διοίκηση, περιφρονούν τη Δημοκρατία και προσβάλλουν βάναυσα την αλήθεια.

Μπορεί τα ψέματα να έχουν κοντά ποδάρια και μικρή διάρκεια, παραμένουν όμως πάντοτε επικίνδυνα για την αποτελεσματικότητα των δράσεων μας και καταστροφικά για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης η στήριξη και η συμμετοχή της οποίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να βρει η πόλη μας τη διέξοδο από το τέλμα στο οποίο τη βυθίζουν όχι μόνο γεγονότα όπως αυτά του περασμένου Δεκεμβρίου αλλά και χρόνιες θεσμικές παθήσεις που κοστίζουν πανάκριβα και σε χρόνο και σε χρήμα και σε ποιότητα ζωής.

Αν πρόκειται ο κοντινότερος και φιλικότερος στον πολίτη θεσμός, που είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση να παρεμποδίζεται στο έργο και τον προγραμματισμό της για την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη να χρειάζεται να περιμένει δεκαετίες για να υλοποιηθούν αποφάσεις που αμφισβητούνται από μειοψηφίες και παρέλκονται από διαδικασίες προσχηματικού τις περισσότερες φορές χαρακτήρα, τότε πραγματικά γεννάται ένα μεγάλο ερωτηματικό για την αξιοπιστία της, το ρόλο της και την αποστολή της.

Δεν αναφέρομαι μόνο στη βιομηχανία των προσφυγών που σκοπίμως τις περισσότερες φορές λειτουργεί ως τροχοπέδη της Δημοτικής Αρχής προκειμένου οι όποιοι και για οποιονδήποτε λόγο αντίπαλοί της να την κατηγορούν παραμονές εκλογών ότι δεν κάνει κάτι για την πόλη. Ότι δεν κάνει δηλαδή, αυτό που την εμποδίζουν να κάνει .

Αναφέρομαι και σε όλα εκείνα τα γραφειοκρατικά εμπόδια που ορθώνονται, διαιωνίζοντας τον χρόνο που απαιτείται από τη λήψη μιας απόφασης μέχρι την υλοποίησή της .

Αναφέρω ενδεικτικά:

1. Για την προμήθεια οχημάτων καθαριότητας 1 προσφυγή στο Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας.

2. Για την προμήθεια κάδων απορριμμάτων 1 αίτηση αναστολής και 2 αιτήσεις ανάκλησης στο Ελεγκτικό Συνέδριο

3. Για το Άλσος Παγκρατίου 2 προσφυγές στο Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας και στην ειδική επιτροπή του άρθρου 152 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων ενώ κατήγγειλαν τον ΟΝΑ και παρενέβη ο Δασάρχης με αυτόφωρη διαδικασία για τις εργασίες αναβάθμισης της παιδικής χαράς.

VI.

Τα πράγματα είναι απλά αλλά και πικρά για τους κατηγόρους μου.

Με καταγγέλλουν δήθεν ως Δήμαρχο των εργολάβων γιατί ξέρουν ότι το μόνο που θέλω είναι να είμαι Δήμαρχος των έργων. Τους ενοχλεί απλώς η ιδέα ότι οι Αθηναίοι θα απολαύσουν τα αποτελέσματα τους.

Αναγκάστηκαν να κάνουν στροφή 180 μοιρών στο θέμα του γηπέδου του Παναθηναϊκού και της Διπλής Ανάπλασης. Γι’ αυτό επιχείρησαν τον αντιπερισπασμό χάλασαν τον κόσμο για τα δένδρα που κόπηκαν στην Κυψέλη. Δεν είχαν το θάρρος να αναγνωρίσουν την ύπαρξη των 8.500 δένδρων και 80.000 θάμνων που φυτεύτηκαν στη διάρκεια της διετούς θητείας μου.

