27.12.09

Εργολάβοι ...uber alles !!


Τις μέρες αυτές ξεκουράζομαι και διαβάζω, πολλά και διάφορα, ουδόλως αδιάφορα... Π.χ. μια δημοσίευση την Δευτέρα 21/12/2009, του Φοίβου Καρζή στο blog του, με τίτλο «Όργιο εργολάβων: τριπλό από την Ευρώπη το κόστος των αυτοκινητόδρομων στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «Έκθεση σοκ της Ε.Ε. αποκαλύπτει το όργιο υπερτιμολογήσεων από τους κατασκευαστές των έργων υποδομής και κυρίως των οδικών έργων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στοιχεία κοινοτικής έκθεσης με θέμα την αξιολόγηση αποδοτικότητας και κόστους έργων που χρηματοδοτήθηκαν από το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, η χώρα μας κατέχει ακόμα μια θλιβερή πρωτιά, με υπερβάσεις κόστους που ξεπερνούν κάθε όριο. Ενώ στα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ κάθε χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου κοστίζει 20 εκατομμύρια ευρώ, στην Ελλάδα σε συγκεκριμένα έργα το κόστος ξεπέρασε ακόμη και τα 60 εκατομμύρια ευρώ.

Στην μελέτη αναφέρονται και συγκεκριμένα παραδείγματα, όπου φαίνεται ξεκάθαρα το όργιο της σπατάλης στα έργα υποδομής.

  • Το τμήμα Ιωάννινα-Μέτσοβο της Εγνατίας Οδού κόστισε 65 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο
  • Τμήμα του Κηφισού κόστισε 60 εκατομμύρια ανά χιλιόμετρο.
  • Στην Αττική Οδό, αν και ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν στα 9 εκατομμύρια ευρώ ανά χιλιόμετρο, τελικά έφτασε τα 20 εκατομμύρια ευρώ(αύξηση πάνω από 100% της αρχικής πρόβλεψης).

Πρόκειται για τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, αν και υπήρχαν και αρκετά τμήματα δρόμων που είχαν χαμηλότερο κόστος από αντίστοιχα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι υπερβάσεις και οι υπερτιμολογήσεις αύξησαν το κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό και στέρησαν από την Ελλάδα, άλλα αναγκαία έργα που έμειναν στα χαρτιά, καθώς τα κονδύλια είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί».


Το δημοσίευμα δεν μου προξένησε καμία απολύτως έκπληξη. Θυμάμαι από το 2004, στα πλαίσια μιας έρευνας για διπλωματική πηγή, ένα καταλυτικό συγκριτικό πίνακα για το πολλαπλάσιο κόστος κατασκευής του κτιρίου του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος σε σύγκριση με το νέο κτίριο της επέκτασης του αεροδρομίου Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο νέο κτίριο του Ατατούρκ επιπλέον ήταν πολύ πιό περιβαλλοντικά φιλικό από το δικό μας, εκμεταλλευόμενο π.χ. με γυάλινη οροφή την σαφώς λιγότερη (περίπου μισή από τη δική μας) ηλιοφάνεια της Κωνσταντινούπολης τόσο για φωτισμό όσο και για θέρμανση. Εμείς, ακολουθώντας τα φίλια «εργολαβικά» πρότυπα, φτιάξαμε μπετά παντού και τα φωτίζουμε με «οικολογικές» λάμπες μέρα νύχτα...

Εκείνο που με ανησύχησε είναι το ότι για πολλά από τα έργα που εξετάστηκαν δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το κόστος και την πορεία υλοποίησής τους, ενώ αρκετά έργα κρίθηκαν ημιτελή και θα ολοκληρωθούν με πόρους από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς(ΕΣΠΑ). Δηλαδή όχι μόνο θα πληρώνουμε νυν και αεί αλλά ίσως και να μη μάθουμε ποτέ το πόσα έφαγαν οι «εθνικοί πρωταθλητές» μεγαλοεργολάβοι...

Και βέβαια περισσότερο με ανησυχεί η επισήμανση του Φοίβου Καρζή για το αβέβαιο μέλλον της έρευνας που καλούνται να κάνουν τα συναρμόδια υπουργεία Υποδομών κλπ. και Περιβάλλοντος κλπ. (τέως ΠΕΧΩΔΕ όλο μαζί...): «...μετά τον διαχωρισμό ...το πρόβλημα είναι να συγκεντρωθούν τα στοιχεία που ειναι απαραίτητα για την έρευνα των υποθέσεων αυτών καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και η μεταφορά των αρχείων που αφορούν πλέον ξεκάθαρα τις αρμοδιότητες του ενός και του άλλου υπουργείου». Άντε τώρα να με πείσεις ότι το όλο σκηνικό δεν είναι στημένο για να μην υπάρξει αποτέλεσμα σε μια έρευνα που φαίνεται να έχει ναυαγήσει πριν ακόμα αρχίσει...

Αλλά είπαμε, στην Ελλάδα του 2000 το «νυν υπέρ πάντων πατρίς» έχει μετεξελιχθεί σε «εργολάβοι ...uber alles», την ίδια ώρα που στη γειτονική Τουρκία (μιας και την πήρα ως παράδειγμα) οι ίδιοι οι εργολάβοι είναι που «έχουν ψηλά τη σημαία της πατρίδας τους»...