9.12.09

Δεν ξεχνώ... Όχι!! Δεν ξεχνώ...


Δεν ξεχνώ τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, άτυχο θύμα ενός θερμοκέφαλου, ενός λάθους...
Δεν ξεχνώ τον Θάνο Αξαρλιάν, άτυχο θύμα ενός θερμοκέφαλου, ενός λάθους...

Τον πρώτο οι αυτόκλητοι σωτήρες που καίνε σημαίες και βεβηλώνουν σύμβολα τον θυμούνται.
Τον δεύτερο οι αυτόκλητοι σωτήρες τον ξεχνούν !!

Κι ας τους σκότωσαν και τους δύο αυτοί...

Τον πρώτο με την φασιστική επιμονή τους να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε βάρος μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης...
Τον δεύτερο με την φασιστική επιμονή τους να διεκδικούν το να ασκούν το κεκτημένο της βίας κατά δικαίων και αδίκων σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια...

Δεν ξεχνώ...
Γιατί αν ξεχάσω, θα πάψω να είμαι δημοκράτης, θα πάψω να είμαι ελεύθερος...

Αν ξεχάσω θα γίνω φασίστας, θα οπλίσω το ένα μου χέρι με μολότοφ, το άλλο με λοστό, θα κρύψω το πρόσωπο μου με κουκούλα και θα βγω να σπάσω, να ρημάξω, να βανδαλίσω, να καταστρέψω τον πολιτισμό που είναι ανώτερος από την ηλίθια, μίζερη και άθλια ύπαρξη μου, να τραβήξω την πρόοδο προς τα κάτω, στο χαμερπές επίπεδο μου, εκεί που δεν ξεχωρίζουν οι καλύτεροι από τους καλούς, εκεί που όλοι είναι το ίδιο μικροί, το ίδιο λίγοι, το ίδιο πρόβατα, το ίδιο όχλος...

Δεν ξεχνώ...
Γιατί αν ξεχάσω δεν θα είμαι εγώ...
Θα είμαι ένας από αυτούς που βλέπουν στο άσυλο των ελεύθερων ιδεών την κάλυψη της παρανομίας τους και το δικαίωμα να φιμώσουν την αντίθετη άποψη με τη βία, δέρνοντας καθηγητές, διακόπτοντας μαθήματα, πετώντας έξω από τις σχολές όποιον θέλει να μορφωθεί, να μάθει, να πάει μπροστά, να γίνει διαφορετικός...

Δεν ξεχνώ...
Και δεν θα ξεχάσω ποτέ...
Γιατί είμαι δημοκράτης, είμαι ελεύθερος. Δεν είμαι φασίστας αντι-εξουσιαστής, δεν είμαι «δήθεν» αριστερός, δεν είμαι βάρβαρος ανεγκέφαλος καταστροφέας...

Δεν ξεχνώ...
Και δεν θα ξεχάσω ποτέ...
Και θα κάνω το παν για να τιμωρηθούν με τους κανόνες της δημοκρατίας όλοι αυτοί που την εχθρεύονται και κάνουν κάθε τι για να την καταστρέψουν, για να επιβάλουν την δικτατορία της βίας και της μίζερης άποψης τους...

Δεν ξεχνώ...
Και δεν θα ξεχάσω ποτέ... Ειδικά αυτούς που έκαψαν τη σημαία της πατρίδας μου και βεβήλωσαν τα σύμβολα της, πέρυσι την Ακρόπολη, φέτος το Πανεπιστήμιο. Δεν θα τους ξεχάσω... Τουλάχιστον όχι μέχρι να τους δω να υποφέρουν, να καταστρέφονται, να βασανίζονται... Τότε θα τους ξεχάσω... Δεν θα αξίζουν ούτε τη συμπόνια μου... Γιατί συμπόνια δικαιούνται οι άνθρωποι, τα ζώα, όχι τα αποβράσματα...