Δείχνουν τους κομμένους κορμούς της Κύπρου και Πατησίων και αγνοούν τις καταπράσινες πλατείες όπως αυτή που βλέπετε και πάλι πίσω μου, το ΚΑΠΑΨ στην περιοχή του Γηροκομείου .

Βρίσκομαι εδώ για να λειτουργώ ως Δήμαρχος των λύσεων και όχι των προβλημάτων. Των πράξεων και όχι των λόγων. Αλλά και για να υπερασπίζομαι τον κόπο των ανθρώπων που με αφοσίωση και αυταπάρνηση έχουν αφιερωθεί για να γίνει πραγματικότητα η επωνυμία της παράταξής μας. Για να γίνει δηλαδή, η Αθήνα πόλη της ζωής μας. Μια πόλη φιλική προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Μια ζωντανή, φιλική και οικολογική πόλη. Μια σύγχρονη ΦΙΛΟΙΚΟΠΟΛΗ .

Το ποιος και τι κάνει για να πρασινίσει η πόλη φαίνεται στη Χάρτα Πρασίνου που έμεινε αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Δήμου για διαβούλευση επί 100 μέρες, αποστέλλεται στα Δημοτικά Διαμερίσματα, εγκρίνεται από τη Δημαρχιακή Επιτροπή και στις 9 Μαρτίου παρουσιάζεται και ψηφίζεται από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Για να γίνει όμως αυτή η Αθήνα της αλήθειας, του φωτός και του πρασίνου πραγματικότητα πρέπει προηγουμένως να απελευθερωθεί από το ψεύδος, το σκοταδισμό και την ομηρία των μειοψηφιών και των διαδικασιών που πισωγυρίζουν την πορεία της προς ένα καλύτερο αύριο.

VII.

H περιπέτεια της Διπλής Ανάπλασης του Ελαιώνα και των Αμπελοκήπων καθώς και της μεταστέγασης του γηπέδου του Παναθηναϊκού είναι ίσως το μεγαλύτερο, αλλά όχι το μοναδικό πρόσφατο παράδειγμα που μπορώ να σας αναφέρω.

Ανάλογη αξία παραδείγματος έχει και το ιστορικό των παρεμβάσεων και αιτιάσεων που προβλήθηκαν για να μην πραγματοποιηθεί ποτέ η Ανάπλαση που προικοδοτεί την πόλη με δύο τεράστια μητροπολιτικά πάρκα σε πυκνοκατοικημένες και υποβαθμισμένες μάλιστα περιοχές.

Το μέγεθος της υποκρισίας αποκαλύπτεται σε όλο του το μεγαλείο και αφορά αυτούς που κατά τα άλλα στέκονται απέναντι μας ως υπέρμαχοι του πρασίνου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αναβάθμισης ποιότητας ζωής

Εξαιτίας τους δύο χρόνια μετά την ψήφιση του σχετικού νόμου, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται χωρίς γήπεδο, οι Αμπελόκηποι χωρίς πάρκο και ο Βοτανικός παραδομένος στο χάος, στην ασχήμια και την εξαθλίωση στην οποία βρισκόταν μέχρι σήμερα.

Είναι αυτοί που έχουν μάλιστα το θράσος , αφού προσέφυγαν ευθέως και επανειλημμένα εναντίον της κατασκευής του γηπέδου, να εμφανίζονται σήμερα ισχυριζόμενοι ότι το πρόβλημα τους δεν είναι η κατασκευή του γηπέδου, αλλά η κατασκευή ενός εμπορικού κέντρου, που είχε ήδη πάρει το δρόμο της πολύ πριν ο ιδιοκτήτης της υποχρεωθεί να παραχωρήσει στο Δήμο δωρεάν τη γη πάνω στην οποία θα κατασκευαστεί το γήπεδο.

