14.12.09

Εορταστική ατμόσφαιρα...



Πότε πήγε κιόλας 14 Δεκεμβρίου ομολογώ ότι ούτε που το κατάλαβα...
Σε 11 μέρες Χριστούγεννα... Μετά Πρωτοχρονιά...

Ευτυχώς έβαλε και λίγο κρύο για να μην ξεχνιόμαστε...
«Ναι, εδώ δε θα έχουμε να φάμε σε λίγο, τα Χριστούγεννα μας μάραναν...»

Μα αν είναι κάτι που μπορεί να σταλάξει λίγη ζεστασιά, λίγη αγάπη, λίγη γαλήνη στις ψυχές μας είναι τα Χριστούγεννα. Ξέρεις, δε θέλεις πλούτο υλικό για να τα γιορτάσεις, θέλεις πλούτο ψυχής, θέλεις ανθρώπους γύρω σου, θέλεις χαμόγελο, θέλεις καλή διάθεση...

Θυμηθείτε την κλασική Χριστουγεννιάτικη ιστορία με τον Σκρουτζ, είχε όλα τα υλικά, δεν απόλαυσε όμως Χριστούγεννα μέχρι που «άνοιξε» τον εαυτό του και στα άϋλα!!

Φίλοι, ετοιμαστείτε για τις γιορτές δίνοντας βάρος στα άϋλα, όχι στα υλικά. Κοιτάξτε γύρω σας, πόσοι άνθρωποι μόνοι, ηλικιωμένοι, νέοι, παιδιά, Έλληνες, ξένοι, έχουν ανάγκη από ένα ζεστό χαμόγελο, από ένα άγγιγμα του χεριού σας, από μια κουβέντα, ακόμα και περί ανέμων και υδάτων. Κοιτάξτε, βρείτε τους, απλώστε τους το χέρι. Χωρίς φόβο και προκατάληψη, μόνο με αγάπη...

Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο !! Αυτό που δεν μπορεί να αγοραστεί και μπορεί μόνο να προσφερθεί !! Από άνθρωπο σε άνθρωπο... Από ΑΝΘΡΩΠΟ σε ΑΝΘΡΩΠΟ !!



Τα άλλα δώρα, τα υλικά, θα τα απολαύσουμε πραγματικά όταν θα μάθουμε να τα μοιραζόμαστε, να προσφέρουμε στους άλλους λίγη από την δική μας ευμάρεια, όσο σημαντική ή ασήμαντη και αν είναι αυτή. Για σκεφτείτε, αν ο καθένας μας μοιραστεί αυτό το λίγο, το ελάχιστο που διαθέτει με τους συνανθρώπους του, κι εκείνοι μαζί του και με τους υπολοίπους, μήπως τελικά όλοι θα έχουμε πολλά και πολύ περισσότερα;;

Και -το κυριώτερο- μήπως τελικά θα έχουμε αυτό που χάσαμε τόσα χρόνια, χαρά, αγάπη, γαλήνη, χαμόγελο, ανθρώπους γύρω μας; Αν τελικά αυτή δεν είναι εορταστική ατμόσφαιρα, ποια είναι;;