10.11.09

O καλόγερος...

Ένας καλόγερος ασκητεύει σε μια απομακρυσμένη σκήτη επί 25 χρόνια, όπου πλέον τον επισκέπτεται πολύς κόσμος για να τoυ εξομολογηθεί τα προβλήματα του...

Σε μια φάση πάει στη σκήτη μια γυναίκα γύρω στα 40 και του λέει:
«Είστε καλόγερος;»
«Ναι...»
«Πραγματικός καλόγερος;»
«Κοίτα παιδί μου, προσεύχομαι πολύ καθημερινά, τρώω λιτά, κοιμάμαι μόλις σουρουπώσει, ξυπνάω από τις 4:00 και μερικές φορές κάνω και ολονυκτίες... αυτά νομίζω με κάνουν καλόγερο... αλλά γιατί με ρωτάς;»
«Ε!! να, θέλω και εγώ να εγκαταλείψω τα εγκόσμια, δεν αντέχω άλλο τη ζωή έξω και γι΄ αυτό ήθελα να ρωτήσω εσάς που είστε ένας αφοσιωμένος στο Θεό, να μου πείτε από πρώτο χέρι τι σημαίνει καλογερική...»
«Γιατί παιδί μου θες να γίνεις μοναχή;»
«Είμαι λεσβία! Ότι και να κάνω, όσο και να το απωθήσω, δεν βγαίνουν από το μυαλό μου οι γυναίκες! Συνεχώς σκέφτομαι τις γυναίκες, συνεχώς τις ποθώ, συνεχώς στοιχειώνουν τη σκέψη μου! Παντού γυναίκες, γυναίκες, γυναίκες! δεν μπορώ άλλο...»

Αφού ο καλόγερος της λέει και κάνα δυο - τρία πράγματα ακόμα για την ζωή των μοναχών, την αποχαιρετά. Λίγο μετά έρχεται άλλος επισκέπτης στην σκήτη:
«Είστε καλόγερος;»
«Κοίτα να δεις παιδί μου, έτσι νόμιζα μέχρι πριν λίγο, αλλά μάλλον λεσβία είμαι!»

το βρήκα στη σουΐτα