Περισσεύουν τα ψέματα και για τη Διπλή Ανάπλαση

1) Τους διαψεύδουν οι δηλώσεις του κ. Σουφλιά « Δεν το αποσυνδέω το εμπορικό. Για να γίνει το γήπεδο χρειάζονται πόροι χρειάζεται και η σχετική έκταση, χρειάζονται αποζημιώσεις. Και πώς θα δοθούν αν δεν βρεθούν χρήματα;….. Επιτρέπεται αντί της χρηματικής αποζημίωσης να δίνεται αύξηση του συντελεστή δόμησης (ανταποδοτικότητα) …. Προβλέπεται και στο Προεδρικό Διάταγμα του 1995 για τον Ελαιώνα και με το νόμο 2300 του 1995 και με το νόμο για τη Διπλή Ανάπλαση του 2006 »

2) Τους διαψεύδουν επίσημα έγγραφα του Δήμου και του ΟΡΣΑ που ήδη από το 2003 επιβεβαιώνουν ως αναγκαστική επιλογή της διαδικασίας της ανταποδοτικότητας λόγω του μεγάλου κόστους αποζημίωσης του οικοπέδου και των κτηριακών εγκαταστάσεων της ΕΤΜΑ

3) Αυτοδιαψεύδονται λέγοντας ναι στην έκδοση της οικοδομικής άδειας του γηπέδου ενώ έχουν προσβάλει στο Σ.τ.Ε. την αγοραπωλησία των οικοπέδων της Εθνικής, το συμφωνητικό Δήμου – ΠΑΕ και υπάρχει στο Δημοτικό Συμβούλιο αποχή ή καταψήφιση στις αγοραπωλησίες εκτάσεων από ιδιώτες στον Ελαιώνα και λευκό στην έγκριση του MASTER PLAN για το πράσινο στην Αλεξάνδρας

4) Διαψεύδονται από τα επίσημα στοιχεία ως προς το μέγεθος του εμπορικού στο Βοτανικό. Δηλώνει ο κ. Τσίπρας στο Sport fm «το εμπορικό κέντρο είναι 4 φορές μεγαλύτερο από ότι το mall του Αμαρουσίου». Είναι 4 φορές μεγαλύτερο το 69 από το 55;

Το ίδιο θράσος δεν διστάζουν να επιστρατεύουν κάθε φορά που τα «ξεροκέφαλα» γεγονότα αποδεικνύονται δυσάρεστα για αυτούς που τα αρνούνται, τα διαστρέφουν, τα διαστρεβλώνουν. Το έκαναν στην περίπτωση της πρόσφατης έρευνας της MRB που αναδεικνύει τη συντριπτική αποδοχή και στήριξη των Αθηναίων για την υλοποίηση του σχεδίου της Διπλής Ανάπλασης. Το ξανακάνουν στην περίπτωση του πάρκινγκ στην Κυψέλη. Θα το ξανακάνουν κάθε φορά που ένα καλομελετημένο σχέδιο παρεμβάσεων θα ανοίγει το δρόμο σε μια καλύτερη πόλη.

Είναι σαν να φαντάζονται ότι μπορεί να φέρουν το σοσιαλισμό χωρίς να κάνουν αναδιανομή του πλούτου.

VIII.

Έχω πει ότι στην Δημοκρατία λες ό,τι θέλεις αναλαμβάνοντας την ευθύνη των όσων λες αλλά δεν κάνεις ό,τι θέλεις.

Ένα κίνημα 100-200 υβριστών, αναπαραγωγών των ύβρεων και βανδαλιστών, με ομπρέλα το ΣΥΡΙΖΑ και υποτίθεται τη Δημοκρατία, θέλουν να καταδικάσουν την πόλη σε ακινησία. Άλλωστε η πολιτική προσφορά τους φτάνει στο να χαίρονται όταν κωλυσιεργούν το Δήμο με νομικίστικα τερτίπια.

Οφείλουν συγγνώμη στους πολίτες. Δεν είναι ντροπή η συγγνώμη. Συνάδελφός σας ζήτησε ήδη συγγνώμη για ανακριβές δημοσίευμα σε εφημερίδα. Πολίτες είχαν το θάρρος να ζητήσουν συγγνώμη για τη συμπεριφορά τους με αφορμή την Κανάρη.

Σε ότι πάντως με αφορά, δεν πρόκειται να συναινέσω και να παρακολουθήσω ως παρατηρητής την ομηρία της πόλης μας στις μειοψηφίες στις γραφειοκρατίες στις νοοτροπίες της αδιαφορίας και της αδράνειας. Καλώ τους Αθηναίους σε εγρήγορση και αντίδραση.

Kαλώ άπαντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Και πρώτα από όλα την Κυβέρνηση. Και επειδή στη Δημοκρατία ως γνωστό δεν υπάρχουν αδιέξοδα, είναι καιρός η Κεντρική Διοίκηση να πάρει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που της αναλογούν για να λυθούν τα χέρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών, ώστε να κρατήσουν με μεγαλύτερη δύναμη το μέλλον τους.

Ζητώ λοιπόν από την Κυβέρνηση να δημιουργήσει επιτέλους τις νομικές προϋποθέσεις, ώστε να δοθεί στο λαό η δυνατότητα να εκφράζει μέσα από τα δημοψηφίσματα τις πραγματικές του επιθυμίες και να επιβάλλει τις επιλογές του.

Είναι επιτέλους καιρός, να ξαναβρούμε τα μέτρα της Δημοκρατίας μας και το νόημα της Αυτοδιοίκησης μας.

Δημοψήφισμα λοιπόν για κάθε μεγάλη ή μικρή παρέμβαση που συναντά την οργανωμένη αντίδραση, όχι και τόσο αθώων ίσως μειοψηφιών, που σε κάθε περίπτωση δεν έχουν το δικαίωμα ούτε την κοινή γνώμη να δηλητηριάζουν, ούτε την πόλη να καταδικάζουν.

Όσα χρειάζονται δημοψηφίσματα για να πάψει η δημοκρατία των μειοψηφιών να απαξιώνει την δημοκρατία των πλειοψηφιών.

Για να πάψει το έργο της αυτοδιοίκησης να διακυβεύεται από τους ανταγωνισμούς των εργολάβων και τα παιχνίδια των δικολάβων της αδράνειας.

Για να μην χρειάζεται να αποδεικνύουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες όταν απλώς εφαρμόζουμε τους νόμους.

Για να έχουμε την διαρκή κοινωνική νομιμοποίηση σταθερό σύμμαχό μας, αποστομωτικό συνήγορό μας, εγγυητή της αποτελεσματικότητας μας.

Για να πούμε μια και καλή όλοι μαζί, ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ.

Η ανάρτηση εκφράζει τις απόψεις και το ύφος του Μάρκος

Παρεπιπτόντως, μήπως η κάλυψη από τα ΜΜΕ ήταν τόσο μονομερής και ...«Τσίπρι - Τσίπρι - Τσιπ» (δηλαδή «τζούφια»), ώστε ούτε είδαμε τις φθορές στον εξοπλισμό του Δήμου (δηλαδή στην περιουσία μας !!), ούτε γίναμε (σε ώρα "φυσιολογικής τηλεθέασης") θεατές ενός ουσιαστικού διαλόγου, δηλαδή ενός διαλόγου με επιχειρήματα, σχετικά με το τι είναι καλύτερο για την ευρύτερη πόλη αλλά και την στενότερη περιοχή και τους κατοίκους της, ούτε καταλάβαμε την ιστορία του όλου θέματος και τις αποφάσεις που έχουν κατά καιρούς ληφθεί ΚΑΙ από τον λαό της πειροχής, ούτε μπορέσαμε να σχηματίσουμε την άποψη αν πρέπει τέτοια ζητήματα να λύνονται με τοπικά δημοψηφίσματα (παντού όμως, όχι μόνο όπου βολεύουν τους κορμοράνους και τους λοιπούς (σ)α(χ)λαβάνους...). Ακούσαμε όμως αφορισμούς, ακούσαμε ύβρεις, είδαμε προπηλακισμούς ένθεν κακείθεν, ζήσαμε την απαξίωση της δημοκρατίας από μειοψηφίες που επιβουλεύονται να την ...«προστατεύουν».

Να σας πω και την ταπεινή μου γνώμη: το υπόγειο πάρκινγκ θα γίνει και πρέπει να γίνει, όπως και θα ξαναδεντροφυτευθεί ο χώρος και πρέπει να δεντροφυτευθεί !! Επιτέλους ας πάψουμε να εθελοτυφλούμε, οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής μας είναι πλήρως διαφοροποιημένα σήμερα από ότι ήταν πριν από δεκαετίες και αιώνες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταστρέψουμε το περιβάλλον, γιατί τότε δεν θα έχουμε καν ζωή, ούτε όμως σημαίνει ότι πρέπει να καταστρέψουμε την ανάπτυξη και τη ζωή μας γιατί τότε δεν θα υπάρχουμε για να χαρούμε το περιβάλλον.

Πρέπει να σκεφτόμαστε και να δημιουργούμε ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον. Πολλές φορές, στην πορεία αυτή, θα χρειαστεί να χαλάσουμε κάτι προσωρινά, για να το ξαναφτιάξουμε αργότερα.

Ως πολίτη, δε με απασχολεί τόσο που πρέπει να χαλάσει κάτι για λίγο, όσο με απασχολεί με ποιό μηχανισμό θα εξασφαλίσω και θα επιβάλλω ότι αυτό που χάλασε προσωρινά θα ξαναφτιαχτεί και θα περάσει στην επόμενη γενιά.

Και το λέω αυτό συνειδητά, έχω δει τόσα χρόνια τι σημαίνει να μην φτιάχνω κάτι για να μη χαλάσω για λίγο κάτι άλλο. Όσοι Παγκρατιώτες θα θυμηθούν π.χ. την περίφημη συζήτηση για τη βύθιση της Υμηττού στο Παλιό Τέρμα Παγκρατίου επί δημαρχίας Τρίτση, έργο που ναυάγησε γιατί για μερικά χρόνια θα χάλαγε η πλατεία και θα είχε σκόνη και φασαρία με αποτέλεσμα η περιοχή σήμερα να είναι η πλέον υποβαθμισμένη και οχλούσα (με κάθε τρόπο!) σε όλη την περιοχή, ή -αργότερα- την (μη) δημιουργία parking κάτω από την πλατεία Μεσολογγίου (εκεί δίπλα...) για να μην "υποβαθμιστεί" η περιοχή, η οποία παρεπιπτόντως έχει πάψει να έχει πραγματική ζωή εδώ και πολύ καιρό....

Εγώ από την όλη ιστορία κρατάω ότι ο δυναμικός (έως και φασιστικός πολλές φορές) ακτιβισμός των μειοψηφιών (σωστός ή λάθος δεν έχει σημασία) δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναστέλει την βασική λειτουργία της δημοκρατίας που είναι η ελεύθερη έκφραση όλων των απόψεων, η επικράτηση της πλειοψηφούσας με σεβασμό των αξιωμάτων της κοινωνίας (π.χ. περιβάλλον) και σεβασμό των μειοψηφουσών απόψεων, ώστε να έχουν το περιθώριο και τη δυνατότητα να πείσουν και να γίνουν πλειοψηφούσες.

Το ζητούμενο δεν είναι να «βουλώσουμε» τον άλλο (το στόμα του, το μάτι του, τη φωνή του...), το ζητούμενο είναι να καθίσουμε σε ένα τραπέζι, να βάλουμε στη μέση το πρόβλημα, να εκθέσουμε τα επιχειρήματα μας, να προτείνουμε και να αποφασίσουμε σε λύσεις. Ήρεμα, απλά και δημοκρατικά. Αυτά από μένα και περιμένω τα σχόλια σας